Stąd do starożytności

"Młodemu człowiekowi z reguły wydaje się, że najważniejsze w życiu są sprawy erotyki. Jest to więc homo eroticus. Ale nieco później, gdy staje się dojrzalszy i ambitniejszy, gdy otwierają się przed nim szersze horyzonty, zaczyna się pasjonować polityką. Chce zabawiać swój kraj i naród, a nawet świat cały. Czyli – homo politycus. Ale w miarę upływu lat i pod wpływem nacisku potrzeb życiowych przychodzi stopniowo rozeznanie, jak wiele zależy po prostu od pieniędzy; w tym kierunku działają też łagodne perswazje żony. Tak rodzi się homo oeconomicus. Aż wreszcie po wielu, wielu doświadczeniach nadchodzi etap prawdziwej i najwyższej mądrości: podstawę wszelkiego dobrego życia stanowi…” ( s. 157.)
Aleksander Krawczuk, „Stąd do starożytności”, Wyd. Radia i Telewizji, Warszawa 1988.

O tym, co jest podstawą dobrego życia,
dowiesz się, czytając Krawczuka.
W kilku zdaniach,
w kilkudziesięciu słowach autor
uchwycił historię człowieka
na miarą antycznej urody myśli.

Bierzesz do ręki przypadkowo napotkany
tekst „Stąd do starożytności”
(na podobieństwo tytułu znanej powieści),
otwierasz na dowolnej stronie
i wiesz, że lektura ma wartość.

KRAWCZUK– znawca starożytności grecko – rzymskiej,
prezentuje rzadki dar dzielenia się wiedzą i łączenia jej
ze współczesnością - jak nikt inny.
Opowieść płynie swoim wewnętrznym rytmem
bez chwili zatrzymania.

Czyta się ten tekst jak najlepszą powieść.
Jest w niej miejsce na; metamorfozy, sztukę kochania,
zemstę i zwycięstwo Ikara…, Homera i...
Mistrzowska forma,
znakomity powrót do starożytności.
10/10

"Młodemu człowiekowi z reguły wydaje się, że najważniejsze w życiu są sprawy erotyki. Jest to więc homo eroticus. Ale nieco później, gdy staje się dojrzalszy i ambitniejszy, gdy otwierają się przed nim szersze horyzonty, zaczyna się pasjonować polityką. Chce zabawiać swój kraj i naród, a nawet świat cały. Czyli – homo politycus. Ale w miarę upływu lat i pod wpływem...

Bardzo przyjemny w czytaniu zbiór esejów napisany z perspektywy typowego "rupieciarza". Pragnienia zmiany rzeczywistości na bardziej antyczną, wyrażone wielokrotnie przez autora, w wymowie są miejscami uroczo naiwne, a miejscami autentycznie irytujące. Idealny zabijacz czasu na drogę do pracy, ale nic więcej.

Bardzo przyjemny w czytaniu zbiór esejów napisany z perspektywy typowego "rupieciarza". Pragnienia zmiany rzeczywistości na bardziej antyczną, wyrażone wielokrotnie przez autora, w wymowie są miejscami uroczo naiwne, a miejscami autentycznie irytujące. Idealny zabijacz czasu na drogę do pracy, ale nic więcej.

Mam troszkę problem z tą książką :) Nie jest to bowiem w żaden sposób dzieło szczegółowe, typowo historyczne, poświęcone jakiemuś wydarzeniu, okresowi czy postaci. To zbiór esejów, w zasadzie nie powiązanych ze sobą, chyba że uznamy iż cechą wspólną jest tematyka starożytności. Profesor Krawczuk pisze więc o wkładzie w badania nad starożytnością naszego najsławniejszego historyka filozofii - Władysława Tatarkiewicza; pisze o wartości demokracji i jej idealnemu wyobrażeniu w świecie starożytnym i ile z tego dziś odziedziczyliśmy; o Tetydzie - bogince morskiej, matce Achillesa i jej roli w micie trojańskim; o problemie z obiektywną oceną osoby Poncjusza Piłata, itp. itd. Czy warto? Cóż, profesor Krawczuk napisał wiele ważniejszych i mądrzejszych książek, tę zaś można traktować jako...uzupełnienie wiedzy o starożytności i odskocznię od cięższych, poważniejszych pozycji naukowych :)

Mam troszkę problem z tą książką :) Nie jest to bowiem w żaden sposób dzieło szczegółowe, typowo historyczne, poświęcone jakiemuś wydarzeniu, okresowi czy postaci. To zbiór esejów, w zasadzie nie powiązanych ze sobą, chyba że uznamy iż cechą wspólną jest tematyka starożytności. Profesor Krawczuk pisze więc o wkładzie w badania nad starożytnością naszego najsławniejszego...

Może w tej publikacji nie ma niezwykle odkrywczych wniosków, ale jest to bardzo przyjemne "czytadełko" na długie popołudnia i wieczory. Dużo ciekawostek, bardzo dobry styl.

Może w tej publikacji nie ma niezwykle odkrywczych wniosków, ale jest to bardzo przyjemne "czytadełko" na długie popołudnia i wieczory. Dużo ciekawostek, bardzo dobry styl.

Spodziewałem się więcej. Raczej powielone są informacje ogólnodostępne, bez rewelacji i głębszej treści. Jeżeli ktoś nic nie wie o starożytnej historii to niczego się nie dowie, kto coś wie zanudzi się na śmierć.

Spodziewałem się więcej. Raczej powielone są informacje ogólnodostępne, bez rewelacji i głębszej treści. Jeżeli ktoś nic nie wie o starożytnej historii to niczego się nie dowie, kto coś wie zanudzi się na śmierć.

Zbiór esejów o różnorodnej tematyce z jednym wspólnym wątkiem — szukaniem podobieństw i związków między teraźniejszością a światem starożytnych. A jest ich zaskakująco wiele; to kwestia naszych korzeni, świadomego naśladownictwa, wspólnych odczuć i postaw... Na przykład "Ars amandi" Owidiusza i "Sztuka kochania" Michaliny Wisłockiej.

Krawczuk porusza naprawdę szeroki wachlarz tematów — czy Platon dostałby tytuł magistra, olimpiady kiedyś i dziś, starożytne społeczności ulubione przez różne władze (coś w tym jest, że reżimy totalitarne uwielbiają Spartę, a nie przepadają za Atenami),mitologia, Asterix i wiele innych... Ten rozrzut pokazuje, jak mocno historia wiąże się z dniem dzisiejszym.

Więcej szczegółów tutaj: https://finklaczyta.blogspot.com/2019/08/stad-do-starozytnosci-eseje.html

Zbiór esejów o różnorodnej tematyce z jednym wspólnym wątkiem — szukaniem podobieństw i związków między teraźniejszością a światem starożytnych. A jest ich zaskakująco wiele; to kwestia naszych korzeni, świadomego naśladownictwa, wspólnych odczuć i postaw... Na przykład "Ars amandi" Owidiusza i "Sztuka kochania" Michaliny Wisłockiej.

Krawczuk porusza naprawdę szeroki...

Dobra książka, po przytłaczających nieco pierwszych rozdziałach, dalsze teksty są o wiele ciekawsze i krótsze. W sam raz na okazyjne czytania.

Dobra książka, po przytłaczających nieco pierwszych rozdziałach, dalsze teksty są o wiele ciekawsze i krótsze. W sam raz na okazyjne czytania.

Ciekawa i warta polecenia pozycja będąca zbiorem esejów na różne tematy.

Ciekawa i warta polecenia pozycja będąca zbiorem esejów na różne tematy.

Nie podważam absolutnie ani wiedzy pana Krawczuka, ani jego zdolności pisarskich. W końcu jego dorobek literacki w dziedzinie wiedzy o starożytności jest naprawdę imponujący. Ale w "Stąd do starożytności" nie znalazłam w zasadzie nic odkrywczego, nic, co mogłoby na dłużej zapaść w pamięć.

Sporo tu utyskiwań na temat sytuacji w polskim świecie tłumaczeń, wydawców oraz naukowców, sporo mocno naciąganych powiązań współczesnego świata ze światem antycznym (Asterix w Krakowie - no, co ma piernik do wiatraka?). Widać, że autor jest naprawdę pasjonatem, że do kultury i literatury starożytnej podchodzi z zachwytem i uwielbieniem, którym chciałby też natchnąć czytelnika. Niestety, nie zaraża jakoś tym entuzjazmem - przynajmniej nie w tej książce. Czy naprawdę trzeba mieć komplet dzieł Herodota na półce, żeby uważać się za miłośnika literatury i człowieka obytego kulturalnie? Cóż, polemizowałabym...

To nie jest praca naukowa, raczej zdecydowanie popularnonaukowa, napisana w bardzo przystępny sposób. Ale w wyraźnie mentorskim, jakby belferskim tonie, który mnie osobiście mocno irytował i sprawił, że książka jakoś specjalnie mi się nie spodobała. Co nie znaczy, że nie sięgnę po inne z prac tego autora - wręcz przeciwnie. I mam nadzieję, że przy innych tytułach obędzie się bez rozczarowań...

Nie podważam absolutnie ani wiedzy pana Krawczuka, ani jego zdolności pisarskich. W końcu jego dorobek literacki w dziedzinie wiedzy o starożytności jest naprawdę imponujący. Ale w "Stąd do starożytności" nie znalazłam w zasadzie nic odkrywczego, nic, co mogłoby na dłużej zapaść w pamięć.

Sporo tu utyskiwań na temat sytuacji w polskim świecie tłumaczeń, wydawców oraz...

Zakręcony esej na temat związków pomiędzy nami a światem starożytnych. Właściwie ciężko go opisać, gdyż narracja jest bardzo płynna i dotyka przeróżnych tematów. Całość eseju jest na rodziały, jednak autor dosyć swobodnie przechodzi pomiędzy tematami. Jego lektura wymaga z tego powodu sporej uwagi. Warto ją poświęcić, gdyż pozycja ta zawiera sporo interesujących wniosków na temat misji historyka, mentalności starożytnych i tego jak w niektórych dziedzinach byli do nas podobni. A nawet nas wyprzedzali.

Zakręcony esej na temat związków pomiędzy nami a światem starożytnych. Właściwie ciężko go opisać, gdyż narracja jest bardzo płynna i dotyka przeróżnych tematów. Całość eseju jest na rodziały, jednak autor dosyć swobodnie przechodzi pomiędzy tematami. Jego lektura wymaga z tego powodu sporej uwagi. Warto ją poświęcić, gdyż pozycja ta zawiera sporo interesujących wniosków na...