Fullmetal Alchemist t. 24

Czytałem ostatnie 6 tomów po kolei po sobie i mi się zlały kompletnie. Końcowe tomy idą w taki wielki event rodem z komiksów albo jescze lepsze porównanie filmów marvela fajnie, że daje miejsce wszystkim bohaterom niestety też nuży pokazywaniem właściwie ciągle tego samego i zerowym zaskkaiwaniem. Vilani są bezplciowi. Da się to poczytać, ale patrząc ile to zajmuje czasu można by było spokojnie sobie darować.

Czytałem ostatnie 6 tomów po kolei po sobie i mi się zlały kompletnie. Końcowe tomy idą w taki wielki event rodem z komiksów albo jescze lepsze porównanie filmów marvela fajnie, że daje miejsce wszystkim bohaterom niestety też nuży pokazywaniem właściwie ciągle tego samego i zerowym zaskkaiwaniem. Vilani są bezplciowi. Da się to poczytać, ale patrząc ile to zajmuje czasu...

Świetna Manga, fabuła od początku zaskakuje I wciąga przez co nie mogę oderwać się od czytania. Jestem szczerze ciekaw jak dalej się to potoczy, co autor nam zaprezentuje i jak rozwinie cały świat Przedstawiony. Zapraszam też na swojego bloga https://okonapopkulture.blogspot.com/

Świetna Manga, fabuła od początku zaskakuje I wciąga przez co nie mogę oderwać się od czytania. Jestem szczerze ciekaw jak dalej się to potoczy, co autor nam zaprezentuje i jak rozwinie cały świat Przedstawiony. Zapraszam też na swojego bloga https://okonapopkulture.blogspot.com/

Spotkania po latach i powroty znanych twarzy. Do walki ze Slothem przyłączają się Izumi z mężem. W międzyczasie ojciec braci spotyka się z pierwszym homunkulusem, a do stolicy powraca King Bradley.

Dosyć długie starcie ze Slothem kończy się w satysfakcjonujący sposób. Nie jest może specjalnie pomysłowo czy oryginalnie, ale jest efektownie, a sam przeciwnik odchodzi w godny sposób. Przy okazji tego wątku bardzo fajnie wypadają relacje rodzeństwa Armstrongów z małżeństwem z prowincji – widać, że są to bardzo podobne typy postaci i obfituje to w parę komicznych scen. Dobrze wypada też konfrontacja z jednym z popleczników Bradleya – dzięki niej zmiana zachowania u pewnych bohaterów jest bardziej wiarygodna.

Z kolei rozmowa dwóch dawnych znajomych czyli van Hohenheima i homunkulusa jest bardzo oryginalna. Widać, że ta przedwieczna istota zmieniła się od czasu ich pierwszego spotkania – jest wyzbytym emocji genialnym planistą. Jednakże postać ta okazuje się bardziej skomplikowana i ciągle skrywa w sobie pewne tajemnice. Zresztą tak samo jest z van Hohenheimem, który tez ma pewien sekret.

Z kolei powrót Bradleya to właściwie pretekst do walki w stylu „sam przeciw wszystkim”. Pokazani są tutaj kolejni uzdolnieni wojownicy i alchemicy, którzy nie są w stanie pokonać przeciwnika. Całość jest naprawdę dynamiczna i aż trzeba odpocząć do tego całego starcia.

Trochę zdziwił mnie ostatni rozdział tomu, który odsłania kolejne sekrety podziemi Centrali. Pojawia się nowa postać, a także kolejna niebezpieczna broń. Przez chwilę obawiałem się czy nie jest za późno na wprowadzanie nowych wątków, ale zdałem sobie sprawę, że to bardzo dobry pomysł na popchnięcie fabuły do przodu, a także rozbudowa świata przedstawionego.

Ten tom zawiera też kolejny prolog do gry „Fullmetal Alchemist – Prince of the Dawn”. Tym razem zdecydowanie więcej się dzieje, a na scenie pojawiają się nowe postacie. Na dodatek historia ta urywa się w takim momencie, że ma się ochotę dowiedzieć, co stało się dalej.

W tym tomie nie mam już specjalnie do czego się przyczepić. Niemal wszystko stoi na dosyć wysokim poziomie.

Spotkania po latach i powroty znanych twarzy. Do walki ze Slothem przyłączają się Izumi z mężem. W międzyczasie ojciec braci spotyka się z pierwszym homunkulusem, a do stolicy powraca King Bradley.

Dosyć długie starcie ze Slothem kończy się w satysfakcjonujący sposób. Nie jest może specjalnie pomysłowo czy oryginalnie, ale jest efektownie, a sam przeciwnik odchodzi w godny...

Uważam, że jest to jedna z lepiej dopracowanych mang fantasy. Postacie może i są przewidywalne, ale w tym wszystkim zabawne i łatwo się z nimi utożsamić.
Zdaje mi się, że ta manga spełnia wszystkie wymogi gatunku i to w pięknym stylu.

Uważam, że jest to jedna z lepiej dopracowanych mang fantasy. Postacie może i są przewidywalne, ale w tym wszystkim zabawne i łatwo się z nimi utożsamić.
Zdaje mi się, że ta manga spełnia wszystkie wymogi gatunku i to w pięknym stylu.

Tak myślałam, że akcja na moście nie zadziała. Robi się coraz ciekawiej.

Tak myślałam, że akcja na moście nie zadziała. Robi się coraz ciekawiej.