Żywe trupy: Dni utracone

Jest to moje drugie spotkanie z komiksem i jestem pozytywnie zaskoczony. Tematyka zombie jest w literaturze, filmie bardzo popularna a komiks wręcz idealnie do tego pasuje. Sama kreska, chociaż nie mam w tym temacie doświadczenia, mi osobiście przypadła do gustu. Oprócz oczywiście wygłodniałych zombie autor starał się pokazać zwykłych ludzi, ich życie i problemy i to się udało. Samo zakończenie świetne, na pewno przeczytam następną część z cyklu.

Jest to moje drugie spotkanie z komiksem i jestem pozytywnie zaskoczony. Tematyka zombie jest w literaturze, filmie bardzo popularna a komiks wręcz idealnie do tego pasuje. Sama kreska, chociaż nie mam w tym temacie doświadczenia, mi osobiście przypadła do gustu. Oprócz oczywiście wygłodniałych zombie autor starał się pokazać zwykłych ludzi, ich życie i problemy i to się...

Spoilerowa pogadanka na temat tomu pierwszego.

Spoilerowa pogadanka na temat tomu pierwszego.

Ach te zombie. Lubię zombiaczki w każdej formie. Zdecydowanie za mało ich w komiksowym półświatku. Ale są...

...Żywe trupy. A jest to komiks bazujący bardziej na dialogach i fabule, aniżeli na akcji. Tutaj istotne znaczenie mają relacje ludzi w obozie i przeżycie kolejnego dnia. Kwestia tego, co się stało i jak się stało, że świat się skończył a po ulicach biegają (tzn wolno się toczą) zombiaki jest nie tylko nie wyjaśnione, co nawet nie poruszane. Kto wie, co będzie w dalszych tomach.

I sam scenarzysta mówi na wstępie, że będzie to zombi-telenowela. Długa, rozmemłana i skupiona właśnie na ludziach i tym, jak zmienią się w nowym, niebezpiecznym świecie. I jeśli owa telenowela zachowa poziom części pierwszej - to ja w to wchodzę bez zastanowienia.

Pierwszy tom Utracone Dni mknie jak szalony. To komiks typu "jeszcze tylko kilka stron" i nagle zdajesz sobie sprawę, że lektura zakończona a Ty chcesz więcej i więcej i najlepiej odrazu. Nie odczułem ani grama nudy, mimo iż sytuacje mogą być dość przewidywalne dla tych, co skrupulatnie twory o zombi śledzą.

Serialu The Walking Dead nie znam na szczęście, dla mnie więc seria komiksowa to nowość, fabuła nigdy wcześniej nie poznana, więc mam to szczęście odkrywać niuanse tego uniwersum wraz z oryginałem.

Wizualnie Żywe Trupy są przyjemne dla oka, ale nie ma tutaj miejsca na zjawiskowe doznania wzrokowe. Rysunek nie wchodzi w paradę ze scenariuszem i zna swoje miejsce. Kilka cało-stronnych artów robi robotę, zombiaki są prześwietnie rozrysowane, nie sprawiają wrażenia kiczowatych czy byle jakich i na odwal się. Dla samych zombiaczków warto chwycić ten komiks. Mam nadzieję że w przyszłych tomach będą ich zyliardy.

No mnie Żywe Trupki leżą. I to leżą nawet bardzo. Przypomniała mi się polskq seria Postapo, która podobnie jak tutaj bierze na warsztat nie tyle sam świat, co konsekwencje bycia ocalałym. Z przyjemnością zabieram się za tom drugi i mam nadzieję max ultra, że będzie tak samo wciągająco.
Więcej na IG @znakiem_tego

Ach te zombie. Lubię zombiaczki w każdej formie. Zdecydowanie za mało ich w komiksowym półświatku. Ale są...

...Żywe trupy. A jest to komiks bazujący bardziej na dialogach i fabule, aniżeli na akcji. Tutaj istotne znaczenie mają relacje ludzi w obozie i przeżycie kolejnego dnia. Kwestia tego, co się stało i jak się stało, że świat się skończył a po ulicach biegają (tzn...

Opinia po tomach 1-3

„Niby horror o zombiakach, ale tak naprawdę to telenowela” - mówi każdy o „Żywych trupach”.

No i namówili. Komiksowe horrory, z nimi to różnie bywa, ale telenowela? Dawajcie mi to.

No i kurde, rację mają. Zombiaki są tu powolnym, wszechobecnym zagrożeniem, ich ofiarą zostaje się raczej przez nieuwagę aniżeli w wyniku ataku z zaskoczenia.

Ale postaci? Na postaci tu jest fokus ogromny. Już w ramach tych trzech dodrukowanych niedawno (i już wyprzedanych, i już w ponownych planach na dodruk) albumów można było bohaterów zobaczyć w ogromnej liczbie skrajnych sytuacji, już relacje się przetasowały i bohaterowie ewoluowali.

Nie jest to idealne. Dialogi są momentami dość toporne (choć parę razy mnie szczerze ubawiły),postaci dość przerysowane. Narracja jest bardzo żwawa i czasem trochę pędzi do przodu, w kolejne miejsce, kolejne zagrożenia, kolejnych ocalałych, co to nie wiadomo czy lepsi są od zombie, czy gorsi. Sinusoida wzlotów i upadków jest bardzo gęsta i przesadzona.

Nie jest to do końca przekonujące, ale bogowie, jaka to jest doskonała zabawa. Czuję, że jestem na początku naprawdę barwnej przygody, która będzie trwała długo, przetyra bohaterów przez rzeczy, których nie umiem sobie nawet wyobrazić, będę świadkiem zdrad, dramatów, tragedii, momentów radości i rozpaczy.

Mam taką nadzieję. Mam nadzieję, że seria nie popadnie w powtarzanie jednego schematu, ładnie to poprowadzi i wielokrotnie zaskoczy i poruszy.

Póki co jestem mega dobrej myśli, bawiłem się WYBORNIE.

Po więcej opinii zapraszam na Instagram @traczytanko

Opinia po tomach 1-3

„Niby horror o zombiakach, ale tak naprawdę to telenowela” - mówi każdy o „Żywych trupach”.

No i namówili. Komiksowe horrory, z nimi to różnie bywa, ale telenowela? Dawajcie mi to.

No i kurde, rację mają. Zombiaki są tu powolnym, wszechobecnym zagrożeniem, ich ofiarą zostaje się raczej przez nieuwagę aniżeli w wyniku ataku z zaskoczenia.

Ale...

Petarda. Tom 1 wciąga od początku, może dlatego że włąsnie początki epidemii w postapo zawsze sa najlepsze.

Petarda. Tom 1 wciąga od początku, może dlatego że włąsnie początki epidemii w postapo zawsze sa najlepsze.

"Żywe trupy: Dni utracone" to kontynuacja fascynującej opowieści o walce o przetrwanie w postapokaliptycznym świecie opanowanym przez zombie. Robert Kirkman i Cliff Rathburn kontynuują tę historię, oferując czytelnikom dawkę napięcia, emocji i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Co wyróżnia ten tom to przede wszystkim rozwijanie psychologii postaci. Bohaterowie są narażeni na nieustanne zagrożenia ze strony żywych trupów, ale również ze strony innych ocalałych. Ich decyzje i reakcje na sytuacje stają się coraz bardziej złożone i emocjonalne. To nie tylko walka o życie, ale także o zachowanie człowieczeństwa w okrutnym świecie. Rathburn doskonale oddaje atmosferę tego koszmaru, tworząc sceny pełne grozy i napięcia. Ilustracje są pełne szczegółów i wyraziste, co jeszcze bardziej wciąga czytelnika w świat komiksu. Jeśli jesteś wielbicielem serialu, to z pewnością powinieneś sięgnąć po tę pozycje.

"Żywe trupy: Dni utracone" to kontynuacja fascynującej opowieści o walce o przetrwanie w postapokaliptycznym świecie opanowanym przez zombie. Robert Kirkman i Cliff Rathburn kontynuują tę historię, oferując czytelnikom dawkę napięcia, emocji i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Co wyróżnia ten tom to przede wszystkim rozwijanie psychologii postaci. Bohaterowie są narażeni na...

Po audiokomiksie o Zombie nie spodziewałem się tak dojrzałej fabuły.

Po audiokomiksie o Zombie nie spodziewałem się tak dojrzałej fabuły.

Sceptycznie podchodziLem do tego tytułu bowiem nie przepadam horrorów i trupów które wychodzą z ścian ta książka jednak to sam smaczek dla tych którzy lubią i dreszczyk ale i ciekawe postaci i relacje jakie nawiązują w trudnych warunkach.Tu liczy się tylko przetrwanie.

Sceptycznie podchodziLem do tego tytułu bowiem nie przepadam horrorów i trupów które wychodzą z ścian ta książka jednak to sam smaczek dla tych którzy lubią i dreszczyk ale i ciekawe postaci i relacje jakie nawiązują w trudnych warunkach.Tu liczy się tylko przetrwanie.

Pokochałam grę "The Walking Dead", serial także - aczkolwiek do pewnego momentu, bo niestety, ale został mocno skopany. Zdecydowałam się więc sięgnąć po oryginalną historię, nigdy wcześniej nie czytując komiksów. Zaskoczyłam się - pozytywnie.

W historiach pisanych kreską i małą ilością tekstu zawsze zniechęcał mnie ograniczony dialog. Jednak po pierwszym tomie "Żywych Trupów" - z radością stwierdzam, że nie jest to ani tak bardzo odczuwalne, ani frustrujące.

"Żywe Trupy" to historia, która skupia się na jednym problemie dotyczącym ogółu, weryfikując także poboczne perypetie bohaterek i bohaterów. Czyta się ją stanowczo za szybko, ale przyjemnie - po skończeniu tomu chcesz sięgnąć po kolejny. A jeśli jesteś mną, to pędzisz na Allegro czy OLX, aby znaleźć go jak najszybciej i w jak najlepszym stanie - bo, niestety, ale obecnie nawet drugi nakład jest swoistym białym krukiem.

Polecam!

Pokochałam grę "The Walking Dead", serial także - aczkolwiek do pewnego momentu, bo niestety, ale został mocno skopany. Zdecydowałam się więc sięgnąć po oryginalną historię, nigdy wcześniej nie czytując komiksów. Zaskoczyłam się - pozytywnie.

W historiach pisanych kreską i małą ilością tekstu zawsze zniechęcał mnie ograniczony dialog. Jednak po pierwszym tomie "Żywych...

http://iminfected.pl/zywe-trupy-dni-utracone-tom-1/

W trakcie pełnionej służby na jednej z akcji Rick Grimes zostaje postrzelony. W stanie krytycznym trafia do szpitala, w którym zapada w śpiączkę. Po przebudzeniu mężczyzna znajduje się w zupełnie nieznanym dotychczas świecie, gdzie panuje wszechobecny chaos, a po ulicach miasta grasują krwiożercze stwory. Teraz Rick musi stawić czoła nowemu zagrożeniu, a pomoże mu w tym zgromadzona na przedmieściach Atlanty grupa ocalałych.

Rozpoczynający najpopularniejszą przygodę wśród produkcji o zombie komiks „Dni Utracone” to pierwszy tom cyklu Żywe Trupy, bardziej znanej pod nazwą „The Walking Dead” autorstwa Roberta Kirkmana. Pełna zwrotów akcji, brutalności i chodzących zwłok historia o losach ostatków, jakie pozostały z ludzkiej rasy. Koniec świata przybrał kształt chodzącej śmierci. Czy komiks rzeczywiście zasługuje na taką popularność? Zdecydowanie tak!

W komiksie Kirkman w sprytny i ciekawy sposób uniknął trudnej i często ciężkiej do stworzenia genezy całej historii. W tym wypadku mamy incydent, który pozbawia nas poznania początków pandemii, za sprawą śpiączki głównego bohatera i jego nagłego wybudzenia już po fakcie. Z jednej strony, nie wiemy dlaczego stało się tak, jak się stało, ale z drugiej, możemy w pełni skupić się nad chaosem, jaki nie tylko panuje na ulicach miast, ale także w głowie samego bohatera.

Już od początku fabuła komiksu prowadzi nas w sposób, który nawet na moment nie daje wytchnienia. W żadnym momencie historia nie stoi w miejscu i nawet sceny ukazujące wyłącznie dialogi między postaciami pozwala nam poznać nową mentalności ludzkości po zagładzie świata. Dodając do tego wiele odmiennych charakterów bohaterów i ich różne poglądy na pewne sprawy, otrzymujemy ciekawy miks, który daje nam solidną dawkę emocji.

Sam komiks prezentuje się nadzwyczaj ładnie. Całość utrzymana jest w czerni i bieli, co jeszcze bardziej oddaje antyutopijną historię. Dodatkowo karty „Dni Utraconych” nie stronią od brutalności. Wielokrotnie mamy okazję ujrzeć sceny walk, w których kończyny, flaki czy krew ściele się gęsto. Zdecydowanie fabuła pasuje do takiej oprawy graficznej.

Pierwszy tom składa się ze 146 stron, które czyta się niezwykle przyjemnie. Klatka po klatce możemy ujrzeć nie tylko zmieniający się wokół świat, ale także dostosowujących się do niego bohaterów. Całość idzie płynnie do przodu i nie wprowadza momentu zagubienia wśród licznych tekstów czy ukazanych scen. Nawet osoba nie mająca do czynienia z komiksem bez problemu sobie poradzi ze śledzeniem losów ocalałych.

Każda strona i każdy element ukazanych klatek ukazuje prawdziwy kunszt rysownika. Od modeli postaci, do ich wykonywanych czynności, po świat i jego wygląd. Nawet sceny, na których dzieje się bardzo dużo nie dają poczucia chaosu i nadużycia treści.

Podsumowując, choć bardziej popularnym od komiksu jest serial, dobrze poznać losy tych samych bohaterów w komiksowym wydaniu. Wiele się zmienia, a sama historia jest nieco bardziej bezpośrednia i bezlitosna. Zdecydowanie wart polecenia nie tylko zapalonym komiksomaniakom, ale także fanom zombie i horroru, którzy liczą na dobrą historię.


Po więcej zapraszam na iminfected.pl!

http://iminfected.pl/zywe-trupy-dni-utracone-tom-1/

W trakcie pełnionej służby na jednej z akcji Rick Grimes zostaje postrzelony. W stanie krytycznym trafia do szpitala, w którym zapada w śpiączkę. Po przebudzeniu mężczyzna znajduje się w zupełnie nieznanym dotychczas świecie, gdzie panuje wszechobecny chaos, a po ulicach miasta grasują krwiożercze stwory. Teraz Rick musi...