Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Matnia

Okładka książki Matnia autora Anna Piecyk, 9788362465729
Okładka książki Matnia
Anna Piecyk
7,0 / 10
Wydawnictwo: Oficynka literatura piękna
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Data wydania:
2013-06-14
Data 1. wyd. pol.:
2013-06-14
Język:
polski
ISBN:
9788362465729
Średnia ocen
7,0 7,0 / 10
26 opinii 52 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Matnia w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Matnia

Agnieszka Kaniuk
Agnieszka Kaniuk
książek na półce przeczytane 12311 napisanych opinii 800

Oceny książki Matnia

Średnia ocen
7,0 / 10
52 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
5 ocen
9
4 ocen
8
8 ocen
7
17 ocen
6
12 ocen
5
3 ocen
4
1 ocen
3
2 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
34
10
DomiAna
07.11.2025
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Ta książka mnie zmiotła z planszy. Nie jest to wybitne dzieło literackie, jest napisana prostym, potocznym językiem, ale to chyba sprawiło, że tak mocno mnie ruszyła. Jestem DDA i temat alkoholu od dawna mnie już nie rusza. Jednak ta książka sprawiła, że wróciły wszelkie emocje i uczucia z dzieciństwa. Nie chciałam tego, a jednak mocno wczułam się w historię. Zakończenie mnie mocno zaskoczyło.

Ta książka mnie zmiotła z planszy. Nie jest to wybitne dzieło literackie, jest napisana prostym, potocznym językiem, ale to chyba sprawiło, że tak mocno mnie ruszyła. Jestem DDA i temat alkoholu od dawna mnie już nie rusza. Jednak ta książka sprawiła, że wróciły wszelkie emocje i uczucia z dzieciństwa. Nie chciałam tego, a jednak mocno wczułam się w historię. Zakończenie...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

122 użytkowników ma tytuł Matnia na półkach głównych
  • 65
  • 55
  • 2
32 użytkowników ma tytuł Matnia na półkach dodatkowych
  • 21
  • 5
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Matnia

literatura polska

Inne książki autora

Więcej
więcej
Anna Piecyk
Anna Piecyk
Mieszka i pracuje w Międzyzdrojach. Praca bibliotekarki i spotkania z licznymi autorami pomogły jej uwierzyć w siebie, dzięki czemu sięgnęła po pióro. Tak powstała jej pierwsza książka „Pustka”. Dziś zaprasza do lektury kolejnej powieści psychologiczno-obyczajowej, wierząc, że zawsze warto i należy pisać o sprawach trudnych i ważnych. To one stanowią o naszym człowieczeństwie.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Syndrom czerwonej hulajnogi Mirka Jaworska
Syndrom czerwonej hulajnogi
Mirka Jaworska
Mimo XXI wieku mamy wiele tematów tabu, boimy się rozmawiać o pewnych sprawach. Jednym z takich tematów są zaburzenia ze spektrum autyzmu, które naprawdę powinny być poruszane, ponieważ problem ten dotyczy niemałej części społeczeństwa. Kiedyś określenie „zaburzenia autystyczne” było obce i rodzicom i lekarzom, a dzieci pozostawały nieszczęśliwe bez jakiejkolwiek pomocy ze strony dorosłych. Nie rozpoznając tej choroby, nie wiemy jak takim osobom pomóc, a obecnie mamy naprawdę wiele narzędzi i sposobów, aby rozpoznać to schorzenie i robić wszystko, aby dostosować autystyczne osoby do życia społeczeństwa. Książka "Syndrom czerwonej hulajnogi" jest powieścią biograficzną i pewnego rodzaju pamiętnikiem matki, której syn zmaga się z zespołem Aspergera. Jest to poruszająca historia rodzica, który zdaje sobie sprawę, że z jego dzieckiem jest „coś nie tak”. Pewne sygnały i zachowania malucha budzą w matce niepokój, przez co kierują się na dalsze badania i terapie. Nie bez znaczenia są tutaj również geny. Mimo trudności z przebrnięciem pierwszych kilkunastu stron, resztę książkę przeczytałam w mgnieniu oka. Historia Michała jest wzruszająca, wciągająca i pełna rodzicielskiej miłości oraz walki. Walki o szczęście dziecka, o jego przyszłość i dalsze życie. Autorka w niesamowity sposób ukazała nie tylko problemy, z jakimi muszą mierzyć się rodzice autystycznych dzieci, ale również jak świat postrzegany jest z perspektywy samego dziecka. Książkę polecam absolutnie każdemu, a szczególnie przyszłym rodzicom. Możemy uwrażliwić się na pewne rzeczy i wyczulić na konkretne zachowania. Mirka Jaworska chciała, żeby jej syn był samodzielny – mimo, że miał zespół Aspergera, czuł i przeżywał wszystko o wiele więcej niż inne dzieci. Sprawdźcie sami, jak z tym wszystkim poradził sobie Michał (i przy okazji dowiedzcie się, czym jest tytułowa czerwona hulajnoga).
just_her_books - awatar just_her_books
ocenił na 9 5 lat temu
Zapomnij patrząc na słońce Katarzyna Mlek
Zapomnij patrząc na słońce
Katarzyna Mlek
Wstrząsająca opowieść. O Hani, która miała tragiczne i życie na jawie, i życie we śnie. Byłam roztrzęsiona czytając o tym, jak matka alkoholiczka znęcała się nad nią, jak bierny ojciec (sugestia dr psychiatrii o wykorzystywaniu seksualnym, chociaż Hanka się tego wyparła, nie wydaje się wcale taka niedorzeczna) nic z tym nie robi, o niechcianym braciszku, którym musiała się opiekować (chociaż sama była mała) i którego nie udało jej się obronić przed złem świata. Jak życie po kolei odbierało jej wszystkich, których miała. We snach nie było nic lepiej, koszmary z krukiem, próby interpretacji tych snów. Ile razy człowiek może zapomnieć patrząc w słońce?
venus - awatar venus
ocenił na 9 3 lata temu
Zagubione szczęście Tom Winter
Zagubione szczęście
Tom Winter
"Zagubione szczęście" Toma Wintera to powieść o kobiecie, która nie jest szczęśliwa. To powieść o jej zmaganiach z mężem i jego chorobą oraz próbie nawiązania kontaktu z córką. Ale przede wszystkim to historia kilku jej listów i pewnego listonosza, który odlicza już dni do emerytury. Listy kobiety trafiają w ręce samotnego pracownika poczty. To początek zmian, których nie powinno się bać. Strach i chęć podporządkowania się innym to iluzja szczęścia. Kobieta to wie. Odchodzi. Listy żyją własnym życiem - odmieniając tych, którzy tej odmiany potrzebowali. Warto przeczytać. A być może napisać list i nie tylko do Świętego Mikołaja. Napisać o tym co boli i posłać ból w siną dal.
mamaKa - awatar mamaKa
oceniła na 7 9 lat temu
Dlaczego nie poczekałaś? Wera Gorczyńska
Dlaczego nie poczekałaś?
Wera Gorczyńska
Historia owszem mocna, ale czegoś mi w niej zabrakło. Trochę zbyt wydumane zakończenie i mało wiarygodna całkowita metamorfoza głównej bohaterki. Wspaniale jest odkryć, że rodzina jest najważniejsza, a korpo to syf, ale autorka chyba za bardzo odleciała w sielankę (Autorka lub autor - natrafiłam w sieci na obszerną recenzję tej książki, a pod nią, równie obszernie, wypowiedziała się sama "Wera Gorczyńska", trochę urażona, trochę w pretensjach i trochę sugerująca, że może wcale nie jest kobietą). Ja to wszystko nie do końca kupuję.
Piekielnie_zaczytana - awatar Piekielnie_zaczytana
oceniła na 7 4 lata temu
Dziewczynka z balonikami Agnieszka Turzyniecka
Dziewczynka z balonikami
Agnieszka Turzyniecka
Wcześniej nie była mi znana twórczość Agnieszki Turzynieckiej. Na książkę "Dziewczynka z balonikami" trafiłam przypadkiem - jedna z użytkowniczek portalu LubimyCzytać zamieściła ją na swoim koncie. Nie sądziłam jednak, że będzie to tak krótka powieść- nieco ponad 170 stron dość dużego druku można przecież przeczytać w kilka godzin. Może i książka jest cienka objętościowo, lecz temat w niej poruszony nie jest już taki lekki i przyziemny. Dotyczy bowiem pacjentów szpitala psychiatrycznego. W bardzo wielu przypadkach chorzy traktowani są wręcz nieludzko, a społeczeństwo przekreśla ich całkowicie. Ba, mówi się nawet, że choroby im towarzyszące, jak np. depresja, schizofrenia czy choroba afektywna dwubiegunowa to bzdury, wymysły, a społeczeństwu po prostu nie chce się pracować. Myślę, że treść książki może zmienić krzywdzące nastawienie niektórych osób... Główną bohaterką powieści jest Marlena Serafin- kobieta ta od dawna zmaga się z depresją, ma tez stwierdzoną chorobę afektywną dwubiegunową. Oznacza to, że raz cieszy się ze wszystkiego, by za chwilę popaść w kompletny marazm. Przykre jest to, że swój stan zdrowotny Marlena zawdzięcza głównie matce. Jest to kobieta, która nie powinna być nazywana matką. Żadna normalna, kochająca swoje dzieci matka nie bije, nie poniża, nie podcina skrzydeł słowami typu "jesteś głupia, jesteś grubasem, jesteś pulpetem, niczego nie osiągniesz. Te wszystkie słowa Marlena zna jednak na pamięć, a na domiar złego nie ma żadnego wsparcia od rodzeństwa. Co więcej, jej rodzeństwo ma wiele z zachowań patologicznych- jeden z braci to narkoman, który mieszka w pustostanie, a dalsze strony lektury zdradzają jego tragiczną śmierć... W końcu Marlena trafia do szpitala psychiatrycznego, ale czy lekarze jej pomogą? Nie chcę zdradzać wszystkiego, ale będzie to bardzo żmudna walka o poprawę zdrowia. Kim jest tytułowa dziewczynka z balonikami? Też się nad tym zastanawiałam, ale myślę, że sami musicie się tego dowiedzieć. Marlena nie mieszka w Polsce- wyprowadziła się do Niemiec, jednak jej matka wręcz zmusza ją do powrotu. Któregoś dnia kobieta poznaje Martina- mężczyznę oddanego, czułego, chcącego dzielić życie z Marleną. Czy związek pomoże bohaterce normalnie żyć? Warto przeczytać książkę i się o tym przekonać. Powieść tę warto polecić- wolałabym, żeby nasze społeczeństwo zrozumiało, że choroby psychiczne to nie żarty. Warto też podkreślić, że poniżanie słowne własnych pociech może doprowadzić do dramatu.
FioletowaRóża - awatar FioletowaRóża
oceniła na 6 6 lat temu
Na wysokim niebie Danuta Awolusi
Na wysokim niebie
Danuta Awolusi
„ Na wysokim niebie” to debiut literacki Autorki z 2013 roku i mimo upływu czasu tematyka powieści jest nadal aktualna. Podobnie jak większość książek Autorki to niezwykle emocjonalna historia, pełna bólu, okrucieństwa lecz nie pozbawiona nadziei i wyjścia bohaterki z trudnego życiowego położenia. Bohaterką jest nastoletnia Ania, uczennica szkoły podstawowej, dziewczynka niebywale biedna i zaniedbana, mająca problemy nawet z utrzymaniem codziennej higieny. Wszystko to jest wynikiem warunków środowiskowych, nie rodziny patologicznej, ale biedy, obojętności i zaniedbań rodziny. Ania odczuwa niebywałą samotność, odtrącana przez koleżanki i brak zainteresowania przez rodzinę coraz częściej zagląda do szkolnej biblioteki i szuka ratunku w czytaniu książek. Pomaga jej w tym poprzez rozmowę i proponowane ciekawe tytuły pani Sabina. Świat Ani zmienia się drastycznie z chwilą pojawienia się nowych sąsiadów, w tym rówieśnika – Tobiasza. Tobiasz, nieśmiały wątły chłopiec podziela zainteresowania literackie Ani, jednak ukrywa wielki problem zdrowotny. Książka od której nie potrafiłam się oderwać, przepełniona niezwykłą odwagą i determinacją bohaterki w pokonywaniu codziennych trudności. Ania jest świadoma, że w życiu nic nie jest sprawiedliwe i walczy na przekór tego, co ją spotyka. Czasem jest to walka fizyczna o której niektórzy będą pamiętać w dorosłym już życiu. Powieść obfituje w wiele drastycznych wydarzeń, porusza temat ciężkiej choroby, odtrącenia przez środowisko, samotności, ale daje nadzieję nawet na szczęście, na sięganie po marzenia dzięki swojej sile i wspierającej pomocy szczególnych osób, które czasem spotykamy wokół siebie. Powieść niezwykła również o sile bohaterów literackich i świecie fantazji pomagających przetrwać traumatyczne przeżycia związane z najbliższymi osobami i przejść wielką wewnętrzną metamorfozę swojej osobowości.
Joanna - awatar Joanna
oceniła na 8 25 dni temu
Bo we mnie jest ex Iwona Skrzypczak
Bo we mnie jest ex
Iwona Skrzypczak
Książka wciągająca ze względu na irytującą bohaterkę. "Bezimienna" (bo nie poznałam imienia bohaterki ) jest tak niezdecydowaną osobą,że nie raz chciałam nią potrząsnąć i dać w twarz. Zakończenie książki potwierdza teorię - kto nie umie podjąć decyzji w odpowiednim czasie,to życie za niego zdecyduje,a wtedy trzeba dostosować się i odnaleźć w nowej rzeczywistości (nie zawsze korzystnej i wygodnej dla nas).
MartaKu - awatar MartaKu
ocenił na 7 9 lat temu
Chuliganka Izabela Jung
Chuliganka
Izabela Jung
Ewa główna bohaterka matka dzieci miała dom z rodziną,męża z perspektywy życiowej stabilizacji. Niespodziewane spotkanie z nim sprawiło,że wszystko co miało miejsce w życiu to zaczęło wirować niczym te jesienne liście poderwane gwałtownym podmuchem wiatru. Poznała z Czeczenii Czeczeńca,w którym się zakochała straciła głowę. Historia życiowa,mądra,a sama książka wciągająca,ciekawa poruszająca głęboko.
Justyś - awatar Justyś
ocenił na 8 6 lat temu
Jezioro szczęścia Lisa Wingate
Jezioro szczęścia
Lisa Wingate
Do przeczytania "Jeziora szczęścia" Lisy Wingate skusiła mnie letnia okładka tej książki. Po rozwodzie, który odbył się rok temu Andrea Henderson przeprowadziła się z 14-letnim synem do domku rodziców w Moses Lake. Zatrudnia się departamencie do spraw dziecka, co wiąże się z pracą w terenie, czyli jeżdżeniem do rodzin i sprawdzaniem jakości życia dzieci. Za sprawą młodzieńczego wybryku swojego syna poznaje miejscowego strażnika łowczego, Marta McLendona. On też pojawił się w Moses Lake, by podobnie jak Andrea, uciec od przeszłości i uspokoić się po wypadku, za który czuje się winny. Wkrótce losy Andrei i Marta splatają się za sprawą miejscowego odludka, Lena i tajemniczej dziewczynki, która nagle pojawia się w jego towarzystwie. Fabuła jest ciekawie skonstruowana. Autorka znalazła w niej miejsce na uśmiech, radość, przyjaźń, życzliwość, troskę, smutek, tęsknotę, ale również wątek kryminalny. W bardzo przystępny sposób opisała ludzi mieszkających w małej społeczności, przyjacielskie relacje między nimi i wzajemne zrozumienie. Zadbała też o miejscowe ploteczki i strojenie sobie żartów z siebie nawzajem. Z kart książki wyczuwa się małomiasteczkową atmosferę. Niebagatelnym wątkiem jest relacja Andrei z byłym mężem i jej troska, by dotrzymał on warunków ustalonych przy rozwodzie, w szczególności tych dotyczących syna. Po lekturze książki wraca lepsze nastawienie do służb państwowych, które mają się zajmować dziećmi i ludźmi odrzuconymi przez społeczeństwo.
Badylarka - awatar Badylarka
oceniła na 7 7 lat temu
Cała prawda o... Ilona Felicjańska
Cała prawda o...
Ilona Felicjańska Aneta Pondo
Ilona Felicjańska: cała prawda o... - to nic innego jak obszerny wywiad przeprowadzony w formie autobiografii znanej, acz kontrowersyjnej polskiej modelki, vicemiss, założycielki fundacji, żony i matki, celebrytki. Wywiad z okolic 2013, przez co ciekwie patrzy się na zmiany jakie zaszły już w kobiecie od tamtego czasu. Mamy tu jednak opowieść o kobiecie, która wspinała się wysoko, zachłysnęła w show-biznesie i byciu celebrytką. Aż w końcu, pełna nieszczęścia wpadła w nałóg alkoholowy, który omal nie skończył się tragicznie, gdy kobieta spowodowała wypadek po pijaku. Ale do brzegu - książka świetnie pkazuje jak media manipulują obrazami poszczególnych osób - nie jest to jednak dziwne. Co brutalne, po tej książce, choć doceniam działalność Pani Ilony, to jednak mam do niej pewien niesmak. Współczuję, a jednak widzę też w niej ogromną niedojrzałość, chęć ciągłego błyszczenia, aż w końcu - ogromną pychę i próbę wybielenia się i wrzucenia winy na innych. Niby mamy przyznanie się do pewnych błędów, a zaraz po tym tłumaczenie jakoby to cały świat biedł czasem przeciw niej. Jasno pokazuje jak to musiała odcinać toksyczne osoby, rozstawać się z nimi w swoim życiu, a jednocześnie widać jej zachłyśnięcie się kolejnymi "przyszłymi błędami i miłostkami". Ogólnie dobrze mi się czytało. Trochę przybliżyło kobietę, ale wiem już jako pok potoczyło się jej życie kilkanaście lat po... więc widzę ulotność jej deklaracji miłosnych itd... Mimo wszystko pozycja książkowa którą można przeczytać...
KailaaMoor - awatar KailaaMoor
ocenił na 6 9 miesięcy temu
Odzyskane życie Colombe Schneck
Odzyskane życie
Colombe Schneck
fragment miej recenzji:http://love-coffee-and-books.blogspot.com/2016/05/33odzyskane-zycie-colombe-schnech.html Zdarzenia II wojny światowej to wielka i niewybaczalna skaza na dziejach ludzkości, zagłada milionów istnień jest o tyle przerażająca, że każde z nich miało swoją historię, swoje życie, które brutalnie zostało odebrane.Nie potrafię wyobrazić sobie takiej nienawiści, która pochłonęła i zniszczyła tak wiele, złamała i zbrukała, a tych którzy przeżyli i następne pokolenia, naznaczyła swym piętnem.To naprawdę straszne, kiedy próbujemy sobie to wszystko ogarnąć rozumem, uświadomić sobie to cierpienie, szaleństwo, głód i śmierć, które spotkało jej ofiary. Colombe Schneck stara się zgłębić koleje losów małej dziewczynki, Salomei, o tym, co spotkało ją oraz inne osoby z jej rodziny, jaką cenę przyszło zapłacić tym, którzy przeżyli.Opowieść składa się z różnych przekazów, ze wspomnień, rozmów.Nie ocenia, nie osądza. Autorka sama jest matką, próbuje zrozumieć i pojąć wybory, których musieli dokonywać ludzie, gdy ważyły się ich losy, gdy śmierć była tak blisko, na wyciągnięcie ręki. Lektura tej powieści uświadamia, że takich przypadków było wiele, że to tylko mały, malutki kawałek ogromnego, przerażającego dzieła zniszczenia.Karze zastanowić się, do czego prowadzi szerzenie nienawiści wobec tego, co nie do końca jest dla nas zrozumiałe, do innych tradycji, wyglądu, sposobu bycia. Jak bardzo można zatracić się w spirali fanatyzmu, w co może przeobrazić się zło, które, pozornie nieszkodliwe, przybiera coraz groźniejsze formy. "Odzyskane życie" to również obraz tego, jak exodus przechodzili litwińscy Żydzi, należący do inteligencji kraju, masa wykształconych, zasymilowanych obywateli, których życie i egzystencja nagle zostały ograniczone do murów gett, jak odbierali zaostrzające się represje wobec nich. Poznajemy losy Rai, matki Salomei, oraz Maszy - siostry zostały wysłane do katorżniczych robót, ale ich wola przetrwania była niezłomna, siła, z jaką trzymały się życia i fakt, że nigdy nie skarżyły się na swój los są naprawdę zdumiewające. Widzimy też jak radzą sobie z dalszym życiem po 1945 r., ze statusem osób, które przeżyły i po tragicznych doświadczeniach muszą odnaleźć się w ramach normalności.
Linda - awatar Linda
oceniła na 8 9 lat temu
Koszmarne przebudzenie Rosalind Noonan
Koszmarne przebudzenie
Rosalind Noonan
Na pewno można o tej książce powiedzieć ,że jest mądra. Przedstawia historię , która można powiedzieć jest z życia wzięta. Pokazuje problemy młodej matki , której marzenie o macierzyństwie zmieniło jej życie w koszmar. Jestem przekonana ,że tę książkę znacznie lepiej zrozumieją kobiety , które same urodziły dzieci. Ukształtowało się ogólnoświatowe przekonanie, że to kobieta , skoro urodziła dziecko, ma rzucić wszystko i zająć się dzieckiem . I nikogo nie obchodzi to ,że może sobie nie radzić z nowym rodzajem obowiązków. Książka pouczająca, ukazująca ,że świeżo upieczonej matce potrzebne jest pomoc i wsparcie przy opiece nad dzieckiem. Bardzo fajnie został przedstawiony stosunek męża do całej sytuacji. Nie obwinia żony , a jej pomaga , trwa przy niej, jest jej oparciem, co w takich chwilach musi być niezmiernie trudne. Polecam :)
arrow18 - awatar arrow18
ocenił na 7 10 lat temu
Kadisz dla Ruth. O przyjaźni w czasie nienawiści Kurt Witzenbacher
Kadisz dla Ruth. O przyjaźni w czasie nienawiści
Kurt Witzenbacher
Co może zniszczyć przyjaźń dwójki dzieci? Kłótnia o piłkę, a może podglądanie w czasie zabawy w chowanego? Cóż… Sprawa wygląda zupełnie inaczej jeśli akcja powieści rozpoczyna się w 1937 roku na terenie III Rzeczy, a jedna z głównych bohaterek jest Żydówką. „Kadisz dla Ruth” to opowieść zbudowana ze zdziwienia wobec świata, bezsilnej rozpaczy i skrywanej złości. Pełna niedomówień, niedowierzania i przerażania tym, co nieuchronnie zbliża się do bezimiennego miasteczka i wszystkich jego mieszkańców. Narracja, prowadzona z perspektywy chłopca, zmusza czytelnika do snucia refleksji o treściach wybiegających nie tylko „w przód”, ale również poza możliwości analityczne dziecka. Czytelnik wie i rozumie dużo więcej, niż narrator, a losy małej Ruth są możliwe do przewidzenia już od pierwszych stronic książki. Luźne skojarzenia: 1. Filmy „Labirynt fauna” i „Chłopiec w pasiastej piżamie” 2. Literatura kresowa, opisująca świat, którego już nie ma (wspólne życie różnych kultur) 3. Proza Juliana Stryjkowskiego („Austeria”)
Zjawiskowa_Maruda - awatar Zjawiskowa_Maruda
oceniła na 7 8 lat temu
Tato, gdzie jedziemy? Jean-Louis Fournier
Tato, gdzie jedziemy?
Jean-Louis Fournier
Co zrobic gdy okrutny los zażartuje sobie z Ciebie? Co zrobic gdy okrutny los zażartuje sobie z Ciebie znowu? Po raz drugi... Napisz o tym książkę. O życiu że swoimi niepełnosprawnymi intelektualnie dziećmi. Autor w humorystyczny sposób próbuje sobie poradzić z tym co go spotkało i przedstawia trudności dnia codziennego... Książka dobra, ale żyjemy w dziwnych czasach, przez co źle się zestarzała. Dziś chyba nikt by tego nie wydał. A szkoda...
obli - awatar obli
ocenił na 7 1 rok temu
Ślady małych stóp na piasku Anne-Dauphine Julliand
Ślady małych stóp na piasku
Anne-Dauphine Julliand
Książka ta, to opowieść o rodzinnej tragedii. Jednocześnie o wielkiej nadziei- szokująca i wzruszająca do łez (a mnie nie łatwo doprowadzić do łez!) Na pierwszy rzut oka, sądziłam, że to będzie doskonała odskocznia od rodzinnych wakacji, lekka, mała książeczka o rodzinie. Szybko zorientowałam się jednak, że przepadnę w niej do reszty i jeszcze wpłynie na mnie bardzo mocno. To książka nie tylko pokazuje jak powinni się zachowywać prawdziwi ludzie wiary, ale wszyscy ludzie. Nie chodzi o to w co lub kogo wierzysz, ale to jakim jesteś człowiekiem. Jak się zachowasz w obliczu próby.
ananasowa_chata - awatar ananasowa_chata
oceniła na 8 1 rok temu
Między niebem a ziemią James F. Twyman
Między niebem a ziemią
James F. Twyman
Między niebem a ziemią” to niezwykła opowieść o bardzo osobistych doświadczeniach autora: wielkiej miłości, rozstaniu, śmierci i wzruszającym spotkaniu "po tamtej stronie'". Każdy człowiek na jakimś etapie swojego życia stawia sobie pytania: Co czeka nas po śmierci ? Co dzieje się z bliskimi , których tracimy i czy tracimy je na zawsze? Czy kiedyś ponownie spotkamy się z nimi w niebie? I na te pytania szuka bezskutecznie odpowiedzi . Również autor powieści "Między niebem a ziemią" .którego los dotkliwie skrzywdził stawia podobne pytania - co dalej? Czy śmierć ukochanej osoby stanowi koniec miłości, która połączyła oboje? Niniejsza powieść stanowi niejako odpowiedź na pytania stawiane przez ludzkość - co dzieje się z nami po naszej śmierci. Pan Twyman utrzymuje, że wszystko to, co opisał w swym dziele, jest oparte na faktach. I choć trudno w to uwierzyć wydarzyło się naprawdę. Lynda, żona Jamesa Twymana, została zamordowana przez dwóch mężczyzn, którzy włamali się do jej mieszkania. Trzy i pół roku później James pod wpływem snów i dziwnych wizji odbywa podróż do Lakeview, na drogę stanową numer 144, gdzie na krótko po śmierci żony, sam o mało nie zginął. Tajemnicze miejsce przyciąga go w hipnotyczny sposób, ale jak się okazuje, nie jest to zwykła droga. "Między niebem a ziemią", to jedna z tych książek, do których wraca się co jakiś czas i za każdym razem odnajduje coś nowego. Książka skłania do refleksji nad naturą przeznaczenia i kruchości życia tych, których kochamy. Książkę bardzo dobrze się czyta,nie jest długa ani skomplikowana , wręcz pochłania się jednym tchem. Bardzo polecam!
Anna_Teresa - awatar Anna_Teresa
oceniła na 6 8 lat temu
MamoTata Jeremy Howe
MamoTata
Jeremy Howe
W 1992 roku żona Jeremiego została zamordowana przez schizofrenika, który był kompletnie pijany i naćpany.Dotychczasowe życie Jeremiego w jednej chwili zostaje zrujnowane. Pozostaje sam z dwójką malutkich córeczek, Jessiką i Lucy. Niestety wiadomość o śmierci żony i życie po tej wiadomości uświadamiają Jeremiemu, że od tej chwili musi być dla swych córek nie tylko ojcem ale i matką. To co dzieję się w następnych dniach nie pozwala mu oddać się żałobie Musi zająć się pogrzebem, wszystkimi formalnościami, procesem i rozprawą sądową. Ale przede wszystkim musi stawić czoła i wyznać córką tę straszną wiadomość. Książka ukazuje wiele emocji z którymi musiał się zmierzyć Jeremi. Ból, cierpienie , rozgoryczenie , smutek, żal , rozpacz i złość. Ale przede wszystkim zwycięża najsilniejsza wartość -❤️ MIŁOŚĆ ❤️ ❣️ ❣️ ❣️ P O L E C A M ❣️ ❣️ ❣️
Natasza - awatar Natasza
oceniła na 7 6 lat temu
Chce się żyć Maciej Pieprzyca
Chce się żyć
Maciej Pieprzyca
„Chce się żyć“ - wydanie papierowe, używane, kupione na niemieckim ebayu, bo w księgarniach już jej nie ma. Filmu nie widziałam, ale przypomina mi podobną historię z irlandzkiego filmu „Moja lewa stopa”. Niesamowita historia! I wcale nie smutna! Młody chlopak ze swoistym humorem opisuje swoją sytuację i wysiłki, jakie podejmował, żeby ktoś wreszcie zauważył, że on wszystko rozumie. Przerażające zadufanie lekarki, której to wszystko, co zgłaszała matka, nie pasowało do raz postawionej i nigdy więcej nie sprawdzanej diagnozy. A zakończenie, jak chłopak przed komisją wojskową walczył o pozostawienie go w dotychczasowej placówce opiekuńczej, bardzo mnie wzruszyło. Mam nadzieję, że rozwój techniki ułatwił bohaterowi dalsze życie i porozumiewanie się. Koniecznie przeczytajcie, bo książka zawsze lepiej pokazuje życie wewnetrzne bohatera niż film! Nie pożałujecie! Mój pierwszy kontakt z autorem, ale na pewno nie ostatni, bo ta pozycja jest napisana świetnym stylem. Ogromnie polecam!
kuzo - awatar kuzo
ocenił na 10 11 miesięcy temu
Można żegnać się wiele razy David Servan-Schreiber
Można żegnać się wiele razy
David Servan-Schreiber
To osobiste autopodsumowanie życiowej postawy autora, podziękowania, a przede wszystkim pożegnanie z rodziną i przyjaciółmi, ale nie patetyczne i pomnikowe tylko takie od serca. Jeśli ktoś szuka odpowiedzi jak żyć i umierać godnie w doświadczeniu choroby nowotworowej to nie jest właściwa lektura. Nie w sensie negatywnym, tylko jest to raczej przekaz dla bliskich niż filozoficzne przemyślenia nad sensem życia, choroby, cierpienia i śmierci. Nie zmienia to faktu, że warto ją przeczytać.
Monika Jaworska - awatar Monika Jaworska
oceniła na 6 6 miesięcy temu
Przeczekać ten dzień Anna Maria Jaśkiewicz
Przeczekać ten dzień
Anna Maria Jaśkiewicz
Mam ogromny problem z oceną tej książki, gdyż jest bardzo nietypowa. Dziwny temat, dziwna konstrukcja, bez jakiejkolwiek akcji. Po prostu jeden facet cały czas mówi o sobie i swoim życiu. A wszystko przeplatane poezją, refleksjami o życiu i umieraniu, o różnych wartościach, do tego dylematy moralne. Karol, nauczyciel języka polskiego w liceum po śmierci żony, Marty wiedzie samotnicze życie. Pracuje jako nauczyciel języka polskiego w liceum i praca ta najwyraźniej mocno go frustruje, bo młodzież bywa trudna i niewdzięczna i można sobie żyły wypruwać a i tak ciężko coś z licealistów wykrzesać. Poza nielicznymi wyjątkami jak na przykład uczeń Wiśniewski. W dodatku Karol zapuścił się jako facet, trochę chyba zdziwaczał. Pewnego dnia orientuje się, że zaginął mu notatnik, w którym zapisuje sobie różne osobiste i zawodowe notatki. Odnajduje zeszyt w szkolnej ławce i ze zdumieniem spostrzega, że pod jedną z dat pojawił się dopisek: “śmierć”. Najpierw się przestraszył, a potem pomyślał, że może któryś z uczniów zrobił mu taki makabryczny żart. Miał też dziwny, bardzo realistyczny sen związany ze śmiercią. Zresztą temat śmierci jakoś dziwnie wokół niego krąży w różnych okolicznościach. Karol zaczyna rozważać czy może rzeczywiście zagraża mu utrata życia i w związku z tym podejmuje pewne działania, nakierowane na to aby podomykać pewne sprawy życiowe. Bywały w książce momenty, które mnie nudziły, jak choćby ogromnie długi i szczegółowy wywód Karola ( skierowany do wspomnianego już Wiśniewskiego, ucznia startującego w olimpiadzie polonistycznej) na temat grzechu pierworodnego i różnych jego interpretacji: filozoficznych, teologicznych. A jednocześnie przez cały czas intrygowało mnie pytanie: “jak to wszystko się zakończy?” Ciekawiło mnie czy główny bohater rzeczywiście umrze w dniu zaznaczonym w notatniku i o co w ogóle w tym wszystkim chodzi. Jako takiej akcji nie ma tu w ogóle. Są scenki z życia Karola w klasie podczas lekcji, w pokoju nauczycielskim, czy inne wycinki z jego życia, ale poza tym to nic się tu nie dzieje, a z drugiej strony w powietrzu cały czas wyczuwa się jakieś napięcie. Natomiast zakończenie zaskakujące, dramatyczne, wbiło mnie w fotel i mocno zdołowało. Polecam tę książkę. Jest mądra, wartościowa, ma nowatorską formę i bardzo wyróżnia się na plus od tandety jakia od dłuższego czasu zalewa księgarski rynek. Aż trudno uwierzyć, że tak młoda osoba (19 lat) wydała tak dojrzałą i dobrą książkę. Przeczytajcie koniecznie.
Agafitness - awatar Agafitness
ocenił na 8 3 lata temu

Cytaty z książki Matnia

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Matnia