-
Artykuły
Literacki fenomen z Zurychu. „Lázár” hitem roku i międzynarodowym sukcesem!
LubimyCzytać1 -
Artykuły
Najpierw książka, później film - nadchodzące ekranizacje (30.04)
LubimyCzytać1 -
Artykuły
Przeczytaj fragment nowej powieści szpiegowskiej Roberta Michniewicza!
LubimyCzytać1 -
Artykuły
Premiera 8 maja! Wygraj bilet na seans filmu „Sprawiedliwość owiec”
LubimyCzytać12
Biblioteczka
2011-03-29
2011-03-31
Świetny zbiór opowiadań radzieckich autorów. Tematyka, może trochę inna niż w części pierwszej, ale równie wciągająca i dająca tematy do refleksji.
Świetny zbiór opowiadań radzieckich autorów. Tematyka, może trochę inna niż w części pierwszej, ale równie wciągająca i dająca tematy do refleksji.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to2011
2011
2011-02
Ta książka to było moje pierwsze zetknięcie się z twórczością radzieckich fantastów i muszę powiedzieć, że się opłaciło. To książka, która trzeba przeczytać!
Ta książka to było moje pierwsze zetknięcie się z twórczością radzieckich fantastów i muszę powiedzieć, że się opłaciło. To książka, która trzeba przeczytać!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Chyba moja pierwsza książka z fizyki, która nie okazała się jednym wielkim bełkotem i ośrodkiem ogromnej entropi. Z książką zetknąłem się dopiero na studiach i uratowała mi ona tyłek na egzaminie i laboratoriach z tego przedmiotu. Co mogę o niej jeszcze powiedzieć? Na pewno to , że żałuję iż nie miałem tej książki w liceum, do dziś nie mogę zrozumieć czym nauczyciele z mojej szkoły kreowali się wybierając podręcznik do fizyki.
Więc jeśli masz problem z fizyką, albo szukasz dobrego, mądrze i przyjaźnie podręcznika do nauki fizyki to mogę Ci z pełną odpowiedzialnością polecić. Jak już wspomniałem mi na politechnice pomógł, wam pewnie też pomoże o ile nie studiujecie fizyki stosowanej, kwantowej, bądź też nuklearnej ;) .
Chyba moja pierwsza książka z fizyki, która nie okazała się jednym wielkim bełkotem i ośrodkiem ogromnej entropi. Z książką zetknąłem się dopiero na studiach i uratowała mi ona tyłek na egzaminie i laboratoriach z tego przedmiotu. Co mogę o niej jeszcze powiedzieć? Na pewno to , że żałuję iż nie miałem tej książki w liceum, do dziś nie mogę zrozumieć czym nauczyciele z...
więcej mniej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to2011-03-23
Czytając tą książkę miałem chwilę zwątpienia, już chciałem ja rzucić w kąt, ale... powstrzymałem się i przebrnąłem przez nią.
Zapytacie pewnie co takiego w niej było dla mnie odpychającego? Już wam odpowiadam, główny bohater. Bo mamy oto przed sobą pierwszego Ikarczyka, człowieka ery gwiezdnej z małym defektem chromosonalnym; i ten właśnie defekt napędza naszego bohatera do działania, a raczej do walki ze wszystkim o wszystko. Nasz dzielny ikaryjczyk przekonany, że jest panem sytuacji i wszyscy mu się podporządkują, tak naprawdę jest ciągle puszczany w balona. Dla mnie osobiście ta postać trochę się nie klei, ponieważ z jednej strony mamy człowieka, który ciągle o coś walczy, nawet o najmniejszą błahostkę, a z drugiej jest umiejętnie sterowany przez "system". Jednak największą wadą naszego małego bohatera jest jego filozofanie, po dziś dzień nie mam pojęcia i nawet nie chcę wiedzieć o co w tym wszystkim chodziło. Skończyło się to tak, że dysputy z samym sobą stały się po prostu miałkie i trudne do przejścia. Być może autor nie chciał stworzyć bohatera idealnego,zdobywcę kosmosu, supermena bez skazy, no i odbiło się to niezłą czkawką na naszym doktorku.
Zastanawiacie się pewnie dlaczego moja ocena to 4/5? Już wam odpowiadam, ponieważ pomimo miałkiego bohatera oraz kilku płaskich postaci 2 planowych, historia przedstawiona przez autora broni się. Mamy tu oczywiście wynalazki, które dla nas są już codziennością, jak telefony komórkowe czy ipad'y, ale także technologie napędu fotonowego, który właśnie powoli jest przez NASA wtłaczany do użytku, najpierw do satelitów okołoziemskich, ale wkrótce być może umożliwi nam podróż do gwiazd. Ale mówiłem coś o historii przedstawionej. A więc nasi dzielni bohaterowie prą przed siebie w otchłani złowieszczego kosmosu w poszukiwaniu cywilizacji pozaziemskiej. Na swej długiej drodze napotykają wiele przygód, no wiele to może za dużo powiedziane, ledwie kilka, no... z 4. Niestety tylko właśnie te 4 zwroty akcji podnoszą całą historię i pozwalają jej się podnieść z otoczki filozoficznej niskich lotów. Ale są to tak znaczące cztery zwroty akcji, że pozwalają tą książkę ocenić tak wysoko.
Co mnie jeszcze zdziwiło w tej historii? Chyba to, że nie ma w niej jakiejś konsekwencji, że ta ogromna ekspedycja badawcza, nadzieja ludzkości na poznanie wszechświata i swego miejsca w kosmosie, olewa wszystko i próbuje stworzyć własną cywilizację.
Autorowi miałbym do zarzucenia, że z powieści s-f próbował zrobić dzieło na poziomie Platona, ponieważ męczył mnie filozofią przez 3/4 książki, ale z zastosowanych zagadnień fizyki nie potrafił się wybronić. Autor podejmuje próbę wyjaśnienia pewnych zjawisk i mechanizmów fizyki działających w tym uniwersum, ale to kompletnie nie potrafi się wybronić...
Czytając tą książkę miałem chwilę zwątpienia, już chciałem ja rzucić w kąt, ale... powstrzymałem się i przebrnąłem przez nią.
Zapytacie pewnie co takiego w niej było dla mnie odpychającego? Już wam odpowiadam, główny bohater. Bo mamy oto przed sobą pierwszego Ikarczyka, człowieka ery gwiezdnej z małym defektem chromosonalnym; i ten właśnie defekt napędza naszego bohatera...
Co prawda lektura, więc na początku musiałem do niej podejść z wielkim oburzeniem "Jak to! Mam to przeczytać !?". Jednak okazała się jedną z trzech lektur, które przeczytałem z niewyobrażalną ochotą ( Dwie pozostałe to Kordian i Proces Kafki ).
Dziś nie dziwię się, że książka zainteresowała mnie w podstawówce, bo cóż może być ciekawszego niż istna szkoła przetrwania na bezludnej wyspie.
Co prawda lektura, więc na początku musiałem do niej podejść z wielkim oburzeniem "Jak to! Mam to przeczytać !?". Jednak okazała się jedną z trzech lektur, które przeczytałem z niewyobrażalną ochotą ( Dwie pozostałe to Kordian i Proces Kafki ).
Dziś nie dziwię się, że książka zainteresowała mnie w podstawówce, bo cóż może być ciekawszego niż istna szkoła przetrwania na...
Po przeczytaniu opowiadań "Miasto i Wilk" oraz "Cyrograf" miałem nadzieję, że to opowiadanie, również będzie trzymało wysoki poziom poprzedników. Niestety zawiodłem się na tym dziele, łatwe do przewidzenia i kompletnie nie wciągające.
Po przeczytaniu opowiadań "Miasto i Wilk" oraz "Cyrograf" miałem nadzieję, że to opowiadanie, również będzie trzymało wysoki poziom poprzedników. Niestety zawiodłem się na tym dziele, łatwe do przewidzenia i kompletnie nie wciągające.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to