Wampirze cesarstwo

Wampirze Cesarstwo Jaya Kristoffa to świetne rozpoczęcie ociekającej mrokiem serii dark fantasy. Świat stworzony przez autora pozbawiony jest światła zarówno w ujęciu metafizycznym (chociaż na szczęście wyjątki też tu są) jak i w dosłownym. Ludzkość od lat walczy z nieśmiertelnym wrogiem, a jej jedyną nadzieją w tej wydawałoby się z góry przegranej walce jest tajemniczy zakon pół ludzi, pół wampirów.

Najmocniejszą stroną książki są postacie. Większość z nich, na czele z głównym bohaterem jest dobrze rozwinięta. Ich działania nie są jednoznaczne moralne, ale umotywowane są najprawdziwszymi życiowymi przekonaniami. Nie mówię tu o honorze czy sprawiedliwości, a raczej o zemście, nienawiści, czy zwykłej przekorze. Gdy dodamy do tego barwny język, w którym roi się od wulgaryzmów (co zawsze wydawało mi się bardziej naturalne niż często spotykane salonowe oratorstwo wybrańców z zapyziałego pogranicza) oraz wartką akcją przepełnioną zwrotami akcji to otrzymujemy kawał naprawdę ciekawego dark fantasy. Plusem wydaje się być także forma narracji, która buduje więź z głównym bohaterem i która pozwala na jego zrozumienie. Mitologia świata nie jest mocna rozwinięta, to nie Malazan, ale poznamy to co musimy. To książka bazująca przede wszystkim na bohaterach ich emocjach i interakcjach między nimi oraz o historii ich życia. Reszta jest w dużej otoczką wokół której budowana jest historia.

Czy zatem są jakieś wady?
Owszem są.

- dużo seksualnych odniesień. Generalnie nie mam nic przeciwko nim, ale tu jest tego zatrzęsienie. Są i nieletni, jest i LGBT (czasem nawet w przeważającej formie), a także wampiryczna erotyka.
- drugi minus to wykorzystanie przez autora kilku scen rodem z twórczości innych, celem podbudowania atrakcyjności lub epickości utworu. Sam zauważyłem kilka, jak ta wyjęta wprost z Miasteczka Salem S.Kinga z tamtejszym Ojcem Callahanem.
- Dla niektórych forma narracji może być problemem. Bohater snuje swoją opowieść, a więc jest "bezpieczny". Generalnie zgodziłbym się z takim obrotem spraw, gdyby nie fakt, że nie jest to opowieść tylko o nim. Poza tym, nie każda książka jest Grą o Tron,  by główny bohater miał ginąć w pierwszym tomie, by "zaskoczyć" czytelnika.

Moją ostatnią uwagą jest fakt, że mimo iż na początku książka była niezwykle pozytywnym zaskoczeniem i takim 8+, z czasem jakby straciła impet (i nie mówię tu o samej akcji, tej jest pod dostatkiem). Pewne elementy straciły świeżość, a moja końcowa ocena szła w kierunku 7,5. To raczej subiektywne odczucie, ale takie właśnie miałem.

Mimo wszystko polecam, bo cała trylogia zapowiada się naprawdę solidnie.

Wampirze Cesarstwo Jaya Kristoffa to świetne rozpoczęcie ociekającej mrokiem serii dark fantasy. Świat stworzony przez autora pozbawiony jest światła zarówno w ujęciu metafizycznym (chociaż na szczęście wyjątki też tu są) jak i w dosłownym. Ludzkość od lat walczy z nieśmiertelnym wrogiem, a jej jedyną nadzieją w tej wydawałoby się z góry przegranej walce jest tajemniczy...