Mgła

Z bólem 5, ale zapowiadał się kryminał, a utonął w romansie, dobrze napisanym, ale absurdalnie zajeżdża tanimi BL (policjant prawiczek i gangster, który spenetrował cały Wrocław i okolice, ale nigdy nie był z kimś na poważnie, którzy muszą utonąć w pożądaniu i miłości)

Z bólem 5, ale zapowiadał się kryminał, a utonął w romansie, dobrze napisanym, ale absurdalnie zajeżdża tanimi BL (policjant prawiczek i gangster, który spenetrował cały Wrocław i okolice, ale nigdy nie był z kimś na poważnie, którzy muszą utonąć w pożądaniu i miłości)

Romans 5/5
Kryminał 3/5

Romans 5/5
Kryminał 3/5

Od dawna chciałam przeczytać książki z serii "Miasto gasnących świateł", bo bardzo intrygował mnie kryminał z głównymi postaciami, które należą do społeczności LGBTQ+. Bo czyż to nie jest motyw prosto z fanfiction, gdzie mamy zmęczonego detektywa z trudną przeszłością wpływowego właściciela klubów gejowskich, zajmującego się nie zawsze w pełni legalnymi interesami? I to niezwykle dobrego fanfiction?

Muszę jednak przyznać, że realizacja jest o wiele lepsza, niż mogłabym się spodziewać.
Relacja Adama i Konrada jest fenomenalna. Już od samego początku czuć to iskrzenie, wzajemną fascynację, której detektyw stara się opierać. Uwielbiam ich wszystkie interakcje, to dogryzanie sobie, prowokacje i przesuwanie granic, ale z zachowaniem szacunku. Świetnie się obserwuje, jak ta dwójka dorosłych mężczyzn z trudną przeszłością zaczyna się do siebie zbliżać i okazywać o siebie troskę. To wszystko tym bardziej gra, bo te postaci są znakomicie wykreowane. Nie tylko główni bohaterowie, ale także postaci drugoplanowe także mają charakterki. Absolutnie uwielbiam Elkę i Antona, a zacieśnianie się więzi między różnymi bohaterami wywołuje uśmiech na twarzy.

Sprawa kryminalna też mi się bardzo podobała, z ogromnym zaangażowaniem przyglądałam się jej rozwiązaniu.

Przyczepiłabym się tylko tego, że w wielu przypadkach bohaterowie dochodzą do pewnych wniosków tylko dlatego, że autorka tak chciała. Doszukują się schematów tak, gdzie tak naprawdę nie musiało tak być. Albo bazują na dowodach, których tak naprawdę nie mieliby czasu sprawdzić.
Ale przymknę na to oko, o Adam, Konrad oraz ich ludzie całkowicie skradli tę opowieść.

Bardzo dobrze spędziłam czas przy "Mgle" i jestem ciekawa, jak będą wyglądały następne tomy.

Od dawna chciałam przeczytać książki z serii "Miasto gasnących świateł", bo bardzo intrygował mnie kryminał z głównymi postaciami, które należą do społeczności LGBTQ+. Bo czyż to nie jest motyw prosto z fanfiction, gdzie mamy zmęczonego detektywa z trudną przeszłością wpływowego właściciela klubów gejowskich, zajmującego się nie zawsze w pełni legalnymi interesami? I to...

Cykl Miasto gasnących świateł, @wydawnictwo_novaeres
@wydawnictwo_zaczytani
@wydawnictwo_amare
Ogromnie dziękuję, #współpraca🩷


1. Mgła - w tej mglistej atmosferze budzą się demony, dopada przeszłość. Mgła jest również symbolem tego, co nieoczywiste. W tej nieco zamglonej atmosferze poznajemy Adama Aleksandrowicza - detektywa z Wrocławia oraz pewnego psychopatę, który morduje według bestialskiego schematu. Co z tym wszystkim wspólnego ma Konrad? Coś co brane jest za pewnik, okaże się niczym

2. Burza - tutaj nieco akcja nabiera tempa, burza ma również w zwyczaju oczyszczenie. Dlatego wchodzimy trochę głębiej w psychikę bohaterów, pioruny również się pojawią - bezlitosny wyścig, w którym przegrana = śmierć. Ale czy w świecie pełnym mimo wszystko mroku mozna jeszcze komuś zaufać?

3. Równonoc - a więc i równe szanse - tym razem na tapecie Konrad, który przez jedną, jedyną życiową decyzję zacznie mieć takie przygody, że przy nim James Bond to nic! Zrobi się również miedzynarodowo i eksluzywnie: Monaco, Londyn, Paryż i jezioro Como. Jeden z dotyczasowych bohaterów - Antek, wyłania się z mgły dzięki czemu możemy go bliżej poznać.

4. Susza - tytuł wcale nie oznacza tutaj posuchy, wręcz przeciwnie, zbliżamy się do Grande Finale. Robi się gorąco - zagadkowa śmierć biskupa, czy to na pewno samobójstwo? Ktoś miał obawy, że grzeszki wyjdą na jaw? Ta część skrywa mnóstwo tajemnic, więc nie dziwcie się niemal ceglastej objętości. A co najlepsze - ciąg dalszy nastąpi. Czyżby susza zmierzyła w kierunku Oazy?

Powiem szczerze, że byla to prawdziwa jazda bez trzymanki po autostradzie z zawrotną prędkością w wielkim mieście! To mięsista, mocna literatura, która wbija w fotel. Autorka umiejętnie buduje napięcie, stopniowo zdradza i wyjaśnia tajemnice, wielowątkowe akcje nie stanowią problemu. Postacie nie są papierowe, potrafią przykuć uwagę, tak jak Wrocław.

Serdecznie polecam! ❤️

#seria #kryminał #myszaczyta @myszaczyta 💙

Cykl Miasto gasnących świateł, @wydawnictwo_novaeres
@wydawnictwo_zaczytani
@wydawnictwo_amare
Ogromnie dziękuję, #współpraca🩷


1. Mgła - w tej mglistej atmosferze budzą się demony, dopada przeszłość. Mgła jest również symbolem tego, co nieoczywiste. W tej nieco zamglonej atmosferze poznajemy Adama Aleksandrowicza - detektywa z Wrocławia oraz pewnego psychopatę, który...

Kurczę, no fajnie się bawiłam, muszę to przyznać.To jedna z tych książek, które czyta się z czystą przyjemnością, bez wielkich oczekiwań, ale z rosnącym zaangażowaniem w historię. Wiedziałam, po co sięgam, więc nie byłam rozczarowana kierunkiem, w jakim potoczyła się fabuła.Gdybym jednak zaczęła ją czytać bez wcześniejszej wiedzy o tym,czego się spodziewać,raczej nie nazwałabym jej kryminałem. Owszem, wątek kryminalny się pojawia, ale mam wrażenie, że jest bardziej tłem niż osią całej historii. To raczej element napędzający akcję i tworzący napięcie niż faktyczne centrum opowieści.I szczerze? Wcale mi to nie przeszkadzało.Wręcz przeciwnie, cieszę się, że nie był on dominujący. Zdecydowanie bardziej wciągnęła mnie relacja głównych bohaterów. To właśnie ich dynamika, emocje i sposób, w jaki rozwijała się ich więź, były dla mnie najciekawsze.Wątek kryminalny stanowił ciekawy dodatek, ale to relacja między postaciami nadawała tej historii prawdziwej głębi i sprawiała, że chciało się czytać dalej.

Kurczę, no fajnie się bawiłam, muszę to przyznać.To jedna z tych książek, które czyta się z czystą przyjemnością, bez wielkich oczekiwań, ale z rosnącym zaangażowaniem w historię. Wiedziałam, po co sięgam, więc nie byłam rozczarowana kierunkiem, w jakim potoczyła się fabuła.Gdybym jednak zaczęła ją czytać bez wcześniejszej wiedzy o tym,czego się spodziewać,raczej nie...

Adam Aleksandrowicz to detektyw wrocławskiej policji, który – jak wielu z nas – zmaga się z własnymi demonami. Wraz ze swoim partnerem zostaje wciągnięty w wyjątkowo trudne śledztwo. We Wrocławiu dochodzi do serii brutalnych morderstw, popełnianych według ściśle określonego schematu. Im głębiej bohaterowie wchodzą w sprawę, tym wyraźniej okazuje się, że przeszłość nie zamierza dać o sobie zapomnieć, a cienka granica między tym, co było, a tym, co jest, zaczyna się zacierać.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i muszę przyznać, że jestem bardzo na plus. Książkę czyta się niezwykle szybko – tempo akcji jest dynamiczne, a wydarzenia następują po sobie bez chwili wytchnienia. Autorka nie pozwala czytelnikowi się nudzić, co w kryminale jest ogromnym atutem.

Bohaterowie są świetnie wykreowani – pełni charakteru, charyzmy, ale też wad i słabości, które czynią ich autentycznymi. To właśnie oni nadają tej historii głębi i sprawiają, że łatwo się z nimi zżyć. Sama zagadka kryminalna została bardzo dobrze skonstruowana i do samego końca trzyma w napięciu.

Dodatkowym plusem jest Wrocław – miasto odgrywa tu ważną rolę, a jeśli, tak jak ja, często się po nim poruszacie i znacie opisywane miejsca, lektura sprawia jeszcze większą przyjemność. Realistyczne tło tylko wzmacnia klimat powieści.

Zakończenie jest bardzo ciekawe i zdecydowanie zachęca do sięgnięcia po kolejny tom. Jeśli lubicie mroczne kryminały z wyrazistymi bohaterami i dobrze poprowadzoną intrygą, „Mgła” zdecydowanie zasługuje na uwagę.

Adam Aleksandrowicz to detektyw wrocławskiej policji, który – jak wielu z nas – zmaga się z własnymi demonami. Wraz ze swoim partnerem zostaje wciągnięty w wyjątkowo trudne śledztwo. We Wrocławiu dochodzi do serii brutalnych morderstw, popełnianych według ściśle określonego schematu. Im głębiej bohaterowie wchodzą w sprawę, tym wyraźniej okazuje się, że przeszłość nie...

„Miasto gasnących świateł. Mgła” Aleksandry Świderskiej to pierwszy tom serii, w którym poznajemy policjanta Adama oraz jego partnerkę Elkę. Razem prowadzą śledztwo w sprawie tajemniczych porwań i morderstw, a tropy w pewnym momencie zaczynają łączyć się z tragiczną przeszłością Adama — zabójstwem jego rodziny sprzed lat.
W historii ważną rolę odgrywa także Konrad — gangster, który niespodziewanie staje się sprzymierzeńcem policji. Jego pomoc okazuje się kluczowa zarówno w rozwikłaniu zagadki zaginięć, jak i w próbie oczyszczenia się z podejrzeń ciążących na nim od dawna.
Jednym z ciekawszych wątków jest subtelnie zarysowana relacja między Adamem a Konradem. Autorka wprowadza ją bardzo delikatnie, bez nachalności czy przesadnego podkreślania romantycznych czy erotycznych elementów. Dzięki temu wątek ten dodaje historii emocjonalnej głębi, ale nie przyćmiewa samego śledztwa.
Ogromnym atutem książki jest świetnie zbudowany portret psychologiczny bohaterów oraz umiejętne prowadzenie fabuły. Aleksandra Świderska potrafi stopniować napięcie i podsycać ciekawość czytelnika, dzięki czemu trudno oderwać się od lektury. Zakończenie natomiast sprawia, że od razu chce się sięgnąć po kolejne tomy i dowiedzieć się, co czeka Adama dalej.
To kryminał, który wciąga atmosferą, bohaterami i dobrze poprowadzoną intrygą. Zdecydowanie polecam!

„Miasto gasnących świateł. Mgła” Aleksandry Świderskiej to pierwszy tom serii, w którym poznajemy policjanta Adama oraz jego partnerkę Elkę. Razem prowadzą śledztwo w sprawie tajemniczych porwań i morderstw, a tropy w pewnym momencie zaczynają łączyć się z tragiczną przeszłością Adama — zabójstwem jego rodziny sprzed lat.
W historii ważną rolę odgrywa także Konrad —...

Dałabym wyższą ocenę, gdyby ta książka dostała porządną korektę. To, na co można przymknąć oko w internetowych publikacjach, w papierowym wydaniu zwyczajnie razi - te wszystkie powtórzenia, błędy stylistyczne, niezręczne ujęcia w narracji, itp.
Co do fabuły, nie mam specjalnych uwag, bo wiedziałam, po co tu przyszłam - to bardziej romans w przebraniu kryminału, niż kryminał z wątkiem romantycznym. Samo śledztwo jest na drugim planie, a rozwiązanie zagadki morderstw może i jest łatwe do przewidzenia, ale autorce udało się nawet w miarę sklecić fabułę w całość.
Czy są tu klisze? Jasne, że są, ale w sumie gdzie ich nie ma?
Kiczowate momenty? Zdarzają się.
Bohaterowie - no... papierowi. Piękni jak w koreańskich manhwach, a Konrad jest "gangsterem" chyba tylko po to, żeby mógł mieć aurę złego chłopca, zajebisty tatuaż na plecach i kupę kasy, bo oczywiście nie robi niczego, co mogłoby zrazić czytelnika. Ale w porządku, romantyczni przestępcy świetnie sprawdzają się w fikcji :)
Podsumowując - to średnia książka, momentami sztampowa, kilka razy można pokusić się o facepalm podczas czytania, ale generalnie nawet ją z niezrozumiałych przyczyn polubiłam ;)

Dałabym wyższą ocenę, gdyby ta książka dostała porządną korektę. To, na co można przymknąć oko w internetowych publikacjach, w papierowym wydaniu zwyczajnie razi - te wszystkie powtórzenia, błędy stylistyczne, niezręczne ujęcia w narracji, itp.
Co do fabuły, nie mam specjalnych uwag, bo wiedziałam, po co tu przyszłam - to bardziej romans w przebraniu kryminału, niż...

Dobry kryminał. Trochę za dużo erotyki jak na mój gust i jak na kryminał ale w ogóle ok. Polecam.

Dobry kryminał. Trochę za dużo erotyki jak na mój gust i jak na kryminał ale w ogóle ok. Polecam.

Bardzo dobry thriller erotyczny. Początkowo coś mi słabo leżał, ale a czasem wciągnął mnie i zainteresował. Wolałabym wprawdzie mniej scen seksu, nastawiłam się bowiem na kryminał czy thriller, ale ogólnie odniosłam dobre wrażenie i sięgnę po dalszy ciąg. Polubiłam Konrada i zaintrygował mnie.

Bardzo dobry thriller erotyczny. Początkowo coś mi słabo leżał, ale a czasem wciągnął mnie i zainteresował. Wolałabym wprawdzie mniej scen seksu, nastawiłam się bowiem na kryminał czy thriller, ale ogólnie odniosłam dobre wrażenie i sięgnę po dalszy ciąg. Polubiłam Konrada i zaintrygował mnie.