Nemesis

Asimov zawsze mnie intrygował. Jako młody chłopak przeczytałem kilka jego książek, ale nie zrobiły na mnie większego wrażenia. Po wielu latach odbieram prozę autora z większym zrozumieniem. Do niektórych książek trzeba po prostu dorosnąć. Nie jest to książka na poziomie cyklu „Fundacja” czy „Roboty” ale warta przeczytania.
Plusy:
- jak dla mnie to taki wstęp do Imperium Galaktycznego;
- ciekawy pomysł na fabułę, zagrożenie z kosmosu dla istnienia Ziemi;
- stopniowa migracja ludzi w przestrzeń kosmiczną do tzw. osiedli;
- zarówno wątek pierwszej wyprawy poza Układ Słoneczny jak i Nemezis poprowadzone w sposób ciekawy;
- prowadzenie narracji z dwóch perspektyw oddalonych od siebie w czasie;
- nawet ludzie urodzeni poza Ziemią mogą odczuwać nostalgię za kolebką ludzkości;
- dość dobrze wykreowane postacie głównych bohaterów;
- czy warto przeciwdziałać zagrożeniu, które będzie realne za wiele pokoleń;
- każdy człowiek ma swoje mocne i słabe strony, wzloty i upadki.
Minusy:
- ciągłe powtarzanie jakie to niesamowite zdolności posiada Marlena;
- zakończenie zbyt szybkie i bajkowe (i żyli długo i szczęśliwie).
Ogółem książka dobra.

Asimov zawsze mnie intrygował. Jako młody chłopak przeczytałem kilka jego książek, ale nie zrobiły na mnie większego wrażenia. Po wielu latach odbieram prozę autora z większym zrozumieniem. Do niektórych książek trzeba po prostu dorosnąć. Nie jest to książka na poziomie cyklu „Fundacja” czy „Roboty” ale warta przeczytania.
Plusy:
- jak dla mnie to taki wstęp do Imperium...

Fantastyczne. Powieść powstała później niż cykl Roboty i większość Fundacji, ale da się ją interpretować jako część tej samej linii czasowej. Przedstawia bowiem wydarzenia, które mogłyby być preludium Imperium Galaktycznego a jeden z bohaterów zastanawia się nawet jak taki twór mógłby funkcjonować. Według niego niezbyt dobrze, co znajduje potwierdzenie już w Fundacji. Uwielbiam tę konsekwencję Asimova! Choćby z tego względu warto go czytać.

Fantastyczne. Powieść powstała później niż cykl Roboty i większość Fundacji, ale da się ją interpretować jako część tej samej linii czasowej. Przedstawia bowiem wydarzenia, które mogłyby być preludium Imperium Galaktycznego a jeden z bohaterów zastanawia się nawet jak taki twór mógłby funkcjonować. Według niego niezbyt dobrze, co znajduje potwierdzenie już w Fundacji....

Nie zmęczyłam jej do końca. z jednej strony Asimov jest genialny w wymyślaniu nowych kosmicznych historii z drugiej strony bohaterowie sa tak sztywni a dialogi brzmią jak między ludźmi z problemami personalnymi a nie bliskimi sobie osobami.
Cytat jednej z bohaterek ktora jednoczenie jest jednym z najwybitniejszych fizyków na świecie: ‚Nie każdy jest tak głupi jak ja’
W innej sytuacji nasza bohaterka została nazwana dinozaurem mając 55 lat i zajmując miejsce na statku który sama zaprojektowała.

Wydaje mi się że historia w tej książce mogłaby być dużo ciekawsza jeśli przynajmniej część z tych ludzi dla sie lubić.

Nie zmęczyłam jej do końca. z jednej strony Asimov jest genialny w wymyślaniu nowych kosmicznych historii z drugiej strony bohaterowie sa tak sztywni a dialogi brzmią jak między ludźmi z problemami personalnymi a nie bliskimi sobie osobami.
Cytat jednej z bohaterek ktora jednoczenie jest jednym z najwybitniejszych fizyków na świecie: ‚Nie każdy jest tak głupi jak ja’
W...

Książka źle się zestarzała. Jeśli chodzi o stronę naukową i odkrywanie tajemnic przed czytelnikiem to jest jeszcze w porządku, ale prowadzenie bohaterów było dla mnie nie do zniesienia. Jest jakieś straszne dydaktyczne zacięcie w wypowiedziach i postępowaniu postaci, niby Asimov stara się nie czynić je nieomylnymi i pokazywać ludzkie słabości, ale ostatecznie i tak nie miałem wrażenia obserwowania ludzi z krwi i kości, tylko aktorów moralitetu. Cały czas Asimov chce do czegoś przekonać czytelnika, a inne rzeczy wybić mu z głowy, ma jakąś wizję na przyszłość ludzkości a nawet wychowanie dzieci, której słuszność mają za zadanie zademonstrować losy bohaterów. Końcówka idzie na skróty, tym „dobrym” właściwie bez komplikacji udaje się osiągnąć, co chcieli. Jeśli chodzi o pomysły z gruntu s-f, to rewolucji nie ma. Żałuję czytania.

Książka źle się zestarzała. Jeśli chodzi o stronę naukową i odkrywanie tajemnic przed czytelnikiem to jest jeszcze w porządku, ale prowadzenie bohaterów było dla mnie nie do zniesienia. Jest jakieś straszne dydaktyczne zacięcie w wypowiedziach i postępowaniu postaci, niby Asimov stara się nie czynić je nieomylnymi i pokazywać ludzkie słabości, ale ostatecznie i tak nie...

Świetna, od samego początku wciągająca fabuła to główny atut tej książki. Jak w innych dziełach tego autora mocno poparta wiedzą naukową i niezwykłą wizją, której nijak nie można zaprzeczyć.

Sytuacja głównej ekipy jest nie do pozazdroszczenia, ale przez sam fakt, że odważyli się na pierwszy krok z całego serca się im kibicuje. Książka napisana jest bardzo przystępnie i odkrywa przed nami kolejne aspekty, problemy, rozterki i myśli stopniowo. Czasem zaskakuje, bo nie brak tutaj zwrotów akcji. Po prostu genialna.

Jedna gwiazdka mniej za troszkę moim zdaniem niedopracowaną końcówkę. Ale tylko troszkę.

Świetna, od samego początku wciągająca fabuła to główny atut tej książki. Jak w innych dziełach tego autora mocno poparta wiedzą naukową i niezwykłą wizją, której nijak nie można zaprzeczyć.

Sytuacja głównej ekipy jest nie do pozazdroszczenia, ale przez sam fakt, że odważyli się na pierwszy krok z całego serca się im kibicuje. Książka napisana jest bardzo przystępnie i...

Całkiem spoko, jak zwykle u Asimova pojawia się niekonwencjonalne podejście do wyglądu i "sposobu działania" ewentualnych obcych cywilizacji (choć tu jest znacznie prościej, w porównaniu chociażby do Równych Bogom),jednak książka jest jakby zbyt lekka - wszystko dzieje się w oparciu o spory przypadek, wręcz skrót myślowy. Szczególnie finał. Jednakże jak dla mnie książka idealna dla kogoś, kto Asimova nie zna, a chce poznać. Wejdzie jak gorący nóż w masło.

Całkiem spoko, jak zwykle u Asimova pojawia się niekonwencjonalne podejście do wyglądu i "sposobu działania" ewentualnych obcych cywilizacji (choć tu jest znacznie prościej, w porównaniu chociażby do Równych Bogom),jednak książka jest jakby zbyt lekka - wszystko dzieje się w oparciu o spory przypadek, wręcz skrót myślowy. Szczególnie finał. Jednakże jak dla mnie książka...

Sam autor tej książki we wstępie napisał, iż zależy mu na tym by książka była bardzo przejrzysta, jasna dla czytelnia. Faktycznie, nie było tu żadnych zawiłości strukturalnych i tym samym czytało się to bardzo dobrze.
"Nemesis" to klasyczna fantastyka, SF. Ciekawa treść dotycząca zagrożenia Ziemi i ludności na niej żyjącej przed tytułową Nemesis (gwiazda),która z takich, a nie innych powodów (nie będę tu niczego zdradzał) może zniszczyć Niebieską Planetę.
Nie ma tu czegoś super wyjątkowego jak to bywa w niektórych powieściach SF, jest po prostu klasycznie i nie jest to dla mnie wada.
Ktoś jednak słusznie zauważył w swojej recenzji "Nemesis", że Asimow delikatnie rzecz pisząc mocno nawiązał do S. Lema i jego "Solaris". Jaki to element? Ponownie nie zdradzę, ale nie jest to powód by nie zainteresować się tą książką. Ja w każdym razie z tą opinią się zgadzam (nawiązanie do "Solaris").

Sam autor tej książki we wstępie napisał, iż zależy mu na tym by książka była bardzo przejrzysta, jasna dla czytelnia. Faktycznie, nie było tu żadnych zawiłości strukturalnych i tym samym czytało się to bardzo dobrze.
"Nemesis" to klasyczna fantastyka, SF. Ciekawa treść dotycząca zagrożenia Ziemi i ludności na niej żyjącej przed tytułową Nemesis (gwiazda),która z takich, a...

Mocno przypomina "Solaris" Lema.

Mocno przypomina "Solaris" Lema.

Nawet wielcy mają słabsze dni. Asimov też. Dla mnie słaba

Nawet wielcy mają słabsze dni. Asimov też. Dla mnie słaba

To druga powieść autora jaką do tej pory pochłonąłem. Rzadko zdarza się bym zarywał nocki ale w przypadku Nemesis jest to nieuniknione. Równi bogom także mnie mocno wciągnęła ale Nemesis jest wręcz niebezpieczna bo nie można jej po prostu odłożyć na szafkę nocną i czyta się ją aż się padnie albo budzik dzwoni bo czas do pracy. Polecam!

To druga powieść autora jaką do tej pory pochłonąłem. Rzadko zdarza się bym zarywał nocki ale w przypadku Nemesis jest to nieuniknione. Równi bogom także mnie mocno wciągnęła ale Nemesis jest wręcz niebezpieczna bo nie można jej po prostu odłożyć na szafkę nocną i czyta się ją aż się padnie albo budzik dzwoni bo czas do pracy. Polecam!