Gobseck

realistyczne portrety odrażającej natury ludzkiej powodującej i powodowanej pieniądzem...

„Gobseck” -> "Ojciec Goriot” (chronologia świata przedstawionego)...
„Ojciec Goriot” -> „Gobseck” (chronologia publikacji)...

wszystkie powieści miłosne (omnes fabulae amatoriae) umieszczone w Index Librorum Prohibitorum dekretami z lat 1841, 1842 [papież Grzegorz XVI] i 1864 [papież Pius IX] do samego końca (XXXII wydanie z 1948 roku, Paweł VI - 1966)...

realistyczne portrety odrażającej natury ludzkiej powodującej i powodowanej pieniądzem...

„Gobseck” -> "Ojciec Goriot” (chronologia świata przedstawionego)...
„Ojciec Goriot” -> „Gobseck” (chronologia publikacji)...

wszystkie powieści miłosne (omnes fabulae amatoriae) umieszczone w Index Librorum Prohibitorum dekretami z lat 1841, 1842 [papież Grzegorz XVI] i 1864 [papież...

Niewątpliwie jedna z lepszych części "Komedii ludzkiej" i udany ciąg dalszy "Ojca Goriot". Znakomite połączenie rodzinnego dramatu Restaudów (rozgoryczonego męża i perfidnej żony, przy czym oboje myślą obsesyjnie o losie swoich dzieci),trzeźwych, bezlitosnych informacji na temat uwikłania ludzi w pieniądz i wynikającej z tego wszechwładzy lichwiarza oraz moralitetu o marności bogactwa, bo na koniec lichwiarz nie ma już co robić ze swoim olbrzymim majątkiem.

Postać Gobsecka świetnie napisana - sam siebie porównuje do wszechwiedzącego Boga, zna ludzką naturę, a nawet budzi podziw narratora ze względu na specyficznie rozumianą prawość i cyniczną filozofię, choć ostatecznie jednak przegrywa w nim z chciwcem.

Ciekawy drobiazg - w opisie na LC i w recenzjach Gobseck często jest określany jako Żyd i rzeczywiście miał matkę-Żydówkę, ale narrator mówi o nim zawsze "Hollandais".

Niewątpliwie jedna z lepszych części "Komedii ludzkiej" i udany ciąg dalszy "Ojca Goriot". Znakomite połączenie rodzinnego dramatu Restaudów (rozgoryczonego męża i perfidnej żony, przy czym oboje myślą obsesyjnie o losie swoich dzieci),trzeźwych, bezlitosnych informacji na temat uwikłania ludzi w pieniądz i wynikającej z tego wszechwładzy lichwiarza oraz moralitetu o...

Tytułowy bohater nazywa się Jan Ester van Gobseck – starszy pan mający bogaty życiorys i... portfel, ponieważ jest bardzo sprytnym lichwiarzem. Przed jego śmiercią "Każdy przedmiot dawał powód do sporów zdradzających w Gobsecku pierwsze objawy owego zdziecinnienia, owego niepojętego uporu, właściwego starcom, u których silna namiętność przeżyje inteligencję". Początek opowiadania jest bardzo zachęcający. Autor nadmienia o "ojcu" Goriot (który jest bohaterem późniejszej powieści Honoriusza Balzaka) i potomkach tegoż człowieka. Ach, jak Honoriusz Balzak dobrze zna kobiety, a w szczególności ich kokieterię! W podobnym stopniu orientuje się w cynizmie lichwiarzy. Obnaża zakamarki ludzkiej duszy, głównie poprzez myśli introspekcyjne bohaterów.

Tytułowy bohater nazywa się Jan Ester van Gobseck – starszy pan mający bogaty życiorys i... portfel, ponieważ jest bardzo sprytnym lichwiarzem. Przed jego śmiercią "Każdy przedmiot dawał powód do sporów zdradzających w Gobsecku pierwsze objawy owego zdziecinnienia, owego niepojętego uporu, właściwego starcom, u których silna namiętność przeżyje inteligencję". Początek...

Wszystko krąży wokół pieniędzy i lichwiarstwa, tematyka mnie nie porwała.

Wszystko krąży wokół pieniędzy i lichwiarstwa, tematyka mnie nie porwała.

Tytułowy Gobseck był żydowskim lichwiarzem bowiem książka traktuje o potędze pieniądza, chytrości i lichwie, bardzo powszechnej w tamtych czasach .Aby przekonać pewną damę , sceptycznie nastawioną do planów matrymonialnych swojej córki, zaprzyjaźniony adwokat opowiada jej historię matki chłopaka , która ma ogromny wpływ na jego sytuację materialną . Nieco inny temat niż w poprzednich książkach Balzaca, choć nadal na drugim planie jest związek kobiety i mężczyzny.
Interesująca, warto przeczytać.

Tytułowy Gobseck był żydowskim lichwiarzem bowiem książka traktuje o potędze pieniądza, chytrości i lichwie, bardzo powszechnej w tamtych czasach .Aby przekonać pewną damę , sceptycznie nastawioną do planów matrymonialnych swojej córki, zaprzyjaźniony adwokat opowiada jej historię matki chłopaka , która ma ogromny wpływ na jego sytuację materialną . Nieco inny temat niż...

Krótkie opowiadanie o chciwości. I piękny opis charakteru ludzkiego, sknerstwa, sprytu i wyrachowania. Na szczęście wszystko dobrze się kończy a młodzi żyli długo i szczęśliwie... Świetne studium postaci, jak to u Balzaca.

Krótkie opowiadanie o chciwości. I piękny opis charakteru ludzkiego, sknerstwa, sprytu i wyrachowania. Na szczęście wszystko dobrze się kończy a młodzi żyli długo i szczęśliwie... Świetne studium postaci, jak to u Balzaca.

Kolejna powieść Balzaka składająca się na cykl "Komedii Ludzkiej". Rzecz dzieje się w salonie pani de Grandlieu, w którym gospodyni rozmawia z przyjacielem domu, adwokatem Derville. Przedmiotem trosk kobiety jest związek jej córki, Kamili, z Ernestem de Restaud, którego nie pochwala. Partner rozmowy ma natomiast doń bardziej pragmatyczny stosunek. Podkreśla rolę pieniądza w ówczesnym Paryżu. Rozmowa schodzi na temat lichwiarza Gobsecka, którego Derville poznał lata temu i który był dla niego wzorem człowieka sukcesu.

W książce mamy do czynienia z "opowieścią w opowieści", gdzie najważniejsze przesłanie dzieła zawiera się podczas retrospekcji. Sytuacja fabularna z teraźniejszości nie ma większego znaczenia. Język jest, jak tu u Balzaka, bogaty, ale obywa się bez nużenia czytelnika przesadnością opisów, jak chociażby w "Banku Nuncingena". Można natrafić na wiele interesujących wywodów bohaterów jak m.in. wypowiadane przed Gobsecka słowa: "Zawsze przychodzi wiek, w którym życie uprawiane jest już tylko w pewnym wybranym kole.
Szczęście polega wówczas na użytkowaniu naszych talentów w zastosowaniu do realności" czy "Wszędzie człowiek jest taki sam. Wszędzie istnieje walka między ubogim a bogatym. Wszędzie jest nieunikniona".

W "Gobsecku" Honore de Balzac pragnie uzmysłowić czytelnikowi jak ważną rolę w ówczesnym świecie pełnili lichwiarze. Z jednej strony krytykuje ich chciwość, z drugiej pochwala ich postawę jako odpowiednią do czasów, w którym przyszło mu żyć.

Kolejna powieść Balzaka składająca się na cykl "Komedii Ludzkiej". Rzecz dzieje się w salonie pani de Grandlieu, w którym gospodyni rozmawia z przyjacielem domu, adwokatem Derville. Przedmiotem trosk kobiety jest związek jej córki, Kamili, z Ernestem de Restaud, którego nie pochwala. Partner rozmowy ma natomiast doń bardziej pragmatyczny stosunek. Podkreśla rolę pieniądza w...

Bój się, który nie znasz mechaniki prawa, ani prawideł finansów! Bój się Gobsecka! To człowiek pozbawiony skrupułów, okrutny i... nieludzko przenikliwy. Fascynujący, ale... przerażająco bezwzględny. Dziewiętnastowieczny świat finansjery niczym nie różni się od dzisiejszego. Zalegasz w banku? jesteś niewypłacalny? spodziewaj się komornika i eksmisji na bruk. Dziś dokładnie to samo co wczoraj, czyni człowieka niewolnikiem i w oka mgnieniu - nędzarzem. A autor skupił się nie tylko na ofiarach lichwy, ale i na samym lichwiarzu. Kimże jest lichwiarz, jeśli nie niewolnikiem swojej profesji właśnie? Zwłaszcza lichwiarz taki jak Gobseck. Upaja się władzą nad najwyższymi – hrabiowie, baronowie... nikt mu nie podskoczy! Zdaje się zaczadzony swoim sprawstwem. To rodzaj nałogu. Cóż za podłe życie!
Narracja tej książki jest świetna. Znając myśli Gobsecka ma się wrażenie, że jest on niczym Sherlock Holmes – tytan intelektu, mistrz dedukcji ocierający się o jasnowidztwo. Trudno się dziwić, że robi wrażenie na młodym prawniku, dla którego jest dobroczyńcą, nauczycielem, mentorem a także klientem. Z czasem obraz Gobsecka w oczach młodego ucznia ciemnieje, by po śmierci pierwszego runąć niczym pałac z kart. Moralitet. Bardzo dobry. Polecam.

Bój się, który nie znasz mechaniki prawa, ani prawideł finansów! Bój się Gobsecka! To człowiek pozbawiony skrupułów, okrutny i... nieludzko przenikliwy. Fascynujący, ale... przerażająco bezwzględny. Dziewiętnastowieczny świat finansjery niczym nie różni się od dzisiejszego. Zalegasz w banku? jesteś niewypłacalny? spodziewaj się komornika i eksmisji na bruk. Dziś dokładnie...

Gobseck, tytułowy bohater to lichwiarz, który bogaci się udzielając pożyczek. Prowadzi się bardzo biednie, jednak sposoby jego postępowania i filozofia życia (umiłowanie złota) karzą sądzić, że Gobseck jest człowiekiem bardzo bogatym (gdzie w takim razie są zgromadzone przez niego bogactwa?). Sprawność w prowadzeniu interesów zawdzięcza niezwykłej przenikliwości cech psychologicznych swoich klientów, z którymi prowadzi interesy, a raczej, trzeba zaznaczyć, swoich ofiar...
Książka ma formę "opowiadanie w opowiadaniu". Gobseck jest raczej antybohaterem - bezwzględnym, znającym kruczki prawne człowiekiem, który nigdy nie działa bezinteresownie, nie waha się zniszczyć ludziom życia, jeśli może zarobić. Narracja jest mistrzowska, bardzo rzeczowa, konkretna, pozbawiona zbędnych słów, skupia się na wyłuszczeniu problematyki finansów tamtych czasów, pokazuje jak bardzo trzeba być obeznanym w prawie, mieć znajomości by wyciągnąć od ludzi zysk, a kto się nie zna i nie ma znajomości ten traci...
Książka ukazuje, że wystarczy mały błąd aby musieć położyć na szali swoje życie, na pastwę kogoś kto to sprawnie i bezlitośnie wykorzysta. Dobra, jest jakby ostrzeżeniem...

Gobseck, tytułowy bohater to lichwiarz, który bogaci się udzielając pożyczek. Prowadzi się bardzo biednie, jednak sposoby jego postępowania i filozofia życia (umiłowanie złota) karzą sądzić, że Gobseck jest człowiekiem bardzo bogatym (gdzie w takim razie są zgromadzone przez niego bogactwa?). Sprawność w prowadzeniu interesów zawdzięcza niezwykłej przenikliwości cech...

Żyd przejmuje majątek państwa de Restaud.

Żyd przejmuje majątek państwa de Restaud.