Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)

Name: Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)
Rating: 7,8 (323 reviews)
Author: Kurt Vonnegut
ISBN: 9788328150942

Okładka książki Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa) autora Albert Monteys, Ryan North, Kurt Vonnegut, 9788328150942

Okładka książki Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)

Kurt Vonnegut, Ryan North i inni

, Albert Monteys

7,8 / 10

323 ocen

52 opinii

Egmont Polska

Wydawnictwo: Egmont Polska Seria: Adaptacje literatury komiksy

192 str.

Kategoria:: komiksy
Format:: papier
Seria:: Adaptacje literatury
Tytuł oryginału:: Slaughterhouse-Five: The Graphic Novel
Data wydania:: 2022-02-23
Data 1. wyd. pol.:: 2022-02-23
Data 1. wydania:: 2020-01-01
Liczba stron:: 192
Czas czytania: 3 godz. 12 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788328150942
Tłumacz:: Jacek Żuławnik

więcej

(Wydanie I, Wydawnictwo Egmont, Warszawa, 2022)

"Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca" - Pierwsza wierna komiksowa adaptacja klasycznej powieści Kurta Vonneguta, jednego z najważniejszych antywojennych dzieł, jakie kiedykolwiek powstały. To opowieść o życiu Billy’ego Pilgrima, będąca farsowym spojrzeniem na okropności i tragedię wojen, w których walczą i giną dzieci, a także poruszająca rozprawa o niedoskonałości ludzkiej natury.
Twórcami tej adaptacji są nagrodzony Eisnerem scenarzysta Ryan North („How to Invent Everything”) oraz nominowany do Eisnera rysownik Albert Monteys („¡Universo!”).

Średnia ocen

7,8 / 10

52 opinii 323 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa) w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)

Średnia ocen

7,8 / 10

323 ocen

Twoja ocena

0 / 10

35 ocen

55 ocen

116 ocen

80 ocen

22 ocen

8 ocen

4 ocen

1 ocen

Opinia

270

269

Ewelina

15.02.2026

9 / 10

Na półkach: , , ,

Klasycznej już powieści Kurta Vonneguta i jej wierna graficzna adaptacja.
Powiem krótko - u mnie pełen zachwyt.
Antywojenny manifest podany w atrakcyjny dla oka sposób. Wyjątkowe ilustracje Alberta Monteysa.
Skłaniający do refleksji pełen groteski i absurdu komiks.
Z czystym sumieniem polecam.

Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

634 użytkowników ma tytuł Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa) na półkach głównych

Przeczytane 403
Chcę przeczytać 231

165 użytkowników ma tytuł Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa) na półkach dodatkowych

Posiadam 68
Komiksy 33
Komiks 18
2022 14
Ulubione 10
2025 9
2024 7
2023 6

Tagi i tematy do książki Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)

KurtVonnegut Vonnegut Rzeznia Piec Pilgrim Wojna Pacyfizm North Monteys

Inne książki autora

Więcej

7,5

Listy Kurt Vonnegut

Okładka książki If. Worlds of Science Fiction. Vol. 1 Philip José Farmer, Daniel F. Galouye, Raymond F. Jones, R.A. Lafferty, C. C. MacApp, Rog Phillips, Frederik Pohl, Lester del Rey, James H. Schmitz, Clifford D. Simak, Kurt Vonnegut, Robert Moore Williams, Alfred Elton van Vogt

7,2

If. Worlds of Science Fiction. Vol. 1 Philip José Farmer, Daniel F. Galouye, Raymond F. Jones, R.A. Lafferty, C. C. MacApp, Rog Phillips, Frederik Pohl, Lester del Rey, James H. Schmitz, Clifford D. Simak, Kurt Vonnegut, Robert Moore Williams, Alfred Elton van Vogt

6,7

Zlituj się nad czytelnikiem. Zasady twórczego pisania Suzanne McConnell, Kurt Vonnegut

7,2

Hokus-Pokus Kurt Vonnegut

7,3

Niech pana Bóg błogosławi, panie Rosewater Kurt Vonnegut

6,9

Pianola Kurt Vonnegut

7,0

Slapstick, albo nigdy więcej samotności! Kurt Vonnegut

więcej

Kurt Vonnegut

Amerykanin niemieckiego pochodzenia. Pisarz, eseista i artysta grafik, a także wykładowca literatury na Uniwersytecie Harvarda oraz na City College w Nowym Jorku. Pierwsze doświadczenia dziennikarskie zdobywał pisując do szkolnej gazetki. W latach 1940-1943 studiował chemię i biologię na Cornell University. Zniechęcony słabymi wynikami w nauce wstąpił do armii amerykańskiej. Walczył na froncie II wojny światowej. W niemieckiej niewoli przeżył alianckie naloty dywanowe na Drezno, gdzie śmierć poniosło ponad 100 tys. cywilów. Te dramatyczne przeżycia odcisnęły piętno na jego psychice i zainspirowały do napisania uważanej za arcydzieło „Rzeźni numer pięć” (1968), ukazującej absurd wojny totalnej. Vonnegut znany był ze swoich kontrowersyjnych przekonań, których nie bał się wyrażać. Wyznawał poglądy lewicowe, był przeciwny wojnie i łamaniu praw obywatelskich. Sam siebie określał jako humanistę i socjalistę. Vonnegut był pisarzem prowokującym. Bezustannie bawił się formą, prowokował czytelnika, wciągał go w literackie pułapki i kpił z niego. Istotnym nurtem w twórczości Vonneguta był surrealizm. Jego powieści były pełne dziwacznych postaci, groteskowych, makabrycznych i onirycznych wydarzeń. Pisarz fascynował się science fiction, co najwyraźniej zaznaczył w powieści „Syreny z Tytana” i pisarskiej kreacji swojego alter ego – Kilgore'a Trouta.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Piękna

Kerascoët Hubert

"Piękna" to alternatywna wersja bajki o Kopciuszku. Pewna biedna i brzydka dziewczyna, o wiele mówiącym imieniu "Flądra", zyskuje od wróżki dar. Od tej chwili inni będą widzieli ją jako piękną, choć w rzeczywistości pozostawać będzie szpetna. Konsekwencje rzuconego na dziewczynę czaru są ogromne. Mężczyźni szaleją na jej punkcie. Gotowi są zabijać i wydawać wszystkie pieniądze, a nawet toczyć wojny. Nasza główna bohaterka w końcu czuje się pożądana, czego wcześniej zazdrościła innym dziewczętom. Czy staje się bardziej empatyczna dzięki doswiadczeniu wcześniej życia w niedoli? Wiele tu się dzieje, a bohaterowie obdarzeni są charakterystycznymi cechami. Jak to w baśniach. W miarę rozwoju akcji każdy z nich zmienia się i to radykalnie. A my zadajemy sobie pytania: czy piękno to jest coś obiektywnego, wynikającego z istoty osoby lub rzeczy? Czy może piękno jest sprawą czysto subiektywną i wynika z indywidualnego postrzegania i oceny? Czy piękno jest dobre? Czy piękno daje szczęście? Do czego może doprowadzić uleganie skłonnościom i chęć "posiadania" pięknej osoby lub rzeczy na wylacznosc? Niby dorośli ludzie mają te sprawy poukładane. Ale powrót do tych nastoletnich rozważań może nas poprowadzić do innych odpowiedzi. Rysunki tutaj są płaskie, czarno-białe z dodatkiem plam jednego koloru. Mają swój prosty, szlachetny styl. Kadry rysowane bardzo pewną ręką. Robią dobre wrażenie i pasują do bajkowej konwencji. To jest ciekawy komiks, ale jakiejś głębi tu nie odnalazłem. Warto zapoznać się z tą bajką dla dorosłych, bez nadmiernych oczekiwań.

Adam

ocenił na 7 8 miesięcy temu

Dni piasku

Aimée de Jongh

Wspaniale zobrazowana klęska Dust Bowl oczami młodego fotografa z Nowego Jorku. Komiks autorstwa holenderskiej rysowniczki, która zręcznie posługuje się obrazem. Piasek wręcz wysypuje się z komiksu. Historia do głębi poruszająca. Przestroga dla przyszłych pokoleń.

TopCat

ocenił na 8 10 dni temu

Zasada Trójek

Tomasz Spell

O homo ale nie sapiens, są też ciotki i inne stworki. Bajka super kolorowa a jednak nie męcząca oczu, taka spokojna, niby dla dzieci ale nie całkiem bo jest przemoc nie wspominając o gorszym. Zakończenia nie pojąłem - zaraz poczytam je jeszcze raz. Za fantazję, kolory, rysunki i ciekawe pomysły. Książka podchodzi pod nurt LGBT ale delikatnie. Zasada trójek z pewnością dla kogoś na kogo nie ma takiego wpływu zło z przemocy gdyż pod cukierkową sielanką kryją się poważne problemy. Dla kogo? Od 15+, może a może dopiero od 30+? Z pewnością kontrowersyjne dzieło przez duże E-O. Chciałbytm tak rysować jak Tomasz Spell!!! Chyba, że to AI? (Przepraszam, podziwiam) A i duże wydanie (format) na PLUS!

Ziemowit

ocenił na 8 2 miesiące temu

Pacjent

Timothe Le Boucher

Tej grafiki nie da się pomylić. Postaci realistyczne, ale bardzo uproszczone. Kolory stonowane. Wykorzystywane są do budowania nastroju. Całość zawsze czytelna. Tutaj dostajemy thriller. Mamy pacjenta z lukami w pamięci. Nie wszystko tutaj się zgadza. Czymś trzeba wypełnić te luki. Odrobina paranoi, a po lekturze czytelnik ma co roić 😉 Nie jest to mój ulubiony komiks, ale warto dla klimatu.

Ewelina

oceniła na 6 2 miesiące temu

Incel

Jan Mazur

„Incel”, jak tytuł wskazuje, jest historią o mężczyźnie odnajdującemu przyjaźń i zrozumienie tam, gdzie najmniej się tego spodziewał - w Lesie Bielańskim. Nie no. Tak serio to o przegrywie. Archetypicznym, zdawałoby się, warszawskim przegrywie, pracującym w Żabce, bojącym się zagadać do płci przeciwnej, bez przyjaciół, co namiętnie wrzuca w internet atmosferyczno-black metalowe playlisty i posty na temat własnego spierdolenia na przegrywczan.org. Jan Mazur bardzo wdzięcznie tworzy obraz postaci, z którą z początku momentami człowiek (ja) się może utożsamiać, acz finalnie jednak budzi głównie pogardę. Osoby mało odpornej, ukształtowanej przez bolesne momenty, bez tarczy ochronnej, osoby głęboko samotnej i podatnej na wpływy. Osoby siedzącej we własnej głowie i gnojącej się za wszystko. To wszystko przy użyciu ukochanego przeze mnie estetycznego minimalizmu, który doskonale spaja tę historię, dzięki czemu jest tym bardziej wyrazista zwraca uwagę dokładnie na to, na co powinna. Przy takiej formie nic nie może być dziełem przypadku i treść komiksu jest niejako obnażona, a autor treścią się totalnie wybronił. Jest jakaś namacalność w tym komiksie. Jest ponury i lekki, swojski i przerażający. Dużo tu samotności i black metalu. Tak jak należy. Po więcej recenzji zapraszam na Instagram: @traczytanko

Krzysztof Traczyk

ocenił na 8 6 miesięcy temu

Dni, których nie znamy

Timothe Le Boucher

Lubin Maréchal, młody akrobata, zaczyna wybudzać się ze snu co drugi dzień. Okazuje się, że kontrolę nad jego ciałem i umysłem przejmuje druga osobowość – przedsiębiorcza i rzeczowa, odmienna od artystycznie usposobionego Lubina. Chłopak postanawia komunikować się z obcym poprzez nagrania wideo, jednak porozumienie między nimi jest trudne do utrzymania – między osobowościami narasta konflikt, a intruz zyskuje coraz większą autonomię nad jestestwem Lubina. Opis komiksu może sugerować, że jest to fantastyka, ale w rzeczywistości to historia niezwykłego, acz możliwego do zdiagnozowania przypadku zaburzeń osobowości. Autor Dni, których nie znamy opanował trudną sztukę żywego, interesującego dialogowania („– Będziesz mógł się nażreć i choć raz to ten drugi będzie musiał poćwiczyć zamiast ciebie”), oraz stworzył przekonujące sylwetki bohaterów, którzy triumfują, kapitulują, trwają oraz niweczą. Lubin pokazuje, jak wielkie jest pragnienie człowieka, by zaznaczyć swój indywidualizm małymi gestami – odważnym tatuażem na plecach, nieprzeciętną fryzurą – i śmielszymi posunięciami. Komiks dokumentuje rezygnację ze swojego powołania oraz proces godzenia się z własnym przemijaniem, to również piękny obraz uczucia, które żyje w człowieku bez ustanku. "– To ja jestem specjalistą od przetrwania. Spędziłem czterdzieści lat w twoim sercu. – Jesteś bardziej uroczy, gdy się nie odzywasz".

welurowa-burza

oceniła na 9 13 dni temu

Dom

Paco Roca

Ciepła, pełna nostalgii graficzna opowieść o pewnej hiszpańskiej rodzinie; o czasie, przemijaniu i pamięci. Rok po śmierci seniora rodu trójka dorosłych już dzieci, ustabilizowanych życiowo, Vincente, Jose i Carla, odwiedza dom na wsi i musi podjąć decyzję co z nim zrobić. Pierwszym pomysłem jest sprzedaż. Ale odżywają wspomnienia o rodzicach, wspólnej pracy przy budowie i urządzaniu domu. Młodzi przywołują w pamięci weekendowe wyjazdy, pobyty wakacyjne, letnie zabawy. Także niekoniecznie lubiane zajęcia. Ich ojciec kochał wiejską siedzibę, nie umiał żyć bezczynnie, pracował bez wytchnienia, angażując do pomocy żonę i dzieci. Majsterkował, uprawiał ogród, pucował samochód. „Praca to było jego jedyne hobby”. Odwiedzając teraz dom na wsi rodzina widzi jak ważne jest dla nich to miejsce. Oczywiście, nie obywa się bez sporów między rodzeństwem, ale stopniowo czują się razem coraz lepiej, miło spędzają czas, pracując i biesiadując. Od sąsiada dowiadują się także o ostatnich latach ojca, który na emeryturze zamieszkał tam na stałe. Zanosi się na to, że dom jednak zostanie w rodzinie; będzie służył jako miejsce spotkań i wspomnień. To wzruszająca książka autobiograficzna. O normalnym życiu i awansie społecznym. Czyta się dobrze: grafika jest przyjemna, bogata w detale, kolorystyka stonowana, postaci dobrze zróżnicowane, plany czasowe także. Fajna, ciepła lektura

Mikila

oceniła na 7 29 dni temu

Powrót do Edenu

Paco Roca

Kolejny dobry komiks, choć "Otchłań zapomnienia" podobała mi się bardziej. Punktem wyjścia jest fotografia zrobiona w 1946 roku. Ważnym tłem jest frankistowski reżim, ale na pierwszy plan wysuwa się historia pewnej rodziny i jej członków. Autor skupia się na jej przeszłości, więziach, wspomnieniach, marzeniach i dramatach, tworząc poruszający obraz. Bardzo podobało mi się wykonanie tego komiksu, wątek Edenu, historii bibiljnej i rozkład kadrów - zwłaszcza początkowych i końcowych - to coś, co mocno przykuwa uwagę.

Menessable

ocenił na 7 5 miesięcy temu

Raport Brodecka

Manu Larcenet

Bardzo artystyczna rzecz. Troszkę przerost formy nad treścią w kontekście fabuły. Nie powiem że nie robi wrażenia, ale jest to momentami dość... oczywiste. Zło jest banalne, to prawda, ale tutaj momentami było oczywiste. Jednowymiarowe. Miałem dać siódemkę, ale dodaję jeden punkcik za motyw motyli.

kaimada

oceniła na 8 2 miesiące temu

Diuna. Powieść graficzna. Księga I

Brian Herbert Frank Herbert Kevin J. Anderson Raúl Allén Patricia Martin

Uwielbiam książkę zwykłą, tutaj powieść graficzna mi się też szczerze podobała. Bardzo ładna kreska, historia dobrze odzworowana, przyjemnie się czyta. Nie dziwię się, że podzielili ja na 3 części, bo nie wyobrażam sobie jak musiałoby być to długie. Przyjemna i nawet jeśli ktoś nie da rady przeczytać zwykłej książki, to warto po nią sięgnąć.

Vjeverica Wertus

ocenił na 7 7 miesięcy temu

Blade Runner 2019 (TOM 1)

Michael Green Andres Guinaldo Mike Johnson

Jeśli kochacie klimat filmu Ridleya Scotta, ten komiks Was zachwyci. „Blade Runner 2019” to pozycja obowiązkowa dla każdego fana cyberpunka. Co zachwyca najbardziej? Klimat: Deszczowe, neonowe Los Angeles wygląda obłędnie – rysunki idealnie oddają gęstą atmosferę oryginału. Ash: Nowa bohaterka jest charyzmatyczna, twarda i intrygująca. To postać z krwi i kości, którą polubiłem od pierwszej strony. Fabuła: Scenariusz Michaela Greena (współtwórcy filmu Blade Runner 2049) gwarantuje najwyższą jakość i historię, która realnie pogłębia to uniwersum, a nie jest tylko marną kopią. To stylowy, mroczny i niesamowicie wciągający kryminał sci-fi. Czyta się jednym tchem! Gorąco polecam!

Lucyferus

ocenił na 10 3 miesiące temu

Shenzhen

Guy Delisle

Kristo - krótko. Shenzen to co prawda nie jest Korea Północna, ale i tak Chiny to niezrozumiałe dla człowieka Zachodu państwo totalitane, na poły fascynujące liczbami, na poły przerażajace. Delisle trzyma poziom. Ten komiks to dobra odtrutka dla bezkrytycznych fanów Chin.

Kristo

ocenił na 8 1 rok temu

Kroniki z młodości

Guy Delisle

Prosta historia młodego chłopaka dorabiającego w czasie wakacji w fabryce papieru. Ciekawy sposób rysowania komiksu. Do całości autor używa tylko bieli oraz odcieni czerni, szarości i koloru pomarańczowego. Właśnie w tym ostatnim są przedstawione wszelkie dymy i opary oraz koszulka, którą nosi przez cały czas główny bohater. Polecam.

Michał

ocenił na 7 1 rok temu

Sapiens. Opowieść graficzna. Filary cywilizacji. Tom 2

Yuval Noah Harari Daniel Casanave David Vandermeulen

Druga część komiksu Sapiens, kontynuuje swoje przesłanie wokoło tego na jakich nierównościach stworzony jest świat. Tym razem kładzie nacisk na ideologię gender. Jeszcze nie widziałem komiksów takich jak te - z tak wielką ilością tekstów w dymkach wypowiedzi.

AdamInterF1

ocenił na 6 1 rok temu

Słyszeliście, co zrobił Eddie Gein?

Eric Powell Harold Schechter

„Psychoza”, „Milczenie owiec”, „Teksańska masakra piłą mechaniczną” i wiele innych horrorów ma swoją genezę w Plainfield. To tu narodził się Eddie Gein, który stał się symbolem psychopaty z prowincji. Choć udowodniono mu tylko dwie zbrodnie, jego życie obrosło legendą. Niektóre zbrodnie zostają zamknięte w aktach sądowych i z biegiem czasu powoli blakną w pamięci. Inne natomiast zaczynają żyć własnym życiem: ktoś opowie je po swojemu, ktoś doda jakiś detal, ktoś nakręci film, a potem reszta świata podchwytuje ten obraz i powtarza go w nieskończoność. Sprawa Eda Geina zdecydowanie należy do tej drugiej grupy. To jedno z tych nazwisk, które wciąż echem odbijają się w popkulturze – czasem bezpośrednio, częściej w formie motywów, które wszyscy znamy, nawet jeśli nie łączymy ich z oryginalnym źródłem. Komiks „Słyszeliście, co zrobił Eddie Gein?” od KBoom próbuje na chwilę uciszyć to echo i przywrócić ciszę. Nie chodzi o to, by oszczędzić czytelnikowi grozy, ale by oddzielić fakty od mitów. I by pokazać, dlaczego akurat ta historia stała się paliwem dla wyobraźni twórców filmów, książek oraz całej masy klisz, które dziś uważamy za klasykę horroru. Autorzy albumu, Harold Schechter i Eric Powell, nie idą w kierunku taniej sensacji. To istotne, bo przy Geinie łatwo dać się ponieść, przechylić szalę w stronę eksploatacji i udawać, że to „tylko opowieść”. Tutaj od samego początku wyczuwa się, że to komiks traktowany na poważnie. Schechter ma doświadczenie w true crime i w takich historiach zazwyczaj szuka tego, co nieefektowne, ale autentyczne. Zamiast delektować się potwornością, stara się zrozumieć, jak to możliwe, że zwykły człowiek z małego miasteczka staje się postacią, o której mówi cały kraj. A teraz przejdźmy do tego, co w tej historii najbardziej fascynujące z perspektywy recenzji – czyli jej popkulturowych skutków ubocznych. Gein nie zabił „dziesiątek ludzi”, jak czasem sugerują uproszczone wersje. Mówimy o dwóch potwierdzonych morderstwach, profanacjach grobów i makabrycznych przedmiotach wykonanych z ludzkich szczątków. Tyle. A jednak z tego „tyle” wyrosła cała współczesna wyobraźnia o horrorze (…). Pełna recenzja: https://blogokomiksach.pl/slyszeliscie-co-zrobil-ed-gein-recenzja/

Wojtek

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Sapiens. Powieść graficzna. Narodziny ludzkości. Tom 1

Yuval Noah Harari Daniel Casanave David Vandermeulen

„Tolerancja nie jest znakiem firmowym sapiensów…”. Pierwsza część opowieści graficznej „Sapiens” przybliża temat narodzin ludzkości. Izraelski historyk Yuval Noah Harari wraz z dwoma twórcami powieści graficznych stworzyli przepięknie ilustrowaną historię o pierwszych ludziach, która totalnie pochłania czytelnika bez względu na jego wiek. Bardzo przystępnie napisana, niezwykle ciekawa i momentami zabawna powieść zabiera nas w podróż przez wszystkie kontynenty od czasu wielkiego wybuchu ok. 14 miliardów lat temu. Profesor Harari przy wsparciu m.in. superbohaterki Doktor Fikcji, biolożki profesor Saraswati i archeologa ojca Klüg wyjaśnia swojej siostrzenicy Zoe pochodzenie pierwszych przedstawicieli naszego gatunku, ich wpływ na środowisko naturalne i tłumaczy, dlaczego to właśnie sapiensi rządzą światem. Myślę, że taka forma komiksowa to bardzo dobry i całkiem przyjemny sposób na poznanie ewolucji Homo sapiens, a także fajny wstęp do sięgnięcia po inne tytuły autora. Nigdy nie widziałam tej powieści graficznej w żadnej księgarni, więc cieszę się, że przykuła moją uwagę w bibliotece.

ISavedTheBookToday

ocenił na 7 4 miesiące temu

Męska skóra

Hubert Boulard Frédéric Leutelier

Motyw kobiet ukrywających się w przebraniach mężczyzn jest stary jak świat. Często przewijał się w twórczości Williama Szekspira czy w baśniach. Czy komiks Huberta i Zanzima jest w stanie dodać coś nowego do tego motywu? Akcja rozgrywa się w czasach renesansu we Włoszech. Młoda dziewczyna Bianca ma zostać wydana za mąż za bliżej jej nieznanego Giovanniego. Matka chrzestny ujawnia dziewczynie sekret – w jej rodzinie od pokoleń kobiety przekazują sobie tzw. „męską skórę”, czyli idealne przebrania pozwalające zamienić się w mężczyznę. Bianca postanawia więc przebrać się za młodzieńca, aby bliżej poznać swojego przyszłego męża. Głównym tematem komiksu jest pewna hipokryzja i różnica w traktowaniu mężczyzn i kobiet. Teoretycznie wszyscy we włoskim mieście są bardzo bogobojni, ale w rzeczywistości folgują sobie w zakazanych barach, a w rodzinie dochodzi do przemocy domowej. Na dodatek kobiety za te same przewinienia są karane o wiele surowiej niż mężczyźni. Dzięki przebieraniu się za Lorenza Bianca może to odczuć na własnej skórze. Przez to rozwija się jako postać i staje się bardzo niezależna. Należy przy tym pamiętać, że jest to baśń. Pewne uproszczenia mogą być irytujące jak chociażby Lorenzo, któremu niemal wszystko się udaje, ale jest to element konwencji. Przy tym też jest to dosyć ironiczna baśń, szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę co tak naprawdę prowadzi tutaj do szczęśliwego zakończenia. Rysunki pozornie wydają się bardzo proste. Jednakże wraz z kolejnymi stronami można dojrzeć tutaj nawiązania do sztuki średniowiecznej czy renesansu. W pamięć zapadł mi kadr z kazaniem brata głównej bohaterki. Historia ta prawdopodobnie nie wnosi nic nowego do wyświechtanego motywu, ale jest bardzo sprawnie opowiedziana. Niestety przedstawione tu problemy są dalej zbyt aktualne i być może o pewnych sprawach trzeba przypominać, aby historia nie powtarzała się.

Grzegorz_S

ocenił na 8 5 miesięcy temu

Niczym aksamitna rękawica odlana z żelaza

Daniel Clowes

"Niczym aksamitna rękawica odlana z żelaza", czyli "Like a velvet glove cast in iron". Przepiękny tytuł, komiks, przepiękna historia. W swoim nastroju jest jak zimny oddech na karku w windzie, do której wsiadasz, nikogo tam nie ma, gaśnie światło i czujesz ten oddech. W kleszczach lęku. Zakładam rękawicę pewnie, dobrze mi w niej, wygodnie. Nawet jeżeli rzeczywiście jest odlana z żelaza. To ten rodzaj narracji i oferowanej abstrakcji i surrealizmu, w którym czuję się jako czytelnik komiksu najlepiej. Przyznaję, że po pobieżnym nawet przewertowaniu może odrzucić i to na pewno nie powinna być lektura pierwszego wyboru dla czytelnika, który rozpoczyna przygodę z medium. Taki czytelnik może sobie pomyśleć, że jeżeli ma trafiać na takie rzeczy, to może lepiej dać sobie spokój. Zatem "Niczym aksamitna rękawica odlana z żelaza" to komiks dla czytelnika świadomego, który wie na co się decyduje. Clowes działa według mnie na kilku płaszczyznach. Swoją fabułę podaje jako studium obsesji, samotności i rozkładu. Narracja jest poszarpana. Bohater błądzi. Czytelnik błądzi razem z nim. To nie jest klasyczna opowieść. To strumień niepokoju. Sen na jawie. Halucynacja, która udaje logikę. Clowes nie tłumaczy. Nie prowadzi za rękę, rzuca w ciemność. Historia Clay’a Loudermilka zaczyna się niewinnie: przypadkowy seans dziwnego filmu. Potem wszystko się rozpada. Bohater wpada w spiralę paranoi, przemocy i groteski. W świecie Clowesa nic nie jest stabilne. Ludzie są zdeformowani. Zwierzęta są nienaturalne. Seks jest brudny, mechaniczny, pozbawiony ciepła. Dla mnie osobiście to album dowód. Dowód na to, że medium nie musi być lekkie, kolorowe i przewidywalne. Clowes pokazuje, że komiks może być narzędziem do eksploracji lęków, obsesji i społecznych deformacji. Twórca nie tylko opowiada historię, ale też bada, jak daleko można przesunąć granicę między narracją a halucynacją. Za tymi szarpanymi symbolami, znaczeniami, nielinearną akcją idzie chirurgiczna precyzja rysunku. Clowes działa tutaj jak ze skalpelem. Wszystko jest ostre i wyraźne, obsesyjnie wręcz potraktowane jeżeli chodzi o precyzje w tych wspomnianych deformacjach. No i czerń, jak nieubłagany koszmar który zawsze nadejdzie. Prędzej czy później. Nieprzewidywalność, upiorna niespodzianka na następnej planszy, przelatujące przez palce fragmenty które próbowałem łapać, ale one i tak spadały na podłogę. "Niczym aksamitna rękawica odlana z żelaza" to świat ułuda, kolejne zaproszenie w Lynchowski klimat, ponure wpatrywanie się w ciemność. Przepiękna groteska, pełen nonkonformizm, absolutna bezkompromisowa autorska postawa.

Patryk Karwowski

ocenił na 9 1 miesiąc temu

Trawa

Keum Suk Gendry-Kim

Podobnie jak "Czekanie" tej autorki to nie jest lekka i łatwa lektura. To jest ciężki przejazd walcem po emocjach. Łzy w oczach miałem tu nie raz. Dodatkowo ciężaru nadaje fakt, że tym razem jest to historia prawdziwa. Pani Lee Ok-Seon nie miała lekkiego życia, a jednocześnie jej duch walki jest godny podziwu. Rysunki są brudniejsze niż w "Czekaniu". Bardziej niechlujne. I to tu bardzo pasuje, bo i historia jest dużo trudniejsza. Kompozycja kadrów, granie obrazem - świetnie wzmacnia przekaz. Nawet strona z 9 czarnymi kadrami - od razu wiemy, co ma przekazać w tym konkretnym momencie. Czepić się lekko można polskiego wydania: jest drukowane na brystolu. Komiks ma ponad 400 stron, na pierwszy rzut oka wygląda, jakby miał 2 razy tyle. Nie wiem, co ten wybór papieru miał na celu, robi się z tej książki gruba i ciężka cegła.

Radek

ocenił na 10 1 miesiąc temu

Niezwyciężony. Na podstawie powieści Stanisława Lema

Rafał Mikołajczyk

"Niezwyciężony" za mną. Mam mieszane uczucia. Bo o ile pod względem rysunków jest to rzecz genialna, nadająca opowieści Lema większą nutkę grozy, którą i tak przecież już ma. Bo w wersji książkowej to przecież horror pożeniony z SF, tutaj rysunki po prostu to uwypuklają. Tak w wersji narracyjnej to są po prostu cytaty z książki, a że niedawno książkę czytałem to po prostu sporo pamiętałem z całej historii. I tutaj pojawia się mój problem, bo po adaptacji liczę na coś więcej, np.: zmian w narracji, a nie tylko przekopiowania historii książkowej. Jestem ciekaw czy by mi się tak samo podobało jakbym nie znał książki Lema, może w sumie bardziej, może mniej bo uznałbym komiks za przegadany. Daje spokojnie temu komiksowi 8/10 za świetną warstwę wizualną, taką samą ocenę dałem książce Lema - myślę że to fair.

Katet

ocenił na 8 19 dni temu

Inne materiały dotyczące książki Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)

Marcin Waincetel

Cytaty z książki Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)

Boże, daj mi pogodę ducha, abym godził się z tym, czego zmienić nie mogę, odwagę, abym zmieniał to, co zmienić mogę, i mądrość, abym zawsze potrafił odróżnić jedno od drugiego.

Boże, daj mi pogodę ducha, abym godził się z tym, czego zmienić nie mogę, odwagę, abym zmieniał to, co zmienić mogę, i mądrość, abym zawsze ...

Rozwiń

Kurt Vonnegut Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa) Zobacz więcej

Cieszmy się czasem, który mamy.

Kurt Vonnegut Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa) Zobacz więcej

Czy to jest książka antywojenna? – Tak – odpowiedziałem. – Chyba tak. – Czy wiesz, co mówię facetom, którzy piszą książki przeciwko wojnie? – Nie. Ciekawe, co im mówisz. – Mówię: Dlaczego nie piszesz książek przeciwko lodowcom?

Czy to jest książka antywojenna? – Tak – odpowiedziałem. – Chyba tak. – Czy wiesz, co mówię facetom, którzy piszą książki przeciwko wojnie? ...

Rozwiń

Kurt Vonnegut Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa) Zobacz więcej

Więcej

Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)

Kup Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa) w ulubionej księgarni i

Polecane przez redakcję

Oceny książki Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)

Opinia

Poznaj innych czytelników

Tagi i tematy do książki Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)

Inne książki autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Inne materiały dotyczące książki Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)

Światowy Dzień Książki – czyli historie, o których się nie zapomina

Kurt Vonnegut: czego nauczył nas autor kultowego manifestu przeciwko wojnie?

„Rzeźnia numer pięć” – komiksowa adaptacja literackiego arcydzieła

Cytaty z książki Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca (Adaptacja komiksowa)