Wyspa

Heather ma dwadzieścia cztery lata i niedawno została mamą dwójki dzieci. Jej mąż Tom to uznany lekarz. Pomimo iż jest starszy od swojej żony o dwadzieścia lat, to wciąż wpisuje się w jej obraz idealnego mężczyzny. Poza tym zaoferował jej cudowne, właściwie wymarzone życie. Idyllę zakłóca jedynie niemożność porozumienia się z dziećmi. Heather jest dla nich macochą, a one wciąż nie mogą pogodzić się ze śmiercią ich biologicznej mamy…
Szansę na naprawę relacji oferuje wspólna podróż. Tom został zaproszony na konferencję medyczną. Nic nie stoi na przeszkodzie, by wyjazd połączyć z rodzinnymi wakacjami.Rodzina podczas zwiedzania Australii trafia na niebywałą okazję – mogą bowiem odwiedzić Dutch Island, prywatną wyspę, na której dzieci zobaczą między innymi koale w ich naturalnym środowisku.Na miejscu Tom powoduje wypadek samochodowy, a Heather podejmuje jedną, bardzo złą decyzję, na której tragiczne skutki nie trzeba będzie długo czekać…
Wyspa jest thrillerem z dość ciekawie nakreślonymi charakterami. Co prawda powieść nie zawiera ich pogłębionej analizy psychologicznej, a pomimo tego, Adrian McKinty wprowadził do swych głównych bohaterów sporo niejednoznaczności – zwłaszcza jeśli chodzi o ich moralność.I choć część z postaci drugoplanowych jest przerysowana, to i tak nie sposób przejść wobec nich obojętnie [albo: nie sposób nie czuć wobec nich odrazy].
Klan O’Neillów rządzący tytułową wyspą przywodzi na myśl ród wyjęty żywcem z filmów pokroju Teksańskiej masakry piłą mechaniczną. To wrażenie podkreśla sceneria – stare budynki, wraki samochodów, zardzewiały złom czy wreszcie surowa przyroda samej wyspy.Jednak Wyspa nie jest horrorem klasy B. Ani w ogóle horrorem – pomimo kilku brutalnych scen. Adrian McKinty stworzył rasowy thriller, w którym dominuje niepewność nie tyle o jutro, co o to, co będzie dosłownie za chwilę.
Wyspa to powieść od której nie można się oderwać. Czyta się ją jednym tchem. Akcja nie zwalnia ani na chwilę. Ciągle czuć napięcie i strach o główne postaci. Technicznie książka Kinty’ego jest doskonała – kolejne zdania i rozdziały oddają szaleńczą pogoń za życiem [lub: za śmiercią]. Jednocześnie czytając Wyspę wciąż ma się w głowie stawkę o jaką toczy się gra – tym bardziej dojmującą, iż z Dutch Island widać kontynent…Wyspa zawiera kilka brutalnych scen oraz mnóstwo „zapowiedzi” takowych. Potęguje przez to niepokój, jaki rodzi się podczas przekładania coraz to kolejnych stron. McKinty nie oszczędza swoich postaci – cierpienia przybierają charakter zarówno fizyczny, jak i psychiczny. To lektura dla ludzi o mocnych nerwach.Wyspa to powieść od której ciężko się oderwać. Adrian McKinty stworzył historię angażującą od pierwszej do ostatniej strony, dla której warto zarwać noc. Gwarantuję jednak, iż po takiej lekturze, w snach nie traficie na rajską wyspę.

Heather ma dwadzieścia cztery lata i niedawno została mamą dwójki dzieci. Jej mąż Tom to uznany lekarz. Pomimo iż jest starszy od swojej żony o dwadzieścia lat, to wciąż wpisuje się w jej obraz idealnego mężczyzny. Poza tym zaoferował jej cudowne, właściwie wymarzone życie. Idyllę zakłóca jedynie niemożność porozumienia się z dziećmi. Heather jest dla nich macochą, a one...

Takie 7,5 nawet!

Adrian McKinty napisał naprawdę trzymającą w napięciu książkę, której nie da się odłożyć przed poznaniem zakończenia. Czytelnik chce wiedzieć, co jeszcze może wydarzyć się bohaterom, którzy znaleźli się na wyspie. Wszystko miało potoczyć się inaczej, ale jak dobrze wiemy życie potrafi zaskoczyć w najmniej odpowiednim momencie. To przecież miały być przyjemne wakacje, prawda?

Dla Toma, jego dzieci oraz Heather nie były to jednak udane wakacje – przynajmniej od momentu, gdy trafili na wyspę należącą do rodziny O’Neillów. Czytając tę historię, zastanawiałam się, czy gdyby bohaterowie podjęli inne decyzje, wielu dramatycznych wydarzeń dałoby się uniknąć. Z drugiej strony wtedy nie powstałaby ta opowieść, która z każdą kolejną stroną sprawia, że włoski na karku stają dęba.

Nie jest to może thriller górnolotny pojawiają się tu dość schematyczne rozwiązania. Bohaterowie trafiają na wyspę, nikogo nie informując o swoich planach, można się tam dostać wyłącznie promem należącym do obcych ludzi, o których nic nie wiedzą, a na miejscu nie ma zasięgu. Pytanie, które od razu się nasuwa, brzmi: „Co może pójść nie tak?”. Krótko mówiąc – wszystko.

Mimo pewnych niedociągnięć historia bardzo mi się podobała i mocno mnie wciągnęła. Myślę, że książka znajdzie swoich odbiorców, a na niektóre schematy można przymknąć oko nie jest aż tak źle.

Takie 7,5 nawet!

Adrian McKinty napisał naprawdę trzymającą w napięciu książkę, której nie da się odłożyć przed poznaniem zakończenia. Czytelnik chce wiedzieć, co jeszcze może wydarzyć się bohaterom, którzy znaleźli się na wyspie. Wszystko miało potoczyć się inaczej, ale jak dobrze wiemy życie potrafi zaskoczyć w najmniej odpowiednim momencie. To przecież miały być...

Akcja zawiązuje się na czterdziestej stronie powieści. Do strony 40 mamy opisy podróży, pływania w basenie i krótką scenkę nabycia scyzoryka, który później okaże się ważny. A potem akcja również nie pędzi galopem.

Akcja zawiązuje się na czterdziestej stronie powieści. Do strony 40 mamy opisy podróży, pływania w basenie i krótką scenkę nabycia scyzoryka, który później okaże się ważny. A potem akcja również nie pędzi galopem.

Z tą książką nie sposób sie nudzić. Ciągle coś się dzieje, Tylko brakło mi tutaj troszkę bardziej rozwiniętego początku i zakończenia. Mimo to polecam.

Z tą książką nie sposób sie nudzić. Ciągle coś się dzieje, Tylko brakło mi tutaj troszkę bardziej rozwiniętego początku i zakończenia. Mimo to polecam.

Podobała mi się, choć wiele momentów przypominało amerykański film z serii "Mission Impossible": samotna młoda kobieta z dwójką nastolatków, mająca scyzoryk, stawia czoła uzbrojonej rodzinie O'Neillów. Wszystko dzieje się z dala od cywilizacji, na odosobnionej wyspie.

Podobała mi się, choć wiele momentów przypominało amerykański film z serii "Mission Impossible": samotna młoda kobieta z dwójką nastolatków, mająca scyzoryk, stawia czoła uzbrojonej rodzinie O'Neillów. Wszystko dzieje się z dala od cywilizacji, na odosobnionej wyspie.

6/10
Ta książka to jak dobry, trzymający w napięciu film klasy B, który trafia od razu na stream. Dobra rozrywka, do przeczytania i zapomnienia.

6/10
Ta książka to jak dobry, trzymający w napięciu film klasy B, który trafia od razu na stream. Dobra rozrywka, do przeczytania i zapomnienia.

Wyjątkowo nieudana książka. Nie warto tracić na nią czasu

Wyjątkowo nieudana książka. Nie warto tracić na nią czasu

#WyzwanieLC2025 na lipiec: Przeczytam książkę, której akcja dzieje się latem.

Ta książka nie była zła, ale mniej mnie zachwyciła niż "Łańcuch" tego autora.
Miejscami dialogi słabe. Pojedyncze słowa jako zdanie.
Wydawała się przekombinowana. Opisy często brutalne.
Brakowało mi większego opisu zakończenia.

#WyzwanieLC2025 na lipiec: Przeczytam książkę, której akcja dzieje się latem.

Ta książka nie była zła, ale mniej mnie zachwyciła niż "Łańcuch" tego autora.
Miejscami dialogi słabe. Pojedyncze słowa jako zdanie.
Wydawała się przekombinowana. Opisy często brutalne.
Brakowało mi większego opisu zakończenia.

Myślicie, że potrafilibyście przetrwać w dziczy, ścigani przez uzbrojonych ludzi?

***
Młode stażem małżeństwo, 24-letnia Heather i nieco ponad 40- letni Tom, wdowiec, ojciec dwójki dzieci, lekarz.

Cała rodzina wybiera się do Australii, po części po to, aby zacieśnić więzi, a po części dlatego, że Tom bierze tam udział w konferencji medycznej.

Pewnego dnia postanawiają trochę pozwiedzać i tym sposobem trafiają na wyspę, chcą zobaczyć trochę naturalnej przyrody i dziko żyjące zwierzęta. Dawniej na wyspie znajdowało się więzienie, a obecnie zamieszkuje ją pewien klan.
Wycieczka, która miała trwać chwilę, zmienia się w walkę o przetrwanie i wyścig z czasem.
***

Przyznam, że na początku musiałam sobie dawkować tę historię, ponieważ już od pierwszych stron czułam ten duszny klimat. Upał, brak wody i jedzenia, australijski czerwony piasek, węże, rekiny, zapach potu i wszechobecny brud.

Już sam opis mnie zaintrygował, ale zanim zaczęłam ją czytać, to na podstawie opisu wyobraziłam sobie fabułę, która okazała się bardzo różnić od tego co znalazłam w książce. 😁

Jest to dosyć krwawa historia, w zasadzie opierająca się tylko na ucieczce, pościgu i dosyć makabrycznych opisach.

Dobrze wykreowani bohaterowie, z przeszłością, z rysami. Nie są to krystalicznie czyste postacie, mają swoje tajemnice.

Trzymająca w napięciu, wciągająca, niebezpieczna i mroczna.

Człowiek walczący o przeżycie jest w stanie zrobić wiele i nie cofnie się przed niczym.

Bardzo spodobał mi się styl pisania autora, prosty, język, brak zbędnych opisów, wartka akcja, pewna surowość, krótkie zdania, historia skondensowana, nie przedłużana na siłę, ale z drugiej strony zabrakło mi trochę szerszego zakończenia, przewróciłam kartkę i nagle okazało się, że to koniec historii. 🤷

Mimo swojej brutalności i może chwilami nierealnego opisu sytuacji książka bardzo mi się podobała. Były oczywiście sytuacje, które jako miłośniczkę zwierząt mnie zabolały i przyznam, że tu szybko przewróciłam kartki. 🥺

Warto jednak po nią sięgnąć. To była dobra rozrywka.

Myślicie, że potrafilibyście przetrwać w dziczy, ścigani przez uzbrojonych ludzi?

***
Młode stażem małżeństwo, 24-letnia Heather i nieco ponad 40- letni Tom, wdowiec, ojciec dwójki dzieci, lekarz.

Cała rodzina wybiera się do Australii, po części po to, aby zacieśnić więzi, a po części dlatego, że Tom bierze tam udział w konferencji medycznej.

Pewnego dnia postanawiają...

.
Autor: Adrian McKinty
Tytuł oryginału: The Island
Wydawnictwo: Agora
Przekład: Jan Kraśko
Data wydania: 1.06.2022 r.

Generalnie nie lubię książek z pościgami, ukrywaniem się i znów pościgiem, ale ta powieść miała wystarczająco dużo akcji i intensywności, aby mnie zaangażować, a nie znudzić.

Nie czytałam zbyt dokładnie opisu ani żadnych recenzji przed przeczytaniem tej powieści i uważam, że najlepiej jest czytać ją w ciemno. Postacie w większości mi się podobały i czułam, że autor wykonał świetną robotę, dając im interesujące historie i niestandardowe cechy, których się nie spodziewałam - jak choćby brak irytującej "nastolatkowatości" u nastoletnich bohaterów, czy niezbyt ojcowska postawa ojca. Akcja sprawia, że ​​ta historia jest intensywnie wciągająca, byłam ciekawa, które postacie wyjdą z tego żywe na końcu - o ile ktoś w ogóle wyjdzie.

Czy to idealna książka? Nie. Jest kilka rzeczy, które wymagają zawieszenia niedowierzania, ale jeśli przymkniecie na nie oko, na pewno będziecie się dobrze bawić, czytając coś niecodziennego. Bo tym właśnie jest Wyspa - niecodziennym thrillerem.

7/10 ⭐️
__
#pogadajmy
Ktoś ma w planach?
Ktoś czytał? Jak Wasze odczucia?
Znacie poprzednią książkę autora ?
Gorąco polecam:
- Łańcuch 7/10 ⭐️


#photooftheday #ksiazkimojezycie #kochamczytacksiążki #ksiazka #book #bookstagram #kacksiążkowy #mojabiblioteczka #czytambolubie #czytanieuzaleznia #czytanienieboli #ksiazkaniepotrzebujepradu #książkaniegryzie #lubimyczytać #czytajpolsko #instabook #instagramczyta #kartkowanierakniebrudzi

.
Autor: Adrian McKinty
Tytuł oryginału: The Island
Wydawnictwo: Agora
Przekład: Jan Kraśko
Data wydania: 1.06.2022 r.

Generalnie nie lubię książek z pościgami, ukrywaniem się i znów pościgiem, ale ta powieść miała wystarczająco dużo akcji i intensywności, aby mnie zaangażować, a nie znudzić.

Nie czytałam zbyt dokładnie opisu ani żadnych recenzji przed przeczytaniem tej...