Trzynaście

Lubię czytać kryminały złożone, inteligentne i pełne psychologicznych niuansów. Poczułam się wciągnięta w świat, w którym nic nie jest oczywiste, a każdy ruch bohaterów może prowadzić do zguby. Carrisi ponownie pokazuje, że prawdziwy thriller to gra na granicy psychiki człowieka, a nie tylko dramatyczne sceny akcji.

Jeśli szukacie thrillera, który wciągnie Was od pierwszej strony, to „Zmuszona, by zabić” jest absolutnym sztosem i totalnym strzałem w dziesiątkę! To moje pierwsze spotkanie z Rachel Abbott i powiem krótko: autorka tak genialnie buduje napięcie i serwuje takie zwroty akcji, że momentami zapomina się o mruganiu. Historia jest mroczna, a zakończenie zostawia zacierającego ręce czytelnika z ochotą na więcej. Jeśli lubicie książki, przy których zarywa się nockę, bo „jeszcze tylko jeden rozdział”, to bierzcie w ciemno!

"Mroczne jezioro" jest debiutem literackim australijskiej pisarki Sarah Bailey, a zarówno pierwszym tomem cyklu o Gemmie Woodstock. Książka jak na debiut jest w porządku - śledztwo w sprawie morderstwa jest ciekawe, choć niespecjalnie dynamiczne. Akcja powieści toczy się w fikcyjnym australijskim miasteczku Smithson otoczonym przez góry i jezioro. Właśnie w tym jeziorze pewnego poranka znalezione zostają zwłoki młodej nauczycielki angielskiego Rosalind Ryan. Śledztwo przypada w udziale detektyw Gemmie Woodstock, młodej kobiecie, która znała kiedyś Rosalind, dziewczyny były w tym samym wieku... Kobieta utrzymuje, że nie była to bliska znajomość, lecz czytelnik wie od początku, że w tej dawnej relacji kryje się jednak coś więcej... Co stało się z Rosalind? Jakie tajemnice skrywa jej śmierć? Kto mógł skrzywdzić lubianą nauczycielkę? I co wydarzyło się między Gemmą a Rosalind w przeszłości? Książka składa się z 78 krótkich rozdziałów, każdy opatrzony jest datą i godziną, niektóre z nich przenoszą się o 10 lat wstecz. Narracja przedstawiona jest z punktu widzenia Gemmy i jest to mocno skomplikowana bohaterka. Dość kontrowersyjna i wzbudza duże emocje. Od początku wiadomo, że ma w sobie demony, które zakorzeniły się w niej dosyć dawno. Dzieli swój czas pomiędzy pracę, dla której się poświęca, małego synka Bena, partnera z którym się nie układa i kochanka, z którym na co dzień pracuje. Mieszanka iście wybuchowa! Zagadka kryminalna ciekawie się rozwija. Gdzieś do połowy książki było monotonnie, ale potem akcja nabrała tempa. Jeśli chodzi o samo rozwiązanie zagadki zostałam pozytywnie zaskoczona. Jeśli macie ochotę na lekkie, pełne sekretów i niedopowiedzeń, połączenia thrillera z literaturą obyczajową serdecznie polecam. Nie oczekujcie jednak mocnego, mrożącego krew w żyłach thrillera bo możecie się rozczarować. Ja z pewnością sięgnę po kolejne tomy z serii.

Ostatnio sporo sobie ponarzekałam na drugi tom, w którym autorzy zdecydowali się na bombardowanie czytelnika opisami i rozwlekłą akcją. Doszło też do powtórzenia pewnych wątków, co skutecznie zniechęciło mnie do przebrnięcia przez ponad połowę książki. Na szczęście finałowy tom przygód Pieta ma już zupełnie inny charakter, pojawia się zupełnie inny motyw, również bohaterowie wydawali mi się bardziej dopracowani i znalazło się więcej ciekawszych scen z ich udziałem, ale po kolei. W tej części wciągnęłam się od samego początku z uwagi na interesujący wątek śmierci uchodźców i odnalezienia dodatkowych trupów w kostnicy. Dobrze się stało, że autorzy postawili na zmianę tematyki z narkotyków na handel ludźmi, wyszło im to naprawdę nieźle. Podobało mi się też szersze przedstawienie pozostałych postaci ważnych dla Pieta, czyli jego rodziny. W poprzednich tomach sceny z jego żoną i dziećmi były tylko wzmiankami, tutaj jego bliscy mieli znaczący wpływ na tempo akcji, co przyczyniło się do pogłębienia emocjonalnego odbioru treści przez czytelnika. Także postacie zdawały mi się lepiej dopracowane, ich uczucia zostały szerzej przedstawione, zwłaszcza pod kątem empatii. Uwielbiam takie manipulacje ze strony twórców, dlatego pozytywnie oceniam ten zabieg. Wątki z Pietem, chociaż na początku wydawały mi się nowe i rozbudowane to jednak znów pojawił się motyw przeniknięcia do struktury przestępców. Autorzy spróbowali przedstawić sporo sytuacji jednak inaczej, wpadli na inne rozwiązania, ewidentnie widać, iż postarali się o ciekawsze ukazanie fabuły. Bardzo doceniam podejście twórców, dzięki niemu cała akcja od początku trzymała mnie w napięciu i pozwoliła na udany relaks z lekturą. Nie byłabym sobą, gdybym trochę nie pomarudziła, dlatego muszę przyczepić się do zakończenia. Nie wiem czy autorzy specjalnie pozostawili tak napisany finał, by pokusić się o napisanie kolejnej części, czy też taki był zamysł, by nie domykać wszystkich wątków. Wolałabym jednak doczytać nieco o relacji Pieta i jego żony, bo pewne tematy wydały mi się urwane. Najbardziej nie spodobał mi się jednak wątek uchodźców już na samym końcu. Domyślam się, że miało wyjść dramatycznie, ale się nie udało, bo wyszło zbyt dziwnie. Moim zdaniem lepiej by to wyglądało, gdyby ten fragment książki umieścić na samym początku. Czy polecam? Po przeczytaniu drugiej części miałam poważne obawy przed sięganiem po kolejną, ale trzeci tom skutecznie rozwiał moje wątpliwości. Tytuł „Trzy godziny” zapewni czytelnikowi odpowiednią dozę rozrywki i polecam ją zwłaszcza miłośnikom powieści szpiegowskich, a także wątków związanych z działalnością przestępczą, mafijną, handlu narkotykami, ludźmi. Cała seria wydaje mi się na tyle interesująca, że można po nią sięgnąć, ale nie ukrywam, że zdarzają się też przestoje w akcji.

📖🐲 Według mnie przyzwoity thriller, który szybko się czyta, a zagadka — choć możliwa do przewidzenia — nie nudziła mnie. Może akcja nie jest jakoś bardzo dynamiczna, ale ja bawiłam się dobrze i jako czytadełko na wolny czas według mnie nada się doskonale.

"Na progu zła" Louise Candlish to nie tylko thriller, ale również zaskakująco głęboka analiza ludzkich emocji, które wypływają na powierzchnię, gdy bezpieczeństwo naszego domowego ogniska zostaje zagrożone.  Fiona Lawson, główna bohaterka, stoi w obliczu nie tylko utraty domu, ale i rozpadu rodziny. Jej desperacja i determinacja w odkrywaniu prawdy są sercem tej opowieści. To nie jest zwyczajny thriller o oszustwie czy zemście, lecz subtelne studium psychologiczne, które bada, jak daleko można się posunąć, by odzyskać to, co zostało brutalnie zabrane. Candlish portretuje każdego z bohaterów, dodając warstwy ich osobowości i motywacji, co sprawia, że czujemy się z nimi emocjonalnie związani. Zaskakujące zwroty akcji i stopniowe odkrywanie kolejnych warstw intrygi są doskonale zbalansowane, dzięki czemu książka nie traci tempa. Styl pisania Candlish jest bezpośredni i angażujący. Używa perspektywy zmiennej, co pozwala nam zobaczyć różne punkty widzenia, dodając głębi narracji. W szczególności zastosowanie elementów takich jak wycinki z bloga Fi i transkrypcje nagrań policyjnych wzbogaca narrację, czyniąc ją bardziej dynamiczną i wielowymiarową. "Na progu zła" oprócz bycia trzymającym w napięciu thrillerem, uderza także w ton bardziej osobisty i intymny. Louise Candlish skupia się na rozterkach emocjonalnych swojej głównej bohaterki, Fi, której życie obraca się w chaos, przez co wydaje się niemalże gotyckim koszmarem. Ta głęboka analiza osobistych doświadczeń Fi dodaje powieści warstw, które sprawiają, że jest ona o wiele bardziej niż tylko kolejną historią o oszustwie. Candlish doskonale oddaje uczucie dezorientacji i zdrady, które odczuwa Fi, gdy stopniowo odkrywa prawdę o swoim mężu Bramie. Ta stopniowa eskalacja z niewinnej, choć dziwacznej sytuacji w pełnoprawny horror osobisty jest przedstawiona z niezwykłą umiejętnością. Autorka wykorzystuje dom – miejsce, które powinno być symbolem bezpieczeństwa i stabilności – jako centralny punkt, wokół którego kręci się spirala zdarzeń, co jeszcze bardziej potęguje uczucie niepokoju. Powieść stawia również pytania o moralność i etykę. Fiona i Bram, choć na pierwszy rzut oka mogą wydawać się ofiarami okoliczności, to jednak w miarę rozwoju fabuły, czytelnik zaczyna dostrzegać ich własne błędy i złe decyzje, które doprowadziły do kryzysu. Ta złożoność postaci dodaje realizmu historii i sprawia, że czytelnik zmuszony jest do zastanowienia się nad własnymi wartościami i wyborami. Równie imponujące jest, jak Candlish prowadzi narrację, łącząc różne style i formaty. Przeplatanie blogów, e-maili, dokumentów prawnych i rozmów, pozwala na wielowarstwowe i pełne napięcia odkrywanie fabuły, które utrzymuje naszą uwagę i pozwala na głębsze zanurzenie się w skomplikowany świat przedstawiony w książce. Podsumowując, "Na progu zła" to nie tylko wciągająca opowieść o zagrożeniu najbardziej osobistej przestrzeni, jaką jest dom, ale także skomplikowany obraz ludzkich relacji i konsekwencji naszych decyzji.Powieść zaprasza do refleksji nad tematami zaufania, zdrady i skomplikowanych relacji rodzinnych. Louise Candlish nie tylko bawi i trzyma w napięciu, ale także skłania do refleksji, czyniąc tę powieść wyjątkowo wartościową. Louise Candlish potwierdza swoje miejsce wśród czołowych autorów brytyjskich thrillerów psychologicznych, oferując książkę, która jest zarówno emocjonująca, jak i przemyślana.

"Wkręceni" była ostatnią książką spod pióra autora, której nie czytałam. I ogromnie żałuję, że tak długo z nią zwlekałam. Ja to tak jak tytuł: zostałam totalnie wkręcona w tę historię, choć ku mojemu zaskoczeniu jest całkiem inna, bo nie znajdziemy tu kolejnych szalonych przygód prawniczych z Eddie Flynnem w roli głównej. Jest niezależną historią, ale równie trzyma poziom. Autor makabrycznych historii jest totalnie anonimową postacią. Na jego trop wpada... jego żona😯 W pewnym momencie on znika, ona zostaje zaatakowana, ktoś ściga jego, ona traci pamięć... Ludzie, ile tu się działo🤯 Jakiż ja miałam misz-masz w głowie podczas czytania🔥🖤 Bierzcie, czytajcie i się nie zastanawiajcie🖤

Bardzo przyjemnie się czyta. Zwykle nie lubię przeskakiwania pomiędzy przeszłością a teraźniejszością, ale tutaj historia jednej z bohaterek była subtelnie opowiedziana (jej wydarzenia z przeszłości). Zakończenie trochę dla mnie rozczarowujące, ale niemniej jednak polecam :)

Książkę czytało się bardzo dobrze. Krótkie rozdziały, szybko płynąca akcja. No i dobry pomysł. Istotnie historia ta nie jest wyłącznie kryminałem ( mało jego cech), jest to prawdziwe studium zła. Kilka wątków, które świetnie się ze sobą łączą. W jednym sie zgadzam z innymi czytelnikami - zakończenie, które jest mocno naciągany wyrost.

Historia mnie wciągnęła i naprawdę mi się podobała. Była zagmatwana ale w taki dobry sposób, co prawda początkowo myślałam, że rozwiązanie będzie zupełnie inne. Jednak chociaż nie wiem czy finalnie mi ono przypadło do gustu, to zdecydowanie mnie zaskoczyło.

Bardzo fajna książka, niezwykle przystępnie napisana, sprytna narracja prowadząca do finału i sprytnie zrównująca wątki w jeden finał - bardzo mi to przypadło do gustu. Jakiś tam plot twist jest, są wilki w owczej skórze, są też milutkie hieny. Ciężko się do czegokolwiek przyczepić, jeśli ktoś musi. Niestety przewidywalne zakończenie, ale czyż nie oczekujemy wciąż tego samego? :)

Bardzo dobra pozycja, przybliżająca zwykłemu człowiekowi temat sekt. Niezmienne zadziwia mnie to, jak można dać się omotać i nie wiedzieć, co się na prawdę dzieje. Ta historia mogła skończyć się inaczej, łatwiej, ale skończyła się tragicznie. Kompletnie mnie to zaskoczyło, ale muszę przyznać, że zakończenie było bardzo dobre, trzymało się wyznaczonego celu i tego, co przez tę książkę Autorka chciała nam przekazać. Przerażająca, ale pouczająca.

Bardzo dobra książka ,złożona, wielowątkowa układająca się w bardzo dobra całość. Główna bohaterka Tekla Berg jest lekarzem . Odważna ,kontrowersyjna w metodach leczenia,doskonale sobie radzi w pracy pod presją. Tekla ma dwie tajemnice - nękająca ją fotograficzną pamięć ,która kontroluje amfetamina i brata ,który zaginął . Gdy w mieście wybucha pożar lekarka zajmuje się ciężko rannym pacjentem ,który wydaje się dziwnie znajomy i wywołuje lawinę najgorszych wspomnień ...Do świata lekarki wkracza również mafia... Czytając tę książkę należy się skupić ,poboczne wątki wydają się nam zbyteczne ,ale po jakimś czasie (czytaniu dalej) komponują się z resztą treścią,ukazując nam prawa rządzące światem mafijnym ,funkcjonowaniem szpitala i zasady"dla rodziny wszystko" Wszystko łączy się w całość ,dając czytelnikowi #ksiazkewartaprzeczytania

Świetna jest ta historia! Totalnie jestem zaskoczona rozwojem wydarzeń, a samo zakończenie wgniata w fotel. Świetna fabuła i całościowy rozwój wydarzeń. Powolne tempo wzrastania akcji sprawiło, że odjęłam jedną gwiazdkę ale pomimo tego iż początkowo miałam ochotę odłożyć ksiazke to gdy przebrnęłam przez całość śmiało mówię, że polecam przeczytać! Dobry zadkakujacy thriller psychologiczny.

Książkę dostałam w prezencie i żałuję, że tak długo zwlekałam z jej przeczytaniem . Nie wiem dlaczego taka niska średnia ocen tej książki bo historia sama w sobie dosyć ciekawa. Czyta się naprawdę szybko , przyjemnie i jest bardzo lekko napisana . Według mnie zasługuje na lepsze oceny.

Abbott jak to Abbott, nie zawodzi. Początkowo uznałam główny wątek trochę za naciągany. Długo nie mogłam wciągnąć się w bieg zdarzeń, a bohaterowie nie do końca do mnie przemawiali. Jednak, gdy już intryga kryminalna nabrała tempa to wsiąkłam bez reszty. Jak zwykle zakończenie okazało się zaskakujące, emocjonujące i wszystkie elementy wskoczyły na swoje miejsce. Autorka jest mistrzynią w skrupulatnym łączeniu wątków i budowania napięcia. Ostatecznie po raz kolejny po lekturze thrillera pani Abbott jestem w pełni usatysfakcjonowana. Jeśli ktoś lubi kryminalne zagadki z zamkniętym kręgiem podejrzanych to ten tytuł sprawdzi się idealnie. Polecam.

Po „Szeptacza” sięgnęłam już po jego głośnym czasie w social mediach i przyznaję, że nie miałam wobec tej książki konkretnych oczekiwań. Tym bardziej pozytywnie się zaskoczyłam. Wiele osób zarzuca tej historii przewidywalność, jednak dla mnie plot twisty okazały się naprawdę zaskakujące. Być może wynika to z tego, że nie sięgam po ten gatunek aż tak często. Na duży plus zasługuje też wątek obyczajowy, a szczególnie poruszająco przedstawiona relacja synów z ojcami. To właśnie ten element nadaje tej historii głębi i wyróżnia ją na tle innych thrillerów. Jedynym minusem jest dla mnie dość powolne rozkręcanie się akcji na początku, które może trochę zniechęcić mniej cierpliwych czytelników. Uważam jednak warto dać tej historii czas, bo jedna z tych książek, które wciągają powoli… a potem już nie wypuszczają.

Intrygujaca zagadka,gleboko skrywane rodzinne sekrety i zar pustyni w tle.Pani Harper jest absolutna mistrzynia w opisywaniu tych pustynnych klimatow .Zrobila to w suszy,robi to i tym razem z rownie doskonalym skutkiem.Doslownie odczuwalem gorac i zmeczenie upalem.Jane Harper dolacza do grona moich ulubionych autorek

Chociaż książka została napisana jako thriller psychologiczny, to zawiera w sobie dużo elementów powieści kryminalnej. Podobała mi się. Akcja dzieje się w małym miasteczku, gdzie zostaje popełnione morderstwo. Jest tu to, co bardzo lubię w tego typu powieściach - zamknięta społeczność i wąski krąg podejrzanych. Postacie są niejednoznaczne moralnie, nie wiadomo komu ufać. Dużo zwrotów akcji prowadzi do zakończenia, które zaskakuje, aczkolwiek bez wielkiego efektu ''wow''. Da się przeczytać w jeden dzień.

"M0rderca jest wśród nas" Lucy Foley to powieść, która pod płaszczem wspaniałego wypadu z przyjaciółmi kryje historię wypełnioną zazdrością, podejrzliwością i nieufnością... 😶‍🌫️🤫 Autorka w swojej książce stworzyła grupę przyjaciół, która w teorii jest bez skazy. Każdy z bohaterów jest "idealny" - świetna reputacja, świetnie płatna praca, idealny partner... Jednak każdy z nich coś ukrywa. Lucy Foley wykreowała kilka perspektyw, przez co czytelnik jest w stanie poznać historię z różnych perspektyw. Autorka bardzo skupiła się na pokazaniu psychiki postaci. Od początku analizujemy ich zachowanie i przyglądamy się motywacjom. Nikt z tej grupy przyjaciół nie jest krystalicznie czysty. Widać jak bohaterowie zachowują się wobec siebie - że jednak gdy ludzie widzą siebie raz/dwa razy do roku, można bardzo się od siebie oddalić. W powieści dostajemy również perspektywę dwóch postaci, które nie przynależą do grupki przyjaciół - możemy zobaczyć, dlaczego człowiek nie raz ucieka od drugiego człowieka, dlaczego podejmuje decyzję zaszycia się na uboczu... Może czasami jest właśnie łatwiej uciec i zniknąć gdzieś na odludziu? Autorka stworzyła świetną atmosferę w książce. Mimo że skupiamy się na grupie przyjaciół, widać jak każdy w sobie pielęgnuje nienawiść do drugiej osoby lub w jaki sposób niewyjaśnione sprawy oddziałowują na ich relacje. Polecam zatracić się w tej książce! Nie zmarnujecie swojego czasu, a wręcz będziecie się dobrze przy niej bawić 🥰