Cud uważności. Prosty podręcznik medytacji

Krótki poradnik nt. medytacji, na końcu znajdują się ćwiczenia medytacyjne (w większości znane).

Krótki poradnik nt. medytacji, na końcu znajdują się ćwiczenia medytacyjne (w większości znane).

Ta książka łączy wszystkie pozostałe jest najbardziej jasna, przedstawia dużo przykładów, dzięki temu łatwiej zrozumieć umysł buddysty. Polecam zacząć od niej i dopiero później sprawdzić pozostałe tytuły.

Ta książka łączy wszystkie pozostałe jest najbardziej jasna, przedstawia dużo przykładów, dzięki temu łatwiej zrozumieć umysł buddysty. Polecam zacząć od niej i dopiero później sprawdzić pozostałe tytuły.

Przyjemnie się ją czyta, książka do przeczytania przy „jednej kawie” a zostaje nam później w pamięci aby ta „kawa” była wypijana z uważnością, tu i teraz. Nasze życie to tu i teraz.

Przyjemnie się ją czyta, książka do przeczytania przy „jednej kawie” a zostaje nam później w pamięci aby ta „kawa” była wypijana z uważnością, tu i teraz. Nasze życie to tu i teraz.

Nie da się lepiej wytłumaczyć tego, na czym polega medytacja i jaki sens ma praktykowanie uważności. Thích Nhất Hạnh maksymalnie uprościł sedno nauk buddyjskich. Bardzo, bardzo polecam!

Nie da się lepiej wytłumaczyć tego, na czym polega medytacja i jaki sens ma praktykowanie uważności. Thích Nhất Hạnh maksymalnie uprościł sedno nauk buddyjskich. Bardzo, bardzo polecam!

Krótka, ale treściwa książeczka o tym jak podążać drogą spełnienia - drogą Zen

Krótka, ale treściwa książeczka o tym jak podążać drogą spełnienia - drogą Zen

Z jednej strony Uważność w pigułce i proste przykłady z życia codziennego, z drugiej - wrażenie niedostosowania przekazu do świata zachodniego, który czy tego chcemy czy nie, pędzi do przodu każdego dnia.

Z jednej strony Uważność w pigułce i proste przykłady z życia codziennego, z drugiej - wrażenie niedostosowania przekazu do świata zachodniego, który czy tego chcemy czy nie, pędzi do przodu każdego dnia.

Sympatyczna książeczka o tym, jak trochę lepiej żyć.

Sympatyczna książeczka o tym, jak trochę lepiej żyć.

Sięgnęłam po tę książkę z uwagi na to, że zauważyłam u siebie mocne symptomy jakiegoś okropnego rozbiegania myśli i braku koncentracji na wykonywanych czynnościach. Robiąc coś, szybko przeskakuję na jakiś zupełnie inny temat czy czynność. Kiedyś uważałam, że to całkiem ok i że najważniejsze, że jakoś wszystko ogarniam i dobrze to nawet wychodzi, ale zaczęło mnie to męczyć i psychicznie, i fizycznie. Ta książka miała mnie uratować. Czy to zrobiła? Niespecjalnie, ale to chyba nie wina samej książki czy też jej autora, ale mojego usposobienia.

O czym jest ta pozycja? W gruncie rzeczy o tym, o czym możemy wyczytać w tytule. O uważności, która tutaj rozumiana jest jako wchłonięcie przez czynność, jaką wykonujemy. Będąc w niej na 100%, bez złości i pośpieszania samego siebie, bez uciekania myślami do tego, co będziemy robić za chwilę, powinniśmy nauczyć się skupienia i czerpania radości z życia takiego, jakim ono jest. Tak zrozumiałam to, co zostało tutaj napisane. Jest to na pewno piękna filozofia i ufam, że w przypadku wielu osób może się sprawdzić oraz przynieść ukojenie, którego tak potrzebujemy w czasach, którymi rządzi pośpiech. Paradoksalnie spowolnienie i koncentracja mogą przełożyć się na to, że będziemy robić więcej, tyle tylko, że w większym spokoju ducha, bez wywierania presji na sobie i innych. Uważność kojarzona jest tu także z samokontrolą. Jak to wszystko osiągnąć? Wykonując pewne ćwiczenia, do których zachęca autor. I tu chyba w moim przypadku jest pies pogrzebany... Choć nie tylko. Druga rzecz, która mogła przesądzić o tym, że coś mi tutaj nie podpasowało, to moje osobiste przekonanie, że nie da się żyć bez emocji, a niestety w pewnym stopniu tak odbieram to, co chciał przekazać autor.

Chyba jestem trochę na bakier z rozmaitymi ćwiczeniami, a raczej z tym, aby robić je systematycznie. Brakuje mi w tym pewnej chęci czy też determinacji, co może bierze się z tego, że nie wiem, czy by mi to mogło faktycznie pomóc... Takie mam refleksje na temat tej lektury, którą mimo to polecam. Sama może kiedyś wrócę do niej. Może za drugim razem potraktuję ją z większą uwagą i wiarą, że podane tu recepty na osiągnięcie tego mitycznego już spokoju faktycznie mi pomogą.

https://www.instagram.com/justynaczytuje/?hl=pl
https://www.facebook.com/JustynaCzytuje

Sięgnęłam po tę książkę z uwagi na to, że zauważyłam u siebie mocne symptomy jakiegoś okropnego rozbiegania myśli i braku koncentracji na wykonywanych czynnościach. Robiąc coś, szybko przeskakuję na jakiś zupełnie inny temat czy czynność. Kiedyś uważałam, że to całkiem ok i że najważniejsze, że jakoś wszystko ogarniam i dobrze to nawet wychodzi, ale zaczęło mnie to męczyć i...

Książka po którą sięgamy, gdy chcemy zajrzeć w głąb siebie praktykując uważność zgodnie z tradycją buddyjską. Podejście zupełnie inne od europejskiego gdzie mówią pobiegaj i wyrzuć to z głowy a tutaj mamy uczyć się panowania nad umysłem i uważnie przyglądać się naszym uczuciom i wrażeniom.

Książka po którą sięgamy, gdy chcemy zajrzeć w głąb siebie praktykując uważność zgodnie z tradycją buddyjską. Podejście zupełnie inne od europejskiego gdzie mówią pobiegaj i wyrzuć to z głowy a tutaj mamy uczyć się panowania nad umysłem i uważnie przyglądać się naszym uczuciom i wrażeniom.

Piękna, szlachetna książeczka wietnamskiego mnicha, mistrza zen, działacza na rzecz pokoju Thicha Nhata Hanha traktuje o prostych ideach i prawdach, które jednak okazują się trudne w realizacji. Zwłaszcza dla nas, ludzi Zachodu, ogarniętych duchem aktywizmu, przymusem przekształcania rzeczywistości i wiecznego z nią się zmagania, uwikłanych w multitasking i nieustannie rozpraszanych przez wszelkie możliwe dystraktory.

Mądry, łagodny mnich zaleca uważność – czyli świadome przeżywanie każdego aspektu rzeczywistości w oparciu o medytację. Hanh pisze w sposób kojący i inspirujący zarazem. Przekonuje, że przemiana naszej świadomości (a co za tym idzie: poprawa jakości życia we wszystkich wymiarach: duchowym, psychicznym, cielesnym) jest możliwa, jeśli spojrzymy na świat i ludzi z odpowiednią uwagą i współczuciem.

W tym celu warto praktykować określone formy medytacji, jak np. półuśmiech, gdy słuchasz muzyki, pełne rozluźnienie w pozycji leżącej, mierzenie oddechu krokami, liczenie oddechów, parzenie herbaty, zmywanie naczyń, nieśpieszną kąpiel, medytację o współzależności itd.

W centrum każdego ćwiczenia jest oddech (liczenie, wyrównywanie wdechu i wydechu, głębokie oddychanie etc.) – najprostsza z pozoru czynność, której właściwe wykonywanie przynosi zdumiewające rezultaty.

Istotą zyskania nowej perspektywy jest uświadomienie sobie współzależności wszystkich zjawisk. Autor w tym kontekście przywołuje przykład stołu i tzw. świat nie-stołu (las, drzewo, słońce i deszcz, dzięki któremu wzrosło, stolarz, jego rodzice i przodkowie, ruda żelaza, która przybrała formę gwoździ i śrub etc.). „Gdybyś zebrał te elementy – pisze mistrz zen – i zwrócił je ich źródłu (drzewo lasowi, gwoździe rudzie żelaza, stolarza jego rodzicom) stół przestałby istnieć. Ktoś, kto patrząc na stół widzi wszechświat, jest w stanie zobaczyć Drogę”.

Na koniec Hanh odwołuje się do znanej przypowieści Lwa Tołstoja o cesarzu i jego trzech pytaniach: 1) Kiedy jest najlepsza pora na każde zadanie? 2) Z jakimi ludźmi współpracować? 3) Co jest najważniejsze? Odpowiedzi udziela pustelnik: Najważniejsza jest chwila teraźniejsza i człowiek, z którym w tej chwili przebywasz, a celem powinno być uczynienie go szczęśliwym.

Piękna, szlachetna książeczka wietnamskiego mnicha, mistrza zen, działacza na rzecz pokoju Thicha Nhata Hanha traktuje o prostych ideach i prawdach, które jednak okazują się trudne w realizacji. Zwłaszcza dla nas, ludzi Zachodu, ogarniętych duchem aktywizmu, przymusem przekształcania rzeczywistości i wiecznego z nią się zmagania, uwikłanych w multitasking i nieustannie...