Profil użytkownika: projekt1000książek

To jedna z tych książek, które bardzo trudno oceniać w klasyczny sposób.

„Za drutami śmierci” nie jest powieścią ani fikcją — to dziennik człowieka, który przeżył piekło obozów pracy i funkcjonowania w realiach III Rzeszy. Czytając tę książkę, poznajemy nie tylko wydarzenia, ale przede wszystkim sposób myślenia ludzi sprowadzonych do walki o najbardziej podstawowe potrzeby: jedzenie, sen, ciepło.

Opisy są momentami wstrząsające. To nie jest literatura „do poduszki”, tylko świadectwo — surowe, bezpośrednie i bardzo mocne.

Ogromne wrażenie robi też sam kontekst powstania tego dziennika. Autor zapisywał swoje przeżycia na fragmentach worków po cemencie, a następnie ukrywał je w obozowych warunkach. To nadaje tej książce jeszcze większej autentyczności i ciężaru.

Czyta się ją z zapartym tchem, ale jednocześnie z poczuciem ciężaru i refleksji nad historią — szczególnie w kontekście Holokaust i działań III Rzeszy.

To ważna i potrzebna książka, szczególnie dla osób zainteresowanych historią tych terenów i II wojny światowej.

To jedna z tych książek, które bardzo trudno oceniać w klasyczny sposób.

„Za drutami śmierci” nie jest powieścią ani fikcją — to dziennik człowieka, który przeżył piekło obozów pracy i funkcjonowania w realiach III Rzeszy. Czytając tę książkę, poznajemy nie tylko wydarzenia, ale przede ws...

Rozwiń

Zwiń

Finał pierwszej trylogii „Z mgły zrodzonego” i trzeba to powiedzieć wprost — to jest epickie zakończenie z prawdziwego zdarzenia.

Od samego początku czuć, że wszystko zmierza do wielkiego finału, a im dalej, tym więcej elementów zaczyna wskakiwać na swoje miejsce. To, jak Sanderson spina wszystkie wątki i tłumaczy rzeczy, które wcześniej wydawały się przypadkowe albo nie do końca jasne — robi ogromne wrażenie.

Nagle wszystko zaczyna mieć sens: mgła, inkwizytorzy, kandry, kolosy — każdy z tych elementów dostaje swoje miejsce w układance i tworzy spójną, przemyślaną całość.

To jest dokładnie taki finał, jakiego oczekuję od długiej historii — satysfakcjonujący, przemyślany i naprawdę epicki.

Chciałbym, żeby więcej książek kończyło się w taki sposób.

Finał pierwszej trylogii „Z mgły zrodzonego” i trzeba to powiedzieć wprost — to jest epickie zakończenie z prawdziwego zdarzenia.

Od samego początku czuć, że wszystko zmierza do wielkiego finału, a im dalej, tym więcej elementów zaczyna wskakiwać na swoje miejsce. To, jak Sanderson spina ...

Rozwiń

Zwiń

Po tej książce musiałem się w końcu przyznać sam przed sobą — Lem po prostu nie jest dla mnie.

„Bajki robotów” to zbiór bardzo abstrakcyjnych opowieści, które momentami przypominają bardziej eksperyment literacki niż klasyczną historię. Pełno tu odniesień do fizyki, matematyki, różnych pojęć i konstrukcji, które wymagają ciągłego analizowania tego, co właściwie się dzieje.

I o ile niektóre historie były naprawdę w porządku (np. ta z gadającym przyjacielem), to spora część była dla mnie zwyczajnie męcząca. Czytanie tego przypominało momentami rozwiązywanie jakiejś zagadki zamiast śledzenia fabuły.

Mam wrażenie, że żeby w pełni docenić tę książkę, trzeba mieć albo bardziej „ścisły” umysł, albo ogromne doświadczenie w fantastyce — inaczej łatwo się odbić.

Moja wyobraźnia kompletnie tu nie zadziałała, a lektura momentami była po prostu ciężka i toporna.

Na ten moment robię sobie dłuższą przerwę od Lema.

Po tej książce musiałem się w końcu przyznać sam przed sobą — Lem po prostu nie jest dla mnie.

„Bajki robotów” to zbiór bardzo abstrakcyjnych opowieści, które momentami przypominają bardziej eksperyment literacki niż klasyczną historię. Pełno tu odniesień do fizyki, matematyki, różnych po...

Rozwiń

Zwiń

Kolejna część serii z komisarzem Jakubem Mortką i znowu bardzo solidny kryminał. Tym razem Mortka zostaje trochę odcięty od znanego sobie środowiska i musi odnaleźć się w nowym układzie — co wypada całkiem ciekawie, bo daje świeże spojrzenie na jego postać.

Historia kręci się wokół mocnych tematów — mamy połączenie motywu pedofilii i handlu ludźmi, co nadaje całości cięższy, bardziej mroczny klimat. Chmielarz jak zwykle dobrze balansuje liczbę postaci drugoplanowych — jest ich na tyle dużo, żeby historia była złożona, ale nie na tyle, żeby się w tym pogubić.

Sama intryga, jak to u niego, jest pokręcona i wielowarstwowa. Rozwiązanie nie jest oczywiste i trzyma w napięciu do końca — dokładnie tego oczekuję od kryminału.

Bardzo dobrze się to czytało i na pewno będę kontynuował serię.

Ocena: 8/10

Kolejna część serii z komisarzem Jakubem Mortką i znowu bardzo solidny kryminał. Tym razem Mortka zostaje trochę odcięty od znanego sobie środowiska i musi odnaleźć się w nowym układzie — co wypada całkiem ciekawie, bo daje świeże spojrzenie na jego postać.

Historia kręci się wokół mocnyc...

Rozwiń

Zwiń