Dom Straussów

Typowy slasher, sięgając po książkę nie wiedziałam o tym, ale jakoś się nie odbiłam mocno od niej. Świetnie się bawiłam podczas czytania mimo że fabuła nie była powalająca.

Typowy slasher, sięgając po książkę nie wiedziałam o tym, ale jakoś się nie odbiłam mocno od niej. Świetnie się bawiłam podczas czytania mimo że fabuła nie była powalająca.

Zdarza Ci się robić detoks od telefonu, mediów społecznościowych, maili...?Ja muszę przyznać, że choć telefon może nie jest dla mnie przedłużeniem ręki, to jednak spędzam z nim bardzo dużo czasu. Może nawet za dużo... Pewnie ustalenie sobie pewnych zdrowych proporcji każdemu wyszłoby na dobre, bo w dzisiejszych czasach przesada w żadną ze stron nie jest według mnie zbyt zdrowa. Bohaterowie "Domu Straussów" na własnej skórze odczuli, jak bolesne może okazać się całkowite odcięcie od świata... 

Mikołajki. Piękne jeziora. Koniec studiów. Nowy start. Wspaniałe perspektywy. Czas na relaks i ładowanie baterii w towarzystwie przyjaciół. Wszystko byłoby pięknie, gdyby młodzi ludzie, którzy przyjechali na Mazury świętować obronę prac magisterskich, nie znaleźli się w niewłaściwym miejscu w nieodpowiednim momencie.
Dwie pary, jedna singielka. Niby się znają, a jednak szybko okazuje się, że nie tak świetnie jak mogło by się wydawać. Szybko pojawiają się pierwsze nieporozumienia, których efektem jest przerwanie planu na wspólne imprezowanie. Dwoje z młodych ludzi wybiera się do lasu, dwójka zostaje w domu. Krysia, jedyna singielka w grupie, rusza do miasta. Daje się ponieść emocjom z nowo poznanym lokalnym chłopakiem. Gdy jej przyjaciele znikają bez śladu jego pomoc może okazać się nieoceniona. Ale! Może okazać się jeszcze większą pułapką niż ta, w którą dotąd wszyscy wpadli. 

Sięgałam po tę książkę z dystansem, ponieważ moje dotychczasowe doświadczenia z autorem nie były zbyt pozytywne. Postanowiłam jednak spróbować znowu i zdecydowanie nie żałuję! Książka trzyma w napięciu. Zaglądamy w umysły bohaterów, obserwując jak z przeciętnych ludzi stają się postaciami, którymi nigdy nie planowali się stać. Co dzieje się z człowiekiem, gdy na szali ląduje jego życie? Czy wygrywa empatia i troska? A może jednak do glłosu dochodzi instynkt samozachowawczy, który nakazuje chronić przede wszystkim siebie? Ponure wnioski płynące z tej książki podpowiadają, że w każdym człowieku drzemie mrok i potrzebne są jedynie odpowiednie warunki, by mógł ujrzeć światło dzienne i zacząć siać spustoszenie.

Zdarza Ci się robić detoks od telefonu, mediów społecznościowych, maili...?Ja muszę przyznać, że choć telefon może nie jest dla mnie przedłużeniem ręki, to jednak spędzam z nim bardzo dużo czasu. Może nawet za dużo... Pewnie ustalenie sobie pewnych zdrowych proporcji każdemu wyszłoby na dobre, bo w dzisiejszych czasach przesada w żadną ze stron nie jest według mnie zbyt...

Ciekawa historia. W stylu autora

Ciekawa historia. W stylu autora

Dom strachu…

5 przyjaciół.
4 zaginięcia.
1 miejscowy chłopak.

Jaką tajemnicę kryje dom w Mikołajkach położony ‘po drugiej stronie lasu’?

„Dom Straussów” to typowy slasher. Mamy tu grupę niczego nieświadomych młodych ludzi. Zaginięcia w niewyjaśnionych okolicznościach. Czarny charakter z przeszłością. A całość, jak to w slasherze, doprawiona przemocą, zarówno fizyczną jak i seksualną, oraz lejącą się krwią.

Powieść przypominała mi nieco serię filmów Droga bez powrotu. Po mocnym prologu, w którym otrzymujemy namiastkę tego, co może przytrafić się grupie głównych bohaterów, akcja snuje się leniwie, by następnie ze strony na stronę stawać się coraz bardziej niepokojącą.

Sam pomysł fabularny nie stanowi czegoś spektakularnego. Ot, otrzymujemy niejako ‘kalkę’ typowych filmów w tym gatunku. Jednak to, co zasługuje na uwagę to po pierwsze przedłużony i niepośpieszony finał z zaskakującym zwrotem akcji. Kto obstawiał kim będzie final girl mógł się nieco zdziwić… Po drugie to postać ‘złola’, którego czyny, choć nieludzkie, podyktowane są normalnymi pragnieniami. Podoba mi się, że autor poświęcił ‘czas antenowy’ na dogłębne przedstawienie sytuacji czarnego charakteru.

Jednak nie wszystko wypadło tak dobrze. To, co nie do końca mi odpowiadało to po pierwsze obfitość erotyki i przemocy seksualnej, a po drugie momentami ordynarny język bohaterów (szczególnie jednego). Do tego dochodzi, w moim odczuciu, nielogiczność postępowania tzw. final girl w niektórych ze scen finałowych (nie będę wchodzić w szczegóły, żeby nie zaspojlerować).

Także ogólnie „Dom Straussów” ma pewne mankamenty, ale ogólnie wypada całkiem nieźle.

Moja ocena: 5,75/10

https://www.instagram.com/w_otchlani_wyobrazni

Dom strachu…

5 przyjaciół.
4 zaginięcia.
1 miejscowy chłopak.

Jaką tajemnicę kryje dom w Mikołajkach położony ‘po drugiej stronie lasu’?

„Dom Straussów” to typowy slasher. Mamy tu grupę niczego nieświadomych młodych ludzi. Zaginięcia w niewyjaśnionych okolicznościach. Czarny charakter z przeszłością. A całość, jak to w slasherze, doprawiona przemocą, zarówno fizyczną jak...

„Dom Straussów” - Adrian Bednarek

"Odór śmier­ci miał w sobie coś uspo­ka­ja­ją­ce­go, jakby trup tym swoim słod­ka­wym za­pa­chem pró­bo­wał prze­ka­zać, że teraz na­stą­pi spo­kój i już nic złego nie może się stać, bo naj­gor­sze się wy­da­rzy­ło. "

Mocne to było....
Mikołajki -mala, malownicza miejscowość na Mazurach. To tu przyjeżdża paczka przyjaciół uczcić ukończenie studiów, jednak ich siekanka zmienia się w piekło niedługo po przyjeździe.
Trup się ściele, mnóstwo ohydy, przemocy, manipulacji i tajemnic ... To lubię.. 😉😉 coś jakby horror z wątkiem kryminału... Mocne, cholernie mocne.
Ilu z nas skrywa w sobie tajemnice, których podzielenie się ze światem może zakończyć wszystko, co budowaliśmy przez lata ? Czy zbrodnia może zrodzić przyjaźń ? Czy zło rodzi zło ?

„Dom Straussów” - Adrian Bednarek

"Odór śmier­ci miał w sobie coś uspo­ka­ja­ją­ce­go, jakby trup tym swoim słod­ka­wym za­pa­chem pró­bo­wał prze­ka­zać, że teraz na­stą­pi spo­kój i już nic złego nie może się stać, bo naj­gor­sze się wy­da­rzy­ło. "

Mocne to było....
Mikołajki -mala, malownicza miejscowość na Mazurach. To tu przyjeżdża paczka przyjaciół uczcić...

hmmm no jak na pana Bednarka to raczej przeciętnie wypadło, potrafi on mocniej uderzyć w akcje i emocje

hmmm no jak na pana Bednarka to raczej przeciętnie wypadło, potrafi on mocniej uderzyć w akcje i emocje

Nie próbuj krzyczeć. I tak nikt cię nie usłyszy…
Piątka przyjaciół wyjeżdża świętować obronę prac magisterskich do leśnego domku w Mikołajkach. Adam, nieformalny lider grupy, proponuje smartdetoks. Zabawę, która ma polegać na schowaniu telefonów do sejfu i zablokowaniu zamka. Chce świętować ostatnie beztroskie wakacje, wolny od cyfrowego świata.
Gdy między przyjaciółmi dochodzi do kłótni, tworzą się podziały, a każda para zaczyna spędzać czas osobno. Krysia, jedyna singielka w grupie poznaje przystojnego Filipa i po wspólnym dniu zaprasza go do siebie. Po powrocie okazuje się, że jedna para od wielu godzin nie wraca z leśnej wycieczki.
Filip, który mieszka w starym domu po drugiej stronie lasu i zna okolicę jak własną kieszeń, proponuje pomoc w poszukiwaniach. Przyjaciele nie są świadomi, że chłopak wie, co stało się z zaginionymi i zrobi wszystko, żeby nigdy nie zostali odnalezieni. Tylko w ten sposób będzie mógł ocalić pozostałych przed podobnym losem…
Co kryje się w murach tajemniczej posiadłości i kim są jej ekscentryczni mieszkańcy?

Nie próbuj krzyczeć. I tak nikt cię nie usłyszy…
Piątka przyjaciół wyjeżdża świętować obronę prac magisterskich do leśnego domku w Mikołajkach. Adam, nieformalny lider grupy, proponuje smartdetoks. Zabawę, która ma polegać na schowaniu telefonów do sejfu i zablokowaniu zamka. Chce świętować ostatnie beztroskie wakacje, wolny od cyfrowego świata.
Gdy między przyjaciółmi...

Książka dość ciekawa,momentami obrzydliwa,ale nie miałam czegoś takiego, że ,,a nie czytam bo to bez sensu '' ciągle działa się jakaś akcja,koniec zaskakujący, aczkolwiek ja bym Filipa i Jadzie po tym wszystkim wsadziła do psychiatryka,bo nie wyobrażam sobie ich dalszego życia pośród normalnych ludzi.

Książka dość ciekawa,momentami obrzydliwa,ale nie miałam czegoś takiego, że ,,a nie czytam bo to bez sensu '' ciągle działa się jakaś akcja,koniec zaskakujący, aczkolwiek ja bym Filipa i Jadzie po tym wszystkim wsadziła do psychiatryka,bo nie wyobrażam sobie ich dalszego życia pośród normalnych ludzi.

Ciężko dać opinie. Po połowie książki chciałam ją odłożyć. Do 3-4 męczyła mnie. Końcówka zaciekawiła.

Ciężko dać opinie. Po połowie książki chciałam ją odłożyć. Do 3-4 męczyła mnie. Końcówka zaciekawiła.

Dawno nie czytałam takich bzdur. Ja rozumiem, że w tego typu książkach zdarzają się nielogiczności, ale tu nie ma jej za grosz. Język prosty, co jest niestety częste u polskich pisarzy. To było moje ostatnie spotkanie z autorem.

Dawno nie czytałam takich bzdur. Ja rozumiem, że w tego typu książkach zdarzają się nielogiczności, ale tu nie ma jej za grosz. Język prosty, co jest niestety częste u polskich pisarzy. To było moje ostatnie spotkanie z autorem.