Sylwetki rzymskie

Świetny zbiór autorskich spojrzeń na różne związane ze starożytnym Rzymem tematy. Godne uwagi i błyskotliwe są zwłaszcza teksty o żywotach ważnych osobistości. Za najlepszy uważam esej "Epigoni", poświęcony rywalizacji Mariusza i Sulli; autor świetnie pokazuje, jak bardzo czasem nieuzasadnione jest ideologizowanie antyku, jak zniekształcony może być obraz starożytności wykreowany przez nowożytną historiografię. Pewne poglądy wyrażane przez autora niewątpliwie się zestarzały i we współczesnej nauce są inaczej ujmowane, bądź po prostu są uproszczeniami (np. nazywanie ustawy XII Tablic "kodeksem", czy chyba trochę płytkie spojrzenie na okres późnego antyku - autor twierdzi, że Zachód po śmierci Teodozjusza Wielkiego był bezbronny, nie wspomina na przykład o ważnym przecież Aecjuszu). Nie są to jednak duże wady; książka jest bardzo przyjemna w odbiorze, a i wiele można się z niej nauczyć. Polecam!

Świetny zbiór autorskich spojrzeń na różne związane ze starożytnym Rzymem tematy. Godne uwagi i błyskotliwe są zwłaszcza teksty o żywotach ważnych osobistości. Za najlepszy uważam esej "Epigoni", poświęcony rywalizacji Mariusza i Sulli; autor świetnie pokazuje, jak bardzo czasem nieuzasadnione jest ideologizowanie antyku, jak zniekształcony może być obraz starożytności...

Zapomniany autor, zapomniane książki Pana Profesora Stanisława Łosia niesłusznie są pomijane i niedoceniane....Zaskakuje piękny język, opis atmosfery starożytnego Rzymu i bardzo mądre i lekko cyniczne poczucie humoru....Nie jest to książka z datami, przeładowana materiałem, dużą ilości szczegółów....To książeczka o mechanizmach, idei, wielkich postaciach .
"Sylwetki rzymskie" to zbiór esejów poświęconych starożytnemu Rzymowi. Epizody z jego historii wybrane ze smakiem, zmysłem, mądrością często podane w sposób zupełnie niespodziewany, zaskakujący. A język – przepyszny (jak pisze jeden z recenzentów).... Tak już się nie pisze, nie buduje zdań ale to nie język archaiczny to język przepełniony pięknymi porównaniami, odniesieniami, poczuciem humoru.
……..Na przykład obrazek z dziejów pasterstwa świń w Europie: w Grecji, podobnie jak u nas, świnie się zaganiało kijami z tyłu. W Italii - zupełnie inaczej - na czele szedł pasterz i grał na flecie melodię stada. Świnie szły za nim w wyćwiczonym ordynku. Po dojściu na pastwisko, zwykle do dąbrowy lub lasu bukowego, pasterz grał komendę "rozejść się", a po dniu żerowania grał na zbiórkę, by znów w szyku zwartym, przy wtórze melodii stada, wrócić na noc do domu.
Albo gdy Profesor pisze, że położenie niewolnika było lepsze niż położenie syna. Niewolnik sprzedany i wyzwolony przez nabywcę stawał się od razu człowiekiem wolnym, syn natomiast sprzedany przez ojca, a wyzwolony przez nabywcę powracał automatycznie pod władzę ojca. Dopiero trzykrotna sprzedaż kładła kres władzy ojcowskiej. Ciekawe jak często syn miał trzykrotne szczęście….

Albo fragment gdzie Profesor pisze; ,,Nawet chrześcijanie w okresach najzawziętszych prześladowań nie wątpili, że cesarstwo dotrwa do końca świata, że sam Bóg odwleka ten koniec ze wzgląd na Rzymian"
A oto garść cytatów z różnych rozdziałów:
,,Organizm umarł wcześniej niż mechanizm"
,,Rzym zatem, gdy doszło do rozprawy orężnej, nie walczył, lecz karał"
,,Mleczne krowy trzymano nie na wsi, lecz w mieście i karmiono je kupnym sianem"
,,Druga wojna punicka nazwano słusznie wojną wielkiego człowieka z wielkim narodem"
,,Starożytni wierzyli głęboko, że Bogowie zazdroszczą śmiertelnikom, których wypadki wyniosły zbyt wysoko, więc chwile największego powodzenia są równocześnie chwilami największego niebezpieczeństwa"
,,Starorzymski obyczaj nie lubił ludzi świeżo wzbogaconych; fortuny, podobnie jak i dostojeństwa, narastać miały powoli, gospodarnością całych pokoleń"
,,Ksenofont, którego działa Sulla niewątpliwie znał, uważał, że szlachetnego męża poznaje się po tym, że przyjaciołom pomaga, a wrogą szkodzi"
,,Czytelnikowi przypomni się tu zapewne słynne powiedzenie, że dwu wróżbiarzy nie mogło sobie popatrzeć w oczy, by się nie roześmiać"
,,Szczęśliwszym bądź od Augusta- lepszym od Trajana"
Książka niewielka, bardzo tania ok. 10 zł i niedoceniana………..Polecam

Zapomniany autor, zapomniane książki Pana Profesora Stanisława Łosia niesłusznie są pomijane i niedoceniane....Zaskakuje piękny język, opis atmosfery starożytnego Rzymu i bardzo mądre i lekko cyniczne poczucie humoru....Nie jest to książka z datami, przeładowana materiałem, dużą ilości szczegółów....To książeczka o mechanizmach, idei, wielkich postaciach .
"Sylwetki...