Strach

Morderstwa brutalnie zgwałconych kobiet łączy tekst pierwszej zwrotki piosenki. Za kratkami siedzi morderca który wyjawia prowadzącemu śledztwo że nie działa sam. Nagle zaczynają ginąć ludzie według drugiej zwrotki piosenki związani z dawno zamkniętą sprawą. Co łączy te zbrodnie?

Ależ mnie wciągnęła. Świetnie, ładnym językiem napisana powieść niby gotowy scenariusz filmu sensacyjnego. Osobiście nie raziła mnie nadmierna szczegółowość opisów. Trochę kiksów translatorskich się znalazło (kaseta "zwinięta od początku"? przewinięta.... "overkilling"| ma swoją polską nazwę - "nadazbijanie", kłykieć pomylony ze słowem knykieć, "hammera" zamiast "hummera", czy "skok na bunjee"), jedna literówka "złapcie tego człowiek", co jednak nie psuje mojego, jakże pozytywnego odbioru książki.

Dość ciekawa powieść, idealna na urlopowy czas. Nie mam po lekturze jakiegoś megaciśnienia na nią, ale nie nazwę też tego gniotem bo tak nie jest. Fabuła książki nieodparcie kojarzy mi się z filmem "Obsesja namiętności" z Kurtem Russellem i Madeleine Stowe; jeśli ktoś z Czytelniczek/Czytelników zna ów film, i się jej/mu podobał, to może spokojnie sięgnąć po "Instynkt zabójcy". Analogie bardzo widoczne. To moje pierwsze spotkanie z twórczością Josepha Findera, ale raczej nie ostatnie.

Panika. Z całą pewnością i niejednokrotnie czuł ją główny bohater tej książki - młody filmowiec Evan, który pewnego poranka odbiera tajemniczy telefon od matki. Ta rozmowa zmienia całe jego życie. Śmierć matki, zagrożenie życia, walka, pogoń, tajemnicze pliki i wciąż odkrywane nowe informacje o pochodzeniu i przeszłości rodziców są dla Evana sporym wyzwaniem. Pytanie, czy uda mu się z tego wyjść cało... Fabuła książki sama w sobie dość ciekawa. Akcja dość prędko się dzieje i to na plus. Są momenty słabsze i lepsze, ale w ogólnym rozrachunku na plus.

Tom trzeci cyklu Frank Clevenger. Wcześniej przeczytałem czwarty i szósty (tak mi wpadły w ręce). Tym razem jednak czytanie nie w kolejności chronologicznej okazało się pomysłem chybionym. Powieści z tego cyklu składają się z dwóch głównych wątków: kryminalnego i ten zwykle jest zamkniętą całością oraz osobistego, psychologicznego, dotyczącego emocjonalnych rozterek głównego bohatera, jego narkomanii, problemów z kobietami i z adoptowanym synem. Ten drugi wątek w każdym tomie jest kontynuowany chronologicznie. W „Przymusie” czytelnik poznaje Billa Bishopa, problematycznego nastolatka, którego później doktor Clevenger adoptował, przedstawiona jest też zbrodnia w Nantucket – o rozwiązaniu tej zagadki czytałem w późniejszych tomach. Na wyspie milionerów, Nantucked, zamordowana została kilkumiesięczna córka milionera Bishopa. Podejrzenie pada na przybranego syna Bishopów, Billa. Psychiatra, Frank Clevenger, rozpoczyna rozwiązywanie zagadki – choć na początku kompletnie nie ma ochoty zajmować się tą sprawą, ale to dość częste w powieściach sensacyjnych. Reasumując – wiedziałem, jak się to wszystko skończy, ale czytałem, żeby poznać detale. Powieść, a raczej cykl, całkiem niezły, ale radzę jednak czytać we właściwej kolejności.

Zbiegiem okoliczności dwóch mężczyzn staje przed ważnym pytaniem czy można zaufać komuś kto wymachuje bronią? Dodatkowo nie wiedzą kto spowodował że muszą to zrobić i czy w takim razie nie powinni zacząć go szukać i dowiedzieć się o co tak na prawdę chodzi w tym wszystkim. Taka w zasadzie jest ta książka. Nie jest to arcydzieło, ale można poświęcić mu parę swoich chwil z życia.

Anioł zniszczeni to opowieść o seryjnym bombiarzu. Chłopak chce byc kimś, a byc kimś tzn. znaleźć się na liście najgroźniejszych przestępców USA. Do tego mamy jeszcze śledztwo w sprawie śmierci policjanta w skutek wybuchu bomby, panią detektyw- pijaczkę i lekomankę, tajnego agenta, który już agentem nie jest i wątek romansowy. Dużo się dzieje, przyjemnie się czyta.

Książka niezwykle ciekawe, ukazująca prowadzone dochodzenie w sprawie morderstw na wysokich urzędnikach w Stanach Zjednoczonych. Wkrótce okazuje się, że realnym celem jest prezydent. Podstawowym pytaniem jest kto to robi i dlaczego. W związku z tym czy możemy ufać każdemu? Musicie to przeczytać, gdyż akcja jest wartka a i ona często ma zaskakujące zwroty akcji i nie wszystko jest takie jakie jest na pierwszy rzut oka.

Jest to 4 z kolei przeczytana przeze mnie książka o przygórach Cola i Pike. muszę stwierdzić że bardzo mi się podoba całą fabuła. bałem się że skoro czytałem ostatnie książki z tego cyklu to ta mnie nie zainteresuje bądź wprowadzi haos w mój obraz utworzony po przeczytanie ostatnich książek Craisa o przygodach dwójki wspomnianych bohaterów. miłe zaskoczenie ze autor wprowadza Nas w dzieciństwo Pike. ksiazka świetna godna polecenia. a cała historia świetnie opisana. człowiek po przeczytaniu jeszcze bardziej zzywa się z bohaterami.

Jak wielką moc sprawczą może mieć laborant? Ile od niego zależy? A jeżeli celowo zmieni dowód rzeczowy, dokona analizy, która wskaże niewłaściwą osobę jako sprawcę przestępstwa? O tym właśnie problemie mówi ta książka. Problemie na tyle ważnym, że natknęłam się na niego już wcześniej. Nie mogę sobie jedynie przypomnieć gdzie. Pamiętam za to, że wystarczy jedna czarna owca, ktoś nierzetelny lub celowo nieuczciwy (nawet, gdy jest to nieuczciwość poparta przekonaniem lub poczuciem misji ukarania przestępców), by mnóstwo spraw sądowych musiało trafić ponownie na wokandę. Na szczęście środowisko techników laboratoryjnych nieczęsto ma do czynienia z osobami nieodpowiednimi. Powieść wciągająca do tego stopnia, że po dwóch popołudniach odkładacie ją na półkę kręcąc głową. Towarzyszyć będzie wam myśl - oby tylko nie podpaść laborantce. Polecam.

To moje pierwsze spotkanie z tym autorem. Bardzo fajny thriller-kryminał. Plus, niejako wyłamujący się ze sztampy, opis Suchego Boba :) Parę kiksów w tłumaczeniu : w łóżku byli wynalazczy? może - odkrywczy... "obal nie zabiłem nas obojgu". Najbardziej mnie rozbawił błąd, o ile to był błąd, na początku: pomylenie dwóch nieprzyzwoitych wyrażeń. Mężczyzna zaspokajający się trzymając słuchawkę sex telefonu raczej się onanizował, a nie, pardon, ob*ągał sobie".

Jako czytadło książka może być, zresztą ten autor zawsze gwarantuje jakąś emocjonującą fabułę. Na dodatek mamy to, co lubię czyli happy end przy pomocy terapii ołowiem, a nie usilne próby uregulowania sprawiedliwości przy pomocy Nadzwyczajnej Kasty, co zawsze w realnym życiu, w przypadku naćpanych mamoną popaprańców, jest działaniem iluzorycznym, a zatem nieskutecznym. Do plusów należy obecność w fabule kobiety, która przeciętnemu gamoniowi, takiemu jak ja, mogłaby urwać głowę i to niechcący. Kręcą mnie takie kobiety. Plusem jest także niezłe tempo opowieści okupione jednak pewnymi niestarannościami fabuły: nasi detektywi są nadmiernie domyślni, nawet tam, gdzie wydaje się to absolutnie nieprawdopodobne. Z drugiej strony od czasu do czasu dają się zaskoczyć, jak gamonie i tam brakuje im domyślności, zaś psychopatom zbywa na NADSPRYTNOŚCI, co bywa irytujące w takich książkach. Nieco żenujące są także sceny, w których psychopata wygłasza przemowy niczym Edward Gierek bądź Władysław Gomułka przed laty, zamiast nacisnąć spust. Do minusów zaliczam więc każde takie poprowadzenie fabuły, które prowadzi do: - choćby chwilowego ujęcia naszych bohaterów; - trzymania tychże na końcu lufy jakiejś broni palnej; - wszelkie długie przemowy psychopatów z ofiarą na muszce; - inne sytuacje, z których wynika, że w realnym życiu kariera naszych ulubieńców musiałaby się zakończyć i tylko nie wiadomo dlaczego psychopata nie dokonuje egzekucji, kiedy może to zrobić. Prawdziwa postać policjanta czy śledczego w prawdziwym życiu nie mogłaby sobie pozwolić na znalezienie się w podobnie absurdalnych sytuacjach, zwłaszcza wielokrotnie, bo czyste prawdopodobieństwo wskazuje na to, że któraś z tych sytuacji musiałaby prędzej czy później doprowadzić do pożegnania się kogoś takiego z życiem. Autor zapewne ma na swoje usprawiedliwienie chęć podniesienia napięcia i emocji, ale ja uważam, że stawianie głównych bohaterów okresowo w pozycji katastrofalnej świadczy o braku pomysłu na poprowadzenie fabuły „czysto”, z osiągnięciem wysokiego napięcia w inny, racjonalny sposób. Ogólnie - cóż, czytadło na odmóżdżenie można polecić.

Czytałem dwukrotnie i polecam. Fabuła trzyma w napięciu, rozkręca się powoli, ale zwroty akcji to wynagradzają. Łatwo można polubić głównego bohatera i wraz z nim przeżywać horror, jaki go spotkał. Jak to w wielu książkach, główny bohater stawia wszystko na jedną kartę i chce odzyskać swoje dzieci. Policja niemalże zamyka sprawę, ale on jest nieustępliwy. Brzmi sztampowo, ale tutaj jest inaczej. Są poszlaki, wskazówki, ale na pierwszy i drugi rzut oka kompletnie ze sobą nie połączone. Co tutaj dużo pisać... warto sięgnąć i przeczytać samemu.

John Barron wstępuje do elitarnej jednostki specjalnej 5-2 podczas swojej pierwsze akcji sytuacja bardzo się komplikuje i zamiast jednego podejrzanego mają dwóch, do tego jeden z nich jest dobrze wyszkolony i przebiegły. Od tego momentu akcja jest bardzo dynamiczna w przeciągu krótkiego okresu czasu mimo niepowodzenia w złapaniu przebiegło mordercy jakim jest Raymond, John musi zniknąć z oddziału nie pozostawiając po sobie śladu. W tym celu wyjeżdża wraz z siostrą pod zmienionym nazwiskiem do Anglii i chociaż początkowo może się wydawać, że życie policjanta zaczyna się układać to wszystko legnie w gruzach kiedy znowu dochodzi do morderstwa tym razem w Paryżu. Czy Jonh ponownie spotka Raymonda i tym razem uda mu się go schwytać? Książka jest naprawdę dobra wciąga od pierwszych stron kiedy znajdujemy się "w środku" policyjnej akcji, później trochę się uspokaja jednak nie jest nudna bo w tym momencie możemy poznać lepiej głównego bohatera oraz zmiany jakie zachodzą za równo w jego życiu jak również jego siostry. W kolejnej części znowu mamy doczynienia z krwawym morderstwem i śledztwem prowadzonym na własną rękę i przyznam szczerze, że tutaj dzieje się dużo i chociaż były momenty do przewidzenia to książka trzymała w napięciu do ostatnich stron.

Intrygująca opowieść o oszustwach i przestępczych machinacjach ze świata wielkich firm farmaceutycznych. "Adwokat" to typowy thriller sądowy, Akcja koncentruje się na kilku wątkach ze świata przestępczego i prawniczego. Głównym bohaterem jest młody, świetnie zapowiadający się adwokat jednej z kancelarii w Oregonie, Daniel Ames. Klientem owej kancelarii zostaje firma farmaceutyczna Geller Pharmaceuticals, oskarżona o produkcję leku zagrażającemu zdrowiu kobiet w ciąży i ich nienarodzonych dzieci. Twórczość Phillipa Margolina polecam każdemu miłośnikowi intrygujących thrillerów

Po tej książce spodziewałam się jednak trochę czegoś innego . Myślałam że słynna Sherry Moore będzie kimś kto pomaga policji w rozwiązaniu spraw wobec których wszystkie inne dostępne środki okazały się niewystarczające . Jednym zdaniem mówiąc , spraw beznadziejnych . Rzeczywiście tak się dzieje , z tym że Sherry pomaga przy jednej sprawie za to dość rozległej , obejmującej wiele osób i wiele lat . Natomiast inne sprawy z jej udziałem są tylko wzmiankowane . Wracając do powieści '' 18 sekund '' George'a D. Shumana należało by przybliżyć postać Sherry , mimo że wbrew opisowi , nie jest to postać główna , to jednak jej dokonania na potrzeby śledztwa są specyficzne i nad wyraz przydatne . Panna Moore jest osobą niewidomą . Nie urodziła się taka , jej ślepota została spowodowana pewnego rodzaju wypadkiem który miał miejsce kiedy dziewczynka miała kilka lat . Jednak , jak można mniemać w zamian utraty wzroku Sherry zyskała pewien niewiarygodny wprost dar . Potrafi , wziąwszy nieboszczyka za dłoń , '' zobaczyć '' to co on widział przez ostatnie osiemnaście sekund swego życia . Dokładnie tak jak by patrzyła jego oczami . W książce precyzyjnie jest opisane jak to się stało że kobieta zyskała po wypadku takie '' umiejętności '' oraz to w jaki sposób się w ogóle o nich dowiedziała , w końcu nie codziennie trzyma się za dłoń trupa . Sherry jest sierotą , wychowała się w sierocińcu . Nie zna swojej rodziny i w życiu dorosłym też rodziny nie założyła . Mieszka sama i żyje sama , posiadając jedynie kilku za to bardzo wiernych przyjaciół . Sprawa przy której niewidoma obecnie pomaga jest mocno zagmatwana . Oto z premedytacją zabita strzałami z pistoletu zostaje kierowniczka luksusowego butiku z ciuchami . Przykładna pracownica , wspaniała żona i kochająca matka swoim dzieciom . Zdająca się nie mieć żadnych wrogów . Kto więc i dlaczego coś takiego zrobił ? W miarę postępowania śledztwa okazuje się że kilka dni wcześniej zginął ojciec owej kierowniczki . Ot , zwykły wypadek , staruszek spadł ze schodów w domu opieki . Ale czy rzeczywiście był to wypadek . Czy może planowane działanie jakiegoś psychola ? Okazuje się że jednak psychol i to taki który nie ma już nic do stracenia , gdyż ma raka z przerzutami i długo nie pożyje . Ale dlaczego zabija właśnie te osoby ? Czy coś mu zawiniły ? czy w ogóle się znają ? Pytań jest bardzo wiele , śledztwo rozciągnięte na kilka miejsc i wiele ludzi . Książka bardzo mi się podobała mimo że to nie do końca było to czego się spodziewałam , a jeszcze większe mam uznanie , gdyż jak czytam , jest to debiut . Moim zdaniem , bardzo dobry . Niczego tu nie ma ani za mało ani za dużo . Wątki obyczajowe dotyczące na przykład śledczych , czy panny Sherry Moore ciekawe i wciągające , lecz nienachalne i w odpowiedniej ilości . Książka wydana w 2008 roku , szkoda że w Polsce niczego więcej po polsku przeczytać nie można , z tego co piszą na innych stronach w serii z Sherry Moore powstały jeszcze trzy powieści . Ogólnie książkę polecam , jeden z lepszych thrillerów jakie czytałam .

Po genialnym "Odwecie" z wielką przyjemnością sięgnąłem po kontynuację. I zdecydowanie było warto, pisarka zostawiła sobie furtkę do kontynuacji wydarzeń z pierwszej części. Akcja znów toczyła się w Miami, co pozwoliło mi przy okazji przypomnieć sobie jeden z najlepszych seriali kryminalnych "Dexter", którego akcja również rozgrywała się w tym mieście na Florydzie. C.J. Townsend nie może uwolnić się od swojego oprawcy i wizja powrotu gwałciciela na wolność pojawia się wraz z wniesieniem przez niego apelacji. Jednak zaczynają ginąć w straszliwych okolicznościach policjanci i w dodatku każdy z nich miał związek z uknutym spiskiem przed paroma laty. Równolegle prowadzone jest zaawansowane śledztwo policyjne i rozprawy sądowe. Związek głównej bohaterki z policjantem Dominickiem przeżywa kryzys, pisarka dodała tu trochę elementów melodramatycznych. Podobnie jak w pierwszej części na końcu thriller najmocniej dochodzi do głosu. Powieść była ciekawa, spójna z pierwszą częścią, wydarzenia przedstawione logicznie, dialogi bardzo przyzwoite. Po prostu znakomita kontynuacja i jak komuś podobał się "Odwet", to nie zawiedzie się "Ostatnim świadkiem".

To było moje pierwsze spotkanie z literaturą G. Faletti, a że oczekiwań wielkich nie miałam, więc nie czułam się zawiedziona. Książka „Prawda ukryta w oczach” w moim odczuciu jest dość przeciętna. Może momentami autor trochę przynudza, ale jako całość nie wypada tak źle. W skali od 1-6 książkę oceniam na 4.

Bardzo dobra sensacja, bez wydumanej sensacji w fabule, to dziś rzadkość. "Bez przebaczenia" trzyma poziom pisarski, a jednocześnie jest typową kanwą scenariuszową kanwą dla kina akcji, jaki kiedyś był lubiany w hollywood. Jest super-męski główny bohater, eks-żołnierz, maszynka do zabijania, jest też wojownicza i bezkompromisowa Pani szeryf dla przeciwwagi. Są też czarne charaktery i jakiś tam spisek w tle, a także dramatyczne wydarzenia, które popychają akcję i powodują lawinę zdarzeń, w których oczywiście nie może zabraknąć motywu zemsty. A wszystko o dziwo trzyma się kupy!

Ta książka mnie zachwyciła. Dawno nic mnie tak nie wciągnęło. Po ok 40 stronach nie byłam w stanie jej odłożyć. Mogło by się wydawać, że właściwie autor podaje nam wszystko "na talerzu". Przecież od początku jest wiadomo kto zabił więc cóż ciekawego może być w dowiedzeniu tego faktu. Nic bardziej mylnego. Autor właściwie robi czytelnika "w konia". Sądzimy że, wiemy wszytko - tak naprawdę nie wiemy nic. Ta książka ma dokładnie to czego szukam w kryminałach. Wartką i ciekawą akcje, tajemnice oraz zbrodnie. Dodajmy do tego pięknych i inteligentnych ludzi i mamy przepis na świetną powieść. Według mnie lepszą nawet od Cobena, którego uwielbiam. Tak więc polecam gorąco!