Leisa Rayven

Ostatnia książka z serii Starcrossed – na szczęście! Przede wszystkim nie rozumiem pomysłu na rozwinięcie wątku bohaterów pobocznych w trzeciej części. Pierwsza i druga część dotyczyły Ethana i Cassie, a ta ostatnia, zupełnie jak dla mnie „od czapy”, opowiadała o Liamie i Elissie (siostrze Ethana). Niemniej jednak, ta część podobała mi się dużo bardziej niż poprzednia. Fabuła klasycznie opierała się na nieszczęśliwej miłości i próbie odbudowania jej po latach. Wiele elementów – tak samo jak w poprzednich częściach – było przewidywalnych i niepotrzebnie wydłużanych. Tempo książki również było nierówne, ponieważ początek rozwijał się powoli, natomiast końcówka wydawała się być zbyt przyspieszona. Styl pisania autorki jest przystępny i książkę czyta się dość szybko – mogę powiedzieć nawet, że z zaciekawieniem. Fani lekkich romansów mogą znaleźć w niej coś dla siebie, ale osoby szukające silnych emocji i głębokiej psychologii postaci raczej się zawiodą. Określiłabym tę książkę jako „wakacyjne czytadło”.