Teraz powstaje tyle kryminałów, że ciężko już wymyślić coś, co wbije w fotel i porwie czytelnika. Dlatego też wielu autorów sili się na jakieś wydumane intrygi kipiące nieprawdopodobnymi zbiegami okoliczności, rozlewem krwi na każdej stronie. Komisarze, którzy ciągle są w akcji i wszystko jest "wow", a wiadomo że tak to nie wygląda.
Ja tego nie lubię, ale sądząc po popularności pewnych książek, inni mają odmienne zdanie.
A w "Robakach..." właśnie spodobała mi się ta zwyczajność, nieśpieszna akcja, "dłubanie" w sprawie, niekoniecznie owocne i zaskakujące.
Polubiłam styl pisania Autorki - jest w tym polot, poczucie humoru też do mnie trafia, wiele razy się zaśmiałam. Niektóre polskie popularne i zachwalane kryminały porzuciłam, bo brzmiały jak wypracowanie z języka polskiego w szkole.
Uważam jednak że jest trochę do dopracowania. Dialogi - momentami sztuczne, a niektóre postaci zbyt stereotypowe i schematyczne. Ten schemat mnie denerwował (np: każda przypadkowa starsza pani ma podobny styl wypowiedzi i każda z taką samą nienawiścią odnosi się do homoseksualistów). Jak ktoś wykształcony to z automatu bardziej tolerancyjny. No... wiemy że nie zawsze tak to działa.
A! I Bondys to bardzo fajnie wykreowana postać... może się podobać, chociaż czuć w tej męskiej kreacji kobiecą rękę ;).
Jeszcze czegoś mi brakowało w tym klimacie lat 90., mimo że Autorka bardzo skrupulatnie starała się go odtworzyć. Nie podeszła lakonicznie do tematu.
Daję 7, uważam że to był udany kryminał i sięgnę po następne części.

Teraz powstaje tyle kryminałów, że ciężko już wymyślić coś, co wbije w fotel i porwie czytelnika. Dlatego też wielu autorów sili się na jakieś wydumane intrygi kipiące nieprawdopodobnymi zbiegami okoliczności, rozlewem krwi na każdej stronie. Komisarze, którzy ciągle są w akcji i wszystko...

Rozwiń

Zwiń