Jak wychować zdrowego gamera. Zamiast walczyć z grami wideo, odzyskaj umysł swojego dziecka

Trochę zmylił mnie tytuł. Myślałam, że dowiem się z tej książki więcej o tym jak wprowadzać młodego człowieka w świat gier a nie jedynie jak radzić sobie z dzieckiem, które już ma problem z graniem. Moim zdaniem w sytuacji mocno kryzysowej powinno się już zgłosić do specjalisty a nie bazować na wiedzy z poradnika.

Trochę zmylił mnie tytuł. Myślałam, że dowiem się z tej książki więcej o tym jak wprowadzać młodego człowieka w świat gier a nie jedynie jak radzić sobie z dzieckiem, które już ma problem z graniem. Moim zdaniem w sytuacji mocno kryzysowej powinno się już zgłosić do specjalisty a nie bazować na wiedzy z poradnika.

Zakupiłem te książkę ponieważ od dłuższego czasu oglądam materiały autora - Aloka Kanoji, znanego szerzej w internecie (Youtube, Twitch) pod nazwą Dr K/Healthy GamerGG. Jest on z wykształcenia psychiatrą i zajmuje się psychoedukacją na tematy związane z: uzależnieniem (nie tylko gier jak ale i innych używek) zdrowiem psychicznym i rozwojem osobistym łącząc wiedzę z psychologii, neurobiologii z naukami buddyjskimi. Aby dowiedzieć się więcej zdecydowanie polecam więcej materiałów na jego kanale, ale przechodząc już do pozycji. Dużymi plusami tej książki jest jej praktyczność - uporządkowana struktura postępowania zawierająca różnorodne metody i techniki, pomagające rozwijanie zdrowego podejścia do gier komputerowych u dziecka. Dodatkowym plusem jest różnorodność scenariuszy postępowania dziecka/rodzica na każdym z etapów co sprawia że rodzic który czyta książkę nie czuje się zniechęcony jak dziecko zachowuje się zupełnie inaczej niż opisano w książce. Pomimo poradnikowej formy porównaniu do innych poradników autor nie mówi że jego metody są jedyne i za pomocą tej książki od razu zwalczysz uzależnienie od gier u dziecka i mimo oferowania różnych praktycznych metod i techniki, autor zaznacza , że choć książka pomoże z uzależnieniem od gier u dziecka, oraz zrozumieniem i polepszeniem relacji z dzieckiem to problem może leżeć głębiej czasami lub być bardziej poważny i zaleca do udania się do specjalisty. Minusami tej książki uznałbym byt powierzchowne omawianie niektórych tematów (ADHD, Autyzm, Działanie mózgu) co zrozumiałe związku że książka celowała bardziej jako poradnik dla rodziców a nie pozycja naukowa dla specjalistów lub studentów, jednak mam wrażenie że wymienione tematy mogły zostać bardziej rozwinięte bardziej, dalej łatwym językiem ale dawające więcej szczegółów dla lepszego zrozumienia i uniknięcia stereotypów. Mimo tego zdecydowanie polecam tę pozycję dla rodziców już zauważających niepokojące podejście do gier u dziecka, ale również dla tych rodziców którzy chcą się przygotować jak najlepiej na wychowanie dziecka w świecie pełnym rozwiniętej i uzależniającej technologii

Zakupiłem te książkę ponieważ od dłuższego czasu oglądam materiały autora - Aloka Kanoji, znanego szerzej w internecie (Youtube, Twitch) pod nazwą Dr K/Healthy GamerGG. Jest on z wykształcenia psychiatrą i zajmuje się psychoedukacją na tematy związane z: uzależnieniem (nie tylko gier jak ale i innych używek) zdrowiem psychicznym i rozwojem osobistym łącząc wiedzę z...

Czy gry komputerowe naprawdę zagrażają dzieciom? A może to my, dorośli, nie umiemy ich zrozumieć?

Alok Kanojia – psychiatra, gamer i twórca programu „Healthy Gamer”, w książce ”Jak wychować zdrowego gamera” (Wydawnictwo Agora) przekonuje, że nie chodzi o walkę z ekranem, lecz o odzyskanie relacji i równowagi.
Autor, znany jako Dr K., mówi nie tylko jako specjalista w dziedzinie neuronauki i zdrowia psychicznego, lecz także jako osoba, która sama zmagała się z uzależnieniem od gier. Opisuje własne doświadczenia: od utraty kontroli i życiowego kryzysu, po proces odbudowy – również dzięki pobytowi w indyjskim aśramie, który nauczył go panowania nad umysłem. Ta perspektywa jest uczciwa, pełna empatii i wolna od patosu. Dzięki temu książka jest nie tylko wiarygodna, poruszająca – momentami wręcz zaskakująco trafna. Nie sięgnęłam jednak po nią ze względu na postać autora, ale by znaleźć odpowiedź na pytanie zawarte w tytule: „Jak wychować zdrowego gamera?”.
Kanojia nie moralizuje ani nie straszy. Pokazuje, jak gry wideo zaspokajają podstawowe potrzeby psychiczne dzieci i nastolatków: sukcesu, wyzwań, przynależności do wspólnoty, budowania tożsamości i pozwolenia na ekspresję. Gry dają dzieciom poczucie kompetencji, sprawczości i społecznego uznania – czyli dokładnie to, czego często brakuje im w realnym świecie.
Autor w przystępny sposób wyjaśnia mechanizmy neurochemiczne: działanie dopaminy, uzależnienie od „nagrody”, rozregulowanie emocji przez tłumienie aktywności ciała migdałowatego czy osłabienie pracy płata czołowego. Nie są to jednak suche fakty – każda informacja osadzona jest w kontekście pedagogicznym. Przypomina mi to wykład Marcina Siekańskiego wygłoszony podczas konferencji o neuroatypowości organizowanej przez Fundację aleKlasa. Badacz również nie demonizował gier, lecz pokazywał, jak można umiejętnie wykorzystać zainteresowania dziecka do wspierania jego rozwoju – także społecznego.
Kanojia, podobnie jak Siekański, w centrum stawia rodzica – z jego frustracjami, lękami i poczuciem winy. Dr K. uczy, jak - zamiast wchodzić w rolę kata czy ofiary - nauczyć się budować z dzieckiem autentyczny sojusz. Autor zapewnia, że język pełen empatii, konkretne scenariusze rozmów i realne strategie dają rodzicom poczucie sprawczości, a nie winy.
Książka została podzielona na cztery części, które tworzą spójny, program wychowawczy. Rozdział pierwszy został zatytułowany „Zrozum”. Kanojia wyjaśnia tu podstawy neurochemii, opisuje mechanizmy nagrody, działania dopaminy, tłumienia emocji przez gry i wpływu na dojrzewanie mózgu. To nie tylko rozdziały naukowe, ale też przewodnik po dziecięcym doświadczeniu cyfrowej ucieczki. W drugim rozdziale „Rozmawiaj” autor przedstawia konkretne strategie: od rozpoznawania gotowości do zmiany, przez budowanie sojuszu, aż po naukę rozmowy, która nie rani, tylko otwiera na zmianę. Z kolei rozdział „Działaj” to część najbardziej praktyczna. Znajdziemy w niej narzędzia do wspólnego tworzenia zasad i egzekwowania ich w sposób, który nie eskaluje konfliktów. Książkę kończy rozdział o najczęstszych wyzwaniach, czyli grach w kontekście graczy z ADHD, w spektrum autyzmu, w depresji, uzależnionych od używek. Autor omawia współwystępowanie problemów psychicznych z nadużywaniem gier i pokazuje, jak postępować, kiedy dziecko gra, bo cierpi lub otoczenie sprawia, że czuje się do niego niedopasowane. Książkę kończą dwa załączniki: z planem działań i z harmonogramem programu. Całość uzupełnia bibliografia, indeks i osobisty epilog – pełen pokory wobec tego, co oznacza bycie rodzicem w XXI wieku.
To książka dla rodziców, nauczycieli i psychologów. Dla wszystkich, którzy chcą przestać walczyć z ekranem i zacząć budować mosty – krok po kroku, z empatią i cierpliwością. Bo każdy, kto choć raz chciał „odłączyć dziecku prąd” z bezsilności, wie, że to droga donikąd. A przynajmniej – do rozpaczy.
„Jak wychować zdrowego gamera” to książka o relacji, nie o zakazach. Nie oferuje „magicznej recepty”, ale daje coś cenniejszego – zrozumienie, które – jak w przypadku diagnozy – może stać się początkiem drogi do równowagi.

Czy gry komputerowe naprawdę zagrażają dzieciom? A może to my, dorośli, nie umiemy ich zrozumieć?

Alok Kanojia – psychiatra, gamer i twórca programu „Healthy Gamer”, w książce ”Jak wychować zdrowego gamera” (Wydawnictwo Agora) przekonuje, że nie chodzi o walkę z ekranem, lecz o odzyskanie relacji i równowagi.
Autor, znany jako Dr K., mówi nie tylko jako specjalista w...

Poniższą opinię piszę z perspektywy gracza (jeszcze nie rodzica),zdobywającego informacje jak w przyszłości poradzić sobie z czasem ekranowym potencjalnych małych człowieków ;).

Alok Kanojia na samym początku zdradza, że sam miał problem ze zbyt dużą ilością czasu przeznaczaną na gry komputerowe w trakcie nauki w liceum i podczas studiów. Z racji swojej profesji po miesiącach pełnych wyrzeczeń i kompromisów postanowił przekuć swoje doświadczenia w projekt Healthy Gamer, gdzie dzięki profesjonalnej wiedzy psychiatrycznej pomaga wielu osobom, które przez swoje przykucie do ekranu oddziałują destrukcyjnie na swoje życie prywatne i zawodowe.

W swojej książce Alok Kanojia opisuje po części procesy rządzące ludzkim umysłem, wyjaśnia dlaczego spore grono młodych osób chętnie przesiaduje przez ekranami grając w gry i przede wszystkim - podsuwa narzędzia za pomocą których rodzic może wypracować rozwiązanie, dzięki którym będzie "wilk syty i owca cała" (czyli dziecko będzie dalej robiło to co lubi, czyli grało w gry, a rodzic przestanie czuć się bezradnym).

W bardzo dużym skrócie: z tej publikacji można się dowiedzieć następujących informacji:
- mechanizmy ludzkiego umysłu, szczególnie te wyjaśniające dlaczego młode osoby grają w gry
- przyczyny i następstwa kompulsywnego grania w gry
- narzędzia (a w zasadzie przesłanki),dzięki którym rodzic będzie w stanie nawiązać kontakt i zacieśnić więź z dzieckiem przeznaczającym czas na elektroniczną rozrywkę
- potencjalne (i mniej oczywiste) przeszkody, jakie rodzic i dziecko napotkają w procesie wypracowywania rozwiązań dotyczących czasu ekranowego i to jak sobie z nimi poradzić.

Osobiście, jako osoba nie posiadająca potomstwa czuję się lepiej przygotowany będąc uzbrojonym w zawartą w tej publikacji wiedzę teoretyczną. Choć sam gram w gry od wczesnych lat dzieciństwa to nie ze wszystkimi kwestiami można sobie poradzić samemu i ta książka pomogła mi zrozumieć wiele sytuacji z przeszłości, których doświadczyło się na linii rodzic-dziecko.

Bardzo polecam książkę wszystkim, nie tylko rodzicom.

Jedyny minus? W chwili pisania tej opinii książka dostępna jest jedynie po angielsku.

Poniższą opinię piszę z perspektywy gracza (jeszcze nie rodzica),zdobywającego informacje jak w przyszłości poradzić sobie z czasem ekranowym potencjalnych małych człowieków ;).

Alok Kanojia na samym początku zdradza, że sam miał problem ze zbyt dużą ilością czasu przeznaczaną na gry komputerowe w trakcie nauki w liceum i podczas studiów. Z racji swojej profesji po...