Przy niej w końcu coś czułem. Czułem... Zaczynało mi na niej zależeć. Co było zupełnie niespodziewane, bo człowieczeństwa wyzbyłem się milion batów temu.

A ja sądziłem: minie, przejdzie,
że jakoś ból wypielę —
a ty mi ciągle z dna pamięci
wypływasz jak topielec.

A ja sądziłem: minie, przejdzie,
że jakoś ból wypielę —
a ty mi ciągle z dna pamięci
wypływasz jak topielec.

Kto wie, może mają rację, może nasze uczucia doprowadzają nas do szaleństwa. Może miłość rzeczywiście jest chorobą i lepiej by nam było bez niej.

Kto wie, może mają rację, może nasze uczucia doprowadzają nas do szaleństwa. Może miłość rzeczywiście jest chorobą i lepiej by nam było bez niej.

Lecz choć nie mogła patrzeć, mogła słuchać, on zaś mówił jej, ile dla niego znaczyła, co z każdą chwilą czyniło jego uczucie coraz cenniejszym.

Lecz choć nie mogła patrzeć, mogła słuchać, on zaś mówił jej, ile dla niego znaczyła, co z każdą chwilą czyniło jego uczucie coraz cenniejszym.

Wiesz, co ci powiem? Świat jest pełen, jak ich nazywasz, kutasów. Zawsze będzi8esz z kimś się zmagał. Z kimś albo z czymś.

Wiesz, co ci powiem? Świat jest pełen, jak ich nazywasz, kutasów. Zawsze będzi8esz z kimś się zmagał. Z kimś albo z czymś.

(...)najlepszym dowodem prawdziwej wielkości człowieka jest przeświadczenie o jego własnej małości.

(...)najlepszym dowodem prawdziwej wielkości człowieka jest przeświadczenie o jego własnej małości.

Człowiek nie może żyć, nie wiedząc, po co żyje.

Człowiek nie może żyć, nie wiedząc, po co żyje.

Czas, wyrażony w pieniądzach, to najskuteczniejsze i najbardziej niebezpieczne lekarstwo, jakie istnieje. Dawkujemy je skromnie i egoistycznie, żeby odwrócić się plecami od najmniejszego nawet przejawu szczerości. Czas jest naszym usprawiedliwieniem dla egoizmu, który odsuwa nas od prawdy, od tego zniszczenia, jakie czynimy, od prawdy, która dręczy innych, a w ostatecznym rozrachunku dręczy nas samych. „Nie mamy czasu”, powtarzamy sobie. I w ten sposób psy nadal tłoczą się w klatkach, a staruszkowie nadal odwracają w stronę drzwi pomarszczone i pełne fałd szyje za każdym razem, gdy te się otwierają.
Nie ma czasu dla prawdy.

Czas, wyrażony w pieniądzach, to najskuteczniejsze i najbardziej niebezpieczne lekarstwo, jakie istnieje. Dawkujemy je skromnie i egoistycznie, żeby odwrócić się plecami od najmniejszego nawet przejawu szczerości. Czas jest naszym usprawiedliwieniem dla egoizmu, który odsuwa nas od prawdy, od tego zniszczenia, jakie czynimy, od prawdy, która dręczy innych, a w ostatecznym rozra...

- Ham, te rzeczy kosztują.
-Wszystko kosztuje - odrzekł Ham. -Ale czym są pieniądze? Materialnym przedstawieniem abstrakcyjnej koncepcji wysiłku.

- Ham, te rzeczy kosztują.
-Wszystko kosztuje - odrzekł Ham. -Ale czym są pieniądze? Materialnym przedstawieniem abstrakcyjnej koncepcji wysiłku.

Największym błędem w naszej branży jest próba przekonania kogoś do czegoś, w co nie wierzy. To marnotrawstwo czasu i zasobów. Znacznie skuteczniejsze jest zidentyfikowanie tego, w co dana grupa już wierzy lub czego się obawia, a następnie dostarczenie jej niekończącego się strumienia „dowodów”, które tę wiarę potwierdzają.

Największym błędem w naszej branży jest próba przekonania kogoś do czegoś, w co nie wierzy. To marnotrawstwo czasu i zasobów. Znacznie skuteczniejsze jest zidentyfikowanie tego, w co dana grupa już wierzy lub czego się obawia, a następnie dostarczenie jej niekończącego się strumienia „dowodów”, które tę wiarę potwierdzają.