Temat aborcji powinien na stałe zniknąć z dyskusji publicznej. Jakiekolwiek majstrowanie przy ustawie to błąd. Jedni będą chcieli móc usuwać aż do dnia porodu, a inni całkowicie tego zakazać. Społeczeństwo w tej materii zawsze będzie podzielone. Uważam, że to kobieta powinna decydować o swoim ciele, a nie politycy jakiejkolwiek opcji albo księża. Im więcej się wtrącają, tym gorzej.

Powiem więcej: czasem mam wrażenie, że jakby ministranci mogli zaciążyć, to aborcja byłaby sakramentem.

Wy­dzwoń za­cza­ro­wany ołó­wek. Trze­ba spo­rzą­dzić por­tre­cik.

Patrz na te za­bawki. – Stan­kie­wicz po­ka­zał na otwartą szu­fladę ko­mody. Było w niej pełno pej­czy, para ró­żo­wych kaj­da­nek, kilka wi­bra­to­rów, ja­kieś ma­ski i coś, co naj­bar­dziej go za­in­try­go­wało – ko­rek analny z dio­dami led.
– Ej, kurwa, to chyba ja­kaś la­tarka – po­wie­dział, uno­sząc przed­miot.
– Taa. Żeby zo­ba­czyć, czy w du­pie jest tak ciemno jak w tym po­wie­dze­niu.

– Co jest? – usły­szeli w końcu po dru­giej stro­nie.
– Słu­chaj, mam py­tanko. Je­ste­ście jesz­cze na kwa­dra­cie tego Ma­tysa?
– No je­ste­śmy.
– Mo­żesz spraw­dzić, czy w lo­dówce jest paczka wę­dlin. Po­lę­dwica.
– Ochu­ja­łeś? My­ślisz, że my się tu nu­dzimy? – obu­rzył się Ja­siń­ski.
– Sprawdź.
Przez kilka se­kund sły­szeli, jak po­li­cjant się prze­miesz­cza. Po chwili roz­le­gło się skrzy­pie­nie otwie­ra­nych drzwi­czek lo­dówki. W końcu Ja­siń­ski po­wie­dział:
– No jest. So­pocka.
– A po­wiesz mi, czy jest tam gdzieś tuń­czyk w puszce? Aaa, i jesz­cze ana­nas w pla­strach.
– Ty pizzę ro­bisz czy sprawę pro­wa­dzisz? No są. Po­wiesz mi, o co biega?

Pa­mię­taj, że jak coś może się spie­przyć, to na sto pro­cent się spie­przy.

W po­li­cji za­sada jest pro­sta: naj­wię­cej za­ra­biają gli­nia­rze, któ­rzy ban­dy­tów to co naj­wy­żej w ko­mik­sach o ka­pi­ta­nie Żbiku wi­dują.

- Nie przekonujesz mnie.
- Słowo honoru!
- Powiem ci, że jak ostatnio sprawdzałem notowania giełdowe, to słowo honoru stało bardzo nisko.

- Ale ja jestem niewinny - powiedział Robson cicho.
- To trafisz do celi dla niewinnych.

Uważam, że nie ma dobra bez zła. Nie ma szatana bez Boga i odwrotnie. Musi być ich współistnienie. Jakby Bóg nie chciał, aby istniało zło, to przecież jako wszechmocny by się go pozbył. Po co je toleruje na ziemi?

Paragrafy to nie fraszki, co je możesz interpretować, jak ci się żywnie podoba. Zabijasz, łamiesz prawo. Łamiesz prawo, wypadasz poza nawias ochrony prawnej. Tyle. Jesteś zbójem i będziesz traktowany po zbójecku.

Często prawdziwe tragedie rozgrywają się w milczeniu.

Nie było tu czystych rąk ani prostych odpowiedzi. Granica między winą a niewinnością zacierała się z każdym kolejnym odkryciem. Prawda nie dawała ulgi — raczej burzyła to, w co jeszcze wczoraj chciało się wierzyć.

Plotka rozchodziła się szybciej niż fakty. Wystarczyła iskra, by rozpalić gniew tłumu. A kiedy ludzie już uwierzyli w czyjąś winę, nie potrzebowali dowodów — potrzebowali kogoś, kogo można osądzić.

Im bliżej był rozwiązania, tym większe czuł zagrożenie. Prawda nie tylko demaskowała innych — mogła też zniszczyć jego samego. Czasem łatwiej żyć w kłamstwie niż zmierzyć się z konsekwencjami faktów.

Nawet jeśli miał wokół ludzi, decyzje musiał podejmować sam. W świecie pełnym układów i zależności zaufanie było ryzykiem większym niż konfrontacja.

To nie było już śledztwo. To było polowanie. Ktoś wydał cichy sygnał, a reszta ruszyła tropem, spragniona winy szybciej niż prawdy. W takiej grze ofiara przestaje być człowiekiem — staje się celem.

Im bardziej drążył, tym wyraźniej czuł, że przekracza czyjeś granice. Prawda była jak ogień — mogła oświetlić mrok, ale równie łatwo spalić tego, kto ją podtrzymuje.

Najgorsze było to, że gdy wszystko zaczęło się walić, niewielu zostało obok. W świecie interesów lojalność bywa krótkotrwała. A kiedy kurz opada, człowiek zostaje sam z konsekwencjami cudzych decyzji.