Demony

Name: Demony
Rating: 5,7 (197 reviews)
Author: Łukasz Śmigiel
ISBN: 9788360504642

Łukasz Śmigiel

5,7 / 10

197 ocen

17 opinii

Red Horse

Wydawnictwo: Red Horse Seria: Po zmroku horror

328 str.

Kategoria:: horror
Format:: papier
Seria:: Po zmroku
Data wydania:: 2008-10-10
Data 1. wyd. pol.:: 2008-10-10
Liczba stron:: 328
Czas czytania: 5 godz. 28 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788360504642

„Demony” to dwanaście opowiadań z dreszczykiem. Wszystkie opowiadają o ludziach targanych namiętnościami. Nikt tu nie jest bez winy. Czyste zło, zawiść, zazdrość, pożądanie, okrucieństwo i zachłanność – po jednym demonie na każdą historię, jedna mroczna opowieść na każdy miesiąc w roku…

Wszystko to zebrane w kilkunastu opowieściach grozy, opisanych filmowo i plastycznie. Jak dwanaście nowych odcinków klasycznej „Strefy Mroku”. Zamiast włączać telewizor, usiądź wygodnie i otwórz książkę. Jest w niej zamknięte dwanaście demonów, a każdy z nich ma do opowiedzenia jedną historię…

Średnia ocen

5,7 / 10

17 opinii 197 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Demony w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,6

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Demony

Średnia ocen

5,7 / 10

197 ocen

Twoja ocena

0 / 10

7 ocen

10 ocen

30 ocen

50 ocen

54 ocen

15 ocen

20 ocen

2 ocen

Opinia

218

Nana369

08.09.2018

7 / 10

Na półkach: ,

Nie jest to książka, która wprawia mnie jakoś w zachwyt ale robi robotę, jest kilka naprawdę fajnych opowiadań- tych zaskakujacych jak i tych niesmacznych, które również wpasowuja sie w ogólny klimat. Proszę nie sugerować się okładką podczas wyboru, nie będzie tutaj scen rodem z "egzorcyzmów" :)

Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

429 użytkowników ma tytuł Demony na półkach głównych

Przeczytane 259
Chcę przeczytać 165
Teraz czytam 5

119 użytkowników ma tytuł Demony na półkach dodatkowych

Posiadam 88
Fantastyka 9
Ulubione 7
Horror 6
Chcę w prezencie 4
2012 3
2014 2

Tagi i tematy do książki Demony

Literatura polska horror zbiór opowiadań opowiadania grozy

Inne książki autora

Więcej

Okładka książki Nocne mary. Opowieści niekoniecznie na dobranoc Sylwia Błach, Rafał Christ, Arnold Cytrowski, Łukasz Dubianowski, Tomasz Duszyński, Norbert Góra, Maciej Klimek, Marcin Kowalczyk, Marta Kucharska, Wojciech Kulawski, Graham Masterton, Tomek Miłowicki, Karolina Mogielska, Jarosław Adam Pankowski, Rafał Grzegorz Sawicki, Łukasz Śmigiel, Hubert Smolarek, Nadia Szagdaj, Honza Vojtisek, Paweł Widomski, Flora Woźnica, Olek Zielonka

8,1

Nocne mary. Opowieści niekoniecznie na dobranoc Sylwia Błach, Rafał Christ, Arnold Cytrowski, Łukasz Dubianowski, Tomasz Duszyński, Norbert Góra, Maciej Klimek, Marcin Kowalczyk, Marta Kucharska, Wojciech Kulawski, Graham Masterton, Tomek Miłowicki, Karolina Mogielska, Jarosław Adam Pankowski, Rafał Grzegorz Sawicki, Łukasz Śmigiel, Hubert Smolarek, Nadia Szagdaj, Honza Vojtisek, Paweł Widomski, Flora Woźnica, Olek Zielonka

7,2

Rigor Łukasz Śmigiel

6,9

Daemon Łukasz Śmigiel

6,4

Liczba Bestii Łukasz Śmigiel

3,5

Hotel pod Cycami Łukasz Śmigiel

0,0

TEQUILA: Szalony świat Katarzyna Babis, Łukasz Śmigiel

0,0

Liczba Bestii Łukasz Śmigiel

więcej

Łukasz Śmigiel

Łukasz Śmigiel (ur. 1982) – dziennikarz i PR-owiec, z zawodu lektor, pracownik Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej na Uniwersytecie Wrocławskim. Doktorant prof. Stanisława Beresia (naukowo zajmuje się współczesnymi formami promocji książek i pisarzy).Współpracował z wieloma stacjami radiowymi jako dziennikarz, reporter, wydawca i producent (m.in. Radio Wrocław, Radio Traffic, II Program Polskiego Radia, Radio Kolor), obecnie współtworzy wraz ze studentami uniwersyteckie UniRadio (www.uniradio.pl). Redaktor Naczelny czasopisma grozy „Lśnienie” (www.lsnienie.com) Jego teksty stale ukazują się w prasie kulturalno-fantastycznej (m.in. „Tygiel Kultury”, „Przekrój”, „Nowa Fantastyka”, „Science Fiction”, „Magazyn Fantastyczny”). Autor bardzo dobrze przyjętego zbioru opowiadań grozy pt. Demony (Red Horse 2008), który wyróżniono nominacjami do nagród „Gazety Wyborczej” (wARTo) oraz magazynu „Esensja” (plebiscyt książka roku) oraz powieści Muzykologia, czyli the best of spraw damsko-męskich (Grasshopper 2009), która zgromadziła kilka tysięcy fanów w Internecie. Na festiwale filmowe w USA i w Polsce trafił niedawno film Head To Love, nakręcony na podstawie jednego z jego opowiadań napisanych do spółki z Kazimierzem Kyrczem Jr.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Objawienie

Daniel Greps

Oto historia,która mogła by się zdarzyć chyba w każdym małym miasteczku w Polsce. Oto główny,bohater o którym wielu 30-kilklu latków może powiedzieć,tak to ja.To książka o mnie. Wiktor Kot,to zwykły nauczyciel muzyki. Lubi i szanuje swoją pracę. Mam fajnych kumpli,chodzi z nimi na piwo do barów. Więc zastanawiałem się na początek,gdzie tu fantastyka ? Czyżby to "zwykła"powieść obyczajowa ? A jednak nie,na szczęście. Autor zaczyna powoli wprowadzać,nas w świat fantasty. Robi to powoli,powoli odkrywając karty. By na koniec uderzyć z prawdziwą siłą. To książka,bardzo dobra.Ma prawdziwy power i czyta się ją świetnie.

czytamcałyczas

ocenił na 9 11 lat temu

Sępy

Robert Cichowlas Jacek M. Rostocki

Uwielbiam horrory,a ta książka była na to,na którą czekałem od dawna. Dwóch autorów pokazuję,że Polacy mają zdolność do pisania naprawdę świetnych i mrocznych książek. Dla mnie książką,jest napisana troszkę w stylu Mastertona.Czy,to źle ? Nic bardziej mylnego :-) dla mnie prawdziwego fana Grahama Mastertona,to prawdziwa perełka. Mamy tu i flaki,Szatana,jak i kanibalizm. Może są i lepsze horrory,ale mi ta książka bardzo się podobała. Polecam fanom i fankom makabry.

czytamcałyczas

ocenił na 9 11 lat temu

4 pory mroku

Paweł Paliński

Momentami czyta się ciężko, co zdanie metafory, przenośnie (niektóre prawdopodobnie niepotrzebne, a ich nagromadzenie na pewno). Same opowiadania trzymają poziom (dwa odstają na minus) i historie są interesujące. Zdarzają się sytuacje przerażająco odpychające, które w ogólnym rozrachunku opowiadania mają zwykle głębszy sens, przesłanie. Bardzo dobra książka.

Robert

ocenił na 7 4 lata temu

Trupojad. Nie ma ocalenia

Jarosław Grzędowicz Paweł Paliński Daniel Greps Tomasz Duszyński Robert Cichowlas Aleksandra Zielińska Jakub Małecki Piotr Połubiński Agata Getek Robert Wieczorek Krzysztof Gonerski Paweł Pietrzak Tim Borys Radosław Kowalik Anna Szczęsna Wiesław Karasiński

Zbiory opowiadań dla wielu są przy recenzji wyzwaniem. Trudno jako spójną całość ocenić zestawienie kilkunastu różniących się od siebie utworów, szczególnie mając do czynienia z nieznanymi dotąd autorami_autorkami, a na pisanie kilku słów o każdym opowiadaniu zabrakło by miejsca. "Trupojad. Nie ma ocalenia" jest jednak taką antologią horroru, której każdy element zasługuje na równe (dobra, mniej lub bardziej równe 🙄) uznanie. Są to świetne całostki oparte na niezwykle kreatywnych pomysłach i wywołujących przyjemny dreszcz emocji opisach. Od nerwowego uśmiechu przy makabrycznych żartach, przez szczery śmiech, kiedy owe żarty nie są już niczym dziwnym, aż do uniesionych z zaskoczenia brwi przy zakończeniu. Moim zdaniem warto się z nimi wszystkimi zapoznać. Mimo że różne (i w większości debiutanckie) stanowią bardzo wciągające i makabrycznie przyjemne zestawienie. Jak podkreślono we wstępie, zakotwiczone w rzeczywistości odsyłają nas do naszych lęków i ukrytych do tej pory w cieniu potworności świata. Gęsia skórka gwarantowana! Opinia także na moim bookstagramie https://www.instagram.com/_naczytalia/. Zapraszam!

_naczytalia

oceniła na 8 4 lata temu

Po spirali

Piotr Rogoża

Niezła komedia młodzieżowa pisana pierwszoosobowo, którą szybko się czyta i nie można się od niej oderwać. Po latach wróciłem do książki i wciąż tak samo mi się podoba. Autor świetnie w niej dobiera porównania i potrafi tworzyć komiczną narrację. Książka z gatunku "lekka i przyjemna". Minus za Księcia Ciemności, bo jeśli to nie była ironia na czarne charaktery popkultury, to zero w tej nazwie i bohaterze oryginalności. Ponadto redakcja zupełnie nie wiedziała, jak zapisuje się dialogi, bo błędy są na każdej stronie w całej książce.

Mao

ocenił na 7 7 lat temu

Zabijcie Odkupiciela

Grzegorz Drukarczyk

Genialna:) "Uzbierawszy w ustach gestej sliny, plunalem na sciane. Zolta flegma przykleila sie dokladnie tam gdzie chcialem. Policzylem poprzednie zaschniete placki .wygladalo na to, ze dzisiaj jest piatek. Pojutrze bede musial plunac dwa razy".

Andzik1988

ocenił na 7 2 lata temu

Rock'n'roll, bejbi!

Piotr Rogoża

Chcielibyście na chwilę wrócić do liceum? Tych czasów, kiedy można było bezkarnie grać do rana na konsoli, spotykać się z przyjaciółmi i pić wino? To czym prędzej sięgnijcie po tę książkę. Co prawda wizja zaproponowana przez autora ociera się niejednokrotnie o surrealizm, lecz to niewiele przeszkadza. Dla mnie największym atutem powieści jest niebanalny język, te metafory - takie świeże i nieoczywiste. Ot choćby ta o hodowli entropii, która stanowi odpowiedź na zarzuty o bałagan. Przeczytałam z dużą przyjemnością, chociaż początek nie rokował. Ale okazało się, że obserwowanie jak się objawia opętanie przez ducha rock and rolla jest wyjątkowo zabawną czynnością. Nie mówiąc już o ataku kosmitów na szkołę. Czy napaści zombie. Tak... Ci młodzi ludzie naprawdę mają przygody. Przez duże P. Polecam.

ilo99

ocenił na 7 2 lata temu

Mroczny Bies. Almanach rosyjskiej fantastyki. Tom 1

Leonid Kudriawcew Wiera Kamsza Jewgienij Łukin Anton Pierwuszyn Władimir Wasiliew Jelena Chajeckaja

Pierwszy tom rewelacyjnej antologii rosyjskiej fantastyki, która od zawsze stała na bardzo wysokim poziomie, ale w Polsce jest (poza nielicznymi autorami) wybitnie niedoceniana. Co my tu mamy? "Czarna Ściana" L. Kudriacewa z rewelacyjną i oryginalną koncepcją wieloświata. J. Chajeckaja i tytułowy "Mroczny Bies" z niesamowitym i jedynym w swoim rodzaju klimatem. W. Kamsza z krótkim i oryginalnym opowiadaniem "Dzień strachu". "Portret wiedźmaga w młodości" J. Łukina z ciekawym i absurdalnym światem. W. Wasilew z opowiadaniem "Sztuczny dobór", które prezentuje (za zgodą A. Sapkowskiego) unowocześnioną alternatywną wersję Wiedźmina Geralta i wiedźminśkiego fachu. Na koniec A. Pierwuszyn z króciutkim eksperymentalnym utworem, który (niestety) psuje nieco odbiór całości. Świetny zbiór, który zdecydowanie warto sprawdzić.

Patryk Szczupakowski

ocenił na 8 5 miesięcy temu

Pokój do wynajęcia

Paweł Paliński Łukasz Orbitowski Kazimierz Kyrcz jr Łukasz Radecki Eva Mroczek Sebastian Imielski Aleksandra Zielińska

Bardzo mile zaskoczył mnie ten zbiór. Opowiadania świetne, różnorodne, każde wciągające i niepowtarzalne. Nie są to typowe klimaty horroru, po trosze tu grozy, fantastyki, legend. Nawet wybredny czytelnik znajdzie tu coś dla siebie. Polecam, zwłaszcza na ciemne, zamglone wieczory;)

Anna

oceniła na 7 10 lat temu

Dziki Mesjasz

Rafał W. Orkan

W Vakkerby pojawił się Dziki Mesjasz. Wokół niego krąży coraz więcej wyznawców, którzy ślepo podążają za jego słowami. Wkrótce świat, w którym żyją, ma ulec zupełnej przemianie. Wiele książek wydawanych przez Fabrykę Słów po prostu mi nie siada. Są „zbyt męskie”, często przy tym bardzo prostolinijne, skupiające się na mordobiciu i opierające się na prostych schematach. I nie żeby to zawsze było złe. Po prostu osobiście, jeśli mam sięgnąć po lekką lekturę to raczej nie w takiej tematyce. Ale „Dziki Mesjasz” jest pod tym względem trochę wyjątkowy. Choć owszem, to raczej typ męskiej literatury, ze sporą dawką mordobicia to po prostu widać, że Orkan potrafi pisać. Koncept autora na świat może nie jest najbardziej innowacyjny, ale bez wątpienia jest po prostu interesujący, zwłaszcza bądź co bądź w dość rozrywkowej fantastyce. Styl Orkana ma dobry ciężar i buduje dobry, dość mroczny klimat. Nie jest jednak idealnie. Mam wrażenie, zwłaszcza po lekturze dwóch tomów, że mimo wszystko widać brak pewnej wprawy Orkana w pisaniu. Bywa nieco chaotyczny. Widzę w tej historii też potencjał na coś więcej, niż ostatecznie wyszło. Wolałabym mimo wszystko, aby było tu nieco mniej rozrywkowo, a za to by autor skupił się nieco bardziej na tworzeniu świata czy bohaterów. W tej formie po prostu zbyt łatwo da się wyłapać np. postacie, stworzone tylko po to, by pokazać brutalność świata przedstawionego. Drugi tom to już po prostu powieść. Pierwszy był opowiadaniami, które stopniowo przeradzały się w jedną historię, tu zaś książka jest zdecydowanie bardziej jednolita. Autor miał też ciekawy koncept wyjściowy na fabułę: mimo wszystko nieczęsto czytam fantastykę o buntującej się sekcie. Doceniam też trochę zagranie na nosie takiemu czytelnikowi jak ja, który po tytułowym bohaterze wcale nie spodziewał się obrania właśnie takiego kierunku, jaki obrał pomiędzy tomami. Albo może po prostu byłam nieco naiwna… „Dziki Mesjasz” to solidna powieść rozrywkowa. Być może nie burzy trzeciej ściany, nie jest czymś zupełnie świeżym dla gatunku, ani nie jest perfekcyjna warsztatowo, ale naprawdę wyróżnia się na tle innych. I trochę szkoda, że na razie nowych powieści od Orkana ani widu, ani słychu…

Katrina

oceniła na 7 3 lata temu

Historia pana B.

Clive Barker

Pierwszy raz Historię Pana B. przeczytałam mając ok. 14 lat, czyli 13 lat temu. Byłam na wczasach w Bydgoszczy z dziadkami i znalazłam ją na jakimś straganie. Oczywiście najpierw zachwyciła mnie okładka, ale całkowicie przepadłam w jej treści. Pamiętam, że miałam w sobie mnóstwo uczuć - niepokój, współczucie, złość, adrenalinę. Czułam się nieswojo czytając tę książkę. A czytałam ją nocami, mimo że jest dość krótka, zajęło mi to kilka sesji sam na sam z Panem B. Moja opinia jest więc bardzo sentymentalna, ale to nie umniejsza powieści C. Barkera. Przeczytałam ją ponownie w tamtym roku i nie zawiodła mnie w żadnym stopniu. "Pamiętnik średniowiecznego demona, który jest uwięziony w stronach książki" - tak ją zawsze przedstawiam, bo tyle wystarczy. Książka jest genialna, trzyma w napięciu, historia dziejąca się w tle głównych wydarzeń pasuje idealnie. Czytając nie jesteś pewien/pewna czy masz sympatię do tytułowego demona, a pod koniec trzymasz w dłoni zapałki ze łzami w oczach. Gdybym mogła w niej cokolwiek zmienić, sprawiłabym, żeby miała przynajmniej 400 stron.

Megara

oceniła na 10 1 rok temu

Od nowiu do pełni

Hanna Fronczak

Nie jest zabawna. To wada. Rzeczywiście, nie skupia się na oddawaniu epoki, w której się dzieje, brakuje choćby opisu Pragi. To raczej ksiażka o ludzkich emocjach, pragnieniu włądzy nad śmiercią i tym, co ta władza przynosi. O szukaniu celu i o miłości. Jest nawet interesujaca, mnie wciągnęła, ale brakuje tej lekkości pióra...

Hipis

ocenił na 7 11 lat temu

Kanon Barbarzyńców, t.1

Jewgienij T. Olejniczak Rafał Dębski Tomasz Bochiński Robert J. Szmidt Dawid Juraszek Paweł Majka Cezary Frąc Michał Cetnarowski Anna Koronowicz

Cierpliwość jest cnotą. Przekonałem się o tym po raz kolejny podczas lektury tego zbioru, gdyż bardzo mało brakowało, a bym odłożył go na półkę z napisem ,,może nigdy?". Ale przemogłem się i zmęczyłem pierwsze opowiadania. Nie żeby były bardzo złe, w każdym było coś ciekawego. Może poza drugim, oryginalnym jak cios maczugą w łeb... I bohater trzeciego (prawie bliźniak Conana, wszystko potrafiący, dumny, potężny bohater, ale...charakteru i osobowości w nim za grosz) nieco mnie odstręczał... I ta ,,Wyspa mnichów", w której główny bohater jest barbarzyńcą chyba tylko dlatego, że tak wypada... Ale to bez znaczenia, gdyż o wszystkich zastrzeżeniach zapomniałem gdy zacząłem czytać kolejne opowiadania. W ,,Jestem ogniem" wreszcie zobaczyłem idealnego barbarzyńcę z wyboru, który nie jest nim dlatego, że cywilizacja do niego nie dotarła, ale takiego który nią zwyczajnie gardzi. Dalej było już tylko lepiej: wspaniale bawiłem się przy ,,Tęsknocie mieczy", która jest jednocześnie najdłuższym opowiadaniem serii. Z kolei ,,Valkar i muzyka ciemności" to humorystyczne podejście do klasyki, gdyż tytułowy barbarzyńca (nb bardzo sympatyczna postać) nie jest jego głównym bohaterem. Jest nim... podążający jego śladem grabarz, który dzięki jego barbarzyńskim wyczynom nigdy nie narzeka na brak klientów. Świetne podsumowanie całego gatunku, w końcu wizyta takiego powieściowego Conana zostawia skutki podobne do detonacji bomby atomowej... A skoro o Conanie mowa, pojawia się on w ostatnim opowiadaniu Rafała Dębskiego. I chociaż nie do końca zgadza się ono z wydarzeniami z powieści R. Howarda, to byłem nim zachwycony. Tak właśnie wyobrażałem sobie uginającego się pod ciężarem korony wielkiego wojownika... Gdybym chciał oceniać każde opowiadanie z osobna i wyciągnąć z ocen średnią, pewnie musiał bym całemu dać 6, może 7. Ale za to, że kiedy niemal wzruszony przewracałem ostatnia stronę i stwierdziłem z żalem: ,,Jak to? To już koniec?'' muszę dodać co najmniej jedno oczko.

Xarthras

ocenił na 8 10 lat temu

Bogowie przeklęci

Tomasz Bochiński

Historia rozgrywa się w wymyślonym przez autora świecie, w Ocalonej Krainie. W Krainie, w której to grabarze a nie jak to było dawniej kapłani, pomagają uwolnić dusze zmarłych i odsyłają je w Zaświaty. Akcja nabiera tempa w momencie, kiedy to w tajemniczych okolicznościach zaczynają znikać grabarze a Wielka Księżna Gadrin podejmuje decyzję aby utworzyć Szkołę Główną Grabarstwa Wyzwolonego. Chce w ten sposób zapobiec wrogim zamysłom tajemniczych zabójców grabarzy. Szkołą ma zarządzać mistrz fachu grabarskiego Elizabediath Monck. Powieść pełna jest magii, nierzeczywistych, fantastycznych krain i nadprzyrodzonych zjawisk. Szczególną uwagę należy zwrócić na odważnych i gotowych na wszystko bohaterów powieści. Na mnie osobiście największe wrażenie wywarła postać mortyr Kai-Te. Z jednej strony nieustraszona, dzielna i waleczna, z drugiej wrażliwa i uczuciowa dziewczyna. Podsumowując, oryginalna trzymająca w napięciu historia z dużym ładunkiem humoru. Jeśli lubicie tajemniczy klimat, niezłomnych bohaterów i zaskakujące akcje, sięgnijcie po tę książkę. Jest naprawdę warta przeczytania. Gorąco polecam.

Dorota

oceniła na 9 1 rok temu

Decathexis

Łukasz Śmigiel

Recenzja książki Łukasz Śmigiel: Decathexis W roku 1888, w świecie Kirkegaardu, religią panującą jest Śmierć, której podporządkowano każdy aspekt ludzkiego życia. Właśnie w takich realiach o sens istnienia walczą główni bohaterowie – młody tanatolog Jon Pendergast, człowiek o błyskotliwym umyśle i nieprzeciętnej wiedzy na temat zmarłych, oraz jego dobry przyjaciel, pierwszy szermierz królowej – Tancerz Śmierci, Danse Macabre. Bohaterowie starają się rozwiązać zagadkę zmarłych, którzy w niewyjaśniony sposób znikają z cmentarzy. Wiele wskazuje na to, że za mroczną tajemnicą stoi tajemniczy Kościół Morii i jego najwyższy kapłan Abaddon La Roche. -------------------------------------------------------- Decathexis to książka ciekawa. Klimatem przypomina mi wiele produkcji takich jak chociażby "Za kamień i za ciemność" autorstwa @piotr.t.dudek_pisarz @soniakorta, które czytałem jakiś czas temu. Bardzo polubiłem kilka postaci z tej książki i świetnie spędzało mi się z nimi czas. Książka ma masę ciekawych momentów, akcji, trochę tych zabawnych i zaskakujących. W książce tej można powiedzieć pojawiają się zombie co na plus. Miejsce akcji bardzo kojarzyło mi się z Londynem z czasów Kuby rozpruwacza. Naprawdę świetna historia, przez którą płynie się jak z prądem rzeki dzięki ciekawym opisom. Ogólnie strasznie szybko się to czytało i naprawdę na plus oceniam styli pisania autora. Czy polecam ? Bardzo. Przede wszystkim ciekawy jest sam tytuł i jego znaczenie. Moja ocena 5/5 ⭐⭐⭐⭐⭐ #bookstagrampl #książki #books #book #książka #czytambolubie #książkoholik #maniakksiążkowy #recenzjaksiążki #książkiżyciem #książkomania #dobraksiążka

Nemo_BookFish

ocenił na 8 1 rok temu

Głową w mur

Rafał W. Orkan

Technologiczny Zakon Braci Konstruktorów stoi na straży świętego imienia Maszynowego Boga. Podziemia świata skrywają tajemnice niewiele lepsze od tych najgorszych. Mieszkańcy się dostosowali - jedni są maszynowi, inni z rogami, a jeszcze inni niemal przeklęci lub zdeformowani. Jedni chcą uciec. Drudzy zrobią wszystko, by im to uniemożliwić. Czytanie tej książki było czystą przyjemnością. Kilka opowiadań, które z czasem łączą się w spójną całość, niesamowicie wciąga i wręcz zmusza, by sięgnąć po drugi tom. Wyraźnie widać inspiracje różnymi światami - coś z Warhammera, coś z Mad Maxa i kilka elementów przypominających miasto rodem z serialu Arcane. I co najważniejsze: to działa. Ten nieoczywisty miks tworzy świat, który naprawdę żyje… w przeciwieństwie do niektórych jego mieszkańców. Każda historia przesiąknięta jest brutalnością i beznadzieją. Nie ma tu wielu powodów do radości. Są za to momenty poruszające - takie, które uderzają jak scena z psem w Fullmetal Alchemist albo poświęcenie Goku w walce z Cellem. Ale spokojnie - znalazło się też miejsce na humor. I to w stylu, który momentami kojarzył mi się z Sapkowskim. W tym wszystkim pojawiają się też jednorożce. Albo w sumie nie. Rafał Orkan stworzył własne, niewielkie uniwersum, które pod koniec tomu zaczyna niekontrolowanie się rozrastać. I choć nie czytam zbyt wielu polskich autorów (co być może jest błędem), tutaj mam poczucie solidnie wykonanej roboty. Zdecydowanie sięgnę po kolejną część. ig: multiverse_hunter

Multiverse_Hunter

ocenił na 9 1 miesiąc temu

Tfu, pluje Chlu! czyli Opowieści z Pobrzeża

Marcin Wroński

Sprawnie napisany zbiór opowiadań, których akcja osadzona została w tej samej scenerii Pobrzeża, fabuły zazębiają się, a te same postacie występują w różnych tekstach. Nie ma tu wielkich fajerwerków, raczej niezłe rzemiosło, ale czyta się dobrze. Kilka zaskakujących puent, kilka prób wejścia na bardziej złożony poziom egzystencji ludzkiej i boskiej (ale bez nachalności), specyficzny humor. Warte polecenia.

Nefer

ocenił na 7 3 lata temu

Żałując za jutro

Sebastian Uznański

Wbrew notce wydawniczej z pewnością nie jest to klasyczna sapce opera, raczej postmodernistyczne pomieszanie wszelkiego rodzaju wątków, motywów, tradycji, legend i co tylko przyszło Autorowi do głowy – ni to fantasy, ni to SF, ni to space opera. Wszystko podlane sosem rozważań psychologicznych (dość dziwacznych), społecznych, politycznych, światopoglądowych Autora (tu na plus zaliczam zarówno otwarte, jak i zawoalowane drwiny z wszechobecnego obecnie political correct). Mieszane uczucia budzą liczne wątki romantyczno-erotyczne, wplecione przez S. Uznańskiego. Z jednej strony ubarwiają fabułę, z drugiej poprowadzono je w niezbyt wyszukany, jednostronny i wybitnie męski sposób. Może to również drwina z political correct? Bardziej jednak odbicie niezbyt zaawansowanego wieku Autora książki. Czyta się tę powieść w sumie nieźle i lektura upływa szybko. Nieustannie nasuwa się jednak refleksja, że to wszystko nie trzyma się kupy. Fabuła razi nieustannymi nielogicznościami i brakiem konsekwencji. Mam tu na myśli brak logiki wewnętrznej opisywanego świata oraz wydarzeń. A taką logiką powinna się jednak cechować kreacja powieściowego uniwersum, nawet uniwersum postmodernistycznej fantasy skrzyżowanej z SF. Przykład jeden z wielu. W którymś z kluczowych punktów akcji bohater obawia się przybycia patrolu wrogiej floty kosmicznej (dwóch zaledwie fregat, jak się okazuje), mogąc wystawić przeciwko nim jedynie elitarny szwadron demonów. Przedstawiono to jako kwestię życia i śmierci, powodzenia dalszych planów zdobycia władzy nad wszechświatem. A jakieś sto stron dalej ten sam szwadron bez problemu masakruje całkiem sporą flotyllę, stanowiącą eskortę głównego adwersarza naszego bohatera. Postmodernizm postmodernizmem, ale trudno kupić taką niefrasobliwość Autora.

Nefer

ocenił na 7 2 lata temu

Cytaty z książki Demony

... monotonia prowadziła zawsze do niedbalstwa.

Łukasz Śmigiel Demony Zobacz więcej

Więcej