Archipelag GUŁag 1918-1956. Tom 1

Pierwsza część „Archipelagu GUŁag” A. Sołżenicyna to wstrząsający dokument epoki terroru, który pełni rolę nie tylko literackiego świadectwa, ale przede wszystkim jest aktem oskarżenia wobec totalitaryzmu. Na pewno powinni zapoznać się z nim wszyscy ci, marzący o przywróceniu lewicowych rządów, o ile wpierw przyswoją sobie ówczesne nazwy różnych partii i nurtów ideowo-polityczych, a także znajdą w sobie wystarczająco dużo samozaparcia, by brnąć przez szergi procesów oraz niezliczoną liczbę nazwisk ofiar i ich katów. Bolszewickie obietnice równości, wolności i sprawiedliwości okazały się zwykłymi frazesami, bo oskarżonym mógł być każdy i o wszystko, według zasady “przyprowadźcie nam człowieka, a paragraf się znajdzie”. Karykatura niezalażnego sądu łącznie z brakiem adwokata (względnie wyznaczeniem takiego, ktôry jeszcze bardziej niż oskarżony bał się o własną skórę) to fundament bezprawia, uniemożliwiający jakąkolwiek linię obrony. Sołżenicyn znakomicie pokazuje mechanizm aresztowań, śledztw i wyroków jako bezduszną machinę niszczącą ludzkie życie — bez dowodów, bez sprawiedliwości, bez sumienia. Zabieram się za część drugą.

Pierwsza część „Archipelagu GUŁag” A. Sołżenicyna to wstrząsający dokument epoki terroru, który pełni rolę nie tylko literackiego świadectwa, ale przede wszystkim jest aktem oskarżenia wobec totalitaryzmu. Na pewno powinni zapoznać się z nim wszyscy ci, marzący o przywróceniu lewicowych rządów, o ile wpierw przyswoją sobie ówczesne nazwy różnych partii i nurtów...

Zaskakująca, drobiazgowa(ale tylko pozornie, bo nie można jej traktować jako typowego źródła historycznego),łączy w sobie różne gatunki. Wstrząsająca!

Zaskakująca, drobiazgowa(ale tylko pozornie, bo nie można jej traktować jako typowego źródła historycznego),łączy w sobie różne gatunki. Wstrząsająca!

Przebrnąłem przez 2 tomy, 3 odpuściłem. Jak dla mnie zbyt szczegółowe omawianie poszczególnych spraw/procesów/sytuacji. Ale może tak musiało być, żeby pokazać prawdę o tamtym czasie.

Przebrnąłem przez 2 tomy, 3 odpuściłem. Jak dla mnie zbyt szczegółowe omawianie poszczególnych spraw/procesów/sytuacji. Ale może tak musiało być, żeby pokazać prawdę o tamtym czasie.

zakazana w ZSRS, państwa bloku wschodniego (w tym PRL) - od powstania (lata 70.) do pierestrojki (ZSRR) / 1989 (PRL) - fundamentalne oskarżenie systemu sowieckiego, ujawnienie skali łagrów; książka krążyła w samizdacie i drugim obiegu...

zakazana w ZSRS, państwa bloku wschodniego (w tym PRL) - od powstania (lata 70.) do pierestrojki (ZSRR) / 1989 (PRL) - fundamentalne oskarżenie systemu sowieckiego, ujawnienie skali łagrów; książka krążyła w samizdacie i drugim obiegu...

Fenomenalna praca byłego więźnia łagrów sowieckich. Aleksander Sołżenicyn przeprawił nas przez całe morze czerwone zbrodniczego systemu kłamstw i łamania ludzkich żywotów. Morze to jednak nie przeszliśmy suchą stopą po dnie, lecz przepłynęliśmy w pław przez morze pełne krwi.
Wyjątkowe uznanie dla autora należy się także za napisanie tej książki lawirując pomiędzy szponami diabła, przenosząc się z miejsca na miejsce i ukrywanie niebezpiecznych elementów swojej pracy.
Jest to moim zdaniem pozycja obowiązkowa dla człowieka, którego zamiarem jest zrozumienie fenomenu pierwszej połowy XX wieku i systemów totalitarnych.

Fenomenalna praca byłego więźnia łagrów sowieckich. Aleksander Sołżenicyn przeprawił nas przez całe morze czerwone zbrodniczego systemu kłamstw i łamania ludzkich żywotów. Morze to jednak nie przeszliśmy suchą stopą po dnie, lecz przepłynęliśmy w pław przez morze pełne krwi.
Wyjątkowe uznanie dla autora należy się także za napisanie tej książki lawirując pomiędzy szponami...

Niezwykle chaotyczna. Większość będziecie pomijać, bo nie da się tego czytać.

Niezwykle chaotyczna. Większość będziecie pomijać, bo nie da się tego czytać.

Sołżenicyn jest jednym z tych autorów, którzy nawet bardzo trudne tematy potrafią przedstawić w sposób, który nie przytłacza (w efekcie nie odrzucając) i wciąga. Umiejętnie operuje ironią i poważnym tonem, stopniowo wprowadzając czytelnika w meandry radzieckiego systemu (nie)sprawiedliwości i przerażającego GUŁAG-u.

Podział na tomy nie ma tu znaczenia - to jedna historia o oskarżeniu, skazaniu, kilkunastu latach ukradzionego życia w obozie i na zesłaniu - i milionach innych, ukradzionych żywotów.

Autor przedstawia zarówno historię swoją, jak i współosadzonych. Opowiada zarówno o trudach życia codziennego, jak i o rebeliach całych obozów. Jednocześnie usiłuje naświetlić czytelnikowi cały absurd zarówno procesu "śledczego", jak i "odbywania kary".

Pozwala nam poznać cały przekrój ludzi - od przypadkowych zagraniczników, przez osoby, które znalazły się po prostu w złym miejscu, złym czasie albo w złym momencie się uśmiechnęły lub opowiedziały zły żart i członków ich rodzin, aż po zwykłych kryminalistów, osadzonych pospołu z "politycznymi". Inteligencja i robotnicy, bogaci i biedni, polityczni i kryminalni, partyjni i opozycjoniści, czerwoni i biali - losy ich wszystkich splata jedno - Kołyma.

Wielokrotnie odchodziłem i wracałem do tej pozycji - to ciężki kawałek chleba, opowiedziany ustami osoby, która sama przeżyła dziesięć lat w tym piekle na ziemi. Jest to pozycja, którą w mojej ocenie powinien poznać każdy, na równi z "Opowiadaniami Obozowymi" albo "Zbrodnią i Karą". Tamte lektury tworzą wokół miejsc jak to woal jakby mistyczny, miejsc które owszem, istniały, ale dawno i nieprawda.

Tymczasem lata 60. i 70. XX wieku to ta sama historia - głodowe racje, straszne warunki i niewolnicza praca ponad siły ludzi skazanych z fałszywego zarzutu na dekady. Mimo upływu lat na świecie nadal istnieją miejsca, gdzie "być człowiekiem" znaczy tyle co numer do wykreślenia, a od śmierci człowieka dzieli tylko zwykły łut szczęścia, widzimisię strażnika i miska bałandy.

To ciężka, ale ważna pozycja, którą warto poznać. Osobiście polecam przeczytać ją już po lekturze "Wspomnień z martwego domu" i "Jednego dnia Iwana Denisowicza", aby mieć pełen obraz (i kontrast) pomiędzy rzeczywistością obozową czasów carskich i radzieckich. Warto.

Sołżenicyn jest jednym z tych autorów, którzy nawet bardzo trudne tematy potrafią przedstawić w sposób, który nie przytłacza (w efekcie nie odrzucając) i wciąga. Umiejętnie operuje ironią i poważnym tonem, stopniowo wprowadzając czytelnika w meandry radzieckiego systemu (nie)sprawiedliwości i przerażającego GUŁAG-u.

Podział na tomy nie ma tu znaczenia - to jedna historia o...

Chyba początki i rozwój stalinizmu są dla mnie najbardziej szokujące. Pierwszy tom obowiązkowy. Szczerze polecam.

Chyba początki i rozwój stalinizmu są dla mnie najbardziej szokujące. Pierwszy tom obowiązkowy. Szczerze polecam.

Moja opinia może nie być do końca miarodajna, jednakże mimo wszystko czuję się obligowany do jej wystawienia. Jest to dzieło niezwykle ważne, istotne, które zmieniło prawdopodobnie bieg historii.

Jednak jako książka, czyta się ją wyjątkowo ciężko. Niezliczona ilość postaci, nazw miejsc jest przytłaczająca. Dodatkowo, jako osoba niezaznajomiona z historią ZSRR (może to świadczy o mojej ignorancji) nie rozumiałem wielu nazw własnych, słów itp. Bardzo ciężko mi się tą książkę czytało, szczególnie fragmenty o procesach sądowych.

Moja opinia może nie być do końca miarodajna, jednakże mimo wszystko czuję się obligowany do jej wystawienia. Jest to dzieło niezwykle ważne, istotne, które zmieniło prawdopodobnie bieg historii.

Jednak jako książka, czyta się ją wyjątkowo ciężko. Niezliczona ilość postaci, nazw miejsc jest przytłaczająca. Dodatkowo, jako osoba niezaznajomiona z historią ZSRR (może to...

Monumentalne dzieło, trudne do zakwalifikowania, bo no to powieść ni to pamiętnik czy reportaż. Ogrom materiału historiograficznego zawartego w "Archipelagu" może momentami przyprawić o zawrót głowy. Sołżenicyn skrupulatnie i metodycznie przeprowadza czytelnika przez ewolucję i elementy zbrodniczego systemu całość opierając o relacje świadków, dokumenty, zasłyszane historie. Potężne oskarżenie stalinowskiej machiny - nie wolne jednak od refleksji, sarkazmu i poczucia humoru.

Monumentalne dzieło, trudne do zakwalifikowania, bo no to powieść ni to pamiętnik czy reportaż. Ogrom materiału historiograficznego zawartego w "Archipelagu" może momentami przyprawić o zawrót głowy. Sołżenicyn skrupulatnie i metodycznie przeprowadza czytelnika przez ewolucję i elementy zbrodniczego systemu całość opierając o relacje świadków, dokumenty, zasłyszane...