To jedna z tych pozycji po których nie da się tak po prostu, bez żałoby wrócić do rzeczywistego, szarego świata. Przypomniałam sobie 4 tomy po długim czasie. A już wiem, że i znów za kilka lat wrócę. Ostatni tom chyba najlepszy, domykają się wszystkie wątki. Będę tęsknić za bohaterami i samym Midgaardem. Do ponownego przeczytania!

To jedna z tych pozycji po których nie da się tak po prostu, bez żałoby wrócić do rzeczywistego, szarego świata. Przypomniałam sobie 4 tomy po długim czasie. A już wiem, że i znów za kilka lat wrócę. Ostatni tom chyba najlepszy, domykają się wszystkie wątki. Będę tęsknić za bohaterami i samym Midgaardem. Do ponownego przeczytania!

Miejscami bardzo ciekawa historia psychiatrii, opisująca jej rozwój, miejscami nudnawa opowiastka o kłótni specjalistów jak napisać "biblię" psychiatrów. Spodziewałam się, że będzie więcej ciekawych przypadków chorobowych.

Miejscami bardzo ciekawa historia psychiatrii, opisująca jej rozwój, miejscami nudnawa opowiastka o kłótni specjalistów jak napisać "biblię" psychiatrów. Spodziewałam się, że będzie więcej ciekawych przypadków chorobowych.

Porque te vas - kto wie ten wie :)
Smaczki przemycane z Ziemi są coraz ciekawsze. Przygoda z Panem Lodowego Ogrodu czym dalsza, tym lepsza. Ależ bym chciała ekranizacji!

Porque te vas - kto wie ten wie :)
Smaczki przemycane z Ziemi są coraz ciekawsze. Przygoda z Panem Lodowego Ogrodu czym dalsza, tym lepsza. Ależ bym chciała ekranizacji!

Ahh z jednej strony żałuję, że po takie klasyki sięgam tak późno, a z drugiej, że mam je już za sobą 😅
Wspaniała! I ohh ten Pan Darcy...

Ahh z jednej strony żałuję, że po takie klasyki sięgam tak późno, a z drugiej, że mam je już za sobą 😅
Wspaniała! I ohh ten Pan Darcy...

Druga część tak bardzo różna od pierwszej w mojej opinii, ale na takim samym poziomie dobrej fantastyki. Wiele wątków, wiele nowości, trzeba się skupić.
Czy ktoś jeszcze widzi w Kruczym Cieniu Odyna, a w Archimatronach i całej ich szajce - Bene Gesserit? Może się mylę co do interpretacji i powiązań. Ale te powiązania całkiem mi się podobają!
A no i Bosh i "Jądro Ciemności" na koniec :) wszystko do siebie pasuje.

Druga część tak bardzo różna od pierwszej w mojej opinii, ale na takim samym poziomie dobrej fantastyki. Wiele wątków, wiele nowości, trzeba się skupić.
Czy ktoś jeszcze widzi w Kruczym Cieniu Odyna, a w Archimatronach i całej ich szajce - Bene Gesserit? Może się mylę co do interpretacji i powiązań. Ale te powiązania całkiem mi się podobają!
A no i Bosh i "Jądro...

Jakimś przypadkiem trafiłam kiedyś na profil "Zwierzęta są głupie i rośliny też" i przepadłam w lawinie dobrych tekstów idealnie trafiajacych w moje poczucie humoru. Oczywiste, że jak pojawiły się książki to po nie chętnie sięgnęłam. Mam zamiar sprawiać egzemplarze znajomym i rodzinie.
Nie znajdziecie tu natłoku wiedzy naukowej, ale zgrabnie wybrane ciekawostki i dawkę dobrego humoru. Ja się bawiłam świetnie i polecam każdemu książki, jak i obserwację profilu tego Pana w socialach 🤗

Jakimś przypadkiem trafiłam kiedyś na profil "Zwierzęta są głupie i rośliny też" i przepadłam w lawinie dobrych tekstów idealnie trafiajacych w moje poczucie humoru. Oczywiste, że jak pojawiły się książki to po nie chętnie sięgnęłam. Mam zamiar sprawiać egzemplarze znajomym i rodzinie.
Nie znajdziecie tu natłoku wiedzy naukowej, ale zgrabnie wybrane ciekawostki i dawkę...

Wróciłam po latach do audiobooka. Coś mnie od jakiegoś czasu wołało do Pana Lodowego Ogrodu. I bardzo się cieszę, że wróciłam. Tak samo jak wcześniej bawiłam się przy tej pozycji "nieziemsko". Po Midgaardzku.
Tym razem lepiej rozumiem powiązania z innymi dziełami naszego świata.

Wróciłam po latach do audiobooka. Coś mnie od jakiegoś czasu wołało do Pana Lodowego Ogrodu. I bardzo się cieszę, że wróciłam. Tak samo jak wcześniej bawiłam się przy tej pozycji "nieziemsko". Po Midgaardzku.
Tym razem lepiej rozumiem powiązania z innymi dziełami naszego świata.

Większość opinii zaczyna się tym, że serce skradła okładka. Ja miałam inaczej, choć nie ujmuje wydaniu, bo jest rzeczywiście piękne. Mnie skradł opis. Byłam strasznie ciekawa jak autorka poradzi sobie z postacią księcia niemowy. Nie zawiodłam się, a książe został moja ulubioną postacią.
Cała powieść mnie urzekła. To połączenie dobrej fantastyki, romansu, przygód, akcji. Świetnie skrojony nowy świat magiczny, świetne postacie, no i rewelacyjnie przedstawione relacje między nimi. Autorka nie skupiła się tylko na relacji Morgan i Vincenta. Świetnie ujęte są boczne relacje, takie jak Morgan z matką, czy Vincenta z Parkinen. Także erotyka bardzo mi się podobała, była wręcz idealnie wpasowana.
A do tego wszystkiego bardzo przyjemny język jakim jest napisana. Chciałabym móc wrócić jeszcze do tego świata.
Bardzoo polecam.

Większość opinii zaczyna się tym, że serce skradła okładka. Ja miałam inaczej, choć nie ujmuje wydaniu, bo jest rzeczywiście piękne. Mnie skradł opis. Byłam strasznie ciekawa jak autorka poradzi sobie z postacią księcia niemowy. Nie zawiodłam się, a książe został moja ulubioną postacią.
Cała powieść mnie urzekła. To połączenie dobrej fantastyki, romansu, przygód, akcji....

Ależ ja lubię opowieści z Thornu i okolic. Kryminały połączone z fantastyką wciągają bez końca.

Ależ ja lubię opowieści z Thornu i okolic. Kryminały połączone z fantastyką wciągają bez końca.

Kolejna dobra pozycja ze świata Thornu. Chyba nawet te historie poboczne są lepsze niż główna seria. P.S. Kocham wampira Romana :D nawet jeśli tutaj pojawia sie na 1 zdanie

Kolejna dobra pozycja ze świata Thornu. Chyba nawet te historie poboczne są lepsze niż główna seria. P.S. Kocham wampira Romana :D nawet jeśli tutaj pojawia sie na 1 zdanie

Bardzo dobra pozycja. Mocno mroczne praktyki na duchach, dużo postaci zaangażowanych, dobra akcja. Wciągająca l. Tylko ten tytuł ma się nijak do tej historii :)

Bardzo dobra pozycja. Mocno mroczne praktyki na duchach, dużo postaci zaangażowanych, dobra akcja. Wciągająca l. Tylko ten tytuł ma się nijak do tej historii :)

Zakończenie jest ciężkie dla mnie. Bardzo. Niesprawiedliwe dla osoby odwiedzającej grób... nie mogę się z tym pogodzić. Zwłaszcza, że dokonała to osoba nie będąca bez skazy...

Zakończenie jest ciężkie dla mnie. Bardzo. Niesprawiedliwe dla osoby odwiedzającej grób... nie mogę się z tym pogodzić. Zwłaszcza, że dokonała to osoba nie będąca bez skazy...

Przekrój przeróżnych charakterów, sytuacji, relacji, dobra, zła... pomimo widocznej zmiany stylu autorki dobra pozycja na jesienne wieczory.

Przekrój przeróżnych charakterów, sytuacji, relacji, dobra, zła... pomimo widocznej zmiany stylu autorki dobra pozycja na jesienne wieczory.

Nie czytając wcześniej recenzji, spodziewałam się lekkiej książki, podobnej do pierwszej części. Wydawało mi się, że o najmłodszej córce Ani będziemy czytać jak o niej samej. Byłobyto super wiedzieć, że dziecinstwo Rilli będziemy podobne, wspaniale ubrane w bujną wyobraźnię i beztroskie przygody.
Jednak zamiast tego mamy smutną, straszną i ciężką rzeczywistość wojny, śmierci, tęsknoty... Kobiet na granicy swojej odwagi w oczekiwaniu... i Rilla, która byłaby może tak podobna do Ani, gdyby czasy nie zmusiłyby jej do dorastania w trudnych emocjach, wychowującą dziecko, które znalazła przy martwej kobiecie. A do tego przejmująca historia Wtorka, czekającego wiernie na stacji... polecam, ale ostrzegam, że jest to smutna część.

Nie czytając wcześniej recenzji, spodziewałam się lekkiej książki, podobnej do pierwszej części. Wydawało mi się, że o najmłodszej córce Ani będziemy czytać jak o niej samej. Byłobyto super wiedzieć, że dziecinstwo Rilli będziemy podobne, wspaniale ubrane w bujną wyobraźnię i beztroskie przygody.
Jednak zamiast tego mamy smutną, straszną i ciężką rzeczywistość wojny,...

Każda kolejna część trzyma poziom, autorka porusza ważne kwestie dla dzieci jak i ważne sprawy dorosłych. Jest dobry, łagodny humor, i jak zawsze fajny wątek romantyczny. Wszystko...Wszystko co dobre w każdym tomie po kolei.

Każda kolejna część trzyma poziom, autorka porusza ważne kwestie dla dzieci jak i ważne sprawy dorosłych. Jest dobry, łagodny humor, i jak zawsze fajny wątek romantyczny. Wszystko...Wszystko co dobre w każdym tomie po kolei.

Nie jest to to samo co Saga o Ludzianch Lodu niestety. Znacznie mniej wciągająca i ciężko mi się czyta.

Nie jest to to samo co Saga o Ludzianch Lodu niestety. Znacznie mniej wciągająca i ciężko mi się czyta.

Jak zwykle przygody Ani i jej rodziny okazują się być ciekawe, wciągające, czasem szokujące i na pewno godne polecenia. Bardzo się cieszę, że zdecydowałam się po latach przeczytać całą serię.

Jak zwykle przygody Ani i jej rodziny okazują się być ciekawe, wciągające, czasem szokujące i na pewno godne polecenia. Bardzo się cieszę, że zdecydowałam się po latach przeczytać całą serię.

Kolejna część Ani, która okazała się lekką i przyjemną lekturą. A przy tym barwne postacie, które zawsze mają coś ciekawego do powiedzenia. Wątek miłosny jak zawsze dobrze wkomponowany.

Kolejna część Ani, która okazała się lekką i przyjemną lekturą. A przy tym barwne postacie, które zawsze mają coś ciekawego do powiedzenia. Wątek miłosny jak zawsze dobrze wkomponowany.

Zwrot na końcu książki uratował mi tą pozycję. Nie lubię nie kończyć książek, a tutaj, w porównaniu do części pierwszej bardzo często się gubiłam. W zaczętych i nie skończonych wątkach, w wątkach wydawałoby się ważnych, ale jednak za chwile nie ważnych. Akcja zbyt intensywnie się zmienia, przez co mam wrażenie, że zapomniałam połowy. Szanuję za ciekawe zakończenie, skłaniające (jednak) do czekania na następną część.

Zwrot na końcu książki uratował mi tą pozycję. Nie lubię nie kończyć książek, a tutaj, w porównaniu do części pierwszej bardzo często się gubiłam. W zaczętych i nie skończonych wątkach, w wątkach wydawałoby się ważnych, ale jednak za chwile nie ważnych. Akcja zbyt intensywnie się zmienia, przez co mam wrażenie, że zapomniałam połowy. Szanuję za ciekawe zakończenie,...

Nie było książki, która by mnie tak bardzo poskładała.  W zasadzie cała seria. Niech sobie narzekają, dla mnie jest idealna. A jednocześnie przeraża mnie to jak się w niej emocjonalnie zagłębiłam. Walczę z przeklinaniem autorki, że postanowiła sobie nie pisać kolejnej części, kiedy moje serce nie może czekać na wyjaśnienia co się wydarzyło. Walczę z emocjami jakie we mnie wzbudziła i z powiedzeniem sobie, że lepiej, żebym takich nie czytała. Jednocześnie chce dalej wejść w ten świat i jednocześnie chcę zapomnieć żeby nie czuć się tak jak po skończeniu 3 części. Czy ktoś jeszcze nie wie co ze sobą teraz zrobić?

Nie było książki, która by mnie tak bardzo poskładała.  W zasadzie cała seria. Niech sobie narzekają, dla mnie jest idealna. A jednocześnie przeraża mnie to jak się w niej emocjonalnie zagłębiłam. Walczę z przeklinaniem autorki, że postanowiła sobie nie pisać kolejnej części, kiedy moje serce nie może czekać na wyjaśnienia co się wydarzyło. Walczę z emocjami jakie we mnie...