Błogosławiona wina

Również w krótszej formie proza Kossakówny błyszczy wszystkim, co w niej najlepsze - wartką i ciekawą fabułą, jasnością formułowanych myśli, przepięknym stylizowanym językiem i przemyślaną mądrością, zwłaszcza religijną. Realistycznie opisana depresja Sapiehy (choć nienazwana tak wprost) smuci, rozmowa o cudach porusza, obrazowy i żywy opis zimowego polowania na podlaskie wilki dostarcza prawdziwej frajdy. Powieści Zofii Kossak to zawsze fascynująca przygoda.

Również w krótszej formie proza Kossakówny błyszczy wszystkim, co w niej najlepsze - wartką i ciekawą fabułą, jasnością formułowanych myśli, przepięknym stylizowanym językiem i przemyślaną mądrością, zwłaszcza religijną. Realistycznie opisana depresja Sapiehy (choć nienazwana tak wprost) smuci, rozmowa o cudach porusza, obrazowy i żywy opis zimowego polowania na podlaskie...

Zofia Kossak-Szczucka to osoba, która wywodzi się z bardzo znanej rodziny. Jej wujem był Wojciech Kossak, dziadkiem Juliusz Kossak a natomiast siostrami stryjecznymi były: Magdalena Samozwaniec oraz Maria Pawlikowska-Jasnorzewska. Mimo, że wywodziła się z malarskiej rodziny to ona sama została pisarką. Debiutowała w 1922 roku powieścią Pożoga. Ja natomiast opowiem Wam o powieści pt. "Błogosławiona wina", która ukazała się w 1953 roku. Ja miałem przyjemność czytać powieść tę wydaną w 1977 roku przez Instytut Wydawniczy PAX.
Głównym bohaterem tej powieści jest książę Mikołaj Sapieha, który wyjechał do Rzymu na pielgrzymkę w celu szukaniu ratunku w jego chorobie. Mężczyzna dużo czasu spędził na modlitwach przed obrazem Matki Boskiej Gregoriańskiej. Modlitwy przyniosły skutek i książę wyzdrowiał. Lecz wraz ze zdrowiem do Mikołaja Sapiehy trafiło przekonanie, że Matka Boska powinna zawitać do jego miasta, którym był Kodeń. Z związku z powyższym dokonuje on świętokradczego czynu czyli kradzieży obrazu i wywiezienie go z Rzymu. Muszę trochę zaspojlerować (chociaż ktoś kto troszkę śledzi historię będzie to wiedział) i obraz trafił do Kodnia. Lecz jakie to wywołało konsekwencje dowiecie się z kart powieści, która nie jest jednoznaczna. W sumie sam tytuł na to wskazuje, gdyż trudno by wina była błogosławiona.
Jako, że to książka stara to jej układ jest inny od powieści wydawanych współcześnie. Dlatego też czytało mi się ją dość ciężko, chociaż ma ona ledwie 183 strony, na przeczytanie których potrzebowałem pięciu dni oraz pięciu posiedzeń. Wynik taki plasuje tytuł ten na 233 miejscu wśród 326 książek Przeczytanych na tronie. Oczywiście gorąco ten tytuł polecam, bo jest napisany bardzo dobrze i warto znać tę powieść.

https://www.facebook.com/czytamnatronie/

Zofia Kossak-Szczucka to osoba, która wywodzi się z bardzo znanej rodziny. Jej wujem był Wojciech Kossak, dziadkiem Juliusz Kossak a natomiast siostrami stryjecznymi były: Magdalena Samozwaniec oraz Maria Pawlikowska-Jasnorzewska. Mimo, że wywodziła się z malarskiej rodziny to ona sama została pisarką. Debiutowała w 1922 roku powieścią Pożoga. Ja natomiast opowiem Wam o...

Błogosławiona wina Zofii Kossak, to niezwykle sensacyjna, barwnie opisana historia porwania przez księcia Mikołaja Sapiehę, pana na Kodniu, senatora Rzeczypospolitej Polskiej, fundatora wielu kościołów, o przydomku Pius, obrazu Matki Bożej Gregoriańskiej z kaplicy w Watykanie, przed którym został cudownie uzdrowiony. W następstwie swego uczynku został wyklęty przez papieża Urbana VIII.
Autorka z właściwą sobie przenikliwością opisuje przemianę duchową bohatera, który za cenę błędu, cierpienia, pokuty i ufności w Miłosierdzie Boże doznaje Łaski, której wina staje się błogosławiona.
To poruszająca powieść, która od początku niesamowicie wciąga, ja czytałam z dużym zainteresowaniem. Polecam !!!

Błogosławiona wina Zofii Kossak, to niezwykle sensacyjna, barwnie opisana historia porwania przez księcia Mikołaja Sapiehę, pana na Kodniu, senatora Rzeczypospolitej Polskiej, fundatora wielu kościołów, o przydomku Pius, obrazu Matki Bożej Gregoriańskiej z kaplicy w Watykanie, przed którym został cudownie uzdrowiony. W następstwie swego uczynku został wyklęty przez papieża...

Książka wszechczasów. Opis pełnej konstrukcji świata wraz z Bożym Porządkiem zawiera. Niewątpliwie na liście lektur obowiązkowych w szkołach powinna się znaleźć. Oprócz tej wzniosłości jaką pod adresem tego tytułu kierować można, warto zaznaczyć, że książka jest błyskotliwa i niejednokrotnie uśmiech na twarzy czytającego zagości.

Książka wszechczasów. Opis pełnej konstrukcji świata wraz z Bożym Porządkiem zawiera. Niewątpliwie na liście lektur obowiązkowych w szkołach powinna się znaleźć. Oprócz tej wzniosłości jaką pod adresem tego tytułu kierować można, warto zaznaczyć, że książka jest błyskotliwa i niejednokrotnie uśmiech na twarzy czytającego zagości.

Dobra, wzruszająca powieść. Wspaniale napisana. Zofia Kossak niewątpliwie posiadała dar przelewania swoich myśli na papier w sposób doskonały. Piękny, a jednocześnie bardzo precyzyjny i obrazowy. Powieści Zofii Kossak są zawsze genialnie osadzone w historii. Mnóstwo faktów historycznych, które początkowo brałem za wyobraźnię Autorki, po sprawdzeniu, okazywały się autentyczne. Jednocześnie idealnie wkomponowane w akcję. Nie ukrywam, że wielokrotnie mnie to zaskakiwało. Czytanie Jej powieści to dla mnie czysta przyjemność.
"Błogosławiona wina" opowiada historię Mikołaja Sapiehy i uprowadzenia przez niego z Watykanu obrazu Matki Boskiej Kodeńskiej. Powieść szybko się czyta i nie nudzi nawet przez chwilę, chociaż nie jest to poziom monumentalnych "Krzyżowców" tej samej Autorki, mogę ją spokojnie wszystkim polecić.

Dobra, wzruszająca powieść. Wspaniale napisana. Zofia Kossak niewątpliwie posiadała dar przelewania swoich myśli na papier w sposób doskonały. Piękny, a jednocześnie bardzo precyzyjny i obrazowy. Powieści Zofii Kossak są zawsze genialnie osadzone w historii. Mnóstwo faktów historycznych, które początkowo brałem za wyobraźnię Autorki, po sprawdzeniu, okazywały się...

W Kodniu bywałam, książkę udało mi się przeczytać dopiero teraz, piękna powieść, piękny język. Fragmentami czytałam dwa razy, aby lepiej zapamiętać. Dużo pięknych i mądrych prawd. Zarówno religijnych jak i o naszym narodzie. Cudowna scena z sejmu Rzeczypospolitej oraz rozgrywek w sumieniu Sapiehy. Polecam z całego serca, może odmienić nasze życie chociaż trochę na lepsze.

W Kodniu bywałam, książkę udało mi się przeczytać dopiero teraz, piękna powieść, piękny język. Fragmentami czytałam dwa razy, aby lepiej zapamiętać. Dużo pięknych i mądrych prawd. Zarówno religijnych jak i o naszym narodzie. Cudowna scena z sejmu Rzeczypospolitej oraz rozgrywek w sumieniu Sapiehy. Polecam z całego serca, może odmienić nasze życie chociaż trochę na lepsze.

Pewnie w naszych czasach ta pozycja wydaje się nieco archaiczna w swoim przekazie, niemniej to jest właśnie jej zaletą. Autentyczna, choć niemalże bajkowa opowieść.

Pewnie w naszych czasach ta pozycja wydaje się nieco archaiczna w swoim przekazie, niemniej to jest właśnie jej zaletą. Autentyczna, choć niemalże bajkowa opowieść.

Książka jest typową literaturą religijną gdzie gdyby wyciąć uduchowione peany (głównie na temat Matki Boskiej) fabuły zostałoby może z 50 stron. Chcąc potwierdzić niektóre fakty przeszukałam Internet gdzie okazało się, że to co autorka zapewnia w przedmowie - że jest to historia autentyczna "wieloma dokumentami poparta" to kłamstwo, bo nie ma potwierdzenia żadnych wydarzeń z tej książki... a święty obraz mógł być kupiony gdzieś podczas podróży Sapiehy a wcale nie skradziony. To co jest przedstawione jako historyczna prawda jest w rzeczywistości tylko legendą - która się dobrze sprzedaje.

Książka jest typową literaturą religijną gdzie gdyby wyciąć uduchowione peany (głównie na temat Matki Boskiej) fabuły zostałoby może z 50 stron. Chcąc potwierdzić niektóre fakty przeszukałam Internet gdzie okazało się, że to co autorka zapewnia w przedmowie - że jest to historia autentyczna "wieloma dokumentami poparta" to kłamstwo, bo nie ma potwierdzenia żadnych wydarzeń...

Książka o wybitnym nastawieniu religijnym. Dość nudnawa, ale przeczytałem (zmusiłem się). Literatura piękna.

Książka o wybitnym nastawieniu religijnym. Dość nudnawa, ale przeczytałem (zmusiłem się). Literatura piękna.

Historię opisaną w książce znałam od lat dziecinnych, ponieważ pochodzę z okolic Kodnia. Myślałam, że historia o tym, jak Sapieha ukradł obraz z Rzymu to legenda, więc traktowałam ją z przymrużeniem oka. Zdziwiłam się mocno czytając książkę, że zamiast napisanej dewocyjnym językiem legendy, mam przed sobą bardzo dobrą literaturę opartą na faktach, napisaną przez znaną i cenioną autorkę. Klimat epoki znakomicie podkreśla stylizacja językowa. Bardzo dobra lektura.

Historię opisaną w książce znałam od lat dziecinnych, ponieważ pochodzę z okolic Kodnia. Myślałam, że historia o tym, jak Sapieha ukradł obraz z Rzymu to legenda, więc traktowałam ją z przymrużeniem oka. Zdziwiłam się mocno czytając książkę, że zamiast napisanej dewocyjnym językiem legendy, mam przed sobą bardzo dobrą literaturę opartą na faktach, napisaną przez znaną i...