Trylogia rzymska. Tom 1-3

8.5

8.5

Jeden z najlepszych pisarzy beletrystyki historycznej.

Zgodnie z definicją beletrystyka historyczna ma na celu:
" dostarczenie rozrywki i przyjemności czytelnikowi "
" pozwolić oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w świecie wyobraźni ".
Charakteryzuje się fikcyjną fabułą i postaciami, ale często opisuje również fakty i osoby historyczne.
Wszystkie te czynniki autor wypełnia, aż w nadmiarze.
Jeśli dodamy do tego pięknie napisany tekst, wartką akcję, interesujący temat...to co więcej potrzeba ?

POLECAM !!!

Jeden z najlepszych pisarzy beletrystyki historycznej.

Zgodnie z definicją beletrystyka historyczna ma na celu:
" dostarczenie rozrywki i przyjemności czytelnikowi "
" pozwolić oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w świecie wyobraźni ".
Charakteryzuje się fikcyjną fabułą i postaciami, ale często opisuje również fakty i osoby historyczne.
Wszystkie te czynniki autor...

Początkowo nie byłam zachwycona, ale im dalej w las tym człowiek bardziej się wkręca 😁 genialne intrygi napisane w świetny sposób.

Początkowo nie byłam zachwycona, ale im dalej w las tym człowiek bardziej się wkręca 😁 genialne intrygi napisane w świetny sposób.

Doskonała! Naprawdę warto jeżeli lubisz również powieści historyczne inne niż łotrzykowskie i zwykle wulgarne farsy z pretensjonalnym humorem tworzone niczym sensacyjne seriale...

Doskonała! Naprawdę warto jeżeli lubisz również powieści historyczne inne niż łotrzykowskie i zwykle wulgarne farsy z pretensjonalnym humorem tworzone niczym sensacyjne seriale...

Rzadko trafiam na książki historyczne, które są tak wciągające już od pierwszych stron, że mam wrażenie, jakby ktoś opowiadał mi thriller polityczny. A właśnie tak czyta się "Trylogię rzymską" Roberta Harrisa. To właściwie trzy powieści: Cycero, Spisek, Dyktator, które opowiadają o losach jednego z najbardziej fascynujących ludzi starożytności Marka Tulliusza Cycerona. Ale nie jest to sucha biografia, lecz żywa, emocjonalna opowieść o człowieku uwikłanym w brutalny świat wielkiej polityki.
Tym, co zrobiło na mnie największe wrażenie, była narracja prowadzona przez Tirona, sekretarza Cycerona. To dzięki jego głosowi historia zyskuje ludzki wymiar, widzimy wielką politykę z bliska, ale też od kulis. Jest tu miejsce na zachwyt intelektem Cycerona, na jego wątpliwości, potknięcia, marzenia i to wszystko czyni go postacią niezwykle żywą, pełną sprzeczności, a przez to prawdziwą.
Harris pisze świetnie, jego styl jest klarowny, precyzyjny, bez patosu, ale z ogromnym wyczuciem. Buduje napięcie bez przesady, a jednocześnie pozwala czytelnikowi naprawdę wejść w realia tamtych czasów. Mimo że akcja toczy się w starożytnym Rzymie, tematy są zaskakująco aktualne: populizm, manipulacja, upadek demokracji, władza, która korumpuje. Niejeden raz łapałam się na tym, że czytam coś o Cezarze czy Katylinie, a myślami jestem w naszych czasach.
To powieści nie tylko dla fanów historii, ale też dla tych, którzy chcą zrozumieć mechanizmy rządzące światem, niezależnie od epoki. Harris pokazuje, że historia to nie przeszłość, to ostrzeżenie. I robi to z taką klasą, że naprawdę trudno się oderwać.
"Trylogia rzymska" to dla mnie jedno z najbardziej wartościowych literacko i intelektualnie doświadczeń czytelniczych ostatnich lat. Polecam ją z pełnym przekonaniem każdemu, kto ceni świetnie napisaną opowieść, głębokie postaci i książki, które zostają w głowie na długo po przeczytaniu ostatniej strony.

Rzadko trafiam na książki historyczne, które są tak wciągające już od pierwszych stron, że mam wrażenie, jakby ktoś opowiadał mi thriller polityczny. A właśnie tak czyta się "Trylogię rzymską" Roberta Harrisa. To właściwie trzy powieści: Cycero, Spisek, Dyktator, które opowiadają o losach jednego z najbardziej fascynujących ludzi starożytności Marka Tulliusza Cycerona. Ale...

Doskonała.

Doskonała.

Dawno nie czytałam tak grubego tomiszcza, prawie 1000 stron! No, ale co się dziwić wszak to trzy tomy połączone w jeden. "Cycero", "Spisek" i "Dyktator" ukazują życie, twórczość i działalność publiczną Marka Tuliusza Cycerona na tle wydarzeń, które doprowadziły do przekształcenia republiki rzymskiej w cesarstwo. Lektura wymagająca dużej uwagi i skupienia, ale warto po nią sięgnąć jeśli kogoś interesuje tematyka starożytnego Rzymu.

Dawno nie czytałam tak grubego tomiszcza, prawie 1000 stron! No, ale co się dziwić wszak to trzy tomy połączone w jeden. "Cycero", "Spisek" i "Dyktator" ukazują życie, twórczość i działalność publiczną Marka Tuliusza Cycerona na tle wydarzeń, które doprowadziły do przekształcenia republiki rzymskiej w cesarstwo. Lektura wymagająca dużej uwagi i skupienia, ale warto po nią...

Mistrzostwo! „Imperium” powala na kolana, żeby w „Tyranie” dać trochę czytelnikowi odpocząć, przed ostatecznym nokautem w „Dyktatorze”. Kompozycja, portrety ludzi i miejsc, narracja przez sekretarza Cycerona, a przede wszystkim obraz bohatera ambitnego, błyskotliwego i uwikłanego w bezwzględność polityki, to nieliczne elementy, które dają mnóstwo emocji z tej sagi. Pozycja obowiązkowa dla osób interesujących się polityką.

Mistrzostwo! „Imperium” powala na kolana, żeby w „Tyranie” dać trochę czytelnikowi odpocząć, przed ostatecznym nokautem w „Dyktatorze”. Kompozycja, portrety ludzi i miejsc, narracja przez sekretarza Cycerona, a przede wszystkim obraz bohatera ambitnego, błyskotliwego i uwikłanego w bezwzględność polityki, to nieliczne elementy, które dają mnóstwo emocji z tej sagi. Pozycja...

Oj co to była za przygoda! Nigdy wcześniej nie czytałem Harrisa i jestem pod wrażeniem. Teraz czas na inne pozycje tego autora.

Oj co to była za przygoda! Nigdy wcześniej nie czytałem Harrisa i jestem pod wrażeniem. Teraz czas na inne pozycje tego autora.

Po poprzedniej przygodzie z twórczością Harrisa nie odczuwałem potrzeby wracania do tego autora. Odkładając ostatni tom Trylogii Rzymskiej mogłem być tylko zły na siebie, że tak długo zwlekałem.

Losy Marka Tulliusza Cycerona Harris przekazuje nam jako wspomnienia jego wiernego sekretarza, nota bene twórcy jednego z pierwszych systemów stenograficznych, Tirona. I robi to w magiczny sposób, który praktycznie wskrzesza bohaterów schyłku rzymskiej demokracji. I chociaż karty powieści zaludniają w większości postaci znane mi z lekcji historii, to ich losy śledziłem z wypiekami na twarzy. Odmalowane przez autora dekorum w jakim poruszają się wykreowane postaci, również robi oszałamiające wrażenie. Harris czyni to praktycznie mimochodem, nie zanudzając czytelników kwiecistymi opisami, ale robi to w sposób, który nie tylko pozwala sobie wyobrazić Rzym sprzed ponad 2 000 lat, ale i mieć pewność, że nie umknął nam najmniejszy, ale istotny szczegół.

Zaczynając „Trylogię Rzymską” bałem się, że autor będzie nachalnie próbował budować paralele pomiędzy upadkiem rzymskiej demokracji i współczesnymi czasami. Zupełnie niepotrzebnie. Wiadomo, że podglądając Rzymian w tym kluczowym dla losów ich Imperium czasach, patrzymy jednocześnie w lustro, ale Harris zdaje się inteligencję czytelników. Widząc jak delikatną materią była demokracja w czasach przed narodzeniem Chrystusa, zdajemy sobie instynktownie sprawę, że podobnie jest dzisiaj. Bo przez tysiąclecia zmieniło się wszystko oprócz ludzkiej natury.

No i „Trylogia rzymska” jest skarbnicą błyskotliwych cytatów, jak choćby ten: „W polityce nie zawsze można sobie wybierać wrogów, nie mówiąc już o przyjaciołach”. Ach te szorstkie polityczne przyjaźnie męczące i naszych „mężów stanu”... Jednym słowem perełka.

Po poprzedniej przygodzie z twórczością Harrisa nie odczuwałem potrzeby wracania do tego autora. Odkładając ostatni tom Trylogii Rzymskiej mogłem być tylko zły na siebie, że tak długo zwlekałem.

Losy Marka Tulliusza Cycerona Harris przekazuje nam jako wspomnienia jego wiernego sekretarza, nota bene twórcy jednego z pierwszych systemów stenograficznych, Tirona. I robi to w...