Krąg. Nieproszeni goście

TA KSIĄŻKA BYŁA TAK GENIALNA A ZAKOŃCZENIE
MNIE DOSŁOWNIE ZMIAZDZYŁO, JAKBY CO TO MIAŁO BYC!? Te postaci są tak genialne, przez całe trwanie historii człowiek ich kocha i nienawidzi jednocześnie, chyba nigdy nie miałam takiego wewnętrznego konfliktu czytając książkę. Potrzebuje wiedzieć co będzie dalej na już! Klimat podobny do "Don't let the forest in" tylko że na sterydach. Polecam, czytajcie to!

(Cornel masz moje cate serce)

TA KSIĄŻKA BYŁA TAK GENIALNA A ZAKOŃCZENIE
MNIE DOSŁOWNIE ZMIAZDZYŁO, JAKBY CO TO MIAŁO BYC!? Te postaci są tak genialne, przez całe trwanie historii człowiek ich kocha i nienawidzi jednocześnie, chyba nigdy nie miałam takiego wewnętrznego konfliktu czytając książkę. Potrzebuje wiedzieć co będzie dalej na już! Klimat podobny do "Don't let the forest in" tylko że na...

Nie wiem co dają do tej książki, ale niech dają namiar na dilera

Nie wiem co dają do tej książki, ale niech dają namiar na dilera

Zakochałam się w tej książce ❤️ początek wydawał się taki niewinny, wręcz głupkowaty jednak z czasem było tylko coraz ciekawiej i mroczniej. Od końcówki nie mogłam się oderwać, a samo zakończenie zostawiło w moim sercu dziurę. W tym momencie (o 1 w nocy) pożałowałam, że nie kupiłam całości, bo najchętniej sięgnęła bym od razu po kontynuację. Na prawdę polecam ❤️

Zakochałam się w tej książce ❤️ początek wydawał się taki niewinny, wręcz głupkowaty jednak z czasem było tylko coraz ciekawiej i mroczniej. Od końcówki nie mogłam się oderwać, a samo zakończenie zostawiło w moim sercu dziurę. W tym momencie (o 1 w nocy) pożałowałam, że nie kupiłam całości, bo najchętniej sięgnęła bym od razu po kontynuację. Na prawdę polecam ❤️

sięgnęłam po nią jako lekkie romantazy. jak bardzo się pomyliłam!!! tik tok jak ty mi to zareklamowałeś!
czy żałuje?
absolutnie!
nie było to upragnione romantazy, ale było lepsze!
kocham kocham kocham

sięgnęłam po nią jako lekkie romantazy. jak bardzo się pomyliłam!!! tik tok jak ty mi to zareklamowałeś!
czy żałuje?
absolutnie!
nie było to upragnione romantazy, ale było lepsze!
kocham kocham kocham

Nie jestem fanem horrorów. Generalnie niespecjalnie lubię się bać, więc zarówno w wersji filmowej jak i książkowej od nich stronie. Uznałem jednak, że czasem warto wyjść ze swojej strefy komfortu i sięgnąłem po pozycję, która elementy owego gatunku posiada. Czy było warto się przełamać?
Książka, o której mowa, to pierwszy tom trylogii „Krąg”, autorstwa Silencio. Traktuje ona o Whitewood, sierocińcu dla chłopców umiejscowionym w totalnej leśnej głuszy. W bidulu jest kilkunastu wychowanków, w 3 grupach wiekowych. Głównymi bohaterami są chłopcy ze średniej grupy (15-16 lat),dzielący razem pokój: Tristan, Filipe, Yasin, Byal oraz bliźniaki Cornelius i Cassander. W ośrodku jest tylko 3 wychowawców/nauczycieli, a rolę zarządzającą pod nieobecność dyrektora pełni jedna z nich, pani Bullard. Niemal od samego początku bohaterowie czują, że to miejsce skrywa jakąś mroczną tajemnicę. Szybko ma się jednak okazać, iż mrok Whitewood ma wiele obliczy…
Zaciekawienie, poruszenie, przerażenie, odraza, złość, smutek, powtórz… ten koktajl emocji towarzyszył mi przy tej książce nieustannie. Po jej zakończeniu czułem się psychicznie zdruzgotany. Dlaczego? Ponieważ cytatem, który w mojej ocenie idealnie pasuje do jej fabuły są słowa A. Sapkowskiego zapisane na kartach Wiedźmina “Cicho, cicho dzieci. To nie demony, nie diabły… gorzej. To ludzie”. Na każdym kroku czytelnik ma okazję się przekonać, że w czynieniu zła i potworności, żadna kreatura nie dorówna człowiekowi. Silencio stworzyło tak autentyczny świat, że nie raz musiałem odkładać powieść by się uspokoić. Co aż tak mnie poruszyło? Od czego by tu zacząć… przemoc, moles*owanie, gw*łty, manipulacje… mógłbym tak długo. Wiele zawartych tu wątków to skrajne patologie. Jednak najgorsze w tym wszystkim jest to, że człowiek cały czas ma z tyłu głowy poczucie realność tego, co tych chłopaków spotykało. Jakbyśmy uczestniczyli w prawdziwych wydarzeniach, a nie fabule książki.
Oczywiście, pozycja okraszona jest wątkami fantastycznymi, które nakreślono niezwykle pomysłowo. Momentami ciężko się połapać, co jest jawą a co snem, dzięki czemu jest tylko ciekawiej. Sam lore odczytuje miejscami jako mieszankę różnych motywów amerykańskiego folkloru. To wszystko wzbogacono niepokojąco obcymi mostrami, pod którymi śmiało mógłby podpisać się Samotnik z Providence. Ogólnie postrzegam ten świat jako niezwykle przemyślany.
Ta uwaga tyczy się również bohaterów. Nie ma tu postaci płaskich czy jednowymiarowych. Nikt nie jest taki, jaki na początku się wydaje. Co więcej, zapewniam, że jeśli na początku wyrobić sobie o kimś zdanie, to do końca tomu się ono zmieni… diametralnie. Definitywnie każda z postaci jest tutaj absolutnym majstersztykiem. A jakby tego było mało, są z nimi związane arcyciekawe zwroty fabularne.
Podsumowując, chociaż lekturze daleko jest do “przyjemnej” to nie żałuję ani sekundy jaką na nią poświęciłem. To nie tylko najlepsza książka Silencio jaką czytałem, ale zdecydowany top najlepszych książek w życiu. Bywa potwornie trudna w odbiorze, jednak polecam ją każdemu, kto jest gotów na naprawdę mocne przeżycia. Mam nadzieję, że kolejne tomy są równie dobre, ale nie lepsze… bo musiałbym wyjść poza swą skalę ocenienia.

Nie jestem fanem horrorów. Generalnie niespecjalnie lubię się bać, więc zarówno w wersji filmowej jak i książkowej od nich stronie. Uznałem jednak, że czasem warto wyjść ze swojej strefy komfortu i sięgnąłem po pozycję, która elementy owego gatunku posiada. Czy było warto się przełamać?
Książka, o której mowa, to pierwszy tom trylogii „Krąg”, autorstwa Silencio. Traktuje...

Cudowna! Być może nie jestem obiektywna, bo jestem wierną fanką Silencio. :) To, jak została wykreowana historia miasteczka, postaci chłopców, zagęszczanie klimatu, nie pozwalało oderwać się od książki. Vibe jak w historiach Kinga (It, The Body),chociaż faktycznie historia opiera się na dialogach i wewnętrznych monologach chłopców, więc nie mamy tak wyraźnego odczucia klimatu lat 60., ale dla mnie i tak o wiele ważniejsza w tym przypadku była sama historia i interakcje między postaciami.

Cudowna! Być może nie jestem obiektywna, bo jestem wierną fanką Silencio. :) To, jak została wykreowana historia miasteczka, postaci chłopców, zagęszczanie klimatu, nie pozwalało oderwać się od książki. Vibe jak w historiach Kinga (It, The Body),chociaż faktycznie historia opiera się na dialogach i wewnętrznych monologach chłopców, więc nie mamy tak wyraźnego odczucia...

Rok 1964. Tristan właśnie stracił rodziców i trafił do sierocińca Whitewood. Poznaje tam pięciu innych chłopców, z którymi udaje mu się nawiązać przyjaźń mimo dzielących ich różnic. Czas spędzają na nauce, zabawach i wyprawach do lasu, w środku którego położony jest ośrodek. Wkrótce jednak wokół nich zaczynają się dziać niepokojące rzeczy. Chłopcy odkrywają, że Whitewood posiada mroczną historię, a sam sierociniec owiany jest złą sławą. Postanawiają zgłębić jego tajemnice i odkryć, czy nawiedzające ich potwory są jedynie wytworem wyobraźni, a może czyimś więcej.

Historia stworzona przez Silencio osadzona została w alternatywnej rzeczywistości, a pierwszy tom najbardziej z całej trylogii cechują elementy grozy. Jako osoba, która boi się wszelkich horrorów i zjawisk paranormalnych, w wielu momentach naprawdę czułam dreszczyk strachu, ale nie potrafiłam oderwać się od tej książki i dosłownie ją pochłonęłam. Czyta się ją bardzo szybko, jest dużo dialogów, a powieść podzielona została według miesięcy i punktów widzenia poszczególnych postaci, dzięki czemu możemy je bliżej poznać. Podobało mi się, że osoba autorska zadbała o to, żeby każdy z bohaterów miał swój własny, unikalny charakter. Nie nudziłam się przy żadnym z povów, chociaż miałam swoich ulubieńców

Rok 1964. Tristan właśnie stracił rodziców i trafił do sierocińca Whitewood. Poznaje tam pięciu innych chłopców, z którymi udaje mu się nawiązać przyjaźń mimo dzielących ich różnic. Czas spędzają na nauce, zabawach i wyprawach do lasu, w środku którego położony jest ośrodek. Wkrótce jednak wokół nich zaczynają się dziać niepokojące rzeczy. Chłopcy odkrywają, że Whitewood...

ogólnie to jest to jedna z pierwszych książek grozy jakie czytałem jako iż to nie jest mój ulubiony gatunek. lecz postanowiłam to i tak przeczytać gdyż moja bff mi o niej opowiadała.

muszę powiedzieć, iż BARDZO pozytywnie się zaskoczyłem. nie wiedziałem, że język jakim pisze osoba autorska AŻ TAK mi się spodoba. od oprawy graficznej, do bohaterów uwielbiałam (prawie wszystko) w tej książce. oczywiście istnieje parę słabych stron powieści, ale te pozytywne sprawiają iż to będzie i tak jednym z moich faworytów przez długi czas... (no chyba że sequele to zepsują, bo jeszcze ich nie czytałom)

a co do słabych stron "kręgu", to jest ich kilka. niektóre z nich mogą się nawet spodobać / albo się spodobały innym czytelnikom, ale według mnie niszczą one troszkę (trochę bardziej niż troszkę) powieść.

po pierwsze: sceny erotyczne.

oczywiście rozumiem to, dlaczego ktoś mógłby dać sceny erotyczne do swojej książki, lecz według mnie np. scena obicągania tristana przez yasina była poprostu niepotrzebna, i przyszła ona zupełnie nagle. oczywiście widziałem znacznik 18+ na stronie wydawnictwa, dlatego wiedziałam, że będą dane jakieś igraszki, lecz według mnie poświęcenie całych rozdziałów żeby opisać to, co yasin i tristan (bo z tego co pamiętam to chyba wszystkie sceny seksu były z ich udziałem (chyba też byal miał coś robione ale tego aż tak bardzo nie pamiętam bo często pomijałem te rozdziały)) robili w łóżku.

oczywiście wiem że to tylko moja subiektywna opinia, no ale to po prostu mi przeszkadzało mocno, i niszczyło klimat powieści, i wiem też że prawdopodobnie innym może się takie coś spodobać.

po drugie: postać tristana

tristan jest pierwszym POV jakiego poznajemy. wprowadza się do sierocińca parę miesięcy po tragicznej śmierci swoich rodziców. poza tym też sobie mówi wtedy, że nie może pozwolić sobie płakać (chyba) przy kimś innym coś tam coś tam nie pamiętam bo to było wspomniane tylko na początku i na końcu książki. potem dzieli łóżko (bo oczywiście zabrakło dla jednego z współlokatorów (yasina)) i potem się zakochują, mają parę scen seksu, i przy okazji postać tristana wyparowuje.
staje się (cytując felipe) "rycerzem" yasina. i to tyle. na tym cała jego charakterystyka się kończy przez całą książkę. jego rozdziały równie dobrze mogłyby być rozdziałami yasina.

w ogóle wracając do tego braku charakteru to też to było strasznie widać, przez kontrast tego że obok tristana rozdziały POV mają postacie tak....charakterne.... jak byal czy cass.

ale tak ogólnie to ta książka jest cudna polecam 10/10

---

wiem że tej recenzji pewnie nie dało się przeczytać, iż napisałam to wszystko jednym ciągiem i nawet nie przeczytałam jeszcze raz przed wrzucenie ale nieważne You Only Live Once lolll

ogólnie to jest to jedna z pierwszych książek grozy jakie czytałem jako iż to nie jest mój ulubiony gatunek. lecz postanowiłam to i tak przeczytać gdyż moja bff mi o niej opowiadała.

muszę powiedzieć, iż BARDZO pozytywnie się zaskoczyłem. nie wiedziałem, że język jakim pisze osoba autorska AŻ TAK mi się spodoba. od oprawy graficznej, do bohaterów uwielbiałam (prawie...

Do tej serii trudno mi było przysiąść najpierw z powodu nieciekawego opisu, a potem z braku dostępności. Jednak tyle razy powtarzany zachwyt musiał w końcu zebrać swoje żniwa i oto przy dodruku musiałam ją mieć. Nie w formie elektronicznej, a papierowej. Iiii oto się zawiodłam.

Świat wykreowany nawet ciekawie z mrocznym lasem, tajemniczym sierocińcem i niepokojącymi zachowaniami ludzi. Problem stanowiły średnio co drugą perspektywę wątki około seksualne. I ja wierzę, że dorastający chłopcy to burza hormonów i inne takie, ale to, że wszyscy tutaj odczuwali pociąg fizyczny do ładnych chłopców, to już dla mnie o wiele za dużo absurdu. Niesmaczne zrobiło się dopiero w połowie książki, gdzie tej treści była przesadna ilość.

Mam pozostałe tomy, ale po przeczytaniu pierwszego mam nieodparte wrażenie, że odsprzedam serię. [update: Odsprzedałam.]

Do tej serii trudno mi było przysiąść najpierw z powodu nieciekawego opisu, a potem z braku dostępności. Jednak tyle razy powtarzany zachwyt musiał w końcu zebrać swoje żniwa i oto przy dodruku musiałam ją mieć. Nie w formie elektronicznej, a papierowej. Iiii oto się zawiodłam.

Świat wykreowany nawet ciekawie z mrocznym lasem, tajemniczym sierocińcem i niepokojącymi...

Cześć
.
.
Jaka Książka zrobiła na was ostatnio bardzo dobre wrażenie ?
.
.
Przychodzę dzisiaj do was z nową recenzją.
Autor:
Tytuł: Krąg. Nieproszeni goście
Wydawnictwo:
.
.

Książka porusza dużo trudnych tematów więc warto najpierw zapoznać się z trigger warnings.
.
.
Rok 1964. Sierociniec na odludziu. Las przyodziany w tajemnicę.
Grupa nastolatków rozpocznie nowe życie w miejscu owianym złą sławą. Balansując między szarością dnia, a grozą nocy, będą zmuszeni stawić czoła własnym demonom i odkryć prawdę. Czy rodzące się w mroku strachy mają paranormalną przyczynę, czy też stanowią zaledwie wytwór ich wyobraźni? Jaki sekret skrywa historia Whitewood?
.

"Świat się nie rozpadł. Po prostu stracił sens."
.
Jaki czas temu zauważyłam powyższą książek na profilach bookmediowych i w końcu postanowiłam ją przeczytać i wiecie co zakochałam się. Dawno nic nie wywołało we mnie tyle emocji, nie mogłam się oderwać od tej pozycji. Świat przedstawiony nie jest do końca prawdziwy zawiera elementy fantastyczne, akcja jest osadzona w 1964 roku i na dodatek w sierocińcu, co już buduję niesamowitą atmosferę ale też wywołuje w pewnym sensie uczucie niepokoju.
Pomimo, że nie czytam na codzień fantastyki, potrafiłam świetnie odnaleźć się w świecie przedstawionych i w perypetiach głównych bohaterów, którzy są swoją drogą wspaniali. Najbardziej polubiłam Coronela za jego żywiołowość i oddanie, Felipe za przezabawne teksty oraz Cassa za wrodzoną kreatywność, pozostałe postacie, również zrobiły na mnie bardzo dobre wrażenie. Zostali opisani dość szczegółowo przez co można było się z nimi utożsamić. Oczywiście występuje tutaj parę relacji o charakterze romantyczną jednakże w pierwszym tomie najbardziej odznacza się uczucie między Tristanem a Yasinem jednakże nie jestem ich największą fanką, ale ich relacja jest dobrze opisana i rozwija się stopniowo z czasem. Pozatym głównie można przeczytać tutaj o ogromnej wadze przyjaźni w życiu człowieka oraz rodziny odnalezionej tzw. motyw family found.
W książce jest poruszane bardzo dużo trudnych ale ważnych tematów i uważam,że warto o nich wspominać w książkach. Klimat historii jest wyjątkowy a akcja nieprzewidywalny,zawiera dużo zwrotów akcji i trzyma w napięciu do ostatnich stron. Podczas czytania jak już na wstępie wspomniałam towarzyszyły mu przeróżne emocje od łez po śmiech. Tak szczerze, to skończyłam tą książkę już jakiś czas temu ale nie potrafiłam zabrać się do tego by wam ją opisać, myślę o niej bardzo często i będę do niej na pewno wracać Drugi tom czeka już na półce więc pewnie za jakiś czas też go przeczytam. Kiedyś na pewno opowiem wam też o trylogii All for the game, ale na to jeszcze za wcześnie. Mam nadzieję,że was zaciekawiłam i zachęciłam do przeczytania.
⭐️10/10⭐️
Pozdrawiam Aleksandra

Cześć
.
.
Jaka Książka zrobiła na was ostatnio bardzo dobre wrażenie ?
.
.
Przychodzę dzisiaj do was z nową recenzją.
Autor:
Tytuł: Krąg. Nieproszeni goście
Wydawnictwo:
.
.

Książka porusza dużo trudnych tematów więc warto najpierw zapoznać się z trigger warnings.
.
.
Rok 1964. Sierociniec na odludziu. Las przyodziany w tajemnicę.
Grupa nastolatków rozpocznie nowe...