Nienarodzona

Z jednej strony bardzo mi się podobała, z drugiej strony trochę przekombinowane zakończenie, takie nierealne.

Z jednej strony bardzo mi się podobała, z drugiej strony trochę przekombinowane zakończenie, takie nierealne.

„Nienarodzona” to historia dwóch przyszywanych sióstr, z których jedna pewnego znika bez śladu. Strach o Laurę jest tym większy, ponieważ jest ona wysoko w ciąży, a w domu zostawiła swoją autystyczną córkę. Nina, młodsza z sióstr, nie odpuszcza i zaczyna poszukiwania na własną rękę. Musi się zmierzyć z wieloma tajemnicami związanymi z ich rodziną i postępowaniem Laury. Ta droga nie będzie łatwa, a zamiast odpowiedzi pojawia się coraz więcej niewiadomych.

Ewa potrafi swoimi historiami poruszyć wszystkie najmroczniejsze zakątki ludzkiej psychiki, z każdej wylewa się mnóstwo emocji. I prawie w każdej swojej książce uświadamia nam, że błędy popełnione w przeszłości, choć zapomniane czy zatajone, potrafią wrócić i zrujnować nasze życie.

Jeżeli lubicie poruszające historie z rodzinną tajemnicą w tle to „Nienarodzona” jest właśnie dla Was.

„Nienarodzona” to historia dwóch przyszywanych sióstr, z których jedna pewnego znika bez śladu. Strach o Laurę jest tym większy, ponieważ jest ona wysoko w ciąży, a w domu zostawiła swoją autystyczną córkę. Nina, młodsza z sióstr, nie odpuszcza i zaczyna poszukiwania na własną rękę. Musi się zmierzyć z wieloma tajemnicami związanymi z ich rodziną i postępowaniem Laury. Ta...

Laura znika w tajemniczych okolicznościach, zostawiając swoją córkę chorą na autyzm. Wszyscy myślą że popełniła samobójstwo. Wszyscy .... Z wyjątkiem jej przybranej siostry Niny i to jej derminacja pozwala na rozwiązanie tej tajemnicy. Na wierzch wychodzą też stare sprawy....

Laura znika w tajemniczych okolicznościach, zostawiając swoją córkę chorą na autyzm. Wszyscy myślą że popełniła samobójstwo. Wszyscy .... Z wyjątkiem jej przybranej siostry Niny i to jej derminacja pozwala na rozwiązanie tej tajemnicy. Na wierzch wychodzą też stare sprawy....

Nie jest to moje pierwsze spotkanie z tą autorką choć jest to pierwsza książka, którą sama napisała. Wcześniej miałam okazję przeczytać jej wspólną książkę z Panią Sobczak i bardzo podobała mi się ta książka. Tutaj miałam jednak jakiś problem z historią. Książka ogólnie jest świetnie napisana, nie ma zbędnych opisów, historia jest wciągająca i interesująca jednak miałam wrażenie, że jest jakaś zagmatwana. Kilka razy gubiłam się w wątkach, traciłam sens i musiałam wracać do początku. Podobnie miałam z bohaterami, gdy były wspomnienia z czasów szkolnych to myliły mi się postacie, miałam wrażenie, że wcześniej się nie pojawili a jednak byli. Historia jednak jest ciekawa i mimo kilku problemów czytało mi się ją dobrze i chętnie jeszcze sięgnę po coś spod pióra autorki.

Nie jest to moje pierwsze spotkanie z tą autorką choć jest to pierwsza książka, którą sama napisała. Wcześniej miałam okazję przeczytać jej wspólną książkę z Panią Sobczak i bardzo podobała mi się ta książka. Tutaj miałam jednak jakiś problem z historią. Książka ogólnie jest świetnie napisana, nie ma zbędnych opisów, historia jest wciągająca i interesująca jednak miałam...

Mając w pamięci Topielisko czy moim zdaniem najlepszą książkę Przydrygi Mursz. Do Nienarodzonej podeszłam z wielkimi oczekiwaniami. Chyba ze zbyt wielkimi.
Nie oszukujemy się, każdy porównuje kolejne powieści do tej konkretnej ulubionej. I na tle Murszu, Nienarodzona wypada słabo. W mojej ocenie ta książka jest po prostu przeciętna i z bólem serca, ale muszę to powiedzieć najsłabsza z całego dorobku Ewy Przydrygi. A wiem, że ta pani potrafi pisać obłędnie dobre thrillery psychologiczne w stylu domestic drama. W mojej ocenie zabrakło tu wiele.
Nienarodzna posiada bardzo dobry pomysł na thriller psychologiczny. Mamy kobietę w zaawansowanej ciąży, która ginie bez śladu, poszlaki prowadzące do nikąd i ona zdesperowana Nina, która za wszelką cenę chce odnaleźć siostrę żywą. Co może pójść nie tak?? Jak się okazuje bardzo dużo.
Po pierwsze plan fabuły. Co prawda aby zaciekawić czytelnika autorka postawiła na narrację z dwóch perspektyw Niny i zaginionej Laury. Retrospekcja która doprowadza do aktualnych zdarzeń, to największy atut powieści. Reszta daje wiele do życzenia.
Rysy psychologiczne bohaterek to "Przydrygowa" kpina. Stworzone pobieżnie, płytkie odnosi się wrażenie, że autorka sama do końca nie potrafiła wejść w rolę Niny i Laury. Akcja posuwa się wolno, poza tym brakuje iskry zaciekawienia,przyciągnięcia czytelnika na dłużej.
Zakończenie ma vibe pisanego przez licealistę wypracowania na kolanie podczas przerwy, po to tylko żeby nie dostać jedynki za brak pracy domowej.
Jeśli trafiłeś na tę recenzję, a nie czytałeś nic Ewy Przydrygi, to zapomnij o Nienarodzonej. Sięgnij po Topielska, Mursz czy jej pierwszą powieść Bliżej niż myślisz. Bo ta kobieta naprawdę pisze świetnie. Nadal uważam że jest jedną z lepszych polskich autorek powieści kryminalnych. I co najważniejsze książki Ewy Przydrygi można czytać w dowolnej kolejności. To zupełnie różne historie bez wspólnego mianownika.
Nienarodzoną przed totalną katastrofą ratuje charakterystyczny dla Ewy język. Dzięki niemu jakoś przebrnęłam do końca
IG @czytamy.i.oceniamy

Mając w pamięci Topielisko czy moim zdaniem najlepszą książkę Przydrygi Mursz. Do Nienarodzonej podeszłam z wielkimi oczekiwaniami. Chyba ze zbyt wielkimi.
Nie oszukujemy się, każdy porównuje kolejne powieści do tej konkretnej ulubionej. I na tle Murszu, Nienarodzona wypada słabo. W mojej ocenie ta książka jest po prostu przeciętna i z bólem serca, ale muszę to powiedzieć...

Jedna przypadkowa, nieszczęśliwa chwila wystarczyła, by zamienić życie małej Niny i jej rodziny, a także niestety rodziny ich sąsiadów, w kompletną tragedię. Kiedy spotykamy bohaterkę kilkanaście lat później, trafiamy wraz z nią w wir wydarzeń, które wielce prawdopodobnie są pokłosiem dawnej historii. Przybrana siostra Niny, będąca w zaawansowanej ciąży Laura, znika, a jedyne ślady, na jakie trafia policja, każą przypuszczać, że kobieta popełniła samobójstwo. Czy możliwe byłoby jednak, by bliscy nie dostrzegli wcześniej pewnych symptomów? I czy kobieta zostawiłaby na pastwę losu swoją kilkuletnią córeczkę?

Nina nie daje się zbyć przypadkowymi pomysłami śledczych na rozwiązanie sprawy. Zaczyna drążyć, grzebać w przeszłości, a im szerzej rozsuwa zasłonę skrywającą dawne wydarzenia, tym więcej powikłań wypływa na wierzch. Jej determinacja w poszukiwaniu zaginionenej siostry prowadzi ją krętą i niebezpieczną drogą. Czy wysiłek i podjęte ryzyko okażą się opłacalne?

Pani Ewa Przydryga jest dla mnie absolutną mistrzynią w tworzeniu mrocznych, lepkich od tajemnic thrillerów psychologicznych. Dotykając głęboko zakorzenionych ludzkich lęków, potrafi wykreować postacie w taki sposób, że podczas lektury niemalże namacalnie czuje się ich obecność. Jak daleko jest w stanie posunąć się człowiek w obronie najbliższych? Czy bezradność w obliczu choroby czy innego zagrożenia może być bodźcem prowokującym do ekstremalnych, nawet niezgodnych z prawem i nieetycznych posunięć? Tak głębokie dylematy moralne przetaczają się przez strony tej powieści. Bohaterowie w swych najbardziej dramatycznych decyzjach pozostają pełni szarości, która zawsze oscyluje na przestrzeni między absolutnym złem, a czystym dobrem. Nawet tam, gdzie w pierwszym momencie widzimy kompletny upadek moralny, poznając motywację sprawcy przestajemy być tak radykalni w osądach. I właśnie za tę nieoczywistość bardzo cenię książki pani Ewy. Jeśli szukasz thrillera, który podrapie najdelikatniejsze struny Twojej natury, zasieje wątpliwość tam, gdzie do tej pory zdawało Ci się, że masz jednoznaczne zdanie, skłoni cię do refleksji i do konfrontacji z własnymi demonami, "Nienarodzona" będzie doskonałym wyborem.

Jedna przypadkowa, nieszczęśliwa chwila wystarczyła, by zamienić życie małej Niny i jej rodziny, a także niestety rodziny ich sąsiadów, w kompletną tragedię. Kiedy spotykamy bohaterkę kilkanaście lat później, trafiamy wraz z nią w wir wydarzeń, które wielce prawdopodobnie są pokłosiem dawnej historii. Przybrana siostra Niny, będąca w zaawansowanej ciąży Laura, znika, a...

Kolejny raz autorka zabrała mnie w klimatyczną przygodę książkową. Polecam

Kolejny raz autorka zabrała mnie w klimatyczną przygodę książkową. Polecam

Z książkami Ewy mam taką dziwną relację, że jej powieści mnie zachwycają, ale w kratkę😅. Zaczęło się od Miała umrzeć, którą uwielbiam, później przyszło duże rozczarowanie Topieliskami (pisałam o tym w okolicach premiery) następnie Mursz, który zdecydowanie mi się podobał, a teraz Nienarodzona, z którą jak można się spodziewać nie do końca się polubiłam i szczerze mówiąc nie bardzo mogę wam wytłumaczyć dlaczego, bo nie da się tego zrobić bez spojlerów🙈, ale chodzi o wykreowanie jednego z negatywnych bohaterów. Jedno jest pewne bardzo podoba mi się sposób, w jaki autorka posługuje się słowem. Jej styl jest charakterystyczny i zdecydowanie rozpoznawalny, a ja czekam już na kolejną książkę, która zgodnie ze wzorem powinna być strzałem w dziesiątkę.

Z książkami Ewy mam taką dziwną relację, że jej powieści mnie zachwycają, ale w kratkę😅. Zaczęło się od Miała umrzeć, którą uwielbiam, później przyszło duże rozczarowanie Topieliskami (pisałam o tym w okolicach premiery) następnie Mursz, który zdecydowanie mi się podobał, a teraz Nienarodzona, z którą jak można się spodziewać nie do końca się polubiłam i szczerze mówiąc nie...

Po przeczytaniu "Pomornicy" Ewy Przydrygi zdecydowałam, że chcę poznać inne książki tej autorki. Na pierwszy ogień poszła "Nienarodzona".

Do czego posunęlibyście się, żeby ratować bliską osobę? Ile bylibyście w stanie dla niej poświęcić? Czy cel uświęca środki?

Akcja powieści rozgrywa się w niewielkim Sowińcu. Miasteczko jak wiele innych w Polsce, nieduże, dość hermetyczne i wypełnione plotkami po brzegi. Wszyscy wszystko o wszystkich wiedzą, więc niewiele można ukryć. Prolog wprowadza czytelnika w wydarzenia rozgrywające się w lipcu dwa tysiące piątego roku. Wydarza się tragiczny w skutkach wypadek, którego skutkiem jest śmierć, a co za tym idzie poróżnienie dwóch rodzin. Od razu pojawia się myśl, że dalsze rozdziały kryją zdarzenia związane z tym, co zawiera początek tej historii. I nie jest inaczej, ponieważ po chwili przenosimy się z bohaterami w czasie i lądujemy szesnaście lat później.

Pewnego dnia niespodziewanie znika Laura Wagner. Kobieta jest w zaawansowanej ciąży, a teraz nie można się z nią w żaden sposób skontaktować. Na nagraniach z monitoringu widać, jak wypożycza kajak i tutaj ślad się urywa. Policja jest bezradna, nie ma tropów, a żadna z przesłuchiwanych osób nie jest w stanie pomóc w poszukiwaniach. Do Sowińca wraca Nina, młodsza siostra Laury, która rozpoczyna śledztwo na własną rękę. Czyni sobie wyrzuty, że w ostatnim czasie oddaliły się z siostrą od siebie i niewiele wie o jej obecnym życiu, jednak nie poddaje się. Przy okazji prowadzonych poszukiwań na jaw wychodzą tajemnice, na które Nina nie do końca jest gotowa, jednak odnalezienie siostry to dla niej priorytet, zatem nie cofa się przed niczym. Policja uważa, że kobieta popełniła samobójstwo, na co wskazują według nich poszlaki, jednak Nina jest innego zdania. Czy matka mogłaby tak po prostu zostawić małą córeczkę?

Szybko okazuje się, że kluczem do rozwiązania zagadki są właśnie wydarzenia z dwa tysiące piątego roku. Nina nie waha się i wygrzebuje niewygodne fakty na światło dzienne. Usilnie poszukuje powiązań z ówczesnymi przyjaciółmi, rozgryza powoli kolejne zagwozdki i zdecydowanie lepiej niż policja rozumie pojawiające się wskazówki. Czy Laura wciąż żyje? Do czego może doprowadzić wieloletnie ukrywanie niewygodnych sekretów? Czy ludzie mogą się zmieniać, balansując między dobrem i złem?

Chociaż autorka wplotła w fabułę naprawdę sporo wątków, które trochę tę powieść rozmydliły, to jednak czytało mi się dobrze. Możliwe, że celem było takie pogmatwanie tropów, aby czytelnik nie był w stanie za wcześnie wpaść na rozwiązanie zagadki zaginięcia Laury? W każdym razie zakończenie ciekawe, chociaż według mnie trochę naciągane.

Jeśli lubicie thrillery psychologiczne, to polecam. Zamierzam sięgnąć po kolejne powieści autorki.

Po przeczytaniu "Pomornicy" Ewy Przydrygi zdecydowałam, że chcę poznać inne książki tej autorki. Na pierwszy ogień poszła "Nienarodzona".

Do czego posunęlibyście się, żeby ratować bliską osobę? Ile bylibyście w stanie dla niej poświęcić? Czy cel uświęca środki?

Akcja powieści rozgrywa się w niewielkim Sowińcu. Miasteczko jak wiele innych w Polsce, nieduże, dość...

Dobry thriller psychologiczny dla kogoś, kto przeczytał w życiu niewiele książek. Ja niestety przeczytałam ich mnóstwo i niestety historia ta mnie nie porwała. Rozwiązania zagadki zniknięcia Laury domyśliłam się już mniej więcej w połowie książki. A lubię jak mnie książka zaskakuje. Tu tego nie było. Za dużo wątków, zupełnie niepotrzebnych, przez co miałam wrażenie, że autorka chce przelać na papier wszystko, co jej podsuwa wyobraźnia. Zupełnie bezcelowe. To chyba teraz problem większości nowych polskich "pisarzy", którzy wyrastają ostatnio jak grzyby po deszczu, produkując książki na potęgę, ale bez konkretnego planu. Niemniej jednak daję jej 6 punktów za poruszony temat komórek macierzystych.

Dobry thriller psychologiczny dla kogoś, kto przeczytał w życiu niewiele książek. Ja niestety przeczytałam ich mnóstwo i niestety historia ta mnie nie porwała. Rozwiązania zagadki zniknięcia Laury domyśliłam się już mniej więcej w połowie książki. A lubię jak mnie książka zaskakuje. Tu tego nie było. Za dużo wątków, zupełnie niepotrzebnych, przez co miałam wrażenie, że...