Fever Dream

7/10

7/10

Zatraciłam się w poszukiwaniu Heleny , żony Pendergasta. Trylogia pędzi jak szalona... Polecam

Zatraciłam się w poszukiwaniu Heleny , żony Pendergasta. Trylogia pędzi jak szalona... Polecam

W poprzednich powieściach z Pendergastem agent jawił się jako postać tajemnicza i opanowana. W tej części autorzy odkrywają przeszłość Aloysiusa i ukazują go w momentach, kiedy traci cały rezon, wiarę w siebie i siły. Jak zwykle jednak jego analityczny umysł, a także pomoc ze strony detektywa D'Agosty doprowadzają do finału.

W poprzednich powieściach z Pendergastem agent jawił się jako postać tajemnicza i opanowana. W tej części autorzy odkrywają przeszłość Aloysiusa i ukazują go w momentach, kiedy traci cały rezon, wiarę w siebie i siły. Jak zwykle jednak jego analityczny umysł, a także pomoc ze strony detektywa D'Agosty doprowadzają do finału.

Całkiem dobrze się to czyta, ciekawa i szybka akcja. Polecam

Całkiem dobrze się to czyta, ciekawa i szybka akcja. Polecam

Dwanaście lat po tragiczniej śmierci żony agent Pentergast przez przypadek odkrywa , że tragiczny wypadek jego żony było dobrze zaplanowanym morderstwem . Rozpoczyna się nieoficjalne , bardzo intensywne śledztwo , które zadziwi doświadczonych śledczych .
Jedna z lepszych części cyklu . Preston i Child stworzyli znakomity thriller. Czyta się z zapartym tchem .

Dwanaście lat po tragiczniej śmierci żony agent Pentergast przez przypadek odkrywa , że tragiczny wypadek jego żony było dobrze zaplanowanym morderstwem . Rozpoczyna się nieoficjalne , bardzo intensywne śledztwo , które zadziwi doświadczonych śledczych .
Jedna z lepszych części cyklu . Preston i Child stworzyli znakomity thriller. Czyta się z zapartym tchem .

Seria o Pendergaście to nie jest literatura wysokich lotów, ale lekka rozrywka łącząca zagadkę sensacyjną z elementami fantastyki. I jako taka - spełnia całkowicie moje oczekiwania. Niemniej są w niej książki lepsze i gorsze. Ta zdecydowanie jest jedną z najlepszych. Była bardzo dynamiczna, z ciekawymi lokacjami, sporą liczbą zwrotów akcji i ciekawym zakończeniem.

Bawiłem sie całkiem nieźle, a całość czytało się szybko. Na pewno jednak nie warto zaczynać od tej książki - jak to w serii - trzeba historię poznać od początku, bo wszyscy pozytywni bohaterowie już wcześniej się w niej pojawili.

Seria o Pendergaście to nie jest literatura wysokich lotów, ale lekka rozrywka łącząca zagadkę sensacyjną z elementami fantastyki. I jako taka - spełnia całkowicie moje oczekiwania. Niemniej są w niej książki lepsze i gorsze. Ta zdecydowanie jest jedną z najlepszych. Była bardzo dynamiczna, z ciekawymi lokacjami, sporą liczbą zwrotów akcji i ciekawym zakończeniem.

Bawiłem...

Z opisu spodziewałam się książki jednak w innym klimacie. Myślałam, że cały wątek będzie skupiony wokół poszukiwania zaginionego dzieła Audubona, a tutaj zagadka medyczna i wirus.

To już kolejna część o przygodach Pendergasta którą czytałam i jakoś nie kojarzę aby we wcześniejszych tomach było napisane, że miał żonę. Widocznie ten fakt mi gdzieś umknął.
Nie da się ukryć, że jak na jednego z głównych bohaterów tego cyklu, jest to postać dość tajemnicza.
W tej części możemy bardziej poznać prywatne życie agenta.

Nie powiem, przyjemnie sie czytalo ten tom, jednak ten duet pisała już lepsze książki.

Z opisu spodziewałam się książki jednak w innym klimacie. Myślałam, że cały wątek będzie skupiony wokół poszukiwania zaginionego dzieła Audubona, a tutaj zagadka medyczna i wirus.

To już kolejna część o przygodach Pendergasta którą czytałam i jakoś nie kojarzę aby we wcześniejszych tomach było napisane, że miał żonę. Widocznie ten fakt mi gdzieś umknął.
Nie da się ukryć,...

Pierwszy tom kolejnej trylogii w serii o Pendergaście. Początek mocny, potem trochę słabiej. Jestem w trakcie czytania drugiej części i akcja trochę się wlecze. Mam wrażenie, że opowieści zamknięte w jednym tomie wychodzą autorom dużo lepiej. Trylogie są jakby na siłę rozwleczone, według mnie można by spokojnie pozamykać wątki w jednym tomie, no może w dwóch.

Pierwszy tom kolejnej trylogii w serii o Pendergaście. Początek mocny, potem trochę słabiej. Jestem w trakcie czytania drugiej części i akcja trochę się wlecze. Mam wrażenie, że opowieści zamknięte w jednym tomie wychodzą autorom dużo lepiej. Trylogie są jakby na siłę rozwleczone, według mnie można by spokojnie pozamykać wątki w jednym tomie, no może w dwóch.

Kolejny raz ci dwaj autorzy uraczyli mnie bardzo ciekawą historią. Jak zwykle w ich książkach pełno tu akcji, pościgów i strzelanin no i jak zwykle pewien niewyjaśniony problem naukowy a śledztwo rodem z archiwum X.
Niezmiernie się cieszę że istnieją takie książki które swą prostotą tak wciągają czytelnika że nie może się od nich oderwać.
Zakończenie inne niż zwykle, niejako wprowadzające w kolejny tom którego już nie mogę się doczekać.

Kolejny raz ci dwaj autorzy uraczyli mnie bardzo ciekawą historią. Jak zwykle w ich książkach pełno tu akcji, pościgów i strzelanin no i jak zwykle pewien niewyjaśniony problem naukowy a śledztwo rodem z archiwum X.
Niezmiernie się cieszę że istnieją takie książki które swą prostotą tak wciągają czytelnika że nie może się od nich oderwać.
Zakończenie inne niż zwykle,...

W pogoni za prawdą

Często spotykanym elementem w thrillerach oprócz samej zagadki morderstw są tajemnice skrywane przez bohaterów. Zdarza się, że odkrywanie kolejnych sekretów z ich przeszłości może być równie pasjonujące jak sama fabuła pełna sensacyjnych scen. Im bardziej tajemniczy bohater, tym bardziej jest intrygujący a tym samym czytelnicy chcą jak najlepiej poznać jego przeszłość. Dużą rolę w opowiadanej historii oprócz logicznej i zaskakującej fabuły oraz charakterystycznych postaci odgrywa aura/klimat powieści bazujący na opisach sugestywnych i łatwych do wyobrażenia. Mroczna atmosfera, nieprzyjazne, skrajne warunki prowadzenia śledztwa, poczucie czyhającego niebezpieczeństwa wpływają pozytywnie na odbiór powieści, mimo ciężkich tematów jakie porusza.

Próżno szukać drugiego takiego duetu autorów jakim są Douglas Preston i Lincoln Child. Nie tylko stworzyli wspólnie wiele powieści z udziałem niezwykłego agenta specjalnego Pendergasta, ale dzięki ich pełnemu stylistycznemu dopasowaniu można odnieść wrażenie, jakoby kolejne książki cyklu wychodziły spod pióra jednego autora. Preston/Child zasłynęli w swych powieściach stworzeniem nietypowego bohatera o wyglądzie przedsiębiorcy pogrzebowego pełnego manieryzmów, subtelności, inteligencji, wyszukanego smaku oraz gustu, wręcz współczesnego człowieka renesansu. Zachowanie agenta Pendergasta a zwłaszcza jego nieprzenikniony umysł podczas rozwiązywania kolejnych spraw sprawiają, że śmiało można go postawić w równym rzędzie z Herculesem Poirot, Sherlockiem Holmsem czy nawet Hannibalem Lecterem.

Większość czytelników, którzy zakosztowali którejś z powieści z udziałem agenta Pendergasta przepada bez reszty w poznawaniu kolejnych przygód. Warto zauważyć, że większość książek z jego udziałem trzyma podobny wysoki poziom a różnice między nimi dotyczą jedynie drobnych niuansów. Specyfika powieści Prestona i Childa tkwi w połączeniu sensacji/thrillera z fantastyką naukową. Dawne wierzenia, legendy, klątwy, dziwne postaci, czasem nawet wybryki natury, które moglibyśmy nazwać potworami zawsze mają logiczne i naukowe wyjaśnienie. W większości powieści cyklu prowadzone teraźniejsze śledztwa powiązane są przeszłymi wydarzeniami, czasem bardzo odległymi. Poprzez odpowiednio dobrane opisy, autorom udaje się oddać klimat zagubionej, zapomnianej przeszłości.

Jeszcze wczoraj agent specjalny Pendergast opłakiwał śmierć ukochanej żony Helen, która przed dwunastoma laty zginęła w nieszczęśliwym wypadku w Afryce, zabita przez wielkiego lwa. Dziś odkrył, że została zamordowana. Wraz z porucznikiem D’Agostą Pendergast rozpoczyna śledztwo, by wyjaśnić tajemnicę śmierci żony. Badając przeszłość, odkrywa zdumiewające sekrety, które Helen chciała przed nim zataić. Okazuje się, że miała obsesję na punkcie słynnego XIX-wiecznego malarza i przyrodnika Johna Jamesa Audubona i desperacko poszukiwała jego zaginionego dzieła, Czarnego Obrazu. Agent zapuszcza się coraz bardziej w gąszcz zagadek, których rozwiązanie znajduje się na odległych bagnach Luizjany. Najtrudniejszym jednak pytaniem, na które poszukuje odpowiedzi, jest to, kim była kobieta, którą poślubił.

Dziesiąty tom przygód agenta Pendergasta rozpoczyna wewnętrzną, nieformalną trylogię w cyklu, czasem zwaną trylogią Helen. Zazwyczaj powiązania między kolejnymi tomami oprócz powtarzających się bohaterów dotyczą skąpych streszczeń odnośnie przebiegu wcześniejszych wydarzeń. Jednym słowem Preston i Child umożliwiają nowym czytelnikom rozpoczęcie przygody z ich twórczością w dowolnym momencie. Wyjątkiem są wspomniane na początku dwie wewnętrzne trylogie cyklu. Tomy od piątego do siódmego tworzą tzw. trylogię Diogenes, w której agent Pendergast musiał zmierzyć się ze swym demonicznym bratem, natomiast „Granice szaleństwa” rozpoczynają trzytomowe badanie tajemnicy przeszłości i śmierci żony naszego agenta. W tych dwóch przypadkach chronologia czytelnicza powinna być zachowana.

Na przestrzeni tych dziesięciu tomów agent Pendergast jest tak samo enigmatyczną postacią jak na początku serii. Dopiero pierwsza trylogia odsłoniła nie co przeszłość a dokładniej dzieciństwo agenta. „Granice szaleństwa” są nie lada gratką dla stałych czytelników, gdyż dowiedzą się o okresie małżeńskim głównego bohatera, który w poprzednich tomach był jedynie lakoniczną wzmianką. Schemat dziesiątego tomu opiera się na powiedzeniu po nitce do kłębka. Odkrywając kolejne, czasem bardzo nikłe tropy podążamy wraz z bohaterem od jednego punktu do następnego, dzięki czemu cały czas coś się dzieje a po przeczytaniu całej powieści możemy zauważyć jak meandrowaliśmy w trakcie jej lektury. Autorzy jeszcze bardziej podkreślają specyfikę głównego bohatera poprzez kontrastowanie go z Vincentem D’Agostą, poczciwym nowojorskim detektywem z tzw. starej szkoły, który nieraz uczestniczył w sprawach prowadzonych przez Pendergasta.

Faktem jest, że czasem możemy zapomnieć jak bohaterowie trafili na dany trop lub miejsce, gdyż ciąg przyczynowo-skutkowy kolejnych wątków jest bardzo długi. Jednak dzięki temu fabuła pełna jest dynamicznych scen. Dodatkowo w połowie powieści autorzy wprowadzają wątek dziwnego czynu Constance Green, podopiecznej Pendergasta, który jedynie zaostrza apetyt na przewracanie kolejnych stron. W celu zrozumienia niezwykłości tej postaci warto przeczytać przede wszystkim „Gabinet osobliwości”, gdzie opowiedziana jest w pełni jej historia. Zdumiewać może rozpiętość wątków i pomysłów, którymi zasypują czytelników autorzy. Począwszy od tragicznego safari, po poszukiwania zaginionego obrazu, wyjaśnienia sprawy sprzed ponad stupiędziesięciu lat, badania laboratoryjne, po pościgi i finał na bagnach Luizjany.

Ostateczna treść jaką przyjmuje powieść wydaje się jeszcze bardziej przerażająca, zwłaszcza gdy porównamy z tym co spotyka świat w dzisiejszej dobie. Poniekąd zamysł twórczy Prestona i Childa ma odzwierciedlenie we współczesnych wydarzeniach. Tradycją cyklu z udziałem Pendergasta jest przedłużanie punktu kulminacyjnego, który potrafi być rozpisany nawet na kilkadziesiąt rozdziałów. Zakończenie „Granic szaleństwa” dobre i adekwatne do całej fabuły. Autorzy zastosowali ten sam pomysł co w przypadku trylogii Diogenes, tzn. tożsamość sprawcy jest znana czytelnikom, którzy na kartach powieści obserwują próby poznania prawdy, by dotrzeć do finałowego starcia w trzecim tomie. Choć w „Granicach szaleństwa” obserwowanie jak agent Pendergast prawie ocierał się o poznanie tożsamości sprawcy, która swoją drogą będzie dla niego dużym zaskoczeniem, wypada równie zadziwiająco. Ostateczne starcie widniejące na dalekim horyzoncie oraz tajemniczy wątek czynu popełnionego przez Constance Green wymuszają sięgnięcie po kolejny tom.

Podsumowując, „Granice szaleństwa” stanowią bardzo dobre rozpoczęcie kolejnej wewnętrznej trylogii. Wartka akcja, plastyczne opisy miejsc i przeszłych wydarzeń, zawiła tajemnica, dużo rewelacji dotyczących przeszłości agenta Pendergasta, fantastyka naukowa, która z dużym przerażeniem ma odzwierciedlenie we współczesnych czasach oraz pełny napięcia finał są elementami, obok których żaden stały czytelnik twórczości panów Childa i Prestona nie przejdzie obojętnie.

W pogoni za prawdą

Często spotykanym elementem w thrillerach oprócz samej zagadki morderstw są tajemnice skrywane przez bohaterów. Zdarza się, że odkrywanie kolejnych sekretów z ich przeszłości może być równie pasjonujące jak sama fabuła pełna sensacyjnych scen. Im bardziej tajemniczy bohater, tym bardziej jest intrygujący a tym samym czytelnicy chcą jak najlepiej...