Dziennik cwaniaczka. Droga przez mękę

To dziwne dla mnie, ale naprawdę podobała mi się ta książka. Na początku była zbyt absurdalna, potem trochę męcząca gdy autorzy próbowali wrócić do pisania książki, a ciągle coś (albo oni sami) ich odrywało. Koniec końców, ciągle wracałam do tej książki. Szczególnie po ciężkim dniu czy w stresowej sytuacji. Odrywała mnie bardzo szybko i uśmiechała. Wiele dzieciaków się przy niej świetnie bawi i śmieje w głos. Dla mnie to nie były tego typu żarty, ale myślę, że jak ktoś potrzebuje takiej dawki humoru tego typu, to mu się spodoba i wciągnie.

Ostatnio polubiłam czytać takie książki, które jednocześnie są w formie pamiętnika, ale też... komiksem. Niedawno zrecenzowana powieść właśnie w takim typie - "Dzienniki Nikki. Chcę zostać gwiazdą!" - niezbyt była ciekawa, ale nie mówię, że najgorsza. Gdzieś na wakacjach sięgnęłam po którąś tam z kolei część "Dziennika cwaniaczka", pamiętam, że czytało mi się miło, a ogólnie książka była bardzo zabawna. W dzisiejszej recenzji chcę zaprezentować Wam publikację podobną, aczkolwiek równie zabawną jak "Dziennik cwaniaczka" - jeden tomik z serii "Zapiski luzaka". Natan Wright zostaje kapitanem drużyny fleeceballu. W tym samym czasie chłopiec musi wykonać projekt naukowy, ale w parach. Jego nauczycielka wybiera pary losowo, wskutek czego Natan musi pracować z... Giną - jego śmiertelnym wrogiem! A on tak jej nie znosi...! Czy praca z Giną ma swoje pozytywne strony? Co w tej sytuacji zrobi Natan? Darzę sympatią takie książki, przy których - choć są na jeden wieczór - można się pośmiać. A "Natan znowu w akcji" właśnie zalicza się do takich powieści. Pełno tu zabawnych wątków, a jak nie wątków - to rysunków. Publikacja jest do połowy książką, do połowy komiksem - takie dwa w jednym :) Znajduje się tu wiele, wiele ilustracji, które są naprawdę czadowe ;) oraz przy niektórych są tak zwane dymki z tekstem - i od razu poznać można, iż to komiks. Książkę szybko się czyta - świadczy o tym fakt, że publikację tę pochłonęłam w około dwie godziny. Historyjki są przezabawne - przy niektórych ryczałam ze śmiechu :D Jednak w tej książce denerwowało mnie kilka rzeczy. Po pierwsze - tajemnicze szyfry. Znajdują się one na niektórych stronach powieści, zaś na początku umieszczony jest alfabet oraz przyporządkowany do każdej literki jakiś znaczek bądź obrazek. Po prostu nie chciało mi się szukać tych literek i przewracać za każdym razem kartki, gdzie znajdował się ten szyfr. Taak, ale ze mnie leniuch, nie? :D Po drugie - niektóre postacie. A dokładnie jedna - Gina. Totalnie rozumiem głównego bohatera, że jej tak nie lubi! Nie dziwię się mu - Gina wydaje się pyszna, rządząca się oraz zachowuje się tak... dziwnie. Jakby to ona była najważniejsza... Natan to natomiast fajny oraz bardzo zabawny chłopak, mający poczucie humoru. Miewa świetne przygody oraz ma masę ciekawych pomysłów. Za to właśnie go polubiłam. Jeśli chcecie sięgnąć po coś lekkiego oraz odprężyć się po ciężkim dniu w szkole bądź pracy - koniecznie przeczytajcie serię "Zapiski luzaka". Jest to bardzo zabawny oraz ciekawy cykl, co sądzę po przeczytaniu Natana znowu w akcji. To nie tylko seria dla dzieci. Ja na pewno sięgnę po resztę części - jeśli tylko nadarzy się okazja. Polecam :) http://ksiazki-moim-zyciem.blogspot.com/2013/02/lincoln-peirce-zapiski-luzaka-natan.html

Absolutnie genialna książka mojego dzieciństwa. To właśnie od niej zaczeła się moja przygoda z Dziennikiem Cwaniaczka. Książki z tej serii zachęcą do czytania nawet najbardziej opornych! Niesamowicie zabawna i życiowa opowieść o dziejach pewnego gimnazjalisty.

Andy i Terry mieszkają już trzydziestodziewięciopiętrowym domku na drzewie! Domek miał dwadzieścia sześć pięter, ale chłopcy go rozbudowali. Można tu znaleźć i najstraszniejszą kolejkę górską świata, operę, ring bokserski z boksującym słoniem o imieniu Wtrąbęmuzator oraz supernowoczesne biuro z korektorami laserowymi, półautomatycznymi samoładującymi się pistoletami na zszywki i odrzutowymi krzesłami obrotowymi. Ufff... Kto by wymyślił coś lepszego? Chłopaki w całej tej zabawie znów zapomnieli o terminie oddania nowej książki. Tym razem jednak mają na to sposób. nowy wynalazek! Maszyna Dawno, dawno temu pomoże im uporać się ze wszystkim. Wystarczy ją odpowiednio zaprogramować i... wszystko gotowe. Ale czy na pewno? Czy da się wszystko przewidzieć? I do czego chłopcy będą potrzebować Profesora Debillo i jego zdolności odmyślania? To już trzeci tom zwariowanych przygód Andy'ego i Terry'ego. Schemat książki jest podobny - oprowadzanie po domku na drzewie i poznawanie nowych wynalazków, zapominanie o terminie oddania nowej książki panu Nochalowi i... lawina przygód i niewiarygodnych zwrotów akcji. Proste, zabawne ilustracje dodają smaczku tej publikacja dla młodszej młodzieży.

"Dziennik cwaniaczka" chyba można traktować jak fenomen dla młodszych czytelników liczący kilkanaście tomów. Fakt, że cieszy się sporą popularnością, napędza autora do kontynuowania wymyślania perypetii tytułowego cwaniaczka i jego rodziny. W niniejszej części drzemie sporo humoru sytuacyjnego, zabawnych wydarzeń i komentarzy Grega. Każda strona niesie coś rozweselającego. Liczne ilustracje urozmaicają tekst i ułatwiają odbiór. Czytanie "Starej biedy" może być relaksujące i pocieszne także dla dorosłych, ponieważ wprawia w pozytywny nastrój.

Bardzo fajna pozycja dla chłopców w wieku ok 10 lat - tyle ma Jędrek - główny bohater 🙂 jest to książka połączona z komiksem 🙂 opowiada o chłopcu, który ma problemy w szkole - jest wyśmiewany przez innych uczniów, zostaje przyłapany na ściąganiu na matmie, przez co dostaje szlaban od rodziców. Dodatkowo Jędrek "bawi się" w detektywa 🙂 i stara się odkryć tajemnicę nowej szkolnej dentystki 🦷 w mojej ocenie jest to książka, która zachęci niejednego chłopca do dalszej przygody z książkami 🙂

Cała seria o Jędrku autorstwa duetu Leśniak/Skarżycki to świetne, lekkie w czytaniu, pełne humoru i ciekawe historie, których głównymi bohaterami jest tytułowy Jędrek (mały spryciarz i wygadany cwaniak) i jego trójka przyjaciół: Gruby (niewymagający, ale wiecznie głodny i do rany przyłóż ziomek),Witek (miłośnik techniki i gier logicznych, chorobliwie nieśmiały w stosunku do płci przeciwnej) oraz Karola (bystra dziewczyna, prymuska i głos sumienia oraz rozsądku całej grupy). Humor jest niewymuszony, przygody interesujące a ich finały zawsze z lekkim przytupem. Super połączenie komiksu i książki, świetne ilustracje (bardzo lubię taką właśnie kreskę) i można się uczciwie pośmiać. Przeczytaliśmy z młodym niemal całą już serię i wszystkie książki trzymają ten sam poziom, co jest raczej rzadkie w przypadku serii liczących więcej książek. Polecam.

Jest bardzo fciągająca. Idealne skąponowanie fantastyki z realnym życiem dzieci, tak że można poczuć że da się dostać do Narnii przez starą szafe. Możecie po tym sami próbować dostać się do Narnii. Ma także wiele cennych lekcjii. Ta książka pozostawia coś po sobie. Polecam dla czytelnika który chce mocnych doświadczeń.

Bardzo fajny tom 3. Dużo historii, tylko ta Nikki po tym jak nie wybrała nazwy na ten klub, to mogła po prostu poprosić o zmianę nazwy, a tak to jest teraz taka dziwna pokręcona nazwa klubu: JESZCZE SIĘ ZASTANAWIAM. Ale to w ogóle nie pasuje do zespołu. No bo nad czym zespół muzyczny ma się zastanawiać. Mimo tej uwagi bardzo fajna książka! KocieLiterki

Trochę niewykorzystany potencjał. Opis z tyłu książki wiele obiecywał, czytelnik czyta i czeka aż wydarzy się cos przełomowego ale na ten przełom właściwie czeka się do końca i fajerwerków nie ma. Napisana lekko i przystępnie, czyta się miło ale fabularnie zapowiada zupełnie coś innego.

Chyba każdy z nas w dzieciństwie marzył o domku na drzewie. Wiele osób nawet rysowało skompilowane plany, które trudno było zrealizować. Gdybyśmy posiadali o wiele większe drzewa, dużo lepsze materiały i zdecydowanie więcej siły pewnie skończylibyśmy jak bohaterzy serii książek o domku na drzewie Andego Griffithsa i Terrego Dentona. W każdym kolejnym tomie przybywa w ich domku pięter. „13- piętrowy domek na drzewie” wydawał nam się drzewnym wieżowcem z wieloma atrakcjami, dzięki którym Andy i Terry nigdy się nie nudzą. Ich życie toczy się tu beztrosko. Oczywiście zawsze do czasu, kiedy wydawca przypomina o kolejnym terminie oddania książki do wydania. Nagle okazuje się, że już nie mają tak wiele czasu jak im się wydawało, ale jedynie całą dobę, a w takim czasie trudno cokolwiek mądrego napisać. Mam wrażenie, że z każdym tomem autorzy serwują swoim czytelnikom nie tylko coraz większą dawkę absurdalności i humoru, który pewnie trudno będzie zrozumieć wielu dorosłym czytelnikom, ale i coraz więcej przemycają systemów filozoficznych ukrytych pod płaszczykiem zabawnych historii. Odmyślanie można tu porównać z wieloma spojrzeniami na świat słów. Począwszy od wittgensteinowskiego spojrzenia na język jako na granice naszego świata, po ciągłe dążenia do falsyfikacji, podważania praw, a nawet Putnama, kiedy cały świat może być tylko kreację wynikającą poddawania mózgu odpowiednim bodźcom. Z tego powodu książka będzie nie tylko interesującą i zabawną lekturą dla najmłodszych, ale i pouczającym materiałem do szukania filozoficznych inspiracji oraz prowadzenia dyskusji z dziećmi. Serię polecam zarówno małym, jak i dużym czytelnikom. Szybka akcja, doskonale pasujące do tego ilustracje sprawiają, że książka staje się doskonałą rozrywka w czasie podróży.

W tej książce bardzo dużo się dzieje! Czyta się strasznie szybko a akcja toczy się w tempie gry komputerowej. (Z resztą jak w każdej innej z tej serii). Bawi czytelników trochę młodszych jak i starszych, a dzięki ogromnej ilości obrazków można ją dosłownie pożerać. Moim zdaniem kolejność nie ma większego znaczenia, bo w każdej części dzieje się coś innego. Bawi i jest dobrym pomysłem na spędzanie czasu

Wujek Jagi i Piotrka jest archeologiem i zgodził się, żeby dzieci spędziły z nim wakacje i pomogły przy stanowisku z pochówkiem wampirycznym. Wszystko byłoby super, gdyby nie to że ktoś ukradł czaszkę wampira. A może to on sam ją gdzieś ukrył? Ale przecież wszyscy wiedzą, że tylko dzidziusie wierzą w wampiry, prawda? Porządna dawka ciekawej wiedzy o wampirach, a raczej pochówkach wampirycznych. Jest wątek miłosny, cmentarz w nocnym deszczu i przepyszne jagodzianki. Czego od książki chcieć więcej?

Z przyjemnością przeczytałam. Tematyka przyjaźni i zmian w życiu dziecka jest przedstawiona w bardzo przystępny sposób. Bardzo dobra książka dla dzieci 6-9 lat, które szlifują umiejętność czytania - duża czcionka, sporo obrazków. Dziecko nie zmęczy się podczas czytania. Obu moim synom (8 i 6 lat) bardzo się podobała.

Nikki występuje w zawodach na lodzie, ale konkurs tuż-tuż a Nikki nawet nie umie podstaw, jak się jeździ na łyżwach! Więc Brianna - młodsza siostra Nikki obdarowuje jakąś Wiktorię (królewnę tego całego konkursu) kwiatami i Wiktoria jest tak zachwycona kwiatkami, że przegapiła cały wytęp, który o dziwo nie był występem tylko przewracankami Nikki. Mimo to Wiktoria uznała przejście do następnego etapu konkursu. Bardzo polecam jest na trzecim miejscu od ulubionych. KocieLiterki;)

Bardzo dobra powieść dla dzieciaków w wieku szkolnym. Mój syn dostał książkę jako lekturę do klubu książki, a ja z braku pod ręką moich książek stwierdziłam zobaczymy i połknęłam na raz. Ciesze się że dzieciaki mają takie dobre książki do czytania, że jest coś fajnego, mądrego, śmiesznego. Polecam i z niecierpliwością będę czekała aż książkę przeczyta mój syn i wyrazi swoją opinię na jej temat

Gabz i Alfi mieszkają w małym miasteczku. Pewnego dnia pojawia się tam nowa dentystka. Mieszkańcy są zachwyceni panią Doktor, jednak nie oni. W mieście zaczynają się dziać dziwne rzeczy, co zaważają nieliczni. Dzieci, którym wypadły mleczaki, wkładały je pod poduszkę, licząc, że w nocy odwiedzi ich Wróżka Zębuszka. Ktoś się pojawiał, jednak zamiast wyczekiwanych pieniążków znajdowały same okropieństwa. Co takiego się stało? Kto lub co za tym stało? Czy prawda zostanie odkryta? Książka z nutką dreszczyku, według mnie dla nieco starszych dzieci. Historia w niej była fajna, dość wciągająca, momentami wywołująca dreszczyk na ciele, momentami uśmiech na twarzy. Mojemu synowi się podobała i stwierdził, że z chęcią poczytałby więcej tego typu. „Demoniczna dentystka” to książka, z którą mój syn świetnie się bawił. Polecamy. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2025/01/Demoniczna%20dentystkaDom%20Wydawniczy%20Maa%20Kurka%20.html