-
Artykuły
Wiosna z książką – kwietniowe premiery, które warto poznać
LubimyCzytać11 -
Artykuły
"Dom bestii" - jak ofiara zamienia się w kata. Akcja recenzencka do nowej książki Katarzyny Bondy!
LubimyCzytać10 -
Artykuły
Umrę, jeśli tego nie polubisz - weź udział w konkursie i wygraj wspomnienia influencerki
LubimyCzytać35 -
Artykuły
Dlaczego poziom czytelnictwa w Polsce nie rośnie? Raport Biblioteki Narodowej
Iza Sadowska170
Biblioteczka
Celaena jest wyszkoloną zabójczynią, która zabija z zimną krwią. Została skazana na ciężką i wyczerpującą pracę w kopalni, jednak po pewnym czasie otrzymuję ofertę z propozycją służby królowi, po której odzyska wolność. Dziewczyna stawia sobie jasny cel - będzie wolna. Wcześniej musi wygrać turniej, który wyłoni idealnego obrońcę dla króla, a wezmą w nim udział równie niebezpieczne osoby, co ona.
"Mogłabyś kiedyś wstrząsnąć gwiazdami - szepnęła. - Jeśli się ośmielisz, będziesz w stanie dokonać wszystkiego. W głębi serca sama o tym wiesz i to chyba przeraża cię najbardziej."
Pierwszy raz czytam książkę tej autorki i jestem zachwycona. Pióro pani Maas jest genialne. Książka została napisana wspaniałym językiem, idealnym dla młodzieży. Lekturę czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Może się wydawać, że pióro autorki jest mieszanką stylu pani Rowling, Suzanne Collins i innych świetnych pisarek. Po prostu genialne!
Sam pomysł na powieść uważam za świetny. Bardzo przypadł mi do gustu, mimo pewnych nawiązań, np. do "Rywalek", czy "Igrzysk Śmierci". Jednak ta książka posiada wiele oryginalnych elementów. Jednym z nich może być główna bohaterka. Wielu osobom jej zachowanie może przeszkadzać. Celaena jest arogancka, niegrzeczna, ironiczna i bardzo pewna siebie, ale ja ją pokochałam. Mam nadzieję, że Wam spodoba się tak samo. Może przynajmniej dlatego, że kocha książki.
"- Czujesz się samotna? - wyrwało mu się.
- Samotna? (...) Nie. Potrafię dać sobie radę sama, o ile mam co czytać."
Książkę czytało mi się bardzo przyjemnie. Dostarcza nam wiele emocji, co bardzo lubię. Posiada wiele tajemniczych wątków, więc możemy trochę pogłówkować. Najbardziej ciekawy jest według mnie sam pomysł na turniej. Obstawianie faworytów, kibicowanie, i tym podobne zawsze sprawiają mi przyjemność podczas czytania książki. Warto mieć na uwadze to, że "Szklany tron", to jedna z tych książek, gdzie występuje trójkąt miłosny.
Do dalszej części recenzji zapraszam na mój blog:
http://recenzje-oliwii.blogspot.com/
Celaena jest wyszkoloną zabójczynią, która zabija z zimną krwią. Została skazana na ciężką i wyczerpującą pracę w kopalni, jednak po pewnym czasie otrzymuję ofertę z propozycją służby królowi, po której odzyska wolność. Dziewczyna stawia sobie jasny cel - będzie wolna. Wcześniej musi wygrać turniej, który wyłoni idealnego obrońcę dla króla, a wezmą w nim udział równie...
więcej mniej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powieść Cecelii Ahern opowiada o długiej przyjaźni Alexa i Rosie. Poznali się oni już w szkole podstawowej. No cóż, takiej relacji możemy im pozazdrościć. Utrzymują ze sobą kontakt jeszcze przez wiele, wiele lat. Wspólnie przechodzą przez wszelkie trudności, wiedzą, że mogą na siebie liczyć. Razem dojrzewają, wkraczają w dorosłość, zakładają rodziny. W pewnym momencie ich drogi się rozchodzą. Jednak nic nie staje im na przeszkodzie, aby wciąż utrzymywać kontakt. Wymieniają się listami, e-mailami, co autorka wykorzystała, jako "bazę" swojej książki.
"Love, Rosie" to nietuzinkowa, niebanalna powieść, którą z pewnością pokochacie za szczerość i oryginalną formę. Autorka postanowiła napisać książkę inaczej. Cała fabuła została nam przekazana NIE, jak inne książki, za pomocą rozdziałów i ciągłych tekstów, ale wszelaką formą korespondencji. Listami, rozmowami na czacie, e-mailami, którymi wymieniali się Alex i Rosie. Na początku może to być drażniące. Ciągłe zmienianie narratora może przysporzyć nam nie lada trudności w czytaniu, ale uwierzcie mi, że to jedynie kwestia przyzwyczajenia.
Chcesz przeczytać całość recenzji? Zapraszam na mój blog :)
http://recenzje-oliwii.blogspot.com
Powieść Cecelii Ahern opowiada o długiej przyjaźni Alexa i Rosie. Poznali się oni już w szkole podstawowej. No cóż, takiej relacji możemy im pozazdrościć. Utrzymują ze sobą kontakt jeszcze przez wiele, wiele lat. Wspólnie przechodzą przez wszelkie trudności, wiedzą, że mogą na siebie liczyć. Razem dojrzewają, wkraczają w dorosłość, zakładają rodziny. W pewnym momencie ich...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to