Gawra tom 1 Bursztynowa Niedźwiedzica

Jestem zachwycona niezwykłą wyobraźnią i pomysłowością autorki. Wykreowała bardzo interesujący świat, który z jednej strony jest dla nas czymś nowym do odkrycia, a z drugiej, możemy w tej powieści odnaleźć znane nam wartości takie jak więzi międzyludzkie, przyjaźń, ból po stracie kogoś ważnego. Akcja toczy się szybko i często zaskakuje.

Czekam z niecierpliwością na drugą część!

Jestem zachwycona niezwykłą wyobraźnią i pomysłowością autorki. Wykreowała bardzo interesujący świat, który z jednej strony jest dla nas czymś nowym do odkrycia, a z drugiej, możemy w tej powieści odnaleźć znane nam wartości takie jak więzi międzyludzkie, przyjaźń, ból po stracie kogoś ważnego. Akcja toczy się szybko i często zaskakuje.

Czekam z niecierpliwością na drugą...

Moja pierwsza fantastyka!
Bardzo się "polubiłam" z tą pozycją.
Młodzieżowo, barwnie. Rozbudowane opisy postaci na plus. Poczucie humoru autorki bardzo w moim stylu.
Poszło szybko i tak właśnie powinno być. Gotowy materiał na film lub grę.
Jedna gwiazdka w dół za mocno działającą na nerwy postać Bimy (z przymrużeniem oka). ;)

Powodzenia!

Moja pierwsza fantastyka!
Bardzo się "polubiłam" z tą pozycją.
Młodzieżowo, barwnie. Rozbudowane opisy postaci na plus. Poczucie humoru autorki bardzo w moim stylu.
Poszło szybko i tak właśnie powinno być. Gotowy materiał na film lub grę.
Jedna gwiazdka w dół za mocno działającą na nerwy postać Bimy (z przymrużeniem oka). ;)

Powodzenia!

BEZ SPOILERÓW - MOŻESZ CZYTAĆ :)

Przeczytałam Gawrę i serio — czyta się to z ogromną przyjemnością.

Świat, w którym toczy się akcja, jest dobrze przemyślany i rozbudowany. Fabuła skupia się na kilku bohaterach i naprawdę cieszę się, że nie ogranicza się tylko do jednej postaci. Swoją drogą cieszę się też, że inne postacie nie odbiegają jakością od głównej i każda z nich ma swoją historię, charakter i cel. Jednych się kocha a drugich wręcz przeciwnie ;)

Sama koncepcja uniwersum z „uzdolnionymi” uwikłanymi w politykę, relacje, trudne decyzje to dla mnie strzał w dziesiątkę — wprowadza dynamikę i super nawiguje po fabule!

W książce co rusz trafiają się wstawki do odszyfrowania z dołączonym alfabetem (super zabawa!),ale nie wpływają na główną akcję — to miły dodatek dla tych, którzy lubią sobie poświęcić chwilę na zanurkowanie w lore.

To idealna lektura — nie za lekka, nie za ciężka, po prostu świat, w który można sobie uciec i dobrze się wkręcić.

I teraz najważniejsze.
KIEDY KOLEJNA CZĘŚĆ?

BEZ SPOILERÓW - MOŻESZ CZYTAĆ :)

Przeczytałam Gawrę i serio — czyta się to z ogromną przyjemnością.

Świat, w którym toczy się akcja, jest dobrze przemyślany i rozbudowany. Fabuła skupia się na kilku bohaterach i naprawdę cieszę się, że nie ogranicza się tylko do jednej postaci. Swoją drogą cieszę się też, że inne postacie nie odbiegają jakością od głównej i każda z nich...

Miłym zaskoczeniem było dla mnie, że książka fantasy" Gawra, Bursztynowa Niedźwiedzica" ( gatunek po który rzadko sięgam) wciągnęła mnie bez reszty. To fantasy inne od dotychczasowych. Mam nadzieję że druga część będzie równie ciekawa .Polecam .

Miłym zaskoczeniem było dla mnie, że książka fantasy" Gawra, Bursztynowa Niedźwiedzica" ( gatunek po który rzadko sięgam) wciągnęła mnie bez reszty. To fantasy inne od dotychczasowych. Mam nadzieję że druga część będzie równie ciekawa .Polecam .

Z przyjemnością przeczytałam książkę debiutującej autorki z gatunku polskie fantasy. Wspaniałe wykreowany magiczny świat wyobraźni autorki. Nietuzinkowe postacie a zwłaszcza te kobiece. Polecam każdemu fanowi fantastyki

Z przyjemnością przeczytałam książkę debiutującej autorki z gatunku polskie fantasy. Wspaniałe wykreowany magiczny świat wyobraźni autorki. Nietuzinkowe postacie a zwłaszcza te kobiece. Polecam każdemu fanowi fantastyki

Chcielibyście przejść szkolenie wojskowe?

Trwa mobilizacja przed zbliżającym się konfliktem między Dotlandią i Konirum ‒ pierwsza dla rodzeństwa Zilli i Skipa, świeżych absolwentów Akademii Wojskowej. Stawiają się na wezwanie, pełni zapału do walki i obrony ojczyzny, jednak nic nie idzie tak, jak powinno. Skazani za dezercję, uciekają z konwoju więziennego i rozpoczynają najtrudniejszą walkę – o własne życie. Każdy dzień przynosi nowe wyzwania, a Zilla musi mierzyć się z lękiem o brata, walką o własne przetrwanie i z wielką tajemnicą, której wyjawienie zmieniłoby wszystko.

Cztery kierunki świata rozciągały się niczym niewidzialne ścieżki przeznaczenia. Południe najgłośniej szeptało wśród cieni i pulsowało złowieszczą siłą. Było palącym sercem świata. Miejsce, gdzie ziemia drżała pod ciężarem pradawnych mocy. Wiatr niósł głosy tych, którzy zginęli. Południe nie było celem. Było przeznaczeniem.

Przenieśmy się do krainy, gdzie trwa mobilizacja do nadchodzącej wojny. Barwny opis, który pokazuje nam możliwości stworzonego świata. Różnorodność kulturowa dopełnia całość. Konflikt między Dotlantią a Konirum mają swoje korzenie w historii i tradycjach obu krain. Sprawia, że całość wydaje się być bardziej realna i rzeczywista. Niestety, pomysł był bardzo dobry, ale nie przekonał mnie w całości. Nie wszystko było spójne i dopracowane.

To, co najbardziej przeszkadzało mi w odbiorze książki to były grafiki opatrzone pismem runicznym, do którego słowniczek znajduje się na końcu książki. Gdyby była dołączona zakładka ze słowniczkiem, ułatwiłaby poruszanie się po tekście i byłaby to świetna forma czytania. Pomimo drobnych rzeczy, uważam, że debiut Autorki jest ciekawy i ma potencjał. Każdy świat zbudowany od podstaw powinien mieć szanse poznania przez innych.

Chcielibyście przejść szkolenie wojskowe?

Trwa mobilizacja przed zbliżającym się konfliktem między Dotlandią i Konirum ‒ pierwsza dla rodzeństwa Zilli i Skipa, świeżych absolwentów Akademii Wojskowej. Stawiają się na wezwanie, pełni zapału do walki i obrony ojczyzny, jednak nic nie idzie tak, jak powinno. Skazani za dezercję, uciekają z konwoju więziennego i rozpoczynają...

​Niezwykła przygoda, jaką dostarcza pierwsza książka fantasy od tego debiutującej autorki, to prawdziwa uczta dla wyobraźni. Oryginalność tej powieści zapiera dech w piersiach - autorka kreuje świat, który z jednej strony jest niezwykle różnorodny i barwny, z drugiej zaś na tyle wiarygodny, że czytelnik łatwo się w nim odnajduje.
Lektura jest niezwykle lekka i przyjemna, co sprawia, że książkę czyta się jednym tchem. Styl autor​ki jest prosty, ale zarazem ​n​ieoczywisty, co tylko podkreśla wciągającą fabułę i rozwijające się wątki.

To, co wyróżnia tę książkę na tle innych, to niebanalne i bezpośrednie poczucie humoru. Autorka nie boi się bawić słowem i wprowadzać do opowieści zabawnych, często zaskakujących elementów, które rozbawią niejednego czytelnika.

​Dobrze rozbudowany i wyjaśniony jest świat stworzony z wielu krain zwaśnionych politycznie i historycznie. Wokół tych konfliktów zbudowana jest fabuła i narastające napięcie.

Polecam tę książkę wszystkim miłośnikom fantasy oraz tym, którzy szukają czegoś nowego i oryginalnego. Z pewnością nie zawiedziecie się, dając szansę te​j​ obiecującej autorce.

​Niezwykła przygoda, jaką dostarcza pierwsza książka fantasy od tego debiutującej autorki, to prawdziwa uczta dla wyobraźni. Oryginalność tej powieści zapiera dech w piersiach - autorka kreuje świat, który z jednej strony jest niezwykle różnorodny i barwny, z drugiej zaś na tyle wiarygodny, że czytelnik łatwo się w nim odnajduje.
Lektura jest niezwykle lekka i przyjemna, co...

„Gawra. Tom 1. Bursztynowa Niedźwiedzica” jest debiutem literackim autorki i mimo, że pomysł na fabułę wydawał mi się ciekawy, nie wszystko okazało się spójne i dopracowane. Powieść to przedstawicielka gatunku fantastyki, która od pierwszych stron przenosi czytelnika w świat pełen przygód, niebezpieczeństw i skomplikowanych wyborów moralnych. Niestety styl pisania Izabeli Pawełoszek jest mocno komplikujący spokojną lekturę. Najbardziej irytującą cechą książki są grafiki opatrzone pismem runicznym, do których słowniczek znajduje się na samym początku książki. Jeszcze gdyby do książki dołączona była zakładka ze słowniczkiem, to nie miałabym z tym problemu, jednak czytając nie chcę co rusz cofać się żeby rozszyfrować kawałek tekstu. Nie wiem jak dla was, ale dla mnie to strata czasu i po jednej grafice dałam sobie spokój. Szkoda, bo byłoby to całkiem kreatywną opcją, a jest no cóż uciążliwe.

Autorka ,,Gawry" stworzyła barwne uniwersum Królestw Południa, co w pewnym stopniu ratowało lekturę. Napięcia polityczne i zbliżający się konflikt między Dotlantią a Konirum zostały bardzo dokładnie przedstawione i wyznaczyły losy bohaterów. A tych nie brakowało, oj nie. Jak już się możecie zorientować powieść utrzymana jest w narracji wieloosobowej. Wszystko w zasadzie zaczyna się od opowieści snutej przez dziadka wnukom. To on wprowadza czytelnika w losy reszty postaci. Opowiadając o mobilizacji przed nadchodzącą wojną w Krainach Południa, co już na starcie buduje napięcie. Troszkę nie rozumiem zamysłu autorki, w kwestii dziadka mówiącego wnukom o niezbyt odpowiednim dla ich wieku przybytku rozkoszy. No ale cóż, nie mój cyrk, nie moje małpy.

Z biegiem czasu pojawiają się postacie Zilli i Skipa, rodzeństwa, które świeżo ukończyło Akademię Wojskową i miało w planach szukać pracy w zawodzie. Niestety jak to w życiu, nie wszystko idzie zgodnie z planem i młodzi dostają wezwanie na stawienie się w szeregach armii. Wyruszają w drogę gotowi służyć swojej ojczyźnie. Na miejscu dostają informację, że zostali wezwani na wyjątkowo trudne ćwiczenia wojskowe, co uspokaja ich obawy przed wojną. W międzyczasie zostają oskarżeni o dezercję i skazani na więzienie, a na horyzoncie dostrzec można widmo wojny. Hard ducha nie pozwala im się poddać i tak oto ucieczka z konwoju więziennego zapoczątkowuje pełną niebezpieczeństw drogę, na której każde ich posunięcie może decydować o życiu lub śmierci.

Fajną sprawą w ,,Gawrze" jest różnorodność kulturowa i społeczna Królestw Południa. Napięcia między Dotlantią a Konirum mają swoje korzenie w historii i tradycjach obu krain. Przez co konflikt wydaje się bardziej realny i rzeczywisty. Nie obyło się oczywiście bez aspektu magii w postaci Uzdolnionych, którzy wykorzystując Energię mogą powoływać do życia Stworzenia. Istoty magiczne, najczęściej skonstruowane z dostępnych w okolicy materiałów. Jest tylko jedno Stworzenie, którego nie wolno im używać, mowa tu o ludzkich ciałach. Takie barbarzyństwo karane jest śmiercią. W Krainach Południa są także lasy, w których ludzie tracą zmysły i duszę powracając jako puste skorupy. Każdy dzień przynosi nowe wyzwania, a bohaterowie muszą podejmować trudne decyzje, które nie zawsze prowadzą do szczęśliwego zakończenia.

Podsumowując, szału nie ma tyłka nie urywa. Jednak mimo wszystko polecam sięgnąć po tę powieść i przekonać się samemu. Kto wie? Może akurat to będzie coś dla ciebie. Mnie niestety książka nie porwała i nie pałam do niej wielką miłością. Nie mniej jednak było to ciekawe doświadczenie czytelnicze.

„Gawra. Tom 1. Bursztynowa Niedźwiedzica” jest debiutem literackim autorki i mimo, że pomysł na fabułę wydawał mi się ciekawy, nie wszystko okazało się spójne i dopracowane. Powieść to przedstawicielka gatunku fantastyki, która od pierwszych stron przenosi czytelnika w świat pełen przygód, niebezpieczeństw i skomplikowanych wyborów moralnych. Niestety styl pisania Izabeli...