Julka

Świetnie napisana przez autorkę książka typu młodzieżówka,pióro wspaniałe ma wciągnęła mnie historia nastolatki Julki bardzo wzruszająca była,emocjonalna.
Wzruszyłam się przy tej książce.
Ciekawa książka.

Świetnie napisana przez autorkę książka typu młodzieżówka,pióro wspaniałe ma wciągnęła mnie historia nastolatki Julki bardzo wzruszająca była,emocjonalna.
Wzruszyłam się przy tej książce.
Ciekawa książka.

Tak irytująca, że szkoda gadać

Tak irytująca, że szkoda gadać

Rodzice 12-letniej dziewczynki rozwodzą się. Sprzedali właśnie rodzinny dom by kupić dwa mieszkania, i do jednego z nich wprowadza się Julka z mamą. Dziewczynka wcale tego nie chce, ma duży żal o to do rodziców, ale też o to, że nie chcą z nią rozmawiać o tym co się stało. Julka buntuje się i zaczyna źle zachowywać co jeszcze bardziej komplikuje jej relacje z rodzicami i otoczeniem...

Ta niewielkich rozmiarów książeczka jest bardzo ważną lekturą. To bardzo ważne, by nie udawać przed dzieckiem, że jest dobrze, bo gdy konflikt między rodzicami osiągnie apogeum i dojdzie do rozwodu to dla dziecka będzie to jak grom z jasnego nieba - no bo niby jak to? Było dobrze, a tu nagle koniec? W innym przypadku (choć pewnie też by to mocno przeżywało) mogłoby choć oswoić się z tą myślą. Czasami dziwią nas reakcje dzieci na trudne sytuacje, myślimy wtedy, że przecież to nie pierwszy i nie ostatni taki przypadek, normalna kolej rzeczy. Czy na pewno? Czy pomyśleliśmy o tym, że tym niewinnym dzieciom cały świat ulega właśnie zniszczeniu? Traci swoje miejsce, w którym czuło się bezpiecznie, rodzinę, przyjaciół, a nawet znajome obrazy, zapachy czy głosy. To bardzo trudne, dzieci nie rozumieją dlaczego muszą to przeżywać, skoro nie ma w tym ich winy. Rodzice często myślą, że dzieci po prostu przywykną do nowej sytuacji, nie tłumaczą im co się stało, co przyniesie przyszłość, a co gorsze zapominają o potwierdzaniu swoich uczuć do dziecka - a przecież to bez względu na wszystko nie powinno się nigdy zmienić.

Bardzo się wzruszyłam tą historią, która tak naprawdę może przytrafić się każdemu... W sumie zdarzyła się także mnie. Gdy miałam 6 lat moi rodzice rozwiedli się, w nie najlepszej atmosferze. Ja na szczęście przeszłam to łagodnie, bo dużo czasu spędzałam z tatą, który zabierał mnie na weekendy do ukochanej babci. Wspomnienia ze wczesnego dzieciństwa gdzieś mi się zatarły, więc czułam jakby taka sytuacja była "od zawsze". Jednak obserwując dzieci w szkole, widzę, że nie wszystkie dzieci radzą sobie z rozwodem rodziców tak dobrze jak ja.

Książkę polecam głównie... rozwodzącym się rodzicom! Niech przejrzą na oczy i w tym wszystkim nie zapomną o własnych dzieciach! Ponadto polecam "Julkę" dzieciom nie rozumiejącym tego co dzieje się w ich głowach, sercu, domu i otoczeniu w związku ze zmianą sytuacji życiowej (nie tylko dotyczącej rozwodu rodziców). Może lektura pomoże im zrozumieć siebie i odnaleźć się w nowej sytuacji. Świetna książka!

Rodzice 12-letniej dziewczynki rozwodzą się. Sprzedali właśnie rodzinny dom by kupić dwa mieszkania, i do jednego z nich wprowadza się Julka z mamą. Dziewczynka wcale tego nie chce, ma duży żal o to do rodziców, ale też o to, że nie chcą z nią rozmawiać o tym co się stało. Julka buntuje się i zaczyna źle zachowywać co jeszcze bardziej komplikuje jej relacje z rodzicami i...

super:) jAk cała seria :)polecam bardzo pouczająca i poruszająca!!!! :)

super:) jAk cała seria :)polecam bardzo pouczająca i poruszająca!!!! :)

Typowa, psyhologiczna pozycja dla młodszych nastolatków. Autorka ukazuje ich problemy, podaje rozwiązania. Zdecydowanie nie mistrzostwo, aczklolwiek czyta się ją bardzo szybko i dość przyjemnie.

Typowa, psyhologiczna pozycja dla młodszych nastolatków. Autorka ukazuje ich problemy, podaje rozwiązania. Zdecydowanie nie mistrzostwo, aczklolwiek czyta się ją bardzo szybko i dość przyjemnie.

Miło się czyta. Nic specjalnego, ale nie ma dużo wad. Ot, taka tam opowiastka. Styl pani Jadko-Kuli niestety się nie zmienił.... jak się nie ma co robić w wieczór, to można sięgnąć po "Julkę". Nie jest to może genialne, ale da się czytać. Dużo lepsze od wcześniejszej pozycji autorki, beznadziejnej "Kariny".

Miło się czyta. Nic specjalnego, ale nie ma dużo wad. Ot, taka tam opowiastka. Styl pani Jadko-Kuli niestety się nie zmienił.... jak się nie ma co robić w wieczór, to można sięgnąć po "Julkę". Nie jest to może genialne, ale da się czytać. Dużo lepsze od wcześniejszej pozycji autorki, beznadziejnej "Kariny".

Julka-utalentowana muzycznie,posłuszna nastolatka.Po rozwodzie rodziców i wyjeździe mamy za granicę jej życie diametralnie się zmienia.Opiekunka Julki i jej ojciec przestają mieć nad nią kontrolę.Przestaje ona grać na instrumencie,późno wraca do domu,źle się odnosi.Wszystkich zaczyna to niepokoić.
Okazuje się,że na takie zachowanie nastolatki nie ma wpływu tylko trudna sytuacja rodzinna,ale i pewien chłopiec..



Książka "Julka" opowiada o nastoletnich problemach(z resztą,jak widać po nazwie serii) dziewczynki,zwanej Julia.W tym wypadku mamy do czynienia z rozwodem rodziców i zmianą w życiu dziecka.Wiele nastolatek żyje z tym problemem,niestety.Nic nie można na to poradzić.Książka jest bardzo pouczająca,szczególnie dla osób z problemami,o jakich opowiada książka.Można się z niej dowiedzieć,jak należy postępować w takiej sytuacji,by nie ranić bliskich nam osób.
"Julka" bardzo przypadła mi do gustu.Nie dość,że szybko się czyta,to i jest bardzo pouczająca.Polecam.

Julka-utalentowana muzycznie,posłuszna nastolatka.Po rozwodzie rodziców i wyjeździe mamy za granicę jej życie diametralnie się zmienia.Opiekunka Julki i jej ojciec przestają mieć nad nią kontrolę.Przestaje ona grać na instrumencie,późno wraca do domu,źle się odnosi.Wszystkich zaczyna to niepokoić.
Okazuje się,że na takie zachowanie nastolatki nie ma wpływu tylko trudna...

Samotna, utalentowana dziewczyna przypadkowo znajduje pokrewną dusze, na cel by grać i wygrac konkurs, by rozijać swoj talent...Samotana w końcu zaakceptowana i po wielu kłopotach syata sie zrozumieć dlaczego rodzice się rozstali...nic juz nie bedzie takie samo...nie ma rodziny, nie ma ukochabnego domu, nie ma z kim porozmawiac....
czyta się szybko, łatwo i przyjemnie...wciaga, polecam nastolatkom...czaami naprawdę trudno ich zrozumiec...

Samotna, utalentowana dziewczyna przypadkowo znajduje pokrewną dusze, na cel by grać i wygrac konkurs, by rozijać swoj talent...Samotana w końcu zaakceptowana i po wielu kłopotach syata sie zrozumieć dlaczego rodzice się rozstali...nic juz nie bedzie takie samo...nie ma rodziny, nie ma ukochabnego domu, nie ma z kim porozmawiac....
czyta się szybko, łatwo i...

Spoko,ale troche przedramatyzowana.

Spoko,ale troche przedramatyzowana.

Jest dobra , ale czy rewelacyjna? Opowiada bardzo realistyczną opowieść z którą możemy się spotkać na prawdę bardzo bardzo często w swoim życiu. Napisana prostym , łatwym językiem. Szybko się czyta. Niczym nie zaskakuje. Zwykła powieść obyczajowa . Nastolatkom w wieku 14+ raczej się nie spodoba.

Jest dobra , ale czy rewelacyjna? Opowiada bardzo realistyczną opowieść z którą możemy się spotkać na prawdę bardzo bardzo często w swoim życiu. Napisana prostym , łatwym językiem. Szybko się czyta. Niczym nie zaskakuje. Zwykła powieść obyczajowa . Nastolatkom w wieku 14+ raczej się nie spodoba.