Nie bój się życia

Lekka książka o kobietach i dla kobiet, zwłaszcza z naszej kultury. Książka napisana w formacie paru dni spotkań terapeutycznych. Miło się ją czyta, tak do kawiarni lub na spacer. Jednak złapałam ją od razu po przeczytaniu "Być kobietą i nie zwariować" co niestety dało odczuć, że trochę treści się powtarzało, a to nie było fajne.

Lekka książka o kobietach i dla kobiet, zwłaszcza z naszej kultury. Książka napisana w formacie paru dni spotkań terapeutycznych. Miło się ją czyta, tak do kawiarni lub na spacer. Jednak złapałam ją od razu po przeczytaniu "Być kobietą i nie zwariować" co niestety dało odczuć, że trochę treści się powtarzało, a to nie było fajne.

Jako praktykująca katoliczka znalazłam w książce treści, z którymi nie jestem w stanie się zgodzić. Ale poza tym jest to przyjemna pozycja, lekko się czyta, skłania do refleksji nad życiem i nad tym, co warto poprawić, by być szczęśliwszym.

Jako praktykująca katoliczka znalazłam w książce treści, z którymi nie jestem w stanie się zgodzić. Ale poza tym jest to przyjemna pozycja, lekko się czyta, skłania do refleksji nad życiem i nad tym, co warto poprawić, by być szczęśliwszym.

Jest to zbiór felietonów, w którym każdy znajdzie coś dla siebie. Momentami czuć, że książka ma swoje lata, aczkolwiek nadal świetnie się ją czyta. Kasia Miller jak zawsze jest cudowna, a jej opowieści trafiają w czuły punkt czytelnika❤️

Jest to zbiór felietonów, w którym każdy znajdzie coś dla siebie. Momentami czuć, że książka ma swoje lata, aczkolwiek nadal świetnie się ją czyta. Kasia Miller jak zawsze jest cudowna, a jej opowieści trafiają w czuły punkt czytelnika❤️

„Odwaga to panowanie nad strachem, a nie brak strachu”.

-Mark Twain

Katarzyna Miller to publicystka, poetka i autorka wielu artykułów i felietonów. Znana ze „Zwierciadła”, często gości również jako ekspert w telewizji lub radiu. Jest również psychoterapeutką, od wielu lat prowadzi terapie indywidualne, małżeńskie i grupowe. Organizuje również liczne warsztaty dla kobiet i wykłada na Uniwersytecie. Prawdziwa kobieta renesansu.

Na „Nie bój się życia” natknęłam się przypadkiem, szukając lekkiej lektury. Sama nie wiem, dlaczego sięgnęłam po ten niedługi felieton. Widocznie byliśmy sobie pisani.

Książka jest lekka i przyjemna. Choć to zbiór felietonów pełnych przemyśleń autorki, można go potraktować jako poradnik.

Oczywiście nie w dosłownym tego słowa znaczeniu — autorka przytacza mnóstwo anegdot ze swojego życia, które w świetny sposób wpasowują się w temat lęku.

Książka składa się z wielu krótkich rozdziałów. Każdy z nich dotyka innego lęku. Autorka przeprowadza nas przez liczne obawy, które towarzyszą nam w życiu. Lęk przed śmiercią, miłością czy samotnością to tylko niektóre z nich.

Choć nie wszystkie są aż tak istotne, powinniśmy traktować je serio. Strach bowiem blokuje nas przed życiem w pełni. To przez niego nie otwieramy się na nowe możliwości.

Każdy z nas się czegoś boi, to zupełnie normalne, ważne jest jednak zdanie sobie sprawy z tego, że większość z tych lęków jesteśmy w stanie pokonać.

Autorka daje czytelnikowi rady, z których może skorzystać.

Dzięki lekkiej formie książkę czyta się błyskawicznie – nie wymaga dużego zaangażowania. Prosty język ułatwia przyswojenie treści.

To książka, do której można często wracać, rozdziały można traktować jak lekcje na kolejne dni. Pozwoli to na głębsze zastanowienie się nad poruszanymi kwestiami.

To pozycja idealna dla osób, które chcą oswoić swoje lęki, ale nie mają ochoty na ciężkie, naukowe lektury.

Na końcu autorka umieściła kilka ćwiczeń terapeutycznych, które czytelnik może wykorzystać, np. chcąc nauczyć się asertywności. Myślę, że to bardzo ciekawy zabieg.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością pani Katarzyny, mimo że kojarzę ją z mediów. Myślę, że było to na tyle pozytywne doświadczenie, że w przyszłości prawdopodobnie sięgnę jeszcze po inne jej felietony. Wiem, że jest tego sporo i dotykają różnych tematów.

Znacie twórczość pani Kasi? Sięgacie po felietony?

​

„Odwaga to panowanie nad strachem, a nie brak strachu”.

-Mark Twain

Katarzyna Miller to publicystka, poetka i autorka wielu artykułów i felietonów. Znana ze „Zwierciadła”, często gości również jako ekspert w telewizji lub radiu. Jest również psychoterapeutką, od wielu lat prowadzi terapie indywidualne, małżeńskie i grupowe. Organizuje również liczne warsztaty dla kobiet i...

Zaskakująco zgrabne, zwięzłe, przenikliwe. Nie spodziewałam się po tej książce za wiele, ale mimo że to pozycja na 1 lub max 2 wieczory to wzbudziły we mnie wiele przemysleń. Bardzo budująco i pozytywnie! Polecam!

Zaskakująco zgrabne, zwięzłe, przenikliwe. Nie spodziewałam się po tej książce za wiele, ale mimo że to pozycja na 1 lub max 2 wieczory to wzbudziły we mnie wiele przemysleń. Bardzo budująco i pozytywnie! Polecam!

Pani Kasia Miller to kobieta, którą po prostu kocham!

Pani Kasia Miller to kobieta, którą po prostu kocham!

Książka jest fajnie skonstruowana, rozdziały są krótkie napisane w lekkiej, anegdotycznej formie gdzie łatwo wyszukać jakiś fragment, który chcemy jeszcze raz przeczytać. Bo to książka do której dobrze wracać co jakiś czas.

Czytając ją miałem skojarzenie z kolorem szarym i to nie w negatywnym znaczeniu. Życie nie jest tylko jasne czyli kiedy odpowiedzi przychodzą do nas w gotowej formie, a my jesteśmy tylko na fali wznoszącej. Nie jest też czarne kiedy nie widzimy żadnych szans. a wszystko wydaje się przytłaczające i niezrozumiałe. Życie jest właśnie szare czyli nie daje gotowych odpowiedzi ale zawsze oferuje jakieś pole manewru jeśli tylko przyjrzymy mu się z uwagą.

Wśród rozdziałów/nazw lęków ja akurat znalazłem wiele, które są poza mną już (tak sądzę)ale są i takie, które wymagają jeszcze wiele pracy...

Książka jest fajnie skonstruowana, rozdziały są krótkie napisane w lekkiej, anegdotycznej formie gdzie łatwo wyszukać jakiś fragment, który chcemy jeszcze raz przeczytać. Bo to książka do której dobrze wracać co jakiś czas.

Czytając ją miałem skojarzenie z kolorem szarym i to nie w negatywnym znaczeniu. Życie nie jest tylko jasne czyli kiedy odpowiedzi przychodzą do nas w...

Swobodna. Lekka. Próbuje poszeregować, nazwać lęki z uwagi na ich treść. Ciepła i serdeczna lektura pozwalająca nazwać to, czego się boimy.

Swobodna. Lekka. Próbuje poszeregować, nazwać lęki z uwagi na ich treść. Ciepła i serdeczna lektura pozwalająca nazwać to, czego się boimy.

Dla mnie zbiory felietonów to nie do końca książki... Milo i szybko się czyta, ale wiele nie zostaje po niej w czytelniku. Zbiór luźnych przemyśleń i anegdot.

Dla mnie zbiory felietonów to nie do końca książki... Milo i szybko się czyta, ale wiele nie zostaje po niej w czytelniku. Zbiór luźnych przemyśleń i anegdot.

Zaskakująco niskie oceny ma ta książka.
Jeżeli chodzi o to czy ta książka ma w sobie potencjał do odmiany życia czytelnika - daję 10!
Tak jest krótka, tak ma dużą trzcionkę i może została nawet napisana dla zysku (czy ja osoby które piszą książki nie dla zysku?)
Niemniej książka jest cudowna!!!
Jest nas tyle zagubionych i pokrzywdzonych osób na świecie, do których takie podstawy dbania o siebie nigdy nie dostały.
Taka prosta i krótka lektura z OGROMNYM kopem może uratować im życie, bądź zachęcić do wizyty u terapeuty.
Polecam serdecznie<3

Zaskakująco niskie oceny ma ta książka.
Jeżeli chodzi o to czy ta książka ma w sobie potencjał do odmiany życia czytelnika - daję 10!
Tak jest krótka, tak ma dużą trzcionkę i może została nawet napisana dla zysku (czy ja osoby które piszą książki nie dla zysku?)
Niemniej książka jest cudowna!!!
Jest nas tyle zagubionych i pokrzywdzonych osób na świecie, do których takie...