Tajemnica starej farmy

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Historia dla dojrzałego czytelnika. Narratorką jest ok 75 letnia kobieta, która opowiada swoją historię gdzie wojenna miłość zdeterminowała całe życie pary kochanków. Poranieni psychicznie oboje byli dla siebie wsparciem, lecz potem musieli się rozstać. Korespondencja przez lata dawała im wytchnienie w nieszczęśliwych małżeństwach. Historia ciągłej tęsknoty i życia jakby obok. W tą opowieść wchodzi się długo. Nie ma tu fajerwerków, ale pozostawia wzruszenie i na długo zapadnie w pamięć. Bardzo polecam.

Historia dla dojrzałego czytelnika. Narratorką jest ok 75 letnia kobieta, która opowiada swoją historię gdzie wojenna miłość zdeterminowała całe życie pary kochanków. Poranieni psychicznie oboje byli dla siebie wsparciem, lecz potem musieli się rozstać. Korespondencja przez lata dawała im wytchnienie w nieszczęśliwych małżeństwach. Historia ciągłej tęsknoty i życia jakby...

Kolejna wariacja na temat historii na poły miłosnej w czasach wojny.

Kolejna wariacja na temat historii na poły miłosnej w czasach wojny.

Czytałam ją będąc nastolatka, jak to młoda osoba urzekłam się tą opowieścią niesamowicie. Pamiętałam tyle lat, że byla książka która mnie zachwyciła. Tylko nie umiałam jej odnaleźć. Teraz po przeszło 25 latach mój ukochany mi ją wynalazł.
I dzisiaj skończyłam czytać....
No cóż..... Wzruszyłam się bardzo🤭
w każdym z nas zostaje... Sentyment do lat młodości, do samych siebie z tych lat. Autorka to właśnie opisuje. Ktoś widzi w nas starszą wersję którą rzeczywiście się stajemy a w nas tkwi ten sam młody człowiek który ma marzenia, pasje, nadzieję.. Na wiele szczęśliwych rzeczy które być może nas spotkają
Mogę śmiało powiedzieć, że nadal mnie się ta książka podoba. I napewno za jakiś czas do niej powrócę.

Czytałam ją będąc nastolatka, jak to młoda osoba urzekłam się tą opowieścią niesamowicie. Pamiętałam tyle lat, że byla książka która mnie zachwyciła. Tylko nie umiałam jej odnaleźć. Teraz po przeszło 25 latach mój ukochany mi ją wynalazł.
I dzisiaj skończyłam czytać....
No cóż..... Wzruszyłam się bardzo🤭
w każdym z nas zostaje... Sentyment do lat młodości, do samych siebie...

Evangeline Vorth po stracie swojego dziecka dostaje farmę odziedziczoną po swojej babce.Jej mąż Vangie jest na drugim froncie Antlantyku.Pewnego dnia niespodziewanie pojawia się nieznajomy mężczyzna, poszukujący pracy na farmie.
Vangie postanawia zatrudnić go na swojej farmie.
Po jakimś czasie między Evangeline, a mężczyzną rodzi się głębokie uczucie.
Hipnotyzująca to opowieść o wielkiej miłości, smutkach,radościach.
Przepiękna historia miłosna,wspaniale opowiedziana.
Doskonała,wzruszająca książka super się czytało i to z przyjemnością jak dla mnie niezwykła lektura z zapartym tchem przeczytałam.

Evangeline Vorth po stracie swojego dziecka dostaje farmę odziedziczoną po swojej babce.Jej mąż Vangie jest na drugim froncie Antlantyku.Pewnego dnia niespodziewanie pojawia się nieznajomy mężczyzna, poszukujący pracy na farmie.
Vangie postanawia zatrudnić go na swojej farmie.
Po jakimś czasie między Evangeline, a mężczyzną rodzi się głębokie uczucie.
Hipnotyzująca to...

Nie moje klimaty wieje nuda wogole mnie ta ksiazka nie zaciekawila takie mdle wypociny. Wielkie rozczarowanie.

Nie moje klimaty wieje nuda wogole mnie ta ksiazka nie zaciekawila takie mdle wypociny. Wielkie rozczarowanie.

Kolejna, fajnie napisana, łatwo-się-czytająca książka o miłości i poświęceniu.

Kolejna, fajnie napisana, łatwo-się-czytająca książka o miłości i poświęceniu.

Jak dla mnie jedna z lepszych książek jakie czytałam. Teraz właśnie po dwóch latach do niej wracam, tak bardzo mnie urzekła.

Po stracie pierwszego dziecka Evangeline Worth wraca na ukochaną farmę, odziedziczoną po babce w małej mieścinie w Nowej Anglii. Jej mąż walczy na froncie po drugiej stronie Atlantyku, Vangie natomiast usiłuje zapanować nad swoim życiem, pogodzić się z bólem. Pewnego dnia na jej progu staje nieznajomy, który w zagadkowych okolicznościach pojawia się w pobliżu. Vangie najmuje go do pracy na farmie. I tak oto między dwojgiem ludzi rodzi się uczucie, które przetrwa dekady.

Piękna historia, jeśli komuś się spodoba to polecam nieco podobną "Dom na plaży" Sarah Jio, na której wylałam morze łez.

Jak dla mnie jedna z lepszych książek jakie czytałam. Teraz właśnie po dwóch latach do niej wracam, tak bardzo mnie urzekła.

Po stracie pierwszego dziecka Evangeline Worth wraca na ukochaną farmę, odziedziczoną po babce w małej mieścinie w Nowej Anglii. Jej mąż walczy na froncie po drugiej stronie Atlantyku, Vangie natomiast usiłuje zapanować nad swoim życiem, pogodzić się...

Fragmenty:
• „Przyszłość zależy do zbyt wielu zmiennych danych.”
• „Istnieje wiele nieudanych chwil w naszym życiu. Chwil, które chcielibyśmy odmienić, by przekonać samych siebie, że jesteśmy nieomylni. Przypominając je sobie, upiększamy je.”
• „Niekiedy życie jest ciągiem straconych złudzeń. I właśnie nasze własne złudzenia wobec nas samych najbardziej na tym cierpią. Póki żyjemy, żyjemy w oddaleniu, możemy polegać na czystości naszych iluzji.”
• „… miłość… możemy na nią spoglądać jak na szlachetny kamień, nasze zwyczajny życie tylko się o nią ociera.”

Fragmenty:
• „Przyszłość zależy do zbyt wielu zmiennych danych.”
• „Istnieje wiele nieudanych chwil w naszym życiu. Chwil, które chcielibyśmy odmienić, by przekonać samych siebie, że jesteśmy nieomylni. Przypominając je sobie, upiększamy je.”
• „Niekiedy życie jest ciągiem straconych złudzeń. I właśnie nasze własne złudzenia wobec nas samych najbardziej na tym cierpią. Póki...

O tej książce zbyt wiele dobrego powiedzieć nie mogę. Po przeczytaniu dwóch innych książek tej autorki spodziewałam się może nie fajerwerków, ale czegoś o wiele lepszego. Tymczasem:
1. Okładka - okropna, zniechęcająca, cukierkowa
2. Historia - zwyczajnie nudna, nie byłam w stanie się w nią wciągnąć
3. Zakończenie - przesadnie przesłodzone, przewidywalne
4. Styl - na przemian: listy, pamiętnik, normalna 3-osobowa narracja, wszystko w jednej książce, jakby autorka nie mogła się zdecydować, męczące to było
Jak dotąd najgorsza książka Wilson jaką czytałam. Myślę, że na jakiś czas się zniechęciłam do romansów z elementami dramatu.

O tej książce zbyt wiele dobrego powiedzieć nie mogę. Po przeczytaniu dwóch innych książek tej autorki spodziewałam się może nie fajerwerków, ale czegoś o wiele lepszego. Tymczasem:

1. Okładka - okropna, zniechęcająca, cukierkowa

2. Historia - zwyczajnie nudna, nie byłam w stanie się w nią wciągnąć

3. Zakończenie - przesadnie przesłodzone, przewidywalne

4. Styl - na...