rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Kochałem ją

Okładka książki Kochałem ją autorstwa Anna Gavalda
Okładka książki Kochałem ją autorstwa Anna Gavalda
Anna Gavalda
6,1 / 10
Wydawnictwo: Świat Książki literatura obyczajowa, romans
160 str. 2 godz. 40 min.
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Je L'AIMAIS
Data wydania:
2009-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2009-01-01
Liczba stron:
160
Czas czytania
2 godz. 40 min.
Język:
polski
ISBN:
9788324708772
Tłumacz:
Aleksandra Komornicka
Powieść psychologiczno-obyczajowa. Chloe, matka dwóch córeczek, nagle opuszczona przez męża dla innej kobiety, nieoczekiwanie znajduje wsparcie u Pierre a, swego teścia. Starszy pan ma swoją tajemnicę: podobnie jak jego syn, zakochał się przed laty, mając już rodzinę. Tyle, że nie zdecydował się odejść od żony, całe życie myśląc o ukochanej Matyldzie. Który z nich wybrał lepiej? Subtelna i poruszająca, napisana pięknym językiem opowieść o porzucających i porzucanych, o miłości i obowiązku.
Średnia ocen
6,1 / 10
86 opinii 799 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Kochałem ją w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Kochałem ją

Gosia
Gosia
4903 1344

Oceny książki Kochałem ją

Średnia ocen
6,1 / 10
799 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
18 ocen
9
46 ocen
8
64 ocen
7
211 ocen
6
213 ocen
5
136 ocen
4
42 ocen
3
50 ocen
2
11 ocen
1
8 ocen

Opinie i dyskusje o książce Kochałem ją

avatar
257
77
sol
11.02.2025
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Pierwszy raz oceniłam książkę po okładce i dostałam za swoje! Wzięłam ją z półki w wakacyjnym domku i założyłam, że będzie to jakaś szmira, łatwa i płytka. Zdziwienie rosło z każdą przeczytaną stroną. Książka ukazała refleksje na temat życia i utraconych okazji, miłości, trudów życia i wyborów starszego pana. Trafiła mnie ta książka. Rozłożyła romans między ludźmi na czynniki pierwsze.

Pierwszy raz oceniłam książkę po okładce i dostałam za swoje! Wzięłam ją z półki w wakacyjnym domku i założyłam, że będzie to jakaś szmira, łatwa i płytka. Zdziwienie rosło z każdą przeczytaną stroną. Książka ukazała refleksje na temat życia i utraconych okazji, miłości, trudów życia i wyborów starszego pana. Trafiła mnie ta książka. Rozłożyła romans między ludźmi na...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
118
50
Natalia
08.01.2025
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Na wlasny uzytek 😉

Chloe matka dwoch dziewczynek zostaje zdradzona i odchodzi od nie maz. Jest w rozsypce. Tesc zabiera ja do domku, gdzie sie nia opiekuje i niespodziwanie opowiada swoja historie - swoj wlasny romans (spotkania, kombinacje, emocje, dziecko, rozstanie).
Szybko i lekko sie czyta - ksiazka na raz, na odetchniecie od bardziej wymagajacych ksiazek.

Kilka cytatow:
"W moim domu dotyk, pocalunek sa rownie naturalne jak oddech"
"Tak wyglada zycie. Prawie kazdego czlowieka. Lawiruje sie, kombinuje, mosci, a tchorzostwo siedzi w nas jak oswojone zwierzatko... Ludzie dziela sie na odwaznych i na tych, ktorzy sie przystosowuja. O ilez latwiej jest sie przystosowac..."
"Zycie nawet gdy je negujesz, gdy je lekcewazysz, gdy nie dopuszczasz go do siebie, i tak jest od ciebie silniejsze. Silniejsze od wszystkiego "

Na wlasny uzytek 😉

Chloe matka dwoch dziewczynek zostaje zdradzona i odchodzi od nie maz. Jest w rozsypce. Tesc zabiera ja do domku, gdzie sie nia opiekuje i niespodziwanie opowiada swoja historie - swoj wlasny romans (spotkania, kombinacje, emocje, dziecko, rozstanie).
Szybko i lekko sie czyta - ksiazka na raz, na odetchniecie od bardziej wymagajacych ksiazek.

Kilka...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
110
67
Rózia
09.09.2024
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane

książka na dzisiejsze czasy dla mało wymagających od książki kobiet, zwłaszcza pań uwikłanych w nieszczęśliwe związki z żonatymi facetami. Czytało się lekko i przyjemnie, natomiast przesłanie słabe, lekko infantylne. Lektura na dwie godziny do pociągu.

książka na dzisiejsze czasy dla mało wymagających od książki kobiet, zwłaszcza pań uwikłanych w nieszczęśliwe związki z żonatymi facetami. Czytało się lekko i przyjemnie, natomiast przesłanie słabe, lekko infantylne. Lektura na dwie godziny do pociągu.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

1942 użytkowników ma tytuł Kochałem ją na półkach głównych
  • 1 276
  • 666
422 użytkowników ma tytuł Kochałem ją na półkach dodatkowych
  • 327
  • 26
  • 17
  • 15
  • 14
  • 8
  • 8
  • 7

Tagi i tematy do książki Kochałem ją

romans zdrada rozmowa dialog miłość

Inne książki autora

Więcej
więcej
Anna Gavalda
Anna Gavalda
Anna Gavalda - francuska dziennikarka, pisarka. Gdy debiutowała w 1999 zbiorem opowiadań "Chciałbym, żeby ktoś gdzieś na mnie czekał", pracowała jako nauczycielka języka francuskiego w szkole średniej. Książka w ciągu 9 miesięcy osiągnęła sprzedaż miliona egzemplarzy we Francji, a w 2000 otrzymała nagrodę Grand Prix RTL-Lire. Na podstawie jej powieści "Po prostu razem" w 2007 powstał film w reżyserii Claude'a Berri, w którym wystąpili Audrey Tautou i Guillaume Canet. Jest rozwiedziona, ma dwoje dzieci. Mieszka w Melun, miasteczku położonym 50 km na południowy wschód od Paryża. Publikuje w magazynie Elle.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy Kochałem ją przeczytali również

Żółte cytrynki Kajsa Ingemarsson
Żółte cytrynki
Kajsa Ingemarsson
Najpierw obejrzałam film - sympatyczny, z ciepłymi postaciami. Film bardzo się różni od książki - podobieństwa wyliczyłabym na palcach jednej ręki. Mimo to tytuł ten też czyta się dobrze, romans na gorszy dzień, na potrzebę wyluzowania. PS. Dla tych osób które oglądały film - uwielbiam Sverrira w roli Davida <3 :D
Lucjush - awatar Lucjush
ocenił na78 lat temu
Ostatni raz Anna Gavalda
Ostatni raz
Anna Gavalda
"Co z nami jest nie tak? Gdzie kończy się dobre wychowanie, a zaczyna słabość?... Można myśleć, że to nie tchórzostwo. Można uznać, że to mądrość, że umiemy nabrać dystansu. Że nie lubimy się babrać w głównie.... Tak, w ten sposób się pocieszamy..." Też tak mam
Madziarka - awatar Madziarka
oceniła na64 lata temu
Przedostatnie marzenie Ángela Becerra
Przedostatnie marzenie
Ángela Becerra
Historia wielkiej miłości nastolatków Soledad i Joana, która przetrwała dziesiątki lat rozłąki. Autorka książki, Angela Becerra w piękny sposób, bardzo poetycki i trochę magiczny opisuje uczucia bohaterów. Akcja dzieje się niespiesznie. Pomału poznajemy losy Soledad i Joana, którzy brutalnie zostali rozdzieleni, a ich miłość miała szansę rozkwitnąć dopiero u kresu ich życia. Poznajemy również ich dzieci Aurorę i Andreu, którzy zafascynowani zagadkową śmiercią rodziców, odkrywają, każde na swój sposób, historię ich miłości. Ogólnie książka mi się bardzo podobała, tylko, że jestem realistką, a romantyzm ze mnie wyparował jak miałam naście lat. Jestem świadoma konieczności pewnych zabiegów w celu ubarwienia historii i podkreślenia wielkiej miłości głównych bohaterów, ale seks 80-latków to już była lekka przesada. Nie był opisany niesmacznie, ale zwyczajnie nie chce mi się w to wierzyć.
Izoldka - awatar Izoldka
oceniła na82 lata temu
Piasek w butach Elin Hilderbrand
Piasek w butach
Elin Hilderbrand
Prawdziwa perełka wśród literatury tzw. kobiecej. Kawał naprawdę dobrej prozy; aż sama się sobie dziwię, ale nie mogę ocenić niżej niż na osiem gwiazdek. Może dlatego że temat nowotworu jest mi niestety bliski, a tutaj został przedstawiony tak prawdziwie i autentycznie... autorka doskonale oddała emocje i wrażenia towarzyszące chorobie (niesamowicie przemówił do mnie motyw "listy Spraw Już Nieważnych" Vicki...) Powieść wielowątkowa, ale bez przesytu. Bardzo zgrabnie napisana, z dobrze przemyślaną fabułą. Czytało się jednym tchem. Polecam.
Ynka - awatar Ynka
oceniła na82 lata temu
Historia miłości Nicole Krauss
Historia miłości
Nicole Krauss
Dostałam w prezencie z dedykacją, że jest to najpiękniejsza powieść jaka czytałam. Podpisuje się pod tym, że jest to jedna z najpiękniejszych jakie również i ja czytałam. Plastyczność języka, opowieść, format pisania, struktura historii, splatające się wątki z pozoru tak odległe i tak nie powiązane nadają książcę wyjątkowego charakteru. Dla ludzi o wrażliwej duszy, dla tych co lubią słowo pisane i dla tych co lubią gdy histoia jest słowem malowana. Dla tych co mogą i nie boją sie czuć. Dla miłośników prozy. Ogród dla duszy.
Aga_jaga - awatar Aga_jaga
oceniła na81 rok temu
Kochający na marginesie Johanna Nilsson
Kochający na marginesie
Johanna Nilsson
Bardzo smutna książka. Samotność, odrzucenie, niezrealizowana potrzeba akceptacji, strach, tęsknota za bliskością i miłością. Na tak niewielu stronach zawarte tak wiele emocji. Przepełniona jakże aktualnymi spostrzeżeniami na temat otaczającego nas świata i najgorszego na nim uczucia - bycia samotnym pośród tłumu.
Zyrafa - awatar Zyrafa
oceniła na73 lata temu
Chciałbym, żeby ktoś gdzieś na mnie czekał Anna Gavalda
Chciałbym, żeby ktoś gdzieś na mnie czekał
Anna Gavalda
Ludzie. Niebohaterscy uczestnicy tragedii dnia codziennego. Pełni złudzeń, straconych nadziei, przeżywający moment zwrotny. Do niektórych los się w końcu uśmiechnął (…) Podczas gdy im było już wszystko jedno. Ciąg dalszy, dla ludzi, którzy lubią ładne rzeczy, jest nie do przyjęcia. Proszę więc porzucić tę recenzję. Tu jest wiele o dostrzeganiu. Dostrzec można wiele. Cierpienie i rozsypkę. Sfotografowałam twoje ręce, ponieważ tylko one jeszcze się w Tobie nie rozsypały. Przestrzeń wymagającą troski. Całuję go w brodę, w miejsce, gdzie się skaleczył przy goleniu. Przykładam się do tego. Maskowany brak - pragnienie miłości. Jeszcze by brakowało, żebym zazdrościła tym gówniarzom, którzy do znudzenia prześladują ludzi swoim pożądaniem. Wszystko, tylko nie to. (…) Ależ tak, jestem zazdrosna! Może tego nie widać? Potrzebujesz okularów? Nie widzisz, że jestem zazdrosna, tak bardzo, że wszystko się we mnie przewraca, nie widzisz, że cierpię na brak miłłłośśści? Nie widzisz tego? No nie, zastanawiam się, czego Ci jeszcze potrzeba… Przypominam jedną z bohaterek komiksów Claire Bretecher: dziewczynę siedzącą na ławce z tabliczką na szyi i napisem: „Szukam miłości”, zalewającą się łzami, które jak dwie fontanny tryskają z jej oczu. Widzę siebie w tej roli. Niezły obrazek. Prawdę o najgłębszych instynktach człowieczeństwa. Przyjrzyjcie się kobiecie w ciąży: sądzicie, że przechodzi na drugą stronę ulicy albo że pracuje, a nawet że z wami rozmawia. Złudzenie. Ona myśli o swoim dziecku. Nie przyzna się do tego, ale w ciągu tych dziewięciu miesięcy nie ma minuty, by nie myślała o swoim mającym się urodzić dziecku. Piękno poszukiwane/poszukiwania. Naprawdę bardzo lubię patrzeć na ludzi. Szczególnie na kobiety. Nawet w najszpetniejszej można się czegoś dopatrzyć. Chociażby chęci, by być ładną. Uroczą obsesję pragnienia. Co? To dziwne… zdaje mi się, że wczoraj o niej nie myślałem… - I zamiast sobie pogratulować, zastanawiałem się, jak to jest możliwe, że udało mi się przeżyć cały jeden dzień, nie myśląc o niej. Zmianę, uznawaną za niemożliwą. Płakała, ponieważ dzisiaj jej serce zaczęło na nowo bić, w co już od dawna przestała wierzyć. Paradoks niedostępnego szczęścia. Ja też się do niej uśmiechnąłem. Pomimo, że przeżywałem katusze, nigdy jeszcze nie byłem taki szczęśliwy. Uwalniające (?) pragnienie oddzielenia. Przez te wszystkie lata sądziłem, że ta kobieta pozostaje poza moim życiem, być może nie bardzo daleko, ale poza nim. Albo że już nie istnieje, że żyje gdzieś daleko, że nigdy nie była aż tak piękna, że należy do świata z przeszłości. Świata z okresu, gdy byłem młody i romantyczny, kiedy wierzyłem, że miłość trwa wiecznie i że nie ma nic większego od mojej miłości do niej. I temu podobne bzdury. A dostrzega się sercem, mieszającym wszystkie zmysły: Słyszałem, jak się uśmiecha. Jednocześnie, samo dostrzeganie zaciekawia i wzbudza do czegoś. Do wytrwałego subtelnego kruszenia cudzego muru. Nigdy mi nic nie powiedziała. Wiedziała, że moje życie pełne urojeń nie potrwa długo. Z powodu jej śmiechu, z powodu jej skóry i z powodu tej elementarnej i bezinteresownej miłości, którą miała mi do ofiarowania. Nie pomyliła się. Te moje urojenia odeszły i pozwoliły mi żyć szczęśliwie. W tej chwili ona jest w pokoju obok. Zasnęła. Do daru. Uśmiechnęła się do mnie tak sobie, żeby mi zrobić przyjemność. I jeszcze żadne nagranie nie wydawało mi się tak długie, jak właśnie tego dnia. Do potrzeby. Kiedy na Ciebie patrzę, wszystko się we mnie przewraca, jakbym występował przed dziesięciotysięcznym tłumem, zrób coś z tym, obejmij mnie. Chciałbym, żeby ktoś, gdzieś na mnie czekał… w końcu to nie takie skomplikowane. Do lubienia. A ten, za którego wyszłam w chwili słabości, dalej wciska swoje kretynizmy. Do irracjonalnego nieprzełamywania status quo. Jednocześnie, o cudowna naiwności, przez cały czas czuję na plecach spojrzenie mojego św. Sebastiana (nawiązanie do strzały, och, rozumiem, że trudno wam za mną nadążyć!) Czuję cudowne ciepło w łopatkach, ale prędzej padnę, niż się odwrócę. Cała poezja wzięłaby w łeb. Do przeciwskutecznego, bałaganiącego uporządkowania siebie. Jeśli opowiesz wszystko ze szczegółami, jeżeli się do tego przyłożysz, to na koniec, gdy to przeczytasz, może przez chwilę uwierzysz, że w tej całej historii nie ty jesteś największym bałwanem, ale jakiś inny facet, może nawet będziesz go mógł obiektywnie osądzić. Może. Ostatecznie pozostaje podzielić się prawie całością siebie i dziełem swojego prawie wszystkiego z przypadkowym przechodniem, który nawet nie zrozumie, bo nie ma jak. Jednocześnie: był, jest i będzie najpiękniejszą istotą na świecie. Wręczyłam jej mój rękopis (…) Chyba mi podziękowała, choć nie jestem tego pewna, ponieważ nie była Francuzką! Zmartwiona tym drobnym faktem, omal jej nie odebrałam wspaniałego daru, ale właściwie… po co mi on (…) Od tej chwili mój rękopis znajduje się w rękach najpiękniejszej dziewczyny na świecie. Zawsze to jakaś pociecha. Maleńka.
Miłosz Kozikowski - awatar Miłosz Kozikowski
ocenił na71 rok temu
Inna kobieta Eric Jerome Dickey
Inna kobieta
Eric Jerome Dickey
Dwa małżeństwa przechodzą całkiem poważny kryzys, szukając substytutów małżeńskiej sypialni. Byłoby całkiem przyjemnie, ale ktoś czegoś nie dopilnował, sprawy wymknęły się spod kontroli i zrobiło się poważnie. Wartka akcja, trochę fajnych opisów seksu, ciekawe opowieści z "niegrzecznych" klubów. Do tego interesujące obserwacje pracy w amerykańskiej regionalnej telewizji. Dobra książka, na podróż pociągiem (tak na 450 km).
Ushikawa - awatar Ushikawa
oceniła na75 lat temu
Przeciwieństwo miłości Julie Buxbaum
Przeciwieństwo miłości
Julie Buxbaum
Przeciwieństwo miłości to trudna książka. Emily z pozoru ma wszystko no prawie w wieku 14 straciła mamę. Śmierć mamy odbiła piętno na niej i na ojcu. Zaczynając czytać tę historię czułam, że nie podołam no tragedia, ale że nie należę do tych co, kiedy zaczną nie doczytaja do końca nie ominęła mnie przyjemność poznania historii bohaterów. Przyjaźń jaka jest ukazana w tej książce to jest właśnie ta przyjaźń jaką każdy potrzebuje mieć. Trudnym wątkiem jest molestowanie przez pracodawcę, ale w tej sytuacji bohaterka rewelacyjnie poradziła sobie z problemem i wyświadczyła przysługę wielu kobietom. Nie przepracowane problemy z dzieciństwa, młodości doprowadziły do cierpienia zarówno głównej bohaterki jak jej ukochanego. Na szczęście po przejściu terapii wszystko skończyło się tak jak powinno i tu jest nauka, że czasem warto skończyć coś żeby dojrzeć i móc zacząć od nowa pozornie to samo ale z zupełnie inną świadomością. Więź między dziadkiem a Emily mnie bardzo wzruszyła, ale jednocześnie smutne jest, że dziadek potrafił zrozumieć wnuczkę a ojciec nie. Książka jest wielowątkowa warta uwagi, ale nie należy do tych, które czyta się dla relaxu.
Marzena Karaban - awatar Marzena Karaban
ocenił na92 lata temu
Kwiaty od Artiego Bridget Asher
Kwiaty od Artiego
Bridget Asher
Czy można się pogodzić z wiadomością ze bliska kochająca osoba ci umiera? I to osoba która kochałaś i cie bardzo zraniła? Sceptycznie podeszłam do tej książki, jednak otwiera ona umysł, ukazuje Ci inne aspekty życia, zastanawia cie nad życiem. Poprzez rozgoryczenie postanawia "zemstę" z przyzwoleniem męża. I tu z bólu i cierpienia niechcący rodzi się przyjaźń i miłość. Dla mnie książka super, chciałabym tak zrozumieć śmierć i tak podejść do tego tematu.
natalad86 - awatar natalad86
ocenił na93 lata temu
Siedem pożarów Mademoiselle Esther Vilar
Siedem pożarów Mademoiselle
Esther Vilar
Muszę przyznać, że ta książka mnie bardzo pozytywnie zaskoczyła. Spodziewałam się zwykłego, lekkiego czytadełka. I tak, w pewnym sensie jest to czytadełko, ale wcale nie zwykłe. Narratorką jest podopieczna tytułowej Mademoiselle, opisująca wydarzenia z perspektywy lat. I to ona właśnie sprawiła, że ta książka mnie wciągnęła i nie chciała puścić. Niecodzienne jak na panienkę z dobrego domu zachowania, poglądy i sposób ich wyrażania to perełeczki, zamknięte w skorupce historii miłosnej guwernantki i strażaka. Najchętniej w ogóle bym jej nie oddawała do biblioteki, tylko czytała od czasu do czasu na poprawę humoru.
MaratikS - awatar MaratikS
ocenił na82 lata temu
Kolacja z Anną Kareniną Gloria Goldreich
Kolacja z Anną Kareniną
Gloria Goldreich
Zacznę od tego ,że jeśli nie czytaliście "Anny Kareniny" , "Pani Bovary" ,"Lolity" czy "Małych kobietek" a macie te książki w planach to uwaga ,ale tu są spojlery . Cynthia ,Trish , Jen , Elizabeth ,Donna ,Rina ,sześć różnych kobiet które połączyła pasja czytania . Tytuł moim zdaniem lekko zwodniczy , a może powstał dlatego że była to pierwsza z omawianych książek w tym gronie . Kobiety ustalają daty ,i osoba u której ma odbyć się spotkanie wybiera ,jaka książka będzie następna . Sześć kobiet , którym różnie się w życiu układa ,ale starają się wzajemnie wspierać . Jedna z nich szczęśliwa mężatka ,pewnego dnia oświadcza koleżankom że rozstaje się z mężem ,ale na tym zamyka dyskusję i nie chce nic więcej zdradzić . Kobiety próbują dociec prawdy ...Czy wyjdzie ona na jaw ? Czy małżeństwo przetrwa? Co wydarzy się w życiu pozostałych kobiet? Fabuła książki jest bardzo spokojna , polecam na leniwą niedzielę ,lub jeśli potrzebujecie czegoś lżejszego do poczytania .
BetiCzyta - awatar BetiCzyta
oceniła na64 lata temu
Wszyscy mężczyźni mojego kota Karolina Macios
Wszyscy mężczyźni mojego kota
Karolina Macios
Zacznę od plusów. Pierwszy za Kraków (lubię to miasto i chętnie czytam książki, których akcje toczą się w Krakowie). Drugi za zabawne akcje przedstawione w powieści. Trzeci za kota. Pytanie tylko, dlaczego tak złośliwego?! Czyżby wpływ właścicielki? Bardziej odpowiada mi ich szalona strona natury. Szkoda tylko, że u Ady wiąże się ona ze zbyt "kwiecistym" językiem i dużą ilością alkoholu. Czy to mają być rzeczywiście cechy współczesnej singielki? Jakkolwiek bohaterka nieco mnie rozczarowała, to dam jej i sobie szansę na kolejne spotkanie.
eduko7 - awatar eduko7
ocenił na64 lata temu
Wszystko, co ważne Jan Goldstein
Wszystko, co ważne
Jan Goldstein
Książka, o której chcę Wam dziś opowiedzieć, ukazała się dosyć dawno temu, bo w roku 2006 i jest raczej mało znana, a szkoda. Jan Goldstein w swojej opowieści pt. „Wszystko, co ważne” porusza niezwykle istotną tematykę, jaką jest ważność ludzkiego istnienia oraz relacje międzyludzkie stanowiące jego nieodłączny element. Głównymi bohaterkami opowieści są dwie kobiety – wnuczka Jennifer oraz jej babcia Gabby. Młodsza z kobiet czuje, że życie i egzystencjalne doświadczenia coraz bardziej ją przytłaczają, podejmuje więc próbę samobójczą… Starsza natomiast stara się czerpać z życia pełnymi garściami, mimo iż ma pełną świadomość, że jej dni, nie tylko z powodu wieku, są policzone. Staruszka postanawia zaopiekować się młodą kobietą i pokazać jej, że pomimo różnorodnych przeciwności i kłód rzucanych pod nogi przez los nadal warto żyć, a życie to może mieć niesamowity, a niejednokrotnie pozytywnie zaskakujący smak. Czy Gabby i Jennifer wspólnie zbudują szlak wiodący je obie, choć każdą w inny sposób, ku wewnętrznemu spokojowi, harmonii, szczęściu oraz pogodzeniu zarówno z tym, co minione, jak i z tym, co musi nadejść? Odpowiedź na to pytanie znajdziecie na kartach tej historii. Jest to opowieść o różnorakich, często mocno skomplikowanych i nadwyrężonych relacjach rodzinnych i międzyludzkich, a także o próbach odnalezienia się w ogromie trudnych do udźwignięcia życiowych doświadczeń. O powolnym, lecz wyrazistym wewnętrznym dojrzewaniu dzięki obecności drugiego człowieka, który nie ocenia, a wspiera w każdej nawet najmroczniejszej chwili. Historia tych dwóch kobiet w piękny sposób pokazuje wzajemne przenikanie się młodości i starości, wszak jedno bez drugiego właściwie nie istnieje. Autor ukazuje również proces swoistej zamiany ról, która dokonuje się na przestrzeni całej lektury w opisanych bohaterkach. Jest to pozycja refleksyjna, ciepła w swoim przekazie, chociaż zawarte w niej emocje bywają bardzo różnorodne. Dodam jeszcze, że pozycja ta ukazała się nakładem Wydawnictwa Galaktyka w serii Zapach Pomarańczy. Warto przeczytać. * https://www.facebook.com/Ksiazkowoczyta * https://ksiazkowoczyta.blogspot.com/2024/08/kiedy-kogos-kochasz-to-nie-pozwalasz-mu.html
Książkowo_czyta - awatar Książkowo_czyta
oceniła na61 rok temu
Wolałbym żyć Thierry Cohen
Wolałbym żyć
Thierry Cohen
Czytałam tę książkę jako młoda dziewczyna na progu dorosłości. Pamiętam, że książka mnie zafascynowała, ale nie byłam w stanie zrozumieć jej sensu. Przez 10 lat ciągle o niej myślałam i wracałam myślami, gdy tylko przekraczałam próg dawnego pokoju. Stała na półce oczekując na odpowiedni moment, by ponownie po nią sięgnąć. Dziś, te wiele lat później, książka dosłownie przywędrowała do mnie. Przybyła z mojego rodzinnego domu i zadomowiła się w moim, który tworzę od lat. Dziś widzę w niej wybór. I rozumiem. Wybór każdego człowieka dotyczący pytania - czym będzie karmił swoją duszę? Będzie dla niej dobry, wspierający, opiekujący się jej niepokojami czy raczej ignorujący, traktujący jako najgorszą formę mówiącą o tym, co dobre, a co złe. Spoglądam na tę powieść zupełnie inaczej. Jako matka i żona widzę w niej inne emocje, których nie rozumiałam kiedyś. Żal, rozpacz i ogromną samotność człowieka, który jest na granicy życia i śmieci. Toczącą się wojnę dwóch dusz uwięzionych w jednym ciele. Dziś, pod wpływem tej historii (wymyślonej lub na bazie doświadczeń),chce zadbać o swoją duchowość. Potraktować ją poważnie. Zatrzymać się i zapytać - czego dziś Ci trzeba? Brakuje mi słów, a jednocześnie kłębi się we mnie ich całe mnóstwo. Odkładam na półkę, by wrócić ponownie, za kilka lat. Jestem ciekawa, co wtedy będę chciała o niej powiedzieć, czym do mnie przemówi, co zatrzyma mnie na dłużej… Polecam. Bardzo.
Ilona - awatar Ilona
oceniła na92 miesiące temu
Malowany welon William Somerset Maugham
Malowany welon
William Somerset Maugham
jakże strasznie chciałem udusić autora za ostatnie 3-4 strony.... i nie chodzi nawet że fabuła zakończenia jest zła - fatalny jest sposób w jaki została napisana (jakby zamiast przyłożyć ostatnie genialne machnięcie pędzla, autor postanowił napisać parę słów bo spieszy się na pociąg) zakończenie powinno być wprawieniem nas w stan, że właśnie skończyło się coś ważnego/wartościowego, a tu było w porównaniu do reszty mdłe literacko... cała książka jest bardzo plastyczna (nie pamiętam kiedy ostatni raz tak uważnie czytałem opisy),wszystko jest w punkt: zdarzenia, emocje, realia tamtego świata, bohaterowie i nawet przykra prawda o nas samych - o małostkowości, słabości charakterów, niepewności, ale także o tym, że czasem potrafimy wykrzesać z siebie coś pięknego wreszcie jakaś książka, która pokazała jak bardzo ułomni jesteśmy w większości naszego życia i jak rzadkie są chwile, w których możemy się poczuć dumni z nas samych czytałem z myślą, że książka otrze się o wybitność, a te ostatnie strony... eh niemniej poza tym to świetna książka i mimo wszystko warto
blackslack - awatar blackslack
ocenił na81 miesiąc temu
Tu, gdzie jest serce Billie Letts
Tu, gdzie jest serce
Billie Letts
„Dom to miejsce, które cię podniesie, kiedy upadniesz. A upadamy wszyscy.” 17-letnia Novalee Nation będąca w siódmym miesiącu ciąży zostaje pewnego dnia całkiem sama. Jej chłopak, oraz ojciec dziecka, porzuca ją bowiem na parkingu Wal Marta w maleńkiej mieścince gdzieś w stanie Oklahoma. Osamotniona nastolatka bez dachu nad głową postanawia więc zamieszkać w sklepie. Pewnego dnia, za sprawą dobrodusznych i życzliwych mieszkańców, życie Novalee odmienia się jednak całkowicie. „Tu, gdzie jest serce” Billie Letts to na pierwszy rzut oka lekka i całkiem zwyczajna historia nastoletniej matki, do której uśmiecha się los. Jednakże pod warstwą lekkości i niezobowiązującego stylu kryje się piękna opowieść o sile miłości, przyjaźni i dobroci, o poszukiwaniu swego miejsca na świecie, prawdziwego domu. Ta powieść obyczajowa pokazuje czytelnikom, iż dzięki wytrwałości i wsparciu bliskich jesteśmy w stanie osiągnąć wszystko, a na miłość i spełnienie marzeń nigdy nie jest za późno. Książka Billie Letts jest lekturą niezwykle ciepłą i przyjemną, skierowaną w szczególności do kobiet młodszych i starszych. Bawi, wzrusza, a przede wszystkim poprawia humor i przywraca wiarę w ludzi 😉 Na podstawie książki powstał także film z 19-letnią wówczas Natalie Portman w roli Novalee, który również polecam jako uzupełnienie lektury 😊
Bookalicious - awatar Bookalicious
ocenił na64 lata temu
Trzy połówki jabłka Antonina Kozłowska
Trzy połówki jabłka
Antonina Kozłowska
Ona ma męża, on ma żonę, oboje poukładane życie jednak nie potrafią o sobie zapomnieć. Teresa i Marcin mimo że nie widzieli się od wielu lat to ciągle są obecni w życiu drugiego, uczucie wraca nagle i wybucha niczym wulkan. Ukradkowe spotkania, wspólnie spędzone noce, na nią czeka mąż i dzieci, jego żona leży w szpitalu i walczy o donoszenie ciąży. W przeszłości też mieli partnerów a mimo to spotykali się jak dwoje kochanków, wspominają ten czas ona dochodzi do wniosku że jakby wyzwał jej miłość to rzuciłaby dla niego wszystko, a on że gdyby ona dała mu tylko jakiś znak byłby z nią na zawsze, niestety ten czas już minął a oni musza postanowić co dalej robią ze swoim uczuciem, ze swoim życiem. Temat trudny ale dobrze napisany, samo ujęcie go w książce super ale wkurzała mnie główna bohaterka, Teresa, sama nie wiedziała czego chce, chwilami zachowywała się jak duże, rozkapryszone dziecko, nie patrząc na innych dążyła do swojego celu raniąc po drodze innych. Warto przeczytać.
emilazaczytana - awatar emilazaczytana
oceniła na68 lat temu
Pomaluj to na czarno Janet Fitch
Pomaluj to na czarno
Janet Fitch
Książki to potrafią zaskoczyć. Leży taka na półce przez 10 lat odłogiem, bo jakoś nie masz na nią ochoty. A kiedy raczysz ją w końcu łaskawie przeczytać, okazuje się tak dobra, że masz wrażenie, jakby wybuchła ci prosto w twarz... I jeszcze stwierdzasz, że to wspaniałe uczucie i cudowna niespodzianka! . "Pomaluj to na czarno" to bomba jakich mało. Lubię historie, umiejscowione w ciekawszych czasach niż nasze. A tu proszę - akcja tej powieści toczy się w Los Angeles w 1981 roku, a tło fabuły to niezła mieszanka: punkowa subkultura i słownictwo ze slumsów przeplatają się ze sztuką wysokich lotów - Lou Reed po sąsiedzku z Brahmsem, cytaty z wierszy poetów samobójców z zawodzącą country Patsy Cline... A bogaty chłopiec z willi w Los Feliz wyrzeka się bogactwa i wiąże się z dziewczyną nie wiadomo skąd, która nie ma nic. Świat Josie wali się, gdy nagle dowiaduje się o samobójczej śmierci swojego chłopaka. Michael, utalentowany, ale niespełniony artysta, zostaje znaleziony martwy w ustronnym motelu. Josie próbuje zrozumieć, co doprowadziło do tej tragedii i jaką rolę odegrała w tym ona sama oraz zaborcza matka chłopaka, sławna pianistka. Między dwiema nieznoszącymi się kobietami, które teraz łączy żałoba, nawiązuje się bliższa, dziwna relacja, której przygladałam się z wielkim zainteresowaniem. Powieść intryguje od pierwszych do dosłownie ostatnich stron. Stopniowo wyłaniają się fakty z życia Michaela, które stawiają zrozpaczoną Josie przed zagadką, czy w ogóle go znała. Jej wyrzuty sumienia nasuwają jednak pytanie, na ile ta drobna punk girl z tlenionymi włosami jest szczera sama z sobą. Muszę tu powiedzieć, że Michael okazał się bardzo 'moim' typem bohatera, strasznie mi go żal. Jest też dobrym przykładem, jak postać, której fizycznie w książce w ogóle nie ma, może być świetnie sportretowana i skupić na sobie gros uwagi. Mam po tej książce tyle wrażeń, że mogłabym o niej długo i w samych superlatywach. To kawał świetnej, odważnej powieści psychologicznej, niejednoznacznej, chwilami szokującej. Pięknie napisanej, do przeżywania.
olga - awatar olga
oceniła na95 lat temu
Cudze życie Frederique Deghelt
Cudze życie
Frederique Deghelt
Trudno było mi ocenić tę książkę, bo historia bardzo mi się podobała i bardzo szybko ją przeczytałam, ale raził mnie styl. Książka napisana w taki dziwnie pospieszny, chaotyczny sposób, niby wnikamy tu w umysł i emocje kobiety, która straciła pamięć ostatnich dwunastu lat, a wszystko jest jakieś takie powierzchowne, bohaterka zachowuje się, jakby przeszła do porządku dziennego nad utratą swojego życia, które znała.
Vinga46 - awatar Vinga46
ocenił na63 lata temu

Cytaty z książki Kochałem ją

Więcej

Ja jestem jak latawiec urwany z uwięzi. Puf! Odfruwam... A ty - to zabawne, często to sobie powtarzam - masz dość siły, żeby mnie przy sobie zatrzymać, i dość inteligencji, żeby mi pozwolić uciec.

Ja jestem jak latawiec urwany z uwięzi. Puf! Odfruwam... A ty - to zabawne, często to sobie powtarzam - masz dość siły, żeby mnie przy sobie...

Rozwiń
Anna Gavalda Kochałem ją Zobacz więcej

Po jakim czasie zapomina się zapach kogoś, kto nas kochał?
A kiedy samemu przestaje się kochać?

Po jakim czasie zapomina się zapach kogoś, kto nas kochał?
A kiedy samemu przestaje się kochać?

Anna Gavalda Kochałem ją Zobacz więcej

Ofiarowano mi szczęście, a ja pozwoliłem mu przejść obok, byle nie komplikować sobie egzystencji. A przecież to było takie proste! Wystarczyło wyciągnąć rękę. Reszta ułożyłaby się sama, w taki czy inny sposób. Przecież wszystko się jakoś układa, gdy ludzie są szczęśliwi, nie uważasz?

Ofiarowano mi szczęście, a ja pozwoliłem mu przejść obok, byle nie komplikować sobie egzystencji. A przecież to było takie proste! Wystarczy...

Rozwiń
Anna Gavalda Kochałem ją Zobacz więcej
Więcej