Okruchy lodu

Jedna wioska a światów wiele. W każdym domu schowane tajemnice. Mieszkańcy znają się od zawsze i wiedzą o sobie prawie wszystko. Lubią swoje towarzystwo. Nie oceniają innych, bo nie na tym polega życie aby żyć innych sprawami a nie swoimi.
Jarzębina pracuje w pomocy społecznej. W rodzinnym domu mieszka sama z dwoma kotami Szkarłatem i Purpurą. Ojciec Jarzębiny miał wypadek, mama ciężko pracowała w polu, w końcu na polu umarła. Ojciec zamknął się sobie. Wyżywał się na Jarzębinie. Nie było pieniędzy na jedzenie więc kradła. Po jego śmierci wyjechała do Rzeszowa, gdzie stała się kimś innym, bo chciała odciąć się od rodziców, udowodnić ludziom z rodzinnej wioski, że jest kimś lepszym. Jednak ta zmiana nie wyszła jej na dobre. Wróciła zostawiając za sobą inne życie a mieszkańcy wioski przyjęli ją bez słowa, nie oceniali, pozwolili żyć jak chciała i pomagać innym zagubionym duszom.
Jan Herlecki były prokurator. Miał dom, żonę Joannę, która odeszła od niego. Hazard stał się sposobem na stres, do tego doszło picie i ćpanie. Stracił pracę, dom, żonę. Wrócił w rodzinne strony, stał się bezdomnym.
Dobrawa Śliwińska dawna przyjaciółka Jarzębiny, obecnie żona wójta Rajmunda Śliwińskiego. Jej mąż na zewnątrz samo dobro, kulturalny, opanowany, inteligentny. Jednak, kiedy wracał do domu stawał się kimś zupełnie innym. Na hazard przepuszczał większą część wynagrodzenia. Zdradzał, bo jak twierdził same mu kobiety do łóżka wchodziły. Dobrawa boi się, że zeświruje jak jej matka, która zamknięta jest w zakładzie psychiatrycznym.
Wieśka męża pochowała i sama w wielkim domu została. Nie może Stanisławowi wybaczyć, że wziął i umarł przed nią.
Eliza zwana przez wszystkich kwiaciarką. Narzeczony zostawił ją przed ołtarzem, nawet do kościoła nie przyjechał, od razu z inną uciekł w świat.
Nie zapominajmy o Darku Świeczkowski – policjancie, który kocha Dobrawę, Diablikowej, Lekarzu Gołębiu i wielu innych postaciach, które tworzą tą wspólnotę.
Dołącza do nich Lauri. Policjant z Finlandii, który przyjeżdża do ciotki Marysi siostry jego mamy Danusi, odpocząć taka jest wersja oficjalna a nieoficjalna – uciekł, bo niewiele brakowało a podczas interwencji zabiłby ojca.
Moja pierwsza myśl po przeczytaniu książki to znalazłam się w wiosce skazańców. Ale oczywiście nie dosłownie. To ludzie, którzy mają naprawić to co w swoim życiu zniszczyli, albo obudzić się z letargu, w którym trwają. Osobą spinającą ich w całość jest Jarzębina.
To powieść o przemocy fizycznej oraz psychicznej, o wychowaniu przy użyciu paska Dla tych dzieci, które później dorosły było to normalne. Nie wiedziały, że to coś złego. Dopiero po latach zdają sobie sprawę, że tak wcale nie jest. Jarzębina i Lauri to ofiary swoich rodziców. Chłopaka ojciec razami uczył życia, a Jarzka był po prostu po ręką, a na kimś wyżyć się trzeba było. Trudno im odciąć się od tej przeszłości, bo ona zostawiła ślad na plecach i w postaci tatuażu. Zawsze jest wytłumaczenie dla przemocy – śmierć żony, niepowodzenia zawodowe, zbyt dużo alkoholu, brak miłości i tak można wymieniać.
Kolejną ofiarą jest Dobrawa – najpierw ojca później męża. Bita, poniżana, wyrzucona na bruk w samej bieliźnie. O mało nie umarła, jednak straciła palce u rąk. Mimo nalegań Jarzębiny i innych mieszkańców wraca do męża. Wiara przysłoniła jej rzeczywistość. W imię przysięgi małżeńskiej, miłości każdego dnia traci siebie a swojego oprawcę broni. Po raz kolejny musiała stanąć na krawędzi życia i śmierci aby zobaczyć prawdę. Matka Lauriego – Danusia również ofiara męża. Maryśka jej siostra jedzie po nią. Ma dość niszczenia siostry przez Osmo, bo on imię swoich zasad krzywdził dwoje ludzi – syna oraz żonę.
Każdy w tej wiosce jest potrzebny, każdy z nich ma swoją misję, swoje grzechy muszą odpokutować, złe decyzje przemyśleć, jak się uda naprawić je. To ludzie, którzy dostają od losu drugą szansę na lepsze życie. Nawet na samotność znajdzie się lekarstwo i miłość też zajrzy do tej wioski. Dzięki Lauriemu poznajemy zwyczaje bożonarodzeniowe jakie panują w Finlandii.
Ta powieść nie daje o sobie zapomnieć, ta powieść zostaje czytelniku. POLECAM!!!

Jedna wioska a światów wiele. W każdym domu schowane tajemnice. Mieszkańcy znają się od zawsze i wiedzą o sobie prawie wszystko. Lubią swoje towarzystwo. Nie oceniają innych, bo nie na tym polega życie aby żyć innych sprawami a nie swoimi.
Jarzębina pracuje w pomocy społecznej. W rodzinnym domu mieszka sama z dwoma kotami Szkarłatem i Purpurą. Ojciec Jarzębiny miał...