Profil użytkownika: Kalalu

Uwielbiam historyczne opowieści, ale przez tą ledwo przebrnęłam. Książka jest napisana pięknym językiem, fabuła jest wciągająca…ale sięgnęłam po książkę bo miałam ochotę na powieść, a nie wykłady na temat ówczesnej epoki. A tu autorka zastosowała taki dziwny zabieg: opowieść o Dosi (wg mnie to opowieść o niej, a nie o królewnach) przeplatała z długimi wywodami o czasach, w których powieść się dzieje. Nie były to zwykłe opisy, ale forma, która powinna się znaleść w przepisach. Chciałabym z powieści się dowiedzieć jakie były realia i zasady życia w tych czasach, a nie czytać suche fakty i informacje o dokumentach z jakich te dane pochodzą.
Kilka razy chciałam przerwać czytanie, ale sama opowieść była naprawdę ciekawa.

Uwielbiam historyczne opowieści, ale przez tą ledwo przebrnęłam. Książka jest napisana pięknym językiem, fabuła jest wciągająca…ale sięgnęłam po książkę bo miałam ochotę na powieść, a nie wykłady na temat ówczesnej epoki. A tu autorka zastosowała taki dziwny zabieg: opowieść o Dosi (wg mnie to opowieść o niej, a nie o królewnach) przeplatała z długimi wywodami o czasach, w...

Świetnie się czyta.

Świetnie się czyta.

Dużo obiecywałam sobie po tej książce. Niestety ogółem wrażenie nie jest zbyt dobre. Fabuła jest ok, można chwilami czytać z zapartym tchem, ale są też takie fragmenty, że człowiek przewraca oczami. Gdzie syn pijaka z wiejskiej chaty nauczył się pisać, żeby potem wyryć imię ojca na kamieniu? No i inne podobne sytuacje obniżają wartość książki.

Dużo obiecywałam sobie po tej książce. Niestety ogółem wrażenie nie jest zbyt dobre. Fabuła jest ok, można chwilami czytać z zapartym tchem, ale są też takie fragmenty, że człowiek przewraca oczami. Gdzie syn pijaka z wiejskiej chaty nauczył się pisać, żeby potem wyryć imię ojca na kamieniu? No i inne podobne sytuacje obniżają wartość książki.