Niedziela, która zdarzyła się w środę

Wspaniałe reportaże – czyta się je jednym tchem. Choć akcja toczy się tuż po transformacji, wiele poruszanych kwestii wcale nie straciło na aktualności. Niektóre historie bawią, inne wzruszają, a jeszcze inne potrafią zszokować (jak choćby opis budowy Lichenia).

Wspaniałe reportaże – czyta się je jednym tchem. Choć akcja toczy się tuż po transformacji, wiele poruszanych kwestii wcale nie straciło na aktualności. Niektóre historie bawią, inne wzruszają, a jeszcze inne potrafią zszokować (jak choćby opis budowy Lichenia).

"Niedziela, która zdarzyła się w środę" jest zbiorem skrawków życia, przemyśleń.
Dobór tekstów jest zróżnicowany pod względem tematycznym. Przede wszystkim największym plusem tej pozycji jest autentyczność oraz szczerość. Czytając nie jest się pewnym o czym będzie następna historia, czym zaskoczy, czym wzruszy, jakie wzbudzi emocje (a wzbudza za każdym razem).

"Niedziela, która zdarzyła się w środę" jest zbiorem skrawków życia, przemyśleń.
Dobór tekstów jest zróżnicowany pod względem tematycznym. Przede wszystkim największym plusem tej pozycji jest autentyczność oraz szczerość. Czytając nie jest się pewnym o czym będzie następna historia, czym zaskoczy, czym wzruszy, jakie wzbudzi emocje (a wzbudza za każdym razem).

"Niedziela, która zdarzyła się w środę" jest zbiorem skrawków życia, przemyśleń.
Dobór tekstów jest zróżnicowany pod względem tematycznym. Przede wszystkim największym plusem tej pozycji jest autentyczność oraz szczerość. Czytając nie jest się pewnym o czym będzie następna historia, czym zaskoczy, czym wzruszy, jakie wzbudzi emocje (a wzbudza za każdym razem).

"Niedziela, która zdarzyła się w środę" jest zbiorem skrawków życia, przemyśleń.
Dobór tekstów jest zróżnicowany pod względem tematycznym. Przede wszystkim największym plusem tej pozycji jest autentyczność oraz szczerość. Czytając nie jest się pewnym o czym będzie następna historia, czym zaskoczy, czym wzruszy, jakie wzbudzi emocje (a wzbudza za każdym razem).

Strasznie mnie ta książka przygnębiła.
Świetnie pokazuje lata 90.

Strasznie mnie ta książka przygnębiła.
Świetnie pokazuje lata 90.

Ciekawe przeniesie się w czasie. Chociaż niektóre teksty po 30 latach nie straciły na aktualności.

Ciekawe przeniesie się w czasie. Chociaż niektóre teksty po 30 latach nie straciły na aktualności.

Teksty Mariusza Szczygła to przykład dziennikarstwa najwyższej próby. Na próżno szukać reportaży tej klasy na portalach internetowych, nawet tych poważnych. To stara szkoła dziennikarska, choć autor do starców wszak nie należy. Teksty zamieszczone w zbiorze „Niedziela, która zdarzyła się w środę” cechuje rzetelność, staranność językowa i szacunek okazywany każdemu bohaterowi, niezależnie czy jest on księdzem budującym sanktuarium w Licheniu, czy zwolnionym z pracy w ELWRO robotnikiem. Szczygieł słucha każdego, nie moralizuje, nie przemyca swoich tez, do których trzeba dopasować opowiadane historie. A opowiada wyśmienicie.
„Niedziela, która...” to pierwszy zbiór reportaży tego publicysty, opublikowanych w prasie z lat 90. Krążą one wokół problemów i zjawisk okresu przemian ustrojowych, tworząc obraz Polski, która już nie istnieje, ale która dała początek temu, co mamy dzisiaj. Autor ukazuje ludzi zmuszonych do odnalezienia się po zmianie ustroju, z różnym skutkiem; uwiedzionych nadzieją, że będą żyli tak, jak na mitycznym do tej pory Zachodzie; marzących o rzeczach wcześniej nieosiągalnych- wakacjach w tropikach, kurtce z koca, samochodzie albo mieszkaniu. Pamiętam te czasy dość dobrze, a opisywane zjawiska były głośno komentowane wtedy, gdy wchodziłam w dorosłość. Reportaż „Onanizm polski” wywołał sporą sensację, a tekst o działalności firmy Amway był głośno komentowany przez wszystkich, którzy się z tą nazwą kiedykolwiek zetknęli (a kto się nie zetknął?). Bardzo podobał mi się artykuł o zmianach w polszczyźnie oraz o fenomenie muzyki chodnikowej, czyli disco polo.
Wydanie leżące przede mną pochodzi z 2011 roku i jest wydaniem drugim zmienionym. Wydawnictwo Czarne dołączyło do tekstów Mariusza Szczygła fotografie Witolda Krassowskiego. Czarno- białe, wykonane w dobie przedcyfrowej, ciekawie ilustrują rzeczywistość, o której traktują reportaże. Miałam jednak wrażenie, że umieszczono je nieco przypadkowo. Wyjątkiem są zdjęcia z budowy kościoła w Licheniu- te rzeczywiście łączą się z tekstem. Co jednak wspólnego z artykułem o seksualności Polaków ma fotografia przedstawiająca chłopaka przebranego za Hankę Bielicką? Albo w tekście o nowych słowach w języku fotografia z kampanii wyborczej Aleksandra Kwaśniewskiego? Nie wiem.
Jako całość ten zbiór bardzo mi się podobał. Stanowi przykład dobrego warsztatu dziennikarskiego i jest ciekawym świadectwem epoki, którą wieku wciąż pamięta i która nas definiuje do dziś.
Polecam.

Teksty Mariusza Szczygła to przykład dziennikarstwa najwyższej próby. Na próżno szukać reportaży tej klasy na portalach internetowych, nawet tych poważnych. To stara szkoła dziennikarska, choć autor do starców wszak nie należy. Teksty zamieszczone w zbiorze „Niedziela, która zdarzyła się w środę” cechuje rzetelność, staranność językowa i szacunek okazywany każdemu...

Zbiór reportaży, które powstały w latach 90. i doskonale oddają atmosferę Polski tuż po transformacji ustrojowej.
Czy lata 90. – czas chaosu, nadziei i absurdów – ukształtowały dzisiejszą Polskę bardziej niż jakakolwiek inna dekada?
Szczygieł z reporterską wnikliwością i ironią portretuje codzienność – od fenomenu disco polo, przez narodziny bazyliki w Licheniu, po ogłoszenia z gazet i absurdy nowej rzeczywistości
Autor zmusza do refleksji nad tym, jak rodzi się nowa tożsamość narodowa w czasach gwałtownych zmian. Czy potrafimy śmiać się z własnych słabości i zaakceptować, że historia najnowsza jest równie ważna jak ta odległa?

Zbiór reportaży, które powstały w latach 90. i doskonale oddają atmosferę Polski tuż po transformacji ustrojowej.
Czy lata 90. – czas chaosu, nadziei i absurdów – ukształtowały dzisiejszą Polskę bardziej niż jakakolwiek inna dekada?
Szczygieł z reporterską wnikliwością i ironią portretuje codzienność – od fenomenu disco polo, przez narodziny bazyliki w Licheniu, po...

Wybitny talent autora i współautorów.. Warto sięgnąć po obrazy Polski początku lat 90.

Wybitny talent autora i współautorów.. Warto sięgnąć po obrazy Polski początku lat 90.

Zbiór najlepszych reportaży Mariusza Szczygła z lat 90-tych ubiegłego wieku. Bardzo dobrze obrazują one realia tamtego okresu, jak transformacja ustrojowa wpłynęła na życia Polaków. Ten okres wpłynął na nas we wszystkich sferach: ekonomicznej, politycznej, społecznej, językowej. Człowiek powoli stawał się towarem, a kraj jednym, wielkim targowiskiem. Powszechna była bieda i bezrobocie, ale ludzie jakoś dawali radę. Polecam.

Zbiór najlepszych reportaży Mariusza Szczygła z lat 90-tych ubiegłego wieku. Bardzo dobrze obrazują one realia tamtego okresu, jak transformacja ustrojowa wpłynęła na życia Polaków. Ten okres wpłynął na nas we wszystkich sferach: ekonomicznej, politycznej, społecznej, językowej. Człowiek powoli stawał się towarem, a kraj jednym, wielkim targowiskiem. Powszechna była bieda i...

Reportaże, reportaże... nigdy mi się nie znudzą. A kto jest królem gatunku? Oczywiście Mariusz Szczygieł! Ostatnio przeczytałam jego książkę "Niedziela, która zdarzyła się w środę". Było warto!
Piętnaście krótkich historii z lat dziewiędziesiątych. W tamtym okresie chodziłam już do szkoły podstwowej, więc sporo pamiętam. Tym bardziej z przyjemnością zagłębiłam się w lekturę. Przeczytałam o dramatach ludzi zwolnionych z pracy i tych piszących listy do Rzecznika Praw Obywatelskich. Zaciekawiły i rozbawiły mnie ogłoszenia z 1993 roku. Informacje o nowych słowach w języku polskim, znalazłam w reportażu "Pokaż język".
Najciekawsza dla mnie jest opowieść o powstaniu bazyliki w Licheniu. Rosła ona bowiem na moich oczach. Pamiętam też produkty z firmy Amway, które pewnego dnia pojawiły się w moim domu. O tej firmie i mydleniu ludziom oczu też przeczytacie. Najbardziej rozbawił mnie tekst pt. "Onanizm polski", jak na tamte lata, bardzo kontrowersyjny.
Mariusz Szczygieł swoją książką, niczym wehikułem czasu, przenosi czytelniczki i czytelników do nie tak odległych lat dziewiędziesiątych. Polecam "wsiąść" zarówno tym, którzy pamiętają, jak i tym, którzy słyszeli o tych czasach tylko w opowieściach. Czytajcie!

Reportaże, reportaże... nigdy mi się nie znudzą. A kto jest królem gatunku? Oczywiście Mariusz Szczygieł! Ostatnio przeczytałam jego książkę "Niedziela, która zdarzyła się w środę". Było warto!
Piętnaście krótkich historii z lat dziewiędziesiątych. W tamtym okresie chodziłam już do szkoły podstwowej, więc sporo pamiętam. Tym bardziej z przyjemnością zagłębiłam się w...