Wojna Kalibana

Podobnie jak w pozostałych tomach: byłoby 8/10, ale muszę odjąć jeden punkt za koszmarnie złe tłumaczenie. Bardzo fajna space-opera, ale należałoby ją u nas wydać na nowo.

Podobnie jak w pozostałych tomach: byłoby 8/10, ale muszę odjąć jeden punkt za koszmarnie złe tłumaczenie. Bardzo fajna space-opera, ale należałoby ją u nas wydać na nowo.

Druga książka z serii nadal trzyma dobry i stabilny poziom, tako samo pan Pawelec jako tłumacz trzyma nadal ten sam słaby poziom. Powtarzamy znane z pierwszej części "gówno trafiło w wentylator" ale dostajemy także nowości, na przykład w odniesieniu do pistoletu i tego czy jest zabezpieczony "jakbyś nacisnął spust wystrzeliłby? Groźny czy bezpieczny". Jeszcze z ciekawostek słowo genocide mamy przetłumaczone jako genocyd, zdaję sobie sprawę, że jest takie słowo ale mamy dobre, polskie słowo ludobójstwo. Pomimo tych głupotek, których jest znowu sporo, książka warta przeczytania jeśli ktoś lubi sci-fi.

Druga książka z serii nadal trzyma dobry i stabilny poziom, tako samo pan Pawelec jako tłumacz trzyma nadal ten sam słaby poziom. Powtarzamy znane z pierwszej części "gówno trafiło w wentylator" ale dostajemy także nowości, na przykład w odniesieniu do pistoletu i tego czy jest zabezpieczony "jakbyś nacisnął spust wystrzeliłby? Groźny czy bezpieczny". Jeszcze z ciekawostek...

Drugi tom z serii "Ekspansja" Jamesa S. A. Coreya (a tak naprawdę Daniela Abrahama i Ty Francka).

Mija +- rok od wydarzeń w porzednim tomie. Ponownie mamy przyjemność "obserwować" poczynania Holdena. Lecz dodatkowo, autorzy zapoznają nas z aż 3 nowymi postaciami. Prawie co rozdział czytamy o poczynianiach wszystkich powyższych bohaterów. Pomimo moich obaw, każda postać była ciekawa i ich poczynania poznawałem z zaciekawieniem. Najelpsze jest jak wszyscy w pewnym momencie spotykają się i jest jedno wydarzenie, ale poznajemy je z perspektywy każdego bohatera.

Jeżeli chodzi o fabułe, promolekuła jest w tle. Przypomina się, że jest zagrożeniem. Lecz w tym tomie jest bardziej nacisk na spiski i zagrania polityczne. Jak na początku fabuła ładnie się rozkręca, tak później zwalnia i według mnie za bardzo. Ten wolny moment do głównie polityczne rozterki i gry dyplomatyczne. Przez to w moim odczuciu ocena spada o punkt w dół.

Natomiast gdy fabuła ponownie przyspieszyła to w skrócie "działo się" No i zakończenie spowodowało u mnie spore zaskoczenie (pozytywnie oczywiście)i padło słowo typu "WHAT?!". To i ogół fabuły popycha mnie abym sięgnął po kolejny tom co niechybnie uczynię.

Polecam każdemu, który szuka dobrego sci-fi z elementami spisków politycznych jak i nawet trochę horroru.

Drugi tom z serii "Ekspansja" Jamesa S. A. Coreya (a tak naprawdę Daniela Abrahama i Ty Francka).

Mija +- rok od wydarzeń w porzednim tomie. Ponownie mamy przyjemność "obserwować" poczynania Holdena. Lecz dodatkowo, autorzy zapoznają nas z aż 3 nowymi postaciami. Prawie co rozdział czytamy o poczynianiach wszystkich powyższych bohaterów. Pomimo moich obaw, każda postać...

Drugi tom „Expanse” jest pod pewnymi względami lepszy od pierwszego, głównie dzięki nowym postaciom. Avasarala i Bobbie wnoszą świeżość, skalę i polityczny kontekst, który okazał się najciekawszym elementem książki — choć paradoksalnie jest go raczej mało. Chętnie przeczytałbym go więcej.
Pierwsza połowa ma dobre tempo i kilka wyraźnie wciągających momentów, ale później narracja zwalnia, a całość sprawia wrażenie nieco zbyt rozciągniętej. Przy objętości bliskiej 600 stron aż prosi się o odchudzenie.
Wątek protomolekuły nie wnosi tu wiele nowego — to raczej wariacja na temat znany z pierwszego tomu. Wenus pozostaje w tle i wyraźnie czeka na rozwinięcie w kolejnych częściach. Holden jest lepszy niż wcześniej, a Amos ponownie wypada najlepiej z załogi Rocinante.
To solidna kontynuacja, ciekawsza dzięki nowym perspektywom, ale jednocześnie trochę wtórna i zbyt obszerna jak na to, co faktycznie oferuje.

Drugi tom „Expanse” jest pod pewnymi względami lepszy od pierwszego, głównie dzięki nowym postaciom. Avasarala i Bobbie wnoszą świeżość, skalę i polityczny kontekst, który okazał się najciekawszym elementem książki — choć paradoksalnie jest go raczej mało. Chętnie przeczytałbym go więcej.
Pierwsza połowa ma dobre tempo i kilka wyraźnie wciągających momentów, ale później...

Ekstra, chyba lepsza niż Przebudzenie Lewiatana. Więcej akcji, spoko wątek doktorka, polityka. Kurczę, naprawdę fajnie się to czyta. Dawno nie miałem tak, że nie mogłem się oderwać od jakiejś lektury, a przez ten tytuł parę nocek się zarwało. Fani sci-fi powinni być zadowoleni.

Ekstra, chyba lepsza niż Przebudzenie Lewiatana. Więcej akcji, spoko wątek doktorka, polityka. Kurczę, naprawdę fajnie się to czyta. Dawno nie miałem tak, że nie mogłem się oderwać od jakiejś lektury, a przez ten tytuł parę nocek się zarwało. Fani sci-fi powinni być zadowoleni.

Trochę za dużo czasu minęło od kiedy przeczytałam pierwszą część. Przez co mam wrażenie, że nie mogłam w pełni nacieszyć się tą historią. Mimo to bardzo mi się podobało. Dobrze, że pojawiły się nowe rozdziały z perspektywy nowych bohaterów, które wniosły powiew świeżości. Ciągle też mam wrażenie, że jest to dopiero początek wielkiej historii.

Trochę za dużo czasu minęło od kiedy przeczytałam pierwszą część. Przez co mam wrażenie, że nie mogłam w pełni nacieszyć się tą historią. Mimo to bardzo mi się podobało. Dobrze, że pojawiły się nowe rozdziały z perspektywy nowych bohaterów, które wniosły powiew świeżości. Ciągle też mam wrażenie, że jest to dopiero początek wielkiej historii.

Pierwszy tom Ekspansji dość mocno mnie rozczarował, więc miałem spore wątpliwości, czy w ogóle sięgać po kolejny. Ku mojemu zaskoczeniu, drugi tom okazał się naprawdę bardzo dobry! Owszem, postać super komandoski trochę mnie irytowała, bo nie lubię kobiecych bohaterek, które jak pierdzą to pachnie kwiatkami i które nie mają żadnych słabości. Szczególnie gdy w tym samym czasie męski bohater jest przy nich kreowany na „idiotę”, co w tej powieści powtarza się dość często.

Uważam, że potencjał Bobbie został zmarnowany – gdyby jej depresja czy załamanie po tragicznych wydarzeniach były mocniej zaakcentowane, to finałowa misja, w której przełamuje swój strach, miałaby o wiele większy wydźwięk. Postać byłaby wtedy po prostu ciekawsza. No ale nie można mieć wszystkiego!

Na szczęście cała powieść sprawiła mi sporą frajdę i nie pozwolę, aby ten jeden szczegół zaważył na ocenie końcowej. Zwłaszcza że pani sekretarz generalna, z którą owa komandoska najczęściej wchodziła w interakcje, była świetna. Jej obecność zdecydowanie łagodziła karykaturalny obraz „silnych kobiet”, z jakim ostatnio praktycznie na każdym kroku mamy do czynienia, bo była przedstawiona jako prawdziwie mocna postać.

Pierwszy tom Ekspansji dość mocno mnie rozczarował, więc miałem spore wątpliwości, czy w ogóle sięgać po kolejny. Ku mojemu zaskoczeniu, drugi tom okazał się naprawdę bardzo dobry! Owszem, postać super komandoski trochę mnie irytowała, bo nie lubię kobiecych bohaterek, które jak pierdzą to pachnie kwiatkami i które nie mają żadnych słabości. Szczególnie gdy w tym samym...

Tak tak tak 🔥

Tak tak tak 🔥

Druga część sagi science fiction Ekspansja oferuje dynamiczną akcję, intrygujące wątki i znakomicie rozwinięte postacie. Avasarala i Bobby to prawdziwe gwiazdy tej opowieści. Finał zapowiada kolejne ekscytujące wydarzenia. Po lekturze dwóch tomów mogę z pełnym przekonaniem stwierdzić, że cała seria jest obowiązkową pozycją dla fanów gatunku science fiction.

Z niecierpliwością oczekuję serialu na Amazonie, ale prawdopodobnie wstrzymam się z oglądaniem do momentu zakończenia lektury wszystkich książek.

Druga część sagi science fiction Ekspansja oferuje dynamiczną akcję, intrygujące wątki i znakomicie rozwinięte postacie. Avasarala i Bobby to prawdziwe gwiazdy tej opowieści. Finał zapowiada kolejne ekscytujące wydarzenia. Po lekturze dwóch tomów mogę z pełnym przekonaniem stwierdzić, że cała seria jest obowiązkową pozycją dla fanów gatunku science fiction.

Z...

"Have you heard anything?" he asked from her terminal.
"No," she said. "I don't know what's taking the f*cking bobble-head so long."
"You're asking him to turn his back on the man he's trusted the most."
"And how fucking long does that take?”


Bardzo dobra kontynuacja po Leviathan Wakes! Myślałam że będzie mi bardzo brakowało Millera, ale przyznam że jedna z moich ulubionych nowych postaci była zdecydowanie Avasarala. OSTATNIA osoba którą myślałam że polubię a od początku do końca była genialna z jej ciętym językiem i sarkazmem.

Nie ma tu tyle akcji co w pierwszej części książki, ale myślę że dobra historia, rozbudowanie bohaterów i ogólna akcja dalej trzyma książkę na dobrym poziomie.

No i zakończenie! Ogólnie robi się coraz ciekawiej!!


„Want to come up to ops and fight pirates?"
"I can't fight pirates without coffee.”

"Have you heard anything?" he asked from her terminal.
"No," she said. "I don't know what's taking the f*cking bobble-head so long."
"You're asking him to turn his back on the man he's trusted the most."
"And how fucking long does that take?”


Bardzo dobra kontynuacja po Leviathan Wakes! Myślałam że będzie mi bardzo brakowało Millera, ale przyznam że jedna z moich...