Aleja Bzów

Historia Adama i Elizy ciekawa Pani Agaty pióro ładne,a jej styl urzekł mnie od pierwszej książki,jaką zaczęłam czytać. Trzyma książka w dobrym napięciu,porusza za serce mnie i wciąga niezwykle. Ubaw po pachy miałam rozerwałam się przy lekturze. Dobra,miła to książka była. Śmieszna po prostu przepadłam przy niej.

Bohaterce tej historii nic nie zostało oszczędzone. W młodości odejście ojca, alkoholizm matki. Potem małżeństwo, zdrada męża z najlepszą przyjaciółką i chęć zakończenia życia. Decyzja o wyjeździe i zaczęcie na nowo z czystą kartą, bez angażowania się w żadne relacje. Potem wizyta w hospicjum i lekcja pokory. Okazuje się, że obok są również niedoskonali ludzie, ale dający wsparcie i życzliwość. I refleksja, że można obrażać się na życie ale czy zawsze warto? To nasze wybory decydują, czy nas coś omija czy damy sobie szansę. Warto przeczytać. Polecam.

W niebie na agrafce - to dla mnie książka niemal idealna. Jest zabawna, szybko się czyta, ma interesującą fabułę... Niestety dla mnie zbyt szybko się kończy. Zuzanna samotnie wychowuje synka, pracuje w banku a w wolnym czasie maluje. Na pogrzebie ciotki zaczepia ją pewien mężczyzna i od tego wszystko się zaczyna.

Kontynuacja historii z pachnącymi bzami w tle okazała się jeszcze lepsza. Ale kurczę, jaka kobieta, nawet najbardziej emocjonalna i mocno zraniona daje się namówić na coś takiego jak Izabela?!.. Przecież to jakiś nonsens. Ja rozumiem, że obie panie, które doprowadziły do tego galimatiasu, mama głównej bohaterki i jej przyjaciółka, same doświadczyły zdrady i przemawiała przez nie urażona duma, ale żeby choćby przez chwilę nie dopuściły do siebie myśli, że ta cała historia to po prostu nieporozumienie? Co, lub raczej kogo, muszę pochwalić, to postać Joanny. Bardzo fajnie się zmieniła i na końcu była moją ulubioną. A samo zakończenie super pomysłowe :D

Kornelia to niezależna trzydziestoletnia singielka niezależna finansowo, pracuje zawodowo w księgarni, ma trzy najlepsze,wspaniałe przyjaciółki Igę, Gosię, Dorotę które są bardzo szczęśliwymi kobietami, matkami w związku chcą tego samego dla Kornelii, męskiego ramienia wyswatać ją, żeby poznała idealnego, uczciwego mężczyznę i była szczęśliwa. Kobieta ma męża, z którym się rozstaje małżeństwo jej się rozsypuje. Gdy poznaje Piotra pracującego budowlańca zakochuje się w nim, czuje się bardzo szczęśliwa, lecz kiedy dowiaduje się, że ma budować autostradę na jej posesji oburzona jest, ich drogi się rozchodzą. Zwariowane przyjaciółki Kornelii wyszukują swojej przyjaciółce coraz to innych facetów, wyselekcjonowanych lecz Kornelia trafia na nieudaczników, dziwaków samych,z którymi nie chce mieć nic do czynienia. Poznaje też drugiego konkurenta do jej ręki Dżerrego jest miejscowym anglistą, adoratorem Kornelii niby spokojny, miły człowiek, a jest osobą o kilku twarzach, pomysłów dużo ma na życie. Irytowała mnie bratowa Kornelii damulka z bożej łaski drwiła, kpiła z Kornelii karygodne to jest zachowanie jest, Piotra nie obdarzyłam sympatią uważał się za paniczyka. Natomiast Kornelia to ciepła, barwna,wspaniała postać wzbudziła we mnie mnóstwo sympatii. Bije ciepło, dobroć od niej. Cała ta powieść rozgrywa się w malowniczym, pięknym, turystycznym miasteczku nieopodal Krakowa.Swoje całe życie spędziła w "Zamkowej Willi" gdzie mieszka z rodzicami i swoim bratem. Urocza atmosfera w tym miasteczku urzekła mnie, wszyscy o sobie wiedzą, a jak chcą się czegoś dowiedzieć to wybrać się trzeba do fryzjera, gdzie z nowymi,świeżymi plotkami jest się na bieżąco wszystko wie się o każdym mieszkańcu. Renata.L.Górka stworzyła piękną, mądrą historię opowiadającą o Kornelii kobiecie, która dokonała wyboru dla siebie, że bycie singielką nie jest takie złe jest jej z tym dobrze, jednak po jakimś czasie zaczyna tęsknić za prawdziwym uczuciem,szczęściem.Na Igę, Gosię, Dorotę może zawsze polegać, wspierają ją bardzo pragną by wreszcie znalazła tego jedynego, właściwego partnera na całe życie by ktoś ją pokochał. Zaskoczona jestem powieścią,wzruszyła mnie i zaciekawiła jest to literatura obyczajowa porusza ludzkie serca. Wspaniale mieć takie cudowne, fajne przyjaciółki jak Iga,Gosia, Dorota, Nela. Gdy potrzebujemy je to zawsze będą przy nas, nie zawiodą nas wcale. Są zawsze na dobre i na złe w trudnych chwilach. Tak jak na wspaniałą, kochaną rodzinę możemy liczyć w każdej chwili zawsze. "Cztery pory lata" to piękna historia o przyjaźni, miłości, rodzinie najważniejsze to wartości w życiu, jest to niesamowita wycieczka po uroczych i przepięknych "Zielonych zakątkach"Przeniosłam się w ten wyjątkowy, ciekawy świat przyrody, słuchając śpiewu ptaków, czułam zapach pięknego lasu, otaczającą przyrodę. Jest to powieść życiowa,wspaniała i pogodna z przyjemnością ją przeczytałam pełna emocji,niezwykłych opisów, bardzo wzruszyłam się przy tej książce.

"MIŁOŚĆ WYCZYTANA Z NUT " - ALEKSANDRA TYL Historia opisana jest delikatną opowieścią, ale nie pozbawiona wielu emocji. Eliza to 29 letnia singielka, która pracuje w świetlicy społecznej. Pomaga tam dzieciom z różnych dysfunkcyjnych rodzin. Pewnego dnia do szpitala trafia jeden z jej podopiecznych tam poznaje młodego lekarza Adama. Adam wręcza jej swoją wizytówkę z informacją by się odezwała w sprawie chłopaka. Jednak nie była potrzeba, ponieważ chłopak szybko wychodzi ze szpitala. Za namową przyjaciółki Magdy znajduje inny powód i dzwoni do Adama. Tak zaczyna się jej znajomość z lekarzem. Los bywa przewrotny dlatego pewnie na jej drodze pojawia się stary kolega, który kiedyś robił wszystko by zwrócić uwagę Elizy. Bruno chce z powrotem nawiązać jakąś relację. Jednak Eliza choć się podkochiwała w nim 10 lat temu, to z powodu jego zawodu i nastawienia jej ówczesnych koleżanek zrezygnowała z relacji. Teraz na powrót coś w niej się odzywa, jednak na przeciwległej szali jest stateczny Adam. Jak potoczy się życie Elizy, kiedy na jej drodze stają dwóch mężczyzn, jakie decyzje przyjdzie Elizie podjąć. Czy wybierze poukładanego, dobrze zapowiadającego się lekarza Adama, Czy może Bruna, którego kiedyś odrzuciła, i który gra w każdym miejscu na skrzypcach? Autorka nigdy nie zawodzi mnie, ilekroć sięgnę po jej książkę, jest ona inna niż poprzednia, ale bardzo ciekawa i z nieprzewidywalnym zakończeniem. Polecam OCENA 10/10 76/25 (09/06) ) Obyczaj 72/25 ILOŚC STRON: 302 DATA I WYDANIA: 28.01..2010 DATA WZNOWIENIA 11.06.2024 r czas przewidziany czytania: 05 h 02 min. Czas słuchania: 09 h 55 min Lektorzy Karolina Kalina - Bulcewicz Anastazja skończona 22.06.2025 (słuchana)

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i od razu trafiłam na historię pełną emocji. To typowa kobieca powieść obyczajowa z nutką tajemniczości i zagadek, którą czyta się naprawdę przyjemnie. Poznajemy losy Marty i Rafała oraz ich dorastających bliźniąt, Rozalii i Kajetana. Niestety Rafał w pewnym momencie się zapomniał i wszystko się posypało. Po tym, co zrobił, Marta podejmuje decyzję o rozwodzie i zostaje sama z codziennymi problemami. A tych jej nie brakuje, trudna praca, wymagająca i wszystkowiedząca matka, siostra, która bardziej bierze niż daje… W pewnym momencie czuć, jak bardzo Marta jest tym wszystkim przytłoczona. I chyba właśnie wtedy zaczyna się coś zmieniać. Postanawia w końcu zacząć żyć po swojemu, tak, jak jej dobrze. W jej życiu pojawia się też ktoś… tajemniczy Szymon, który daje jej wsparcie, choć tylko online. Podczas czytania były momenty, kiedy się uśmiechałam, ale też takie, które mnie irytowały. Bardzo kibicowałam Marcie i trzymałam za nią kciuki do samego końca. To ciepła, życiowa historia, w której wiele osób może odnaleźć kawałek siebie. Zdecydowanie polecam 💛🩷🌸

Moje początki z ''Wieczorem panieńskim'' łatwe nie były. Musiałam się nauczyć stylu pisania autorki. Już od pierwszych stron czytelnik zostaje przytłoczony ogromem informacji. Pojawiają się dziesiątki imion i przezwisk bohaterek oraz ich pogmatwane życiorysy, a wszystko to przemieszane ze sobą tak, że często trudno się połapać, o kim w danym momencie mowa. Czytając miałam także wrażenie, jakbym znalazła się na targu przekupek lub w samym środku babskiego spotkania, gdzie jedna kobieta przekrzykuje drugą. Dosłownie słyszałam ten jazgot ;) Po kilkudziesięciu stronach przyzwyczaiłam się już, że podczas rozmów bohaterek pojawia się tysiące dygresji. Jednak patrząc na książkę całościowo, jest zabawna i podziwiam autorkę za to, że wymyśliła tak pokręconą i wielowątkową historię.

Jak wszystkie książki Pani Renaty tak i ta spełniła moje oczekiwania. książka opowiada o czterech kobietach, które połączyła przyjaźń. Autorka pokazuje jak na czym polega przyjaźń i wspólne rozwiązywanie problemów. Książka napisana w prostym, zrozumiałym stylu. Czyta się ją po prostu szybko, miło, lekko i przyjemnie. Dobra książka poruszająca ciekawe i ważne tematy.

Dowcipna i wartka opowieść o kłopotliwym byciu tą trzecią. Czterdziestokilkuletnia Iza wikła się w romans z żonatym mężczyzną. Decyzja na pierwszy rzut oka nie wydaje się odpowiedzialna, ale… Czarek jest fajny, przystojny, a jego małżeństwo to fikcja. Bohaterka – pierwszy raz w życiu – postanawia walczyć o swoje. Tyle że wybranek nie wykazuje się nadmierną odwagą w sprawie poinformowania małżonki o swojej nowej partnerce… Izę wspierają koleżanki, z którymi odnowiła znajomość po latach. Wśród nich są: projektantka mody – singielka wbrew własnej woli, redaktorka radiowa, przedszkolanka, niepracująca żona marynarza oraz kobieta-cudak – humanistka, która robi karierę w… banku. Co w sprawach sercowych niezawodne przyjaciółki doradzą nie zawsze roztropnej Izie? Błagam nie czytajcie tej książki w środkach komunikacji miejskiej 😂 bo grozi niekontrolowanymi salwami śmiechu. Przyjaciółki Izy to mistrzynie ciętej riposty i błyskotliwych wypowiedzi. Nie sugerujcie się tym związkiem Izy z Czarkiem, to tylko dodatek do "dziewczynek", które wiodą prym w tej książce. Książka trochę długa, bo blisko 600 stron, ale ja połknęłam ją w 2 dni. Bardzo polecam, to prawdziwy balsam na zły humor, czy gorszy czas.

O tom pierwszy z biblioteki,oni ładnie się tulą. I były tam mowy o Wyklętych,jeden był szpiclem UB, Tam,też była przemoc domowa,czyli coś bardzo brzydki.Mi się podobała,książka. Bo lubię główną bohaterkę ,ona czasem jest wybuchowa i ma porywczy charakter. Ale wie,czego chcę.I jak ładna przyroda tam była.

Szczególnej uwadze miłośnikom polskiej literatury polecam książkę ZEMSTA Małgorzaty Maciejewskiej Jak pomścić samobójczą śmierć przyjaciółki? Jak załatwić wiarołomnego męża i jego wredną kochankę? To nie kryminał. Nie jest to romans. To opowieść o lojalności i przyjaźni do końca świata. Mimo gorzkiego tematu przewodniego książka jest napisana lekkim językiem, z humorem i fantazją. Warto przeczytać! Szkoda, że autorka poprzestała na tej jednej książce. Nie tracę nadziei, że znowu napisze coś tak rewelacyjnego.

Zgadzam się z większością recenzji poniżej. Książka dobra jako przerywnik między bardziej wymagającymi pozycjami (w tym również po Sprawie Hoffmannowej tej samej autorki), w których nie ma końca udręce i nieszczęściu. Mamy tu nieco humorystycznie pokazane "uroki" samotnego rodzicielstwa, jest obowiązkowo szalona przyjaciółka i w pakiecie jeszcze szalona matka. Przewidywalne zakończenie, może być zarówno dobrą jak i zła cechą powieści, zależy co kto lubi :)

Uwielbiam książki, które od pierwszej strony przyciągają i to nie akcją, ale klimatem tworzonym przez autorkę. Tak było i w tym przypadku. Po kilku kartkach książka mnie pochłonęła, a potem tylko rozkoszowałam się przyjemnością obcowania ze wspaniałymi i mądrymi bohaterami. A najbardziej fascynujący jest fakt, że akcja powieści jest powolna, leniwa, ale w żadnym wypadku nie ma tu nudy. Autorka emocjami bohaterów opowiada nam ich losy. Oprócz akcji bieżącej cofamy się w lata młodości Małgorzaty, kiedy to wydarzenia odcisnęły piętno na całym jej późniejszym życiu. To życie momentami bolesne i dramatyczne, ale autorka nie epatuje rozpaczą. Wręcz przeciwnie - oczy wilgotnieją, gdy śledzimy rozterki i wybory Małgorzaty, ale podziwiamy również jej siłę i determinację. Powieść jest przepełniona miłością w różnych postaciach i pomimo iż ta miłość wylewa się z każdej strony nie ma w niej ani odrobiny fałszu czy patosu. Książka wspaniała od początku do ostatniej linijki, bo zakończenie piękne, a to rzadkość. Często nawet w bardzo dobrych książkach ostatnie kartki niestety ociekają banałem. Tutaj było pięknie, wzruszająco i aż żal, że się skończyło.

Książka sama w sobie nie jest zła. Ma ciekawą tematykę - nowa żona taty z punktu widzenia dzieci, to okrutna macocha, która zatruje im życie. Iza stara się nawiązać jakąś nić porozumienia z dziećmi męża. Problem jest w tym, że córka Piotra, traktuje ją z wrogim nastawieniem, a gdy kobieta zwraca jej uwagę, gówniara biegnie z płaczem do tatusia. I okej, tyle że Piotr to postać nieobecna, niby jest ale jakby za szybą. Iza prosi aby porozmawiał z córką, a ten wzrusza ramionami z tekstem sorry nie mój problem sama się z nimi dogadaj. PRACA, praca i praca. Ponadto postać Piotra wygrywa statuetkę najbardziej wk*rw*ającej postaci pierwszego półrocza 2023. Odejmuję kolejne dwie gwiazdki za zakończenie, którego dosłownie nie ma. To tak jakby urwać opowieść w połowie. Ciekawił mnie też nierozwiązany problem. Rozumiem otwarte zakończenie ale nie w ten sposób, bo z tego co odczułam, to Iza albo by odeszła od męża albo by została. [SPOILER] Iza chciała mieć też swoje biologiczne dzieci, a Piotr mówił w kółko po co chcesz bawić się w pieluchy - zobacz trafiły ci się odchowane. Iza rozważała odejście i znalezienie mężczyzny, który da jej dziecko. [KONIEC SPOILERU]. Taki problem w małżeństwie uważam za poważny, dlatego takie zakończenie książki mnie mocno zdenerwowało. 500 stron i brak rozwiązanego problemu, który według mnie jest ważny, ale znalazło się miejsce na sceny, które do książki nic nie wnosiły i można by było je na spokojnie usunąć.

Świetna historia, która nie pozwala oderwać się od niej na dłużej. Rodzinna zagadka jest drogą do wyjścia że swojego poukładanego, ale nudnego świata. Pokazuje na kogo możemy liczyć, a kto niestety nie zasługuje na naszą uwagę. Pozwala poznać lisy swojej rodziny jak i pokazać drogę do szczęścia. Książka napisana w pięknym stylu, z ciekawym sposobem na połączenie teraźniejszości z przeszłością.

Książeczka dość sympatyczna, ale też miałkawa i nazbyt lekka, choć o tematyce istotnej. Sama forma jest umiarkowanie trafiona, podobnie jak styl, ale to już kwestia gustu. Tekst daje się bez pośpiechu przeczytać w kilka dni. Czyli to takie czytadełko, no na kocyk choćby :) Bohaterka naiwna i dość schematyczna próbuje stawić czoło sytuacji, która jest trochę patowa, trudna i ciężko akceptowalna. Ratunek przychodzi z mało oczekiwanej strony. Nieoczekiwanej, niespodziewanej …no to przesada. Ostatecznie trzeba napisać, że to nie jest całkiem dojrzała lektura, ale na swój sposób jeszcze mająca walor. Jest o tym, co ma miejsce w wielu rodzinach. Jest o udawaniu, o samotności, lęku, traumie, rozczarowaniu, niepewności, o marzeniach i nadziei. Tytułowa Inga nie jest jedyną osobą, która pod pozorami normalności ukrywa zgryzotę i obawy. Upust emocjom daje w udostępnianym tekście pisanym. Co z tego wyniknie? To treść książki …raczej wakacyjnej. Lektura zdecydowanie kobieca!

Anna Szepielak to polska pisarka, nauczycielka, recenzentka i dziennikarka. Autorka 13 książek z literatury obyczajowej, romansu, literatury pięknej oraz powieści historycznej. Najbardziej lubi podróże w przeszłość, a przez życie woli spacerować niż pośpiesznie biec. Urodziła się w urokliwych Górach Tarnowskich, jest absolwentką Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Debiutowała w roku 2010 powieścią „Francuskie zlecenie". Jej bestsellerowa i nagradzana "Saga małopolska" doczekała się wznowień, zaś cykl historyczny "Dziedzictwo rodu" jest przez czytelników określany jako klimatyczna, niebanalnie skonstruowana opowieść rodowa. Popularność zdobyła również inna powieść autorki, "Dworek pod Lipami", która zyskała status bestsellera. Autorka została również wyróżniona, otrzymując nagrody jury w plebiscycie portalu granice.pl, przyznane za książki "Młyn nad Czarnym Potokiem", a także "Wspomnienia w sepii". "Dworek pod lipami" to powieść z gatunku literatury pięknej, która na rynku czytelniczym ukazała się w 2012 roku pod patronatem wydawnictwa Nasza Księgarnia. Powieść liczy sobie 528 stron. Gabriela, autorka bestsellerów, ma dość łzawych czytadeł. Chce napisać wreszcie coś ambitnego. Niestety, wydawca nie podziela jej entuzjazmu. Na dodatek kobieta niezbyt dobrze czuje się w domu niedawno poślubionego męża. Wszystko ma tam stałe miejsce i tylko dla niej nie przewidziano go zbyt wiele. Kiedy więc nadarza się okazja wyjazdu na wieś, Gabriela ochoczo z niej korzysta. Zajmując się zwierzętami i domem przyjaciółki, ma wiele czasu na myślenie. A także pisanie wymarzonej książki... Na oczach czytelnika powstaje opowieść, dzięki której Gabriela zrozumie, czego tak naprawdę pragnie. Z "Dworkiem..." po raz pierwszy zetknęłam się 11 lat temu. Czytając wtedy tę książkę odniosłam pozytywne wrażenia, więc z przyjemnością sięgnęłam po nią po raz drugi. Czytając ją po latach zdania nie zmieniłam - "Dworek pod lipami" to bardzo dobra historia obyczajowa i rodzinna Gabrieli Strzeleckiej, autorki bestsellerowej serii o weterynarz Julii. Gabriela obecnie przechodzi "kryzys twórczy" - ma dość swojej głównej bohaterki, marzy o tym, żeby stworzyć coś ambitnego - oraz kryzys rodzinny - jako młoda mężatka czuje się niepewnie w domu męża, wyobcowana pośród jego domowników, niepewna swojej pozycji zarówno w związku jaki i w domu. Wyjazd na wieś do przyjaciółki ma być przełomowym momentem w życiu Gabrieli. Kobieta ma nadzieję, że pobyt w innym miejscu pozwoli jej odetchnąć od codziennej rutyny i problemów a nowe miejsce wyzwoli natchnienie do nowej twórczości. Czy na wsi kobieta odzyska spokój? Jak przyjmą ją nowi sąsiedzi? W jakie tarapaty wpakuje się nasza bohaterka? Czy uda jej się zażegnać małżeński kryzys? I najważniejsze pytanie - czy Gabriela stworzy powieść o jakiej marzy? Książka jest przyjemna w odbiorze. Autorka stworzyła dobrą powieść obyczajową, którą śledzi się z przyjemnością. Polubiłam Gabrielę, w pewnym momencie zrozumiałam jej rozterki i z całego serca kibicowałam, aby udało jej się wszystko rozwiązać pomyślnie. Autorka książki dała czytelnikowi możliwość na wzruszenie i śmiech, ale stworzyła również momenty, które wprowadzają w niepokój i wywołują strach. Czytając książkę śledzimy nie tylko losy Gabrieli, ale również Celiny, jej nowej bohaterki, która powoli rodzi się w umyśle pisarki. Jest to ciekawa postać, podobnie jak jej twórczyni. Panie są nawet do siebie podobne... Co wyniknie z "rozmów" Gabrieli z Celiną? Czy kobiecie uda się stworzyć nową, bestsellerową powieść? Osobiście przyznam, że chyba sięgnęłabym po losy Celiny, gdyby się takowe ukazały 😉 "Dworek pod lipami" to bardzo dobra, wciągająca i ciekawa historia o kobiecych, małżeńskich rozterkach. Cieszę się, że po latach do niej powróciłam i znów miałam okazję na nowo poznać zwariowaną Gabrielę i nie mniej interesującą Celinę. Bardzo fajna historia, dobra odskocznia na leniwe, coraz cieplejsze dni. Polecam. WYZWANIE CZYTELNICZE - MAJ 2024 - PRZECZYTAM KSIĄŻKĘ Z GATUNKU LITERATURA PIĘKNA.

Były sobie dwie siostry, a ich matka Katarzyna miała wkrótce świętować pięćdziesiąte urodziny. Julia i Monika mimo odmiennych temperamentów wzajemnie się wspierają i dopingują do pozytywnych zmian. Dzięki zakładowi z Moniką Julia poznała męża Damiana, gdy jej związek z Jackiem się wypalał. Kobietom w perypetiach uczuciowych i zawodowych pomaga wróżka Eleonora. Wdowa założyła agencję matrymonialną i powoli zdobywa renomę jako że coraz więcej par w średnim wieku zostało skojarzonych z sukcesem dzięki staraniom Katarzyny. Jednocześnie ktoś obserwuje Julie i Damiana z ukrycia, i wątek kryminalny stopniowo przyćmiewa wszystkie inne pomysły fabularne. Julia jest artystką, ale od pewnego czasu cierpi na niemoc twórczą gdyż straciła dziecko (cztery lata wcześniej). Na domiar złego Damianowi przydarzył się dziwny wypadek został potrącony i z poważnymi obrażeniami wylądował w szpitalu. Śledztwo utknęło w martwym punkcie. Interesujące postaci, przebojowa, wojownicza i nie chcąca się ustatkować Mona kontra macierzyńska Julia to ujmujące bohaterki, o których losach chce się czytać. Mimo że sprawa wypadku i rożnych kłopotów sióstr jest poważna, wszystkie sytuacje i komplikacje opisane są z humorem i ciepłem. Jest to dość rozrywkowa lektura, zwłaszcza gdy spojrzy się na działania agencji, wymagania klientek, absurdalne sytuacje w które się pakują kobiety. Julia podejrzewa męża o zdradę, nie potrafi się tym samym zrewanżować. Damian od dwóch lat łoży na niewidomą kobietę, której mąż był jego przyjacielem. Na szczęście nieporozumienia między małżonkami da się wyjaśnić. A przygodny Adam z którym miała zdradzić męża zainteresował się Monia, co przyjechała odholować ululaną siostrę do domu. Monika i Adam odbędą podróż w przeszłość Damiana, by ustalić, kim jest prześladowca, dlaczego się chce mścić na ich rodzinie. Wątek kryminalny jest potraktowany z przymrużeniem oka, niektóre incydenty podkreślają rozrywkowy charakter tej powieści. Całkiem miła odskocznia od codziennych problemów bardziej prozaicznej natury.

Czytałam wiele książek tej autorki, lubię jej styl i tematykę jej powieści, ale ta na pewno nie jest wybitna. Początek wiele obiecywał i porzucona przed ołtarzem panna młoda od razu chwyciła za serce, jej dziwne układy rodzinne sprawiły, że poczułam sympatię do Aliny... Z czasem było już tylko... mniej ciekawie, żeby nie powiedzieć, że nudno. Za dużo fantazji, za mało realizmu, ale doczytałam do końca by wiedzieć, co tak naprawdę autorka chciała mi przekazać.