Obcy: Azyl

Mnie to sprawiło pewną frajdę za sprawą oryginalności – bo tych standardowych aliensowych fabuł mam już po dziurki w nosie. Ale jeśli Wam to nie wystarcza, to lepiej dzieło pana Perrego i jego córki sobie odpuścić.

WIĘCEJ:
https://seczytam.blogspot.com/2025/05/steve-perry-stephani-perry-obcy.html

Mnie to sprawiło pewną frajdę za sprawą oryginalności – bo tych standardowych aliensowych fabuł mam już po dziurki w nosie. Ale jeśli Wam to nie wystarcza, to lepiej dzieło pana Perrego i jego córki sobie odpuścić.

WIĘCEJ:
https://seczytam.blogspot.com/2025/05/steve-perry-stephani-perry-obcy.html

Muszę przyznać, że się zaskoczyłem. Po lekturze pierwszego, słabego tomu, spodziewałem się, że drugi utrzyma niski poziom. Myliłem się. Steve Perry wyraźnie się poprawił i tym razem udało mu się dowieźć emocjonującą książkę. Niestety, wciąż w spadku zostawił nam ten nieszczęsny wątek miłosny między Billie a Mitchem. Wątki miłosne w uniwersum Obcego są czytelnikom potrzebne jak trzecia ręka na plecach i nie wiem czemu autor się na coś takiego zdecydował. Widocznie chciał, aby trio głównych bohaterów było bardziej dynamiczne, ale wg mnie mógł z Mitcha zrobić drugiego Bishopa pod względem zachowania i fabularnie by się to bardziej kleiło niż miłość między androidem a ludzką kobietą. Jeśli autor miałby wprowadzić jakiś wątek miłosny (i chyba pod koniec książki robi do tego przymiarki) to miałby on sens między Billie a Wilksem. Wills to taka typowa "father figure" dla Billie, któremu w dodatku zawdzięcza życie. O wiele łatwiej uwierzyć w takie uczucie. Na szczęście sztuczny wątek miłosny jaki dostajemy oraz scena, w której naga Billie robi w balona strażników to jedyne niedociągnięcia tej pozycji. Warto wspomnieć, że w książce pod sam koniec pojawia się Ellen Ripley i to też stanowi swojego rodzaju atrakcję dla czytelników. Skoro Ripley nie widzimy obecnie już w filmach (książka powstała chyba między drugą a trzecią częścią filmu, więc dla autora filmowa Ripley musiała być wciąż żywa) to miło zobaczyć ją chociaż w książkach. Puryści nie mają się czym przejmować, bo książki stanowią rozszerzone uniwersum "Obcego", które i tak nie jest kanoniczne z filmami, więc i wilk syty, i owca cała. Mam nadzieję, że trzeci tom również pozostawi po sobie dobre wrażenie. Naprawdę książka sprawiła mi miłą niespodziankę.

Muszę przyznać, że się zaskoczyłem. Po lekturze pierwszego, słabego tomu, spodziewałem się, że drugi utrzyma niski poziom. Myliłem się. Steve Perry wyraźnie się poprawił i tym razem udało mu się dowieźć emocjonującą książkę. Niestety, wciąż w spadku zostawił nam ten nieszczęsny wątek miłosny między Billie a Mitchem. Wątki miłosne w uniwersum Obcego są czytelnikom potrzebne...

Ciąg dalszy przygód sierżanta Wilksa, Billie i Mitcha. Pojawiają się kolejni bohaterowie, a trup ściele się gęsto. Obcy atakują z ukrycia, jest walka o przetrwanie, dużo się dzieje. Mamy nawet krótki wątek miłosny.
Może nie jest to lektura wysokich lotów, ale w sam raz nadaje się na letni relaks dla miłośnika "ksenomorfów".

Ciąg dalszy przygód sierżanta Wilksa, Billie i Mitcha. Pojawiają się kolejni bohaterowie, a trup ściele się gęsto. Obcy atakują z ukrycia, jest walka o przetrwanie, dużo się dzieje. Mamy nawet krótki wątek miłosny.
Może nie jest to lektura wysokich lotów, ale w sam raz nadaje się na letni relaks dla miłośnika "ksenomorfów".

Jeszcze gorsza od cz. 1

Jeszcze gorsza od cz. 1

Słabiutka, naiwna książka. Najgorsza z całej trylogii. S-f kategorii c.

Słabiutka, naiwna książka. Najgorsza z całej trylogii. S-f kategorii c.

Jako dzieciak zajarałem się światem "Obcego" ale te książki autorstwa Steve Perry są bardzo słabe, pod każdym względem.

Jeśli ma ktoś ochotę na klimat 3 i 4 Obcego (filmowa wersja) z domieszką Diuny to Głębia Marcina Podlewskiego

Jako dzieciak zajarałem się światem "Obcego" ale te książki autorstwa Steve Perry są bardzo słabe, pod każdym względem.

Jeśli ma ktoś ochotę na klimat 3 i 4 Obcego (filmowa wersja) z domieszką Diuny to Głębia Marcina Podlewskiego

Druga część jakoś nie poprawia wrażenia. Pomimo że coś się ciągle dzieje, jest jakoś chaotycznie, aż do poziomu nudy. Tworzone jakby na siłę.

Druga część jakoś nie poprawia wrażenia. Pomimo że coś się ciągle dzieje, jest jakoś chaotycznie, aż do poziomu nudy. Tworzone jakby na siłę.

Trochę lepiej niż w Mrowisku. Mamy wreszcie twardego generała, mamy Ziemię skażoną obcymi i mamy wreszcie nowy, ciekawy pomysł - Obcy hodowani jako broń ( przedstawione znacznie lepiej niż w filmie o numerze 4 ).
I wszystko idzie nie tak... . Niestety poza dobrym pomysłem, realizacja całości trąci nieco sztampą. Po kilkunastu stronach, zaczynają się dłużyzny - w Mrowisku akcji było jednak trochę więcej. Nie wiem, może za dużo marudzę, może za bardzo porównuję książki z Dwójką która jest dla mnie filmem najbardziej zbliżonym do ideału. Książka na pewno dla fana Obcego.

Trochę lepiej niż w Mrowisku. Mamy wreszcie twardego generała, mamy Ziemię skażoną obcymi i mamy wreszcie nowy, ciekawy pomysł - Obcy hodowani jako broń ( przedstawione znacznie lepiej niż w filmie o numerze 4 ).
I wszystko idzie nie tak... . Niestety poza dobrym pomysłem, realizacja całości trąci nieco sztampą. Po kilkunastu stronach, zaczynają się dłużyzny - w Mrowisku...

Ziemia nie jest już bezpiecznym miejscem, ludzie masowo stają się pożywieniem dla obcego gatunku. Billie i Wilks, uciekają z planety i szukają jakiegoś bezpiecznego miejsca.

Trafiają do kolonii i bazy wojskowej, którą rządzi generał Spears. Wilks, Billie i okaleczony po poprzedniej misji Bueller wyczuwają, że w bazie dzieje się coś dziwnego. Jest bardzo mało cywilnych kolonistów, a i żołnierzy stopniowo ubywa. Ludzie są przerażeni, generał jest postrachem wszystkich dookoła, nikt nie chce wyznać prawdy, by mu się przypadkiem nie narazić.

Bohaterowie uciekając przed obcymi do tej bazy trafili z „deszczu pod rynnę.” Okazuje się, że generał jest szalony. W swojej bazie hoduje obcych. Billie i Wilks są świadkami tego, co spotyka ludzi, łamiących rozkazy generała. Widzą żołnierzy prowadzonych przed oblicze królowej. Stanowią oni pożywienie dla jej dzieci. Jakie musi być przerażenie tych ofiar, które wiedzą, że nikt i nic im nie pomoże przed tym ostatecznym spotkaniem? Co czują ci, którzy z rozkazu Spearsa muszą skazywać swoich kolegów na śmierć? Billie i Wilks wiedzą, że jeśli czegoś nie zrobią, to będą następnym posiłkiem dla obcych.

Z pomocą nielicznych, którzy postanawiają przeciwstawić się generałowi, postanawiają zniszczyć bazę wraz z trzymanymi w niej obcymi. Wybucha bunt. Generał Spears ucieka z bazy na statku wraz ze swymi „ulubieńcami.” Czy Billie i Wilks powstrzymają go przed dotarciem na Ziemię? W jakim celu Spears hodował w swojej bazie obcych i dlaczego próbuje wraz z nimi wrócić na rodzimą planetę? Swoją drogą to typowy wysoko postawiony w hierarchii wojskowej facet o zbyt rozbuchanym ego, co ostatecznie nie doprowadzi go do niczego dobrego.

Wartka akcja, przerażające opisy walki z obcymi. Nieustraszeni Wilks i Billie znów muszą spróbować przeżyć kolejne starcie z tym jakże ekspansywnym i wytrzymałym gatunkiem.

Ziemia nie jest już bezpiecznym miejscem, ludzie masowo stają się pożywieniem dla obcego gatunku. Billie i Wilks, uciekają z planety i szukają jakiegoś bezpiecznego miejsca.

Trafiają do kolonii i bazy wojskowej, którą rządzi generał Spears. Wilks, Billie i okaleczony po poprzedniej misji Bueller wyczuwają, że w bazie dzieje się coś dziwnego. Jest bardzo mało cywilnych...

O ile w drugiej części miejscami nie wiedziałem o co chodzi to w tej... aż ziało nudą przez prawie cały czas. I mimo szczerych chęci nie mogę dać więcej gwiazdek.

O ile w drugiej części miejscami nie wiedziałem o co chodzi to w tej... aż ziało nudą przez prawie cały czas. I mimo szczerych chęci nie mogę dać więcej gwiazdek.