Arabskie noce

Baśnie z tysiąca i jednej nocy kto o nich nie słyszał. W młodości miałam wydanie 9 - tomowe, zaginęły podczas przeprowadzki i trudów życia. Z przyjemnością wróciłam do nieco okrojonej lektury, wrażenia po przeczytaniu - inny świat, inne problemy , wspaniała ucieczka w marzenia i tajemnice pałacu. Jednak za dużo wierszy i poematów, zdradzających kobiet , mężczyzn - to już nie nasze klimaty, ale kochamy baśnie i ucieczki od szarzyzny - to czytamy-polecam jako oderwanie od rzeczywistości!

Baśnie z tysiąca i jednej nocy kto o nich nie słyszał. W młodości miałam wydanie 9 - tomowe, zaginęły podczas przeprowadzki i trudów życia. Z przyjemnością wróciłam do nieco okrojonej lektury, wrażenia po przeczytaniu - inny świat, inne problemy , wspaniała ucieczka w marzenia i tajemnice pałacu. Jednak za dużo wierszy i poematów, zdradzających kobiet , mężczyzn - to już...

Jakaż to była niesamowicie eklektyczna podróż wgłąb wschodnich stereotypów, baśniowej rzeczywistości, i świata, który wydaje się nam w odległy sposób godzi w nasze współczesne poczucie moralności.

Zbiór opowieści, baśni, bajan przenosi nas w tajemniczy, owiany wiatrem wschodu i orientalnym smakiem świat, w którym brutalność, erotyzm, i pierwotne instynkty wiodą prym. Kobiety są zwodnicze, kuszące i eteryczne, a mężczyźni żądni władzy, agresywni i dążący do podporządkowania sobie świata. Prz dostawione baśnie trzeba czytać z pewnym dystansem, ponieważ nasza współczesna optyka może odebrać utkwioną w nich magię. Nie da się ukryć, że pojęcia moralności są odwrócone, lub w ogóle nie istnieją. Jeśli przebijemy się przez tę warstwę, otworzy się także świat magii, orientalnych zwyczajów i świata tak odległego od naszej rzeczywistości, a jednocześnie fascynującego i pudszczającego wodze rozerotyzowanej fantazji.

Niezwykle niestandardowe, budzące rumieńce i wciągające opowiadania. Ponadto wydane w pięknej formie zapraszają do świata nam obcego, aczkolwiek niemniej kuszącego

Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz książki.

Jakaż to była niesamowicie eklektyczna podróż wgłąb wschodnich stereotypów, baśniowej rzeczywistości, i świata, który wydaje się nam w odległy sposób godzi w nasze współczesne poczucie moralności.

Zbiór opowieści, baśni, bajan przenosi nas w tajemniczy, owiany wiatrem wschodu i orientalnym smakiem świat, w którym brutalność, erotyzm, i pierwotne instynkty wiodą prym....

Arabskie noce" znane również jako ,,Księga Tysiąca i jednej nocy" w opracowaniu Richarda Burtona to zbiór opowiadań nieocenzurowanych i najbardziej zbliżonych do oryginalnych treści, teraz zostały wydane w nowej, twardej oprawie. 👏🏻

Przenosimy się do krajów Orientu gdzie wybrzmiewają baśnie legendy i mistyczne opowieści - smutne, wesołe, pełne pasji, intrygi ale też pouczające, z morałem. Oddające cały przekrój palety uczuć bohaterów - miłości, zdrady, zazdrości i nienawiści....

Z każdej opowieści mimo jej baśniowości wyłania się nam obraz stylu życia, surowych zasad i mentalności ludzi żyjących na Bliskim Wschodzie. Historie są bardzo zróżnicowane i nie brakuje w ich brutalności, bezwzględności czy erotyki.

Jesli lubicie poznawać różne legendy i przypowieści ta pozycją jest obowiązkowa!

Arabskie noce" znane również jako ,,Księga Tysiąca i jednej nocy" w opracowaniu Richarda Burtona to zbiór opowiadań nieocenzurowanych i najbardziej zbliżonych do oryginalnych treści, teraz zostały wydane w nowej, twardej oprawie. 👏🏻

Przenosimy się do krajów Orientu gdzie wybrzmiewają baśnie legendy i mistyczne opowieści - smutne, wesołe, pełne pasji, intrygi ale też...

Księga tysiąca i jednej nocy owiana jest aurą tajemnicy, a fascynująca jest już sama historia jej powstania. Do dziś nie wiemy, kto był autorem tych opowieści, wywodzących się z tradycji perskiej, arabskiej i indyjskiej. Pierwsza europejska publikacja ukazała się we Francji. Jej tłumaczem był Antoine Galland, który zdobył manuskrypt od pewnego Syryjczyka. Jego przekład szybko zdobył ogromną popularność, przewyższając nawet Biblię pod względem czytelnictwa. Gdy poproszono go o kolejne historie, zwrócił się do znajomego z Bliskiego Wschodu, który znał opowieści przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie. Tak właśnie do zbioru trafiły m.in. opowiadania o Aladynie i Ali Babie, których nie było w manuskrypcie.

Edycja, którą miałam okazję przeczytać – tłumaczenie Richarda Burtona – była bardzo kontrowersyjna w czasie wydania. Burton, w przeciwieństwie do poprzednich tłumaczy, wiernie trzymał się oryginału, nie łagodził zawartych w nim erotycznych i brutalnych motywów. Czytając to wydanie Arabskich nocy, trudno odmówić opowieściom pikanterii. Bywają też momenty drastyczne, a postacie rzadko prezentują się jako moralne wzorce.

Zbiór obejmuje ponad trzydzieści historii, z których wiele to krótkie, kilkustronicowe opowieści. Spina je postać Szeherezady, wszystkowiedzącej narratorki. Szeherezada, chcąc uniknąć śmierci z rąk sułtana, co wieczór opowiada jedną z baśni, przerywając w najciekawszym momencie. W ten sposób zyskuje sobie kolejny dzień życia. Styl, w jakim napisane są te historie, jest prosty i bezpośredni. Prozę często przeplata poezja, zazwyczaj cytowana jest przez któregoś z bohaterów. Lekturę warto sobie dawkować, bo choć opowieści są ciekawe, wiele z nich opiera się na podobnych motywach. Często powraca temat zdrady, oszustwa, manipulacji – momentami przypomina to starożytną telenowelę. Byłam szczerze zaskoczona, jak wiele rozrywki może przynieść ta lektura. Krótkie rozdziały czytało się szybko i z przyjemnością, ale to właśnie najdłuższa historia wciągnęła mnie najbardziej. Wielopokoleniowa saga, pełna magii, dżinów i duchów, w której stawką jest miłość, wystawiona na próbę przez dawne krzywdy – przypomina wręcz film bollywoodzki.

Arabskie noce zdecydowanie warto poznać - choćby dla ich wartości historycznej. Czytając te dawne opowieści nie sposób nie zauważyć motywów, które później przeniknęły do literatury fantasy. Jestem przekonana, że twórcy romansów również czerpią inspirację z tej pełnej namiętności klasyki. To wydanie dodatkowo zachęca do lektury – piękne, bogato ilustrowane, oprócz literackiej przygody, oferuje również estetyczną przyjemność.

Księga tysiąca i jednej nocy owiana jest aurą tajemnicy, a fascynująca jest już sama historia jej powstania. Do dziś nie wiemy, kto był autorem tych opowieści, wywodzących się z tradycji perskiej, arabskiej i indyjskiej. Pierwsza europejska publikacja ukazała się we Francji. Jej tłumaczem był Antoine Galland, który zdobył manuskrypt od pewnego Syryjczyka. Jego przekład...

Opinia powstała w ramach współpracy z wydawnictwem. Warunki współpracy w żaden sposób nie wpływają na treść recenzji i niezależność myśli w niej zawartych.

Skończyłam tę książkę już kilka dni temu, ale cały czas miałam mętlik w głowie i nie wiedziałam sama co o niej myśleć.

Zaczynając ją czytać od razu poczułam ogromny dyskomfort. Towarzyszyło mi uczucie oblepiającego brudu i mroku i czułam ogromne rozczarowanie względem obiecywanych mi okładkowych oparów herbaty z kardamonem i wonnych bazarów i disneyowskiej interpretacji bajki o Aladynie. Na ten mrok niewątpliwie wpływ ma ilość okrucieństwa, agresji, rasizmu i wyzywania od czarnoskórych niewolników albo białoskórych cór koryntu zawartych w każdej opowieści. Za to na mój dyskomfort największy wpływ miało wyjątkowo bezpośrednie ukazanie scen zbliżeń (w przeróżnych konfiguracjach) oraz ukazanie kobiet jako tych, które ulegają swym rządzą i nie są w stanie powstrzymać popędów, w wyniku czego nader często okłamują i zwodzą swoich mężów czy innych mężczyzn. Dodatkowo na niekorzyść tych opowieści, w mojej ocenie wpływały wierszowane wstawki, które były dla mnie męczące i niewnoszące (tak, oczywiście dopiero później uświadomiłam sobie że miały one ukazać kunszt twórców i zaczęłam je doceniać).

Dopiero gdzieś w połowie mnie olśniło, że przecież od tego dzieła nie mogę oczekiwać i oceniać w go jak każdej innej w miarę współczesnej powieści. Że jest to zbiór datowany na IX-X, który stał się podstawą kultury Bliskiego Wschodu, a swoim kalibrem literackim dorównuje Biblii. I z tą myślą momentalnie rozluźniłam się i dałam ponieść historii, z jej wszelkimi, jak mogłoby się wydawać współczesnemu czytelnikowi, niedociągnięciami. I wiecie co się stało? Myślałam o niej każdego wieczoru zasypiając, a kończąc ją poczułam pustkę. I właśnie niech to uczucie świadczy o tym jak wybitne to jest dzieło.

PS tak, jeżeli chcecie przeżyć cukierkowy klimat Aladyna i jak ja macie wiktoriańską moralność, to lepiej będzie sięgnąć po wersję ocenzurowaną. Jeżeli jednak Waszym celem jest sięgnięcie po klasykę, która da Wam szerszy kontekst społeczno-kulturowy to nie uciekniecie od Burtona.

Opinia powstała w ramach współpracy z wydawnictwem. Warunki współpracy w żaden sposób nie wpływają na treść recenzji i niezależność myśli w niej zawartych.

Skończyłam tę książkę już kilka dni temu, ale cały czas miałam mętlik w głowie i nie wiedziałam sama co o niej myśleć.

Zaczynając ją czytać od razu poczułam ogromny dyskomfort. Towarzyszyło mi uczucie oblepiającego...

Opowieść Szeherezady dla dorosłych. Fabularnie dzieje sie tu wiele, wiele jest też erotyzmu, brutalności, poniżania. Ale wiele jest tu również w kontekście moralności, dróg życiowych, przeznaczenia i wypełniania woli najwyższego. Można traktować te teksty jak przypowieści, które mają charakter umoralniający - za złe czyny zawsze czeka kara. Można traktować je jako obraz wschodu, pełny ifrytów, przyrody i wypełnień przepowiedni. Arabskie noce to też w pewniej sposób i księga nad księgami, na której opierały się inne teksty i z której czerpie się w literaturze do dziś. To też i opowieści, do których można po wielokroć wracać, niektóre są bardzo krótkie- choć mi najbardziej do gustu przypadły te bardziej rozbudowane. Czytając je głębiej widzimy w nich masę potężnych postaci kobiecych, intrygi, podstępy, to mężczyźni tutaj są naiwni i łatwo nimi manipulować. Jest też sporo elementów humorystycznych (fragment z sikaniem na głowę króla 👌). Baśnie te wprowadzają tez w bardzo przyjemny klimat, łatwo przy nich zapomnieć o otaczającym świcie. Pochłaniają do reszty a do tego są pięknie wydane.

Polecam najmocniej, choć należy pamiętać, że są to baśnie z ok X wieku, są nieocenzurowane i dzieje się tam momentami grubo. Acz całościowo jest to niezwykle ważna lektura, nie tylko w kontekście literackim ale i kulturowym.

Opowieść Szeherezady dla dorosłych. Fabularnie dzieje sie tu wiele, wiele jest też erotyzmu, brutalności, poniżania. Ale wiele jest tu również w kontekście moralności, dróg życiowych, przeznaczenia i wypełniania woli najwyższego. Można traktować te teksty jak przypowieści, które mają charakter umoralniający - za złe czyny zawsze czeka kara. Można traktować je jako obraz...

"Arabskie noce" znane również jako "Księga tysiąca i jednej nocy" to zbiór wybranych opowiadań. Choć tytuł ten zapewne każdy z nas słyszał, zwłaszcza ten bardziej znany, to jestem ciekawa ilu z Was miało okazję poznać chociażby niektóre z baśni. Wydawnictwo Materia zabiera nas w podróż po innej niż nam powszechnie znana kulturze, zawierając opowieści przełożone na podstawie angielskiego tłumaczenia Richarda Burtona, który jako pierwszy odważył się nie pomijać śmiałych opisów.
Każda z opowieści tchnie namiętnością. Nie brakuje w niej porywów serca, magii ale także dość specyficznego morału. Przyznaję, że są dość osobliwe, choć momentami wydawałyby się kiczowate, to jednak tak o nich nie myślę, wręcz przeciwnie mają w sobie taką egzotyczną nutę i inne spojrzenie, które niejednokrotnie mnie bawiło ale także zadziwiło, zwłaszcza jeżeli chodzi o zakończenie i płynącą z niego nieoczywistą moralność. Nie sposób także nie wspomnieć o narracji, która przeplata zarówno mnóstwo dialogów, jak i, jeżeli tak to mogę nazwać, poezji, która ubarwia historię i nadaje jej wyjątkowości.
A skąd się wzięły owe opowiadania? Zgodnie z legendą, kiedy król Szahrij dowiaduje się o niewierności swojej żony, postanawia ją zabić, a aby zapobiec kolejnym zdradom każdą kolejną żonę skazuje na śmierć po nocy poślubnej, aż pojawia się Szeherezada, która by uniknąć kary opowiada królowi intrygującą historię, zostawiając jej zakończenie na następny wieczór. Król chcąc poznać zakończenie opowiadania odkłada egzekucję na kolejny dzień, aż mija tysiąc i jedna noc i Szahrij rezygnuje z zemsty wymierzanej w stronę swoich małżonek.
Przedstawione w "Arabskich nocach" opowieści pozwalają przybliżyć nam całokształt dzieła. Wyłania się z nich dosyć ciekawy obraz, spojrzenie na cielesność, zdradliwą naturę kobiet, oddawanie się namiętności, porywcze charaktery dążące do założonego celu okraszone magicznymi elementami, duchami oraz dżinami. Wciąż mój podziw wzbudza nieoczywiste spojrzenie na sprawiedliwość, dosyć w zasadzie życiowe, gdzie raz wydaje się być wielbiona uczciwość innym zaś razem spryt, czy kłamstwo, oraz bijące z tych opowieści zarówno dobro i piękno, jak i pewna brutalność.
Zdecydowanie jest to lektura, którą warto doświadczyć. Idealnie sprawdzi wieczorami, czytana po pojedynczych rozdziałach, ubarwiając codzienną rutynę.

współpraca barterowa Wydawnictwo Materia

"Arabskie noce" znane również jako "Księga tysiąca i jednej nocy" to zbiór wybranych opowiadań. Choć tytuł ten zapewne każdy z nas słyszał, zwłaszcza ten bardziej znany, to jestem ciekawa ilu z Was miało okazję poznać chociażby niektóre z baśni. Wydawnictwo Materia zabiera nas w podróż po innej niż nam powszechnie znana kulturze, zawierając opowieści przełożone na podstawie...

Któż z nas nie zna, choćby fragmentarycznie, ,,Baśni z tysiąca i jednej nocy’’? Będąc dzieckiem, chętnie sięgałam po ,,Przygody Sindbada Żeglarza’’, z wypiekami na twarzy zaczytywałam się w ,,Ali Babie i czterdziestu zbójcach’’, zaś disneyowską wariację na temat ,,Cudownej lampy Alladyna’’ do teraz uznaję za jedną z najwspanialszych bajek tamtego okresu.

Po pacholęcym zachwycie pozostało jednak tylko miłe wspomnienie. To, co wówczas jawiło się jako magiczne baśnie – nieszkodliwe bajania, przepełnione czarami i egzotycznymi przygodami – przeistoczyło się w iście mroczne przypowieści o zdradzie, zemście i miłości. Przesycone brutalnością, okrucieństwem oraz jednoznacznym erotyzmem utwory nie tylko odsłoniły swe prawdziwe – jakże zaskakujące! – oblicze, ale także nakreśliły problematykę, która dotyczyła ich publikacji na przestrzeni wieków.

Wszak ściśle zamknięte, niemal hermetyczne społeczeństwo europejskie, wyposażane w szereg restrykcyjnych norm, w żadnym razie nie było gotowe na przyjęcie równie gorszącego dzieła – dzieła jawnie naruszającego tę sztywną obyczajowość. Pierwsze, fragmentaryczne przekłady ,,Księgi tysiąca i jednej nocy’’ pojawiają się więc w okolicach XVII wieku (także w Polsce) i oczywiście, już wtedy zostają ocenzurowane; oddają co prawda ich ogólny charakter, lecz skwapliwie pomijają wszelkie aspekty mające negatywny wpływ na pruderyjną opinię publiczną. W sto lat później brytyjski podróżnik i prozaik, sir Richard Burton, oczarowany literackim bogactwem Bliskiego Wschodu, decyduje się na przekład oryginału, nie pozbawiwszy go żadnych z owych prowokacyjnych elementów. Tłumaczenie Burtona – przez wzgląd na liczne kontrowersje związane z przedstawieniem śmiałych scen – wzbudza rozgłos. Pełen zbiór, który liczy sobie dziesięć opasłych tomów, ostatecznie zostaje wcielony do prywatnej kolekcji i udostępniany jedynie na specjalne życzenie czytelników.

Polskie wersje pojawiają się równie wcześnie, na przestrzeni lat opracowywane przez rozmaitych artystów – między innymi Bolesława Leśmiana czy Kornela Makuszyńskiego. Wygładzone, wolne od drastycznych i dwuznacznych szczegółów, trafiają w ręce dzieci. Tak zresztą będą kojarzone: jako bajki dla najmłodszych. Jednak za sprawą ,,Arabskich nocy’’ – pierwszej uaktualnionej publikacji – współczesny odbiorca ma szansę nie tyle wniknąć w świat mistycznych opowieści, co przybliżyć sobie nieco orientalną kulturę i zasmakować jej wyjątkowego kolorytu.

Na kanwie historii o sułtanie Szachrijarze i jego świeżo poślubionej małżonce Szeherezadzie, poznajemy ponad trzydzieści niezwykłych tekstów, zawierających przestrogi, nauki, tradycyjne ludowe mądrości; część z nich przybiera formę krótkich, zabawnych anegdotek, część natomiast to utwory o stricte rozrywkowym wydźwięku – oscylujące wokół misternych intryg, miłosnych uniesień czy krwawych pojedynków na śmierć i życie. Te ostatnie zresztą, nader często przewijają się jako ich główne motywy.

W centralnej części – co może szczególnie zaskakiwać – stawia się kobietę i czyni zeń sprawczynię wszystkich możliwych nieszczęść oraz niepowodzeń. Obraz niewiasty - pięknej, przebiegłej, bezwzględnej, a przy tym i erotycznie rozbuchanej – kreśli się jednoznacznie. To kusicielka i uwodzicielka, z rozmysłem wykorzystująca mężczyzn do swych własnych celów, ślepa na ich zgubę, gotowa złożyć ofiarę w zamian za pozyskanie materialnego dobra czy zaspokojenie cielesnych uciech. Narratorzy ,,Arabskich nocy’’ bezlitośnie obnażają tę drapieżną i występną stronę kobiecej natury, tworząc w kontrze do niej jej zupełne przeciwieństwo. Mądra, wierna, czuła żona (albo kochanka),absolutnie poddana mężowi, jemu lojalna, gotowa do poświęceń, przyjęcia właściwej roli, stanowi wzorzec godny najwyższego szacunku. Dążenie do ideału jest więc niejako pretekstem, aby wysnuć kilkanaście osobliwych tekstów.

Te z kolei, przepełnione orientalną mitologią, intrygują i wabią. Bo czego tu nie ma! Bogactwo utworów pozostaje nieprzebrane – złe duchy, psotne dżiny, niesamowite podróże, przepych miast i złotych pałaców, potężni sułtanowie, przebiegli wezyrowie, urodziwe księżniczki… Mnogość elementów oraz postaci przyprawia niemal o zawrót głowy, ale stanowi nieodzowną część owych fantastycznych historii. Historii hipnotycznych, tajemniczych, niesamowitych, a mimo to – nadal ponadczasowych. W każdej z nich, tak jak to bywa w przypadku legend i bajań 😉, tkwi ziarenko prawdy: piękno i okrucieństwo są integralną częścią naszego świata.

Któż z nas nie zna, choćby fragmentarycznie, ,,Baśni z tysiąca i jednej nocy’’? Będąc dzieckiem, chętnie sięgałam po ,,Przygody Sindbada Żeglarza’’, z wypiekami na twarzy zaczytywałam się w ,,Ali Babie i czterdziestu zbójcach’’, zaś disneyowską wariację na temat ,,Cudownej lampy Alladyna’’ do teraz uznaję za jedną z najwspanialszych bajek tamtego okresu.

Po pacholęcym...

"Arabskie noce”
To nie tylko zbiór baśni i legend, to fascynująca podróż do świata emocji, magii, intryg i przeznaczenia i również bogaty i różnorodny świat perskiej i arabskiej kultury, tradycji i mitologii Każda z opowieści daje nam inny fragment kultury, ukazuje odmienne spojrzenie na życie i wartości, które są tak różne od naszej codzienności. Ta książka zabierała mnie w podróż do zupełnie innego świata, nieznanego, ale niezwykle wciągającego.
Czytając, czułam, że jestem tam, gdzie zrodziły się opowieści o dżinach, duchach, zdradach, miłości. Historie które są przemycane do naszego świata przez filmy, bajki i literaturę.
Niektóre historie zaskakiwały mnie morałem, inne skłaniały do refleksji i zostawały w pamięci na dłużej. To nie są tylko baśnie, to przesłania, które mają głębszy sens. Czuć tu zbiorową wyobraźnię całej epoki i ogromną moc słowa. A Szeherezada, kobieta opowiadająca historie noc po nocy, to symbol odwagi, sprytu i siły kobiet i inteligencji.

Uważam, że "Arabskie noce" to lektura warta uwagi , zwłaszcza dla samego literackiego piękna i egzotycznego klimatu, ale też dlatego, że pozwala spojrzeć na świat z innej perspektywy, bogatszej w symbolikę, tradycje i mądrości.

Te historie przenoszą nas do świata namiętności i wyobraźni, do świata pasji, zdrady, miłości i tajemnicy. Otwiera się przed nami baśniowy Bliski Wschód, tak odmienny od naszej kultury, a jednak poruszający i uniwersalny.

"Arabskie noce”
To nie tylko zbiór baśni i legend, to fascynująca podróż do świata emocji, magii, intryg i przeznaczenia i również bogaty i różnorodny świat perskiej i arabskiej kultury, tradycji i mitologii Każda z opowieści daje nam inny fragment kultury, ukazuje odmienne spojrzenie na życie i wartości, które są tak różne od naszej codzienności. Ta książka zabierała mnie...

Świat Baśni oczywiście nie kończy się wyłącznie na pięknych opowieściach Andersena czy braci Grimm. Za sprawą tej wspaniale wydanej książki przenosimy się wprost do tajemniczej kultury Orientu ✨

Szeherezada to legendarna sułtańska żona, która broniąc się przed utratą życia z rozkazu męża, przez tysiąc i jedną noc opowiadała mu porywające historie, a ten, oczarowany jej opowieściami, wciąż i wciąż odkładał wykonanie wyroku. Oczywiście to mało prawdopodobne, by taka była rzeczywista geneza tych opowieści, niemniej jednak nie można im odmówić miana jednego z najbardziej ponadczasowych tekstów obecnych w kulturze od niepamiętnych czasów.

Uważam, że wybór opowiadań, który tutaj mamy, jest różnorodny i wystarczająco oddaje klimat opowieści. Odwiedzamy sułtański pałac, przemierzamy uliczki Bagdadu i Kairu, towarzyszymy rabusiom, kupcom i arystokratom, poznajemy czarowne i zmysłowe kobiety, otrzymujemy dawkę wiedzy o muzułmańskich zwyczajach, tradycjach i smakach 💙 Jest więc niezwykle klimatycznie, ale… i brutalnie. Są podstępy, oszustwa, tajemnice oraz szereg innych wątpliwych moralnie postępowań. Oczywiście tym razem nie są to bajki skierowane dla dzieci, lecz dla dorosłych. Książka została wydana pięknie i starannie, a tekst dodatkowo zdobią ilustracje. Czytanie jej to była nie tylko cudowna podróż po odległych kulturach, ale i przyjemne doznanie czytelnicze. ✨

Myślę, że to jedna z pozycji, którą warto mieć w swojej biblioteczce. Jest zbiorem interesujących, ponadczasowych historii i, nie ma co ukrywać, prezentuje się pięknie na półce. Polecam Wam ten tytuł i serdecznie dziękuję wydawnictwu za egzemplarz do recenzji 💙

Świat Baśni oczywiście nie kończy się wyłącznie na pięknych opowieściach Andersena czy braci Grimm. Za sprawą tej wspaniale wydanej książki przenosimy się wprost do tajemniczej kultury Orientu ✨

Szeherezada to legendarna sułtańska żona, która broniąc się przed utratą życia z rozkazu męża, przez tysiąc i jedną noc opowiadała mu porywające historie, a ten, oczarowany jej...