Zmierzch bohaterów

Name: Zmierzch bohaterów
Rating: 6,4 (32 reviews)
Author: Andrzej Dudziński
ISBN: 9788364481222

Andrzej Dudziński

6,4 / 10

32 ocen

9 opinii

Bukowy Las

Wydawnictwo: Bukowy Las publicystyka literacka, eseje

520 str.

Kategoria:: publicystyka literacka, eseje
Format:: papier
Data wydania:: 2015-04-24
Data 1. wyd. pol.:: 2015-04-24
Liczba stron:: 520
Czas czytania: 8 godz. 40 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788364481222

Opowieść o powojennych losach czterech pancernych.
W tej inspirowanej kultowymi postaciami powieści pisarz i scenarzysta Andrzej Dudziński poszedł tropem bohaterów serialu Czterej pancerni i pies, by nakreślić własną wersję ich losów już po zakończeniu II wojny światowej.
Jak ułożyliby sobie życie Janek Kos i Marusia Ogoniok, Grigorij Saakaszwili i Lidka, Gustlik i Honorata? Z jakimi problemami zetknęliby się jako pionierzy Ziem Odzyskanych lub budowniczowie nowego ładu? Co stałoby się z Zadrą-Łażewskim, uczestnikiem Powstania Warszawskiego, i z generałem, dawnym dowódcą Brygady Pancernej? Jaką rolę mógłby po wojnie pełnić znany z serialu Stawka większa niż życie Stanisław Kolicki, dawny J-23?
Przed jakimi wyborami staną i czy zdołają ocalić sprawdzoną frontową przyjaźń oraz miłość? Czy wszyscy wytrzymają próby, na które wystawi ich życie w wyzwolonej ojczyźnie?
Pytania te zadawało sobie kilka pokoleń. Zmierzch bohaterów proponuje odpowiedzi. Lektura książki o skomplikowanych losach zwycięzców wojny skłania do refleksji o życiu prawdziwych ludzi, którzy po zakończeniu działań zbrojnych nadal toczyli walkę – z widmami przeszłości, z nowym systemem, z życiem w rodzinie lub w samotności, z własnymi słabościami. I nie zawsze odnosili zwycięstwo.

Średnia ocen

6,4 / 10

9 opinii 32 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Zmierzch bohaterów w ulubionej księgarni i Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,7

Lazar Nelio Biedermann

7,8

Zamknięte w lodzie Izabela Janiszewska

8,2

Święto Karkonoszy Sławek Gortych

8,8

Po stronie piekła Katarzyna Majewska-Ziemba

7,7

Dziewczyna z jeziora Joanna Parasiewicz

8,5

Miłość i odwaga Aneta Krasińska

8,0

Księgarnia na tyłach kresu Amy Sparkes

więcej

Oceny książki Zmierzch bohaterów

Średnia ocen

6,4 / 10

32 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

2 ocen

5 ocen

7 ocen

11 ocen

2 ocen

1 ocen

2 ocen

0 ocen

Opinia

231

MichuWi

24.06.2016

2 / 10

Na półkach: ,

Moje pytanie dla kogo jest ta książka.
Młodsze pokolenia nie znają czterech pancernych, starsze nie czytają takich książek. Czyli powinna być adresowana do pokolenia około 40-latków, wychowanych na przygodach dzielnych pancerniaków. I tu pojawia się problem. Dwie gwiazdki to tylko za to że wzbudziła we mnie takie emocje (negatywne) za to że obdarł naszych bohaterów z chwały. Lepiej było ich uśmiercić na koniec wojny niż w ten sposób opisywać ich dalsze losy. Nie polecam tej książki nikomu, a fani czterech pancernych i psa powinni się trzymać od niej z daleka. Moi bohaterowie po przeczytaniu tej książki nigdy nie będą tacy sami.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

78 użytkowników ma tytuł Zmierzch bohaterów na półkach głównych

Chcę przeczytać 39
Przeczytane 37
Teraz czytam 2

28 użytkowników ma tytuł Zmierzch bohaterów na półkach dodatkowych

Posiadam 19
Ulubione 3
2023 2
E-book niekomerc. PDF, rtf, doc. txt 1
🕒 Historia 1
Historia 1
2017 1

Tagi i tematy do książki Zmierzch bohaterów

Czterej pancerni i pies

Inne książki autora

Więcej

7,0

Ściana Andrzej Dudziński

6,8

Manuskrypt Jana Żeglarza Andrzej Dudziński

10,0

Sekrety gdańskich zaułków Andrzej Dudziński

6,7

Maskarada Andrzej Dudziński

7,4

Jamestown. Nowa Polska Andrzej Dudziński

7,1

Pułaski. Wielki mały rycerz Andrzej Dudziński

0,0

Pierwsi Polacy w Ameryce Andrzej Dudziński

więcej

Andrzej Dudziński jest pisarzem, scenarzystą telewizyjnym, reżyserem filmów dokumentalnych, reporterem. Ma dwie wielkie pasje – uporządkowanie i opisanie najwcześniejszych śladów polskich w Ameryce oraz Kaszuby. Pierwszą realizuje, publikując książki, drugą – tworząc filmy dokumentalne.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy Zmierzch bohaterów przeczytali również

Zygzakiem przez życie

Henryk Gołębiewski Tomasz Solarewicz

Mimo, że Cegiełka kilkanaście lat starszy ode mnie, gdy i zabawy podwórkowe dokładnie te same:) Oczywiście seriale w dzieciństwie, uwielbiałem i to się nie zmieniło. A sama książka... opisywanie tych seriali, potem wojsko, praca ... do tego momentu dawałem dychę, potem za dużo wtrętów żony i tego, który prowadził ten wywiad, zaciekawienie mocno spadło. Ale ogólnie polecam

Michal39

ocenił na 8 3 miesiące temu

Rejs na krzywy ryj. Jan Himilsbach i jego czasy

Anna Poppek

Warto przeczytać, choćby po to, żeby wyrobić sobie swoje zdanie. Ciężkie dzieciństwo, ciężka praca, aktorstwo, pisanie, znajomość ze sławnymi ludźmi, alkohol i szare czasy, w których przyszło mu żyć, z tego obrazu wyłania się Jan Himilsbach. Inteligent, wielki aktor czy wulgarny prostak ?

TheReader

ocenił na 6 1 rok temu

Poletko pana Fogga

Dariusz Michalski

Artysta kilku pokoleń, z największymi hitami, z którym idziemy przez życie prywatne i zawodowe przez ponad 600 stron. Z kart wyłania się skromny, pracowity i niezwykle porządny człowiek. Z tajemnicami, które po latach burzą jednak idealny obraz. Najbardziej zapamiętałam jego siostrę Polę, obdarowywująca rodzinę naprawdę niezwykłymi prezentami: działkami, domami, sporymi kwotami. Ja nie spotkałam jeszcze takiej dobrodziejki, więc dla mnie jest to duży plus tej książki ( że ktoś taki jednak istniał). Jeśli to było prawdziwe to naprawdę niezwykłe. Rodzina Foggów jest niezwykle zżyta ze sobą, mieszkają koło siebie ( dziadkowie, rodzice, wnukowie), ciągle się odwiedzają, świętują razem itp. Włosi powiadają amor di parente amor di serpente -Miłość krewnego miłością węża - tutaj powiedzenie zupełnie się nie sprawdza. Autor tej mrówczej pracy bardzo się postarał (daty, zestawienia, koncerty, składy zespołów etc), jednak nie mogłam opędzić się od pewnego rodzaju znużenia, szybkiego przerzucania kartek do następnego rozdziału.

Fakirka

oceniła na 6 1 rok temu

Pisz pan książkę!

Zbigniew Buczkowski

Nie mam pojęcia, czy ja źle wybrałem, czy księgarnia popełniła błąd, ale zamiast książki "Pisz pan książkę" Zbigniewa Buczkowskiego, dostałem audiobook. I dziękuję komukolwiek za tę pomyłkę! Gdybym przeczytał tradycyjną książkę, straciłbym może nawet połowę dobrej zabawy. Audiobook czyta bowiem sam Zbigniew Buczkowski. Nigdy go nie spotkałem, ale moi znajomi kilka razy podkreślali, że spotkanie pana Zbigniewa to sama przyjemność. Jest to człowiek otwarty, serdeczny, a przy tym świetny gawędziarz. Taka jest i ta książka. Uważni słuchacze/czytelnicy zauważą, że głównym impulsem do powstania tych wspomnień były częste nagabywania ze strony spotkanych ludzi, a głównie znajomego straganiarza: "Pan ma tyle ciekawych przeżyć. Pisz pan książkę!". Dlatego poszukiwacze wysokich lotów podróży w głąb artystycznej duszy i amatorzy poznawania czyichś rozterek moralnych będą zawiedzeni. Zadowoleni natomiast będą poszukiwacze przygód, ludzie pełni energii, pogody ducha i ciekawi czyichś przeżyć. A tych pan Zbigniew ma sporo. Jest w końcu aktorem ze stu osiemdziesięcioma rolami filmowymi w dorobku! Jest zapalonym i doświadczonym podróżnikiem. Jest otwartym człowiekiem z milionem znajomości, do których m.in. należał jeszcze Jan Himilsbach. Jest w tej książce trochę megalomanii, ale nie ma skromnych artystów! Pan Zbyszek widocznie taki jest. I dzięki temu dzisiaj jest szczęśliwym człowiekiem! Dzięki temu ja tej książki (za jakiś rok, żeby się nie przesycić) wysłucham z przyjemnością jeszcze raz, bo lubię słuchać szczęśliwych ludzi.

Pleban

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Maklak. Oczami córki

Marta Maklakiewicz

Kristo - krótko. Tak jak podejrzewałem, Maklakiewicz nie był błaznem, nie był klaunem, czy mizdrzącym się do widzów aktorem komedyjek. Był człowiekiem naznaczonym wojną, tragedią, walczył ciągle z własnymi demonami i był różny od postaci, które kreował i które często przeszły do legendy kina. Życiorys córki splótł się z nazwiskiem ojca. Nie jest to wybitna literatura biograficzna, ale ta książka wydaje się po prostu prawdziwa i cenna dla fanów aktora.

Kristo

ocenił na 7 1 rok temu

Kubatura, czyli elektryczne wagary

Kuba Sienkiewicz

Tak słuchałam "Elektrycznych gitar" i bardzo lubiłam ich piosenki. Kuba Sienkiewicz napisał, że nie wiedział kiedy wymyślali nazwę zespołu, że będzie tak się myliła z zespołem Czerwone Gitary. Dodam, że nie u mnie. Oczywiście wiedziałam i słuchałam tamtego, ale zawsze wiedziałam że Elektryczne Gitary to właśnie Kuba Sienkiewicz!!! Opowiem jedną historię ... był w Szczecinie klub "Pinokio" świetne dyskoteki tam były. Jednak kiedy przychodziła chyba 23 to zawsze była śpiewana przez studentów "Dzieci wybiegły" wszyscy dosłownie wszyscy śpiewali ją całą to było niesamowite przeżycie. I teraz w tej książce dowiecie się najpierw dużo o samym Kubie Sienkiewiczu i o tym, że jest lekarzem. Jednak dużo macie również o tym gdzie występował zanim powstał zespół. I gdyby nie koledzy z zespołu nigdy by on nie powstał. Samemu p. Kubie nie podobały się przerobione jego piosenki jednak przekonali go i tak pierwsza płyta zespołu była platynowa. Takich anegdot i smaczków jest tutaj dużo. Polecam! #kubasienkiewicz #elektrycznegitary #wydawnictwoczerwoneiczarne @czerwone_i_czarne #czytampolskichautorów #czytamypolskieksiążki

rteclaw

ocenił na 7 1 miesiąc temu

Alternatywy 4 Przewodnik po serialu i rzeczywistości Janusz Płoński

Janusz Płoński

Da się przeczytać ale rozczarowuje. Na pewno brak jest tego co obcięła cenzura, pewnie po tylu latach byłoby to zbyt trudne dla Autora do przypomnienia. Wypadałby także podać nazwiska osób ukazanych na zdjęciach -wiem, że w większości są to znane osoby przynajmniej dla mojego pokolenia ale trzeba zaznaczyć, co Autor mocno podkreśla, jest to książka napisana dla dzisiejszych dwudziestolatków.

Simply_Heavy_Metal

ocenił na 6 1 rok temu

Aleksander Żabczyński. Jak drogie są wspomnienia

Ryszard Wolański

Biografia Aleksandra Żabczyńskiego pióra Ryszarda Wolańskiego to kolejna pozycja, która może wzbudzić zainteresowanie miłośników dwudziestolecia międzywojennego. Autor bardzo szczegółowo przedstawia dorobek sceniczny i ekranowy aktora, a także jego dzieje w czasie drugiej wojny światowej. I tu muszę przyznać, że z zaciekawieniem przeczytałam tę część książki, bo nie wiedziałam o karierze wojskowej Żabczyńskiego. Wolański przeprowadził dziennikarskie śledztwo, by odnaleźć jak najwięcej śladów aktywności Żabczyńskiego i jego wyniki publikuje w książce, także w postaci zdjęć i wypisów z dokumentów z czasów służby wojskowej bohatera książki, czy z inwigilacji przez służby bezpieczeństwa PRL. Wolański na przykładzie dokumentacji związanej z inwigilacją Żabczyńskiego pokazuje jak nieudolne bywały działania aparatu władzy oraz jak czasami absurdalne musiało być życie osób, które miały świadomość bycia obserwowanymi (a Żabczyński jako były wojskowy musiał mieć taką wiedzę). Wolański skupia się przede wszystkim na życiu zawodowym bohatera książki, jeśli już wspomina o bardziej pikantnych momentach w życiu aktora, to robi to z umiarem i dyskrecją, na przykład o romansie Darka z Lodą Halamą czy o jego problemie alkoholowym. Biografia ta to w dużej mierze takie kalendarium życia i twórczości Aleksandra Żabczyńskiego, gdzie autor stara się ocalić od zapomnienia dokonania jednej z największych gwiazd dwudziestolecia międzywojennego, dla której zabrakło miejsca na ekranie w powojennej Polsce, bo Żaba nie pasował swoim dawnym aktorskim emploi do ideologii ówczesnych czasów. Być może dało się wzbogacić tę historię o więcej materiału anegdotycznego, książka byłaby pewnie znacznie ciekawsza, ale myślę, że warto po nią sięgnąć, bo autor wykonał naprawdę solidną pracę, by odnaleźć jak najbogatsze źródła, zwłaszcza te dotyczące wojennych i powojennych losów Żabczyńskiego, który niejako znikał z powszechnej świadomości osób interesujących się historią polskiego kina, choć przeżył wojnę i powrócił do kraju. Ryszard Wolański zarysowuje tło historyczne, które tak silnie naznaczyło losy wielu gwiazd przedwojennego filmu, nie tylko samego Żabczyńskiego.

lolipop13

ocenił na 8 9 lat temu

Berlingowcy. Żołnierze tragiczni

Dominik Czapigo

O Berlingowcach pisze się dziś niewiele, a jeżeli już – to raczej przedstawia się ich najczęściej w negatywnym świetle. W walczących pod radzieckim dowództwem żołnierzach widzi się zaprzańców i zdrajców, a ich działania bojowe – zainaugurowane krwawą i zupełnie bezsensowną strategicznie bitwą pod Lenino – uważa za ciąg porażek. To, iż takie przekonanie wynika ze zwyczajnej ignorancji, staje się oczywiste po lekturze książki Berlingowcy. Żołnierze tragiczni. Na publikację składają się fragmenty wspomnień kilkunastu żołnierzy (w tym jednej kobiety), którzy opisują swoje przeżycia i doświadczenia związane z przyłączeniem się do sformowanej w ZSRR polskiej armii. W większości nie są to zdeklarowani komuniści, ale ludzie, którzy nie zdołali dołączyć do wojsk generała Władysława Andersa, a chcieli walczyć za ojczyznę. Z perspektywy uczestników największego w dziejach świata konfliktu zbrojnego opisują oni swoje przeżycia, dowodząc, że w czasach dziejowej zawieruchy subtelności światopoglądowe schodzą na dalszy plan, podporządkowane wyższym celom, a zwłaszcza – wygranej. Berlingowcy ginęli zatem jak wszyscy inni żołnierze, niosąc najczęściej te same hasła, co koledzy z AK czy armii gen. Maczka lub gen. Sosabowskiego. Cała mini-recenzja na stronie: https://www.zapiskizkultury.pl/dominik-czapigo-berlingowcy-zolnierze-tragiczni/

Zapiskizkultury

ocenił na 8 5 miesięcy temu

Czerwony czołgista. Wojna w T-34 na Froncie Wschodnim

Wasilij Briuchow

Książka jest zapisem wspomnień czołgisty - późniejszego generała, a co za tym idzie troszkę oficjalna. Spodziewałem się innego podejścia do wspomnień z frontu wschodniego. Jednak nie można narzekać, gdy się czyta i odpowiednio segreguje informacje można naprawdę całkiem interesujące rzeczy odnaleźć w tej książce. Mogłoby być lepiej, ale nie ma tragedii, zresztą - osądźcie sami :) Dla fanów czołgów i broni pancernej - lektura obowiązkowa ;)

Motoelvis

ocenił na 6 2 miesiące temu

Moje trzy po trzy

Emil Karewicz

Zabrałam się za tę książkę, potem odłożyłam. Chciałam nawet zrezygnować z dalszego czytania, ale na szczęście tego nie zrobiłam. Gdybym nie przeczytała do końca wywiadu z panem Karewiczem, nie dowiedziałabym się wielu ciekawych szczegółów o nim. Mianowicie był on nie tylko znanym aktorem, ale i utalentowanym karykaturzystą i pejzażystą. Opowieści pana Emiliana "słucha" się świetnie, polecam.

Agacha

oceniła na 8 5 lat temu

Ślepy Maks. Historia łódzkiego Ala Capone

Remigiusz Piotrowski

Ode mnie 7/10. Nie oceniałbym tej książki aż tak surowo jak niektórzy tu obecni, oczywiście Koper to to nie jest, ale czytało mi się bardzo dobrze. Następnym punktem mojego pełnego (w miarę możliwości) poznania osoby Ślepego Maksa będzie z pewnością "Ślepy Maks. Historia prawdziwa" Waldemara Wolańskiego.

Darosław

ocenił na 7 1 rok temu

Erich Honecker. Biografia polityczna

Jan Lorenzen

Spotkałem się, również i tutaj, z opiniami, że biografia Honeckera jest nudnawa, bo i sama jego postać jest mało elektryzująca. Oczywiście, to prawda, Honecker nie był zbyt ciekawą czy złożoną osobą, ale już państwo, na którego czele stał, to z wielu powodów fascynujący czy często mrożący krew w żyłach przypadek do studiowania (ci, którzy będą w Berlinie, niech odwiedzą Muzeum NRD). I tak też patrzę na tą książkę - równolegle jako opowieść o życiu samego Honeckera, zarazem o historii NRD. Biografia ta jest rzetelna, skrupulatna, ale nieprzytłaczająca nieistotnymi faktami. Jedna z ciekawostek, jaka wyłania się z lektury, jest taka, że wbrew tłumaczeniom Jaruzelskiego, Polsce nie groziła radziecka inwazja w 1981. Zwolennikiem takiej opcji był w bloku wschodnim jedynie rzeczony Honecker, a sam Breżniew stał się temu rozwiązaniu przeciwny.

Danielista

oceniła na 8 8 lat temu

Stawka większa niż kłamstwo

Maciej Replewicz

Może to lekko naciągane, ale przeczytałem tę książkę w ramach wyzwania czytelniczego. Co prawda, nie historia z tej książki została zekranizowana, ale jest tu historia pomysłu na serial, a tu dużo o nim. Przeczytałem z największą przyjemnością. To taki hołd dla genialnych aktorów, odtwórców ról Hansa Klossa, Hermanna Brünnera i Hans Stedtke . Lubiłem to trio najbardziej. Serial jest stary, ale kultowy. Ubolewam nad tym, że nie powtarzają wszystkich odcinków. Obejrzałbym znowu z ochotą. Co do książki, tu są wyjaśniane powiązania serialu z prawdą historyczną. Postacie, na jakich wzorowano bohaterów Stawki. Nawet nie sądziłem, że do Janka było wielu podobnych agentów. Jak wiemy Hans Kloss nasz wielki as wywiadu, był agentem NKWD, ale sama historia była mistrzowsko zekranizowana. Jeszcze genialna muzyka z czołówki, mogę to odtwarzać bardzo często i mi się nie znudzi. Kiedyś to umieli kręcić seriale. Za dużo się nie rozpiszę, ale muszę dodać, że historia J-23 również mnie zainspirowała. Kultowe cytaty z filmu też wykorzystuje. Ubolewam nad tym, że już nie kręcą takich seriali. Teraz powstają prawdziwe historyczne gnioty. Nie będę wymieniał, ale to, co powstaje obecnie, nie nadaje się do oglądania, tak uważam. Książka ciekawa. Według innych czytelników wydawnictwo nie najlepsze, ale mnie interesowała treść. Niech żyje Hans Kloss, nasz wielki as wywiadu! Kto nie zna serialu, niech nadrobi zaległości koniecznie, bo jest genialny!

bARTosz

ocenił na 6 1 miesiąc temu

Generał. Wojciech Jaruzelski w rozmowie z Janem Osieckim

Jan Osiecki

Po pierwsze - to nie jest biografia Wojciecha Jaruzelskiego. Po drugie - nie jest to rozmowa typu wywiad-rzeka z generałem. To obiektywnie napisana książka historyczna, skupiająca się w lwiej części na PRL-u, którego istotnym elementem był generał Jaruzelski. Natomiast czy to właśnie on jest głównym bohaterem? Momentami autor odpływa w analizy polityczne. Co cenne - niczego ani nikogo nie ocenia. Przytacza fakty. Jest ich sporo, bo też Osiecki oparł książkę na solidnej i bogatej bibliografii. Najciekawsze były try pierwsze części, bo rzeczywiście dotyczyły stricte Jaruzelskiego: jego dzieciństwa, młodości, czasy wojny i zesłania na Syberię, rozłąkę z rodziną, oraz wstąpienie do wojska, przejście z armią z Rosji do Berlina i powrót do nowej Polski, którą sam zaczął kształtować. Później, w kolejnych częściach, Osiecki skupił się na wielkich datach PRL: 1956, 1968, 1970, 1976 i wreszcie 1980-1981. Rozdziały o masakrze na Wybrzeżu 70' i stanie wojennym były najnudniejsze. Mnóstwo wypowiedzi ówczesnych polityków, a znikome ślady rozmów z Jaruzelskim. Przez niemal 300 stron, od rozdziału "Początek drogi do stanu wojennego" do "Minuty przed stanem wojennym", autor aż do znudzenia skupiał się na mikrodetalach, opisywał kto, gdzie z kim i jak, co działo się w polityce polskiej, radzieckiej, czechosłowackiej czy enerdowskiej, a Jaruzelski gdzieś w tym zaginął. Książka nie jest równa: lata 1981-1989 Osiecki opisał na osiemnastu stronach. I na tym książka się urywa. Brakuje mi dalszych losów generała - przecież wraz z wygaśnięciem jego kadencji jako prezydenta Polski i odejściem z wojska w stan spoczynku Jaruzelski dalej żył. Miałem nieco inne oczekiwania co do tej książki. Liczyłem na biografię pana generała, a otrzymałem - niezły co prawda, ale jednak - wykład o polskiej historii współczesnej.

Mister Oizo

ocenił na 6 3 lata temu

Oczko się odlepiło temu misiu… Biografia Stanisława Barei

Maciej Replewicz

Biografia Stanisława Barei pióra Macieja Replewicza, to nie tylko życie i twórczość znakomitego, dziś już kultowego reżysera. Głównego bohatera książki poznajemy przede wszystkim poprzez opowieści o jego filmach, które na stałe weszły do kanonu polskiej komedii. Przy okazji zagłębiamy się w kulisy powstawania dzieł Barei, anegdoty o aktorach jego filmów i szczegóły przepychanek z cenzurą. A nad całością jak dziadowski słomiany miś, któremu się oczko odlepiło, wisi szara i beznadziejna, ale miejscami komiczna rzeczywistość PRL. W książce cały czas czuć charakter nie tylko niedorzecznego PRL, ale również państwa zakazów i niewoli. Widać to szczególnie w rozdziale o serialu Alternatywy 4, podczas kręcenia którego gen. Jaruzelski spacyfikował Solidarność i wprowadził stan wojenny. Paradoks polegał na tym, że serial pełen fragmentów jawnie wykpiwających komunę, jako jedyny (lub jeden z nielicznych) był cały czas kręcony po 13 grudnia 1981 roku. Niech kręci, w razie czego trafi na półki – myśleli decydenci. Ta książka to również szerokie tło przedstawiające polską historię doby PRL. Recenzowaną pracę czyta się znakomicie. Opowieść o życiu reżysera wciąga, a wycieczki autora do tematów zbieżnych oraz ukazane anegdoty, tylko wzmacniają satysfakcję z lektury. Książkę Macieja Replewicza można czytać w każdym miejscu i w każdych warunkach. Podczas lektury przypominają się znakomite filmowe wątki, a książka Oczko się odlepiło… skłania czytelnika do jeszcze jednego, dokładnego obejrzenia wszystkich filmów Barei. (https://historia.org.pl/2015/12/01/oczko-sie-odlepilo-temu-misiu-biografia-stanislawa-barei-m-replewicz-recenzja/)

Szymon Nowak

ocenił na 9 1 rok temu

Bierut i Wasilewska. Agent i dewotka

Jarosław Molenda

Interesująca pozycja ukazująca życiorys człowieka, który z nikomu nie znanego urzędnika, awansował na głowę państwa. Nasuwa się tu analogia z Józefem Stalinem, którego historia dojścia do władzy jest bardzo podobna. Bierut, jako marionetkowy prezydent PRLu, ślepo wykonywał rozkazy nadchodzące z Moskwy.Jego śmierć podczas wizyty w stolicy ZSRR,obrosła w legendy, nikt nie wierzył, że był to zgon, z przyczyn naturalnych.Jak mówiono - "Bierut wyjechał w futerku, a wrócił w kuferku".Obojętność i swego rodzaju apatia towarzyszyła jego śmierci. Drugą, ale nie mniej ważna postacią w tej książce jest Wanda Wasilewska. Mistyczka komunizmu, jak szumnie można by ją określić.Zresztą, takie określenie pada w tej książce. Kobieta która, widziała wszystko albo białe, albo czarne, nie było niczego pomiędzy. Rusofilka, która uważała, że partia jest najważniejsza i nie ma nic, co mogłoby mieć większe znaczenie. Współautorka scenariusza do filmu "Wiatr od wschodu" który wyjaśniał powody agresji ZSRR na Polskę. Pisarka i bliska znajoma Stalina, co podkreślała zawsze z dumą. Uważana za bohaterkę, uważana za zdrajczynię, nie wpisywała się w żadne schematy. Ciekawa i zajmująca lektura, którą przeczytałem z zainteresowaniem. Atutem książki, są również liczne zdjęcia i przypisy.

eR_

ocenił na 7 10 lat temu

Cicha Pomoc dla nazistów. Tajna działalność byłych SS-manów i neonazistów

Andrea Röpke

„Cicha pomoc dla nazistów. Tajna działalność byłych SS-manów i neonazistów”. Organizacja działająca pod nazwą Stille Hilfe oraz oficjalnie jako Stille Hilfe für Kriegsgefangene und Internierte czyli Cicha Pomoc dla Jeńców Wojennych i Internowanych. Została założona przez Helenę Elisabeth von Isenburg i była wszelkiego rodzaju wsparciem, dla byłych funkcjonariuszy III Rzeszy. „Szarą eminencją” zdecydowanie była córka Himmlera - Gudrun Burwitz. Pod słowem wsparcie, rozumiemy ucieczkę do innego kraju (głównie Ameryka Południowa), nową „bezpieczną” tożsamość, wsparcie w procesach sądowych i pokrywanie ich kosztów, czyli to wszystko, co pozwoliło uniknąć odpowiedzialności karnej, byłym zbrodniarzom wojennym. . Organizacja na przestrzeni lat, udzieliła wsparcia takim osobom jak: Adolf Eichman Anton Malloth, czy Josef Mengele. „Brunatni przyjaciele” z początku funkcjonowali jako organizacji pożytku publicznego, co dawało im jeszcze większe możliwości finansowe. Dowodem na to, jest reporterskie śledztwo przeprowadzone przez Petera Finkelgruena, dziennikarza, który przez 10 lat walczył o doprowadzenie przed niemiecki sąd, wojennego zbrodniarza Antona Mallotha - strażnika obozu koncentracyjnego w Theresienstadt (Terezín, „Mała twierdza” - Czechy), człowieka który w bestialski sposób zamordował jego dziadka. Na podstawie zgromadzonego materiału, możemy zobaczyć, w jaki sposób działała niemiecka prokuratura, a raczej w jaki sposób uniemożliwiała „rozwiązanie sprawy”, wręcz utrudniała i tuszowała ewidentne dowody. Jeśli dołożymy do tego wsparcie Cichej Pomocy, to śmiało można stwierdzić, że bezpieczeństwo Mallotha było na najwyższym poziomie. Molloth został skazany na dożywocie dopiero 55 lat po zakończeniu wojny i 57 lat po popełnieniu przez niego zbrodni!!. . Publikacja ta, powinna być wstępem do zdecydowanie obszerniejszej publikacji, materiału badawczego, który w szczegółowy sposób przedstawi działania organizacji, za którą płacili podatnicy, który wspierał kościół i państwo.

Bożenka Wykurz

ocenił na 7 4 lata temu

Z Pokorą przez życie

Krzysztof Pyzia Wojciech Pokora

Jeden z moich ulubionych polskich Aktorów, czytało mi się tę książkę z przyjemnością. Ukłony dla Autora, który rzetelnie przygotowywał się do każdej kolejnej wizyty u pp. Wojciecha i Hanny Pokory. Nawet jeśli główny Bohater czegoś nie pamiętał, Autor spieszył z podpowiedzią. Przez cały czas czuło się kulturę i serdeczność, jakie towarzyszyły tym wywiadom. Polecam gorąco.

Darosław

ocenił na 8 1 rok temu

Cytaty z książki Zmierzch bohaterów

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Zmierzch bohaterów