Szeptanka

„Szeptanka” to lekka kobieca literatura z dreszczykiem emocji. Książka, w której jawa miesza się ze snem, a nadprzyrodzone siły dosłownie wchodzą do domu i burzą spokojne życie lokatorek. Główne bohaterki to piętnastoletnia Hela i jej matka Matylda. Są one też narratorkami powieści. Ten narracyjny dwugłos sprawia, że powieść jest pełniejsza i ciekawsza, bo śledzimy przebieg akcji z różnych punktów widzenia. Myślę też, że dzięki temu można tę książkę polecić i nastolatkom, i ich matkom, i babciom również. Każda z nich znajdzie tu coś dla siebie.

Główny wątek skupia się na Heli, która właśnie została wyrzucona ze szkoły pomimo tego, że miała bardzo wysoką średnią ocen. Niestety otrzymała zachowanie naganne, bo dość mocno pobiła kolegę. Hela jest postacią zagadkową od samego początku. Męczą ją dziwne ataki szału i złości, których w ogóle nie kontroluje. Dziewczyna nikomu o tym nie mówi. Matylda, mama Heli, właśnie straciła pracę i nie może wysłać córki na obóz żeglarski. Na swojego byłego męża, ojca dziewczyny, nie może liczyć. Dodatkowo otrzymuje informację, że właśnie zmarła jej matka. W ten sposób obie bohaterki trafiają na Kociewie do starego domu zamieszkanego przez dwie starsze panie. A tam zaczynają się dziać rzeczy coraz dziwniejsze i straszniejsze. Ataki Heli nie znikają. Dochodzą do nich koszmarne sny, tajemnicze głosy i zmiany osobowości. Matylda natomiast musi zmierzyć się ze znikaniem swoich rzeczy, ze starymi wspomnieniami i znajomościami, z dawną miłością.

Powieść jest rewelacyjna. Fabuła tak wciąga, że można przeczytać książkę w jeden dzień. Od samego początku mierzymy się z wieloma tajemnicami, np. nie wiemy, skąd biorą się dziwne napady Heli i dlaczego nie uciekają przed nią leśne sarenki. Dzięki tym tajemnicom książka zaciekawia. Potem dochodzą inne zagadki, mroczne wydarzenia i barwne postacie. W powieści pojawi się stary młyn i miejscowa wiedźma, lekarz o wątpliwych zdolnościach i ksiądz, na szczęście nie egzorcysta, tylko miłośnik natury. W starym domu straszy, kot wygląda jak ten na zdjęciu sprzed dziesiątek lat, a do piwnicy nie wolno zaglądać. Zagubiona dusza z przeszłości (w dodatku niejedna) odegra w tej historii ważną rolę.

Zaletą tej książki jest jej niesamowita magia. Podczas czytania odczuwa się ciekawość, ale też niepokój. Akcja trzyma w napięciu. Pod koniec emocje tylko rosną. Wyjaśnienie zagadki może wzruszyć, wstrząsnąć, chwycić za serce. Losy czterech kobiet i obecność postaci ze świata nadprzyrodzonego mogą zaciekawić czytelnika, a jeszcze bardziej czytelniczki. To kobieca literatura. W życiu Matyldy, jej matki i babci mężczyzn właściwie nie było. Książka pokazuje kobiecy punkt widzenia i kobiecą siłę.

Powieść Karoliny Głogowskiej, autorki literatury obyczajowej i kryminałów, jest godna polecenia. Na czytelnika czekają tu kociewska gwara, lokalna szeptucha i jej zioła, nocne zmory, stary dom pełen duchów, romansowe wątki i dramatyczne tajemnice z przeszłości. Rodzinna historia może wzruszyć, a niektóre wątki rozbawią, pobudzą, zdenerwują lub rozrzewnią. Jednym słowem świetna literatura, także dla nastolatek. Polecam. Przy tej książce szybko mija czas. I nie jest to czas stracony.

Anna Sołtys