Chłopiec z lasu

Mieszane uczucia. Książka ładnie napisana, ale poruszane są bardzo trudne tematy. Młody czytelnik (8-9 lat) nie wie tak naprawdę o co chodzi, bo nigdzie też nie jest napisane wprost, o co chodzi z zachowaniem dziewczynki, skąd pochodzi chłopiec i jego rodzice oraz dlaczego tam trafili.

Mieszane uczucia. Książka ładnie napisana, ale poruszane są bardzo trudne tematy. Młody czytelnik (8-9 lat) nie wie tak naprawdę o co chodzi, bo nigdzie też nie jest napisane wprost, o co chodzi z zachowaniem dziewczynki, skąd pochodzi chłopiec i jego rodzice oraz dlaczego tam trafili.

Tytuł książki, o której chciałam wam dziś opowiedzieć to „Chłopiec z lasu”, ale jej główną bohaterką jest dziewczynka o imieniu Ala. Ale jest niezwykła. Lubi liczyć, nie lubi się przytulać i potrafi rozmawiać ze zwierzętami, a także przedmiotami. Ala jest córką leśniczego i mieszka na granicy lasu, który ją trochę przeraża, ale próbuje ten strach oswoić. Pewnego dnia znajduje but wśród drzew, potem drugi, a w końcu ich właściciela – przestraszonego chłopca. Jak mu pomóc? Ala ma postanowienie, że będzie dzielna i samodzielnie próbuje wymyślić jakieś rozwiązanie.


Jestem pod ogromnym wrażeniem powieści dla dzieci „Chłopiec z lasu” autorstwa Cezarego Harasimowicza, jak i ilustracji Marty Kurczewskiej, które ją zdobią. Wydawało mi się, że będzie to książka o wojnie, o rodzinie, która musi przed nią uciekać i ukrywa się w lesie. I faktycznie ten wątek reprezentuje tytułowy Chłopiec. Jednak to Ali i jej inności autor poświęca najwięcej miejsca. Nie nazywa tego, ale dorosły czytelnik może się domyślić, że ma do czynienia z bohaterką, która mierzy się z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Są tu wspomniane m.in. próby diagnozy. To, że Harasimowicz oddaje głos Ali, która z dziecięcą naiwnością opowiada o tym, jak postrzega świat nadaje książce niemal magiczny wymiar. Czytelnik nie widzi jej zaburzeń, a moce, jakie posiada. Ona nie jest dziwna, inna, a niezwykła, fascynująca. Może nawet niektórzy będą jej zazdrościć, że potrafi rozmawiać ze zwierzętami i przedmiotami, a nawet z uczuciami.


Ilustracje potęgują ten balansujący na granicy magii i delikatnej grozy klimat. Muszę przyznać, że to jedna z lepiej opracowanych graficznie książek jakie miałam okazuję oglądać. Zachwyca to, jak ilustracje współpracują z tekstem. Szczególnie zapadł mi w pamięci moment, kiedy Ala spotyka Chłopca. Odwracamy stroną i wpatrują się w nas jego przerażone oczy. Niezwykłe doznanie.

Długo zastanawiałam się, czy to książka dla moich dzieci. Czy jej tematyka jest odpowiednia? Czy ich nie wystraszy? Cezary Harasimowicz napisał wspaniały tekst, który fascynuje, a niepokój jaki zawiera ta historia jeszcze tę fascynację „podkręca”. Trudne tematy opisał ustami małej, wrażliwej narratorki. Narratorki, która w nieprzeciętny sposób postrzega świat. I właśnie ta perspektywa czyni tę powieść wyjątkową.

Tytuł książki, o której chciałam wam dziś opowiedzieć to „Chłopiec z lasu”, ale jej główną bohaterką jest dziewczynka o imieniu Ala. Ale jest niezwykła. Lubi liczyć, nie lubi się przytulać i potrafi rozmawiać ze zwierzętami, a także przedmiotami. Ala jest córką leśniczego i mieszka na granicy lasu, który ją trochę przeraża, ale próbuje ten strach oswoić. Pewnego dnia...

Ala to autystyczna dziewczynka, zamieszkająca wraz z rodzicami domek na skraju lasu. Jej tata codziennie pracuje w tym właśnie lesie. Do jednych z obowiązków dziewczynki należy zanoszenie mu ciepłych obiadów w termosie. Podczas tych wędrówek Ali towarzyszy pies As, bo Alę czasami przeraża Ciemność i bardzo stara się też przezwyciężać ogarniający ją wówczas Strach. W pewnym momencie na ścieżce prowadzącej do taty dziewczynka znajduje zniszczony, czerwony adidas. Zabiera go ze sobą do domu i zachodzi w głowę do kogo może on należeć. Wkrótce rozwiązuje jego zagadkę. W lesie bowiem ukrywa się chłopiec. To Elias, który się zgubił. Ala w tajemnicy przed rodzicami pomaga chłopcu. Przynosi mu jedzenie, coś ciepłego do ubrania, a nawet pożycza mu swojego ulubionego misia Tobiasza do przytulania. To dzięki Tobiaszowi, posiada tak wiele informacji o chłopcu, bo on zwierza się tylko jemu. Podobnie jak Ala jest „dziwnie inny”. Z czasem wywiązuje się między nimi pewnego rodzaju więź, którą możemy chyba śmiało nazwać przyjaźnią. To, co robi Ala dla Eliasa jest niezwykle odważne. A dzięki płynącej z serca dziewczynki niezwykłej dobroci, chłopiec jest wstanie obdarzyć ją zaufaniem. Ta znajomość zmienia ich życie na zawsze.

Wybierzcie się razem z Alą na leśny spacer, w tej delikatnej, przepięknej opowieści. Dziś naprawdę bardzo niewielu autorów potrafi stworzyć dla dzieci tak wartościowe książki, jak Cezary Harasimowicz. Pełne ciepła historie, dotyczące aktualnie nurtujących nas problemów. Bo jednym z nich jest właśnie migracja. „Chłopiec z lasu” to bardzo cenna literatura. Bez zbędnych słów PoLeCaM. Także dorosłym, a może zwłaszcza…?

Ala to autystyczna dziewczynka, zamieszkająca wraz z rodzicami domek na skraju lasu. Jej tata codziennie pracuje w tym właśnie lesie. Do jednych z obowiązków dziewczynki należy zanoszenie mu ciepłych obiadów w termosie. Podczas tych wędrówek Ali towarzyszy pies As, bo Alę czasami przeraża Ciemność i bardzo stara się też przezwyciężać ogarniający ją wówczas Strach. W pewnym...

Takie historie to skarb.
Są jak zaproszenie do świata, który dla większości z nas jest niedostępny. Książka Cezarego Harasimowicza to drogowskaz dla tych, którzy chcą go lepiej poznać i stać się jego częścią.

Bohaterką jest Ala. Mieszka z rodzicami na skraju lasu, ma zwierzaka i chodzi do szkoły. Jest taka, jak większość dziewczynek w jej wieku, a mimo to wyróżnia się na ich tle. Nie lubi dotyku, ale lubi liczyć i gdy wszystko wokół ma swój porządek. Trudno jej zawrzeć znajomości z rówieśnikami, za to prowadzi długie rozmowy z płotem, drzewami, Ciemnością i psem Asem. Pełna jest leków i emocji oraz obaw, że nie sprosta oczekiwaniom świata, w którym żyje. A mimo to, gdy pewnego dnia znajdzie samotny, przedziurawiony od długiej wędrówki i poraniony przez wojnę dziecięcy bucik, znajdzie w sobie ogromne pokłady odwagi, by pomóc jego ukrytemu w lesie właścicielowi. Na jej drodze los postawi chłopca tak podobnego do niej, a jednak innego, którego doświadczyło okrucieństwo konfliktu. Oboje są sobie potrzebni.

CHŁOPIEC Z LASU to poruszająca i wciągająca każdym kolejnym słowem opowieść o inności, którą po malutku oswajamy i się z nią zaprzyjaźniamy. Działa na zmysły nie tylko zastosowaną tu dziecięcą narracją, ale odkrywa przed nami jedyne w swoim rodzaju spojrzenie na świat dziecka autystycznego. Żeby tego było mało, konfrontuje nas z trudnymi doświadczeniami migracji. Te dwa światy łączy ze sobą więcej niż myślimy. A uratuje empatia, zaufanie i zrozumienie.

Choć porusza niełatwą tematykę, czyta się ją z ogromnym zaangażowaniem. Jej wartość podbijają delikatne i subtelne ilustracje Marty Karczewskiej.

Takie historie to skarb.
Są jak zaproszenie do świata, który dla większości z nas jest niedostępny. Książka Cezarego Harasimowicza to drogowskaz dla tych, którzy chcą go lepiej poznać i stać się jego częścią.

Bohaterką jest Ala. Mieszka z rodzicami na skraju lasu, ma zwierzaka i chodzi do szkoły. Jest taka, jak większość dziewczynek w jej wieku, a mimo to wyróżnia się na...

Dwa motywy: autyzm i kryzys na granicy;
połączone w zgrabną całość.
Czy to może się udać?
Autor pomaga małym czytelnikom oswoić się z tymi niełatwymi tematami.

Ala jest kilkuletnią, wrażliwością dziewczynką.
Dorośli podejrzewają, że może nazbyt delikatną.
Próbują ją zdiagnozować pod kątem cech autyzmu.

Tymczasem Ala znajduje w lesie opuszczonego chłopca o ciemnej karnacji.
Prawdopodobnie ofiarę kryzysu na nieodległej granicy.

Czy Ali uda się pokonać bariery, które w niej tkwią?
Czy wystarczy jej odwagi by pomóc temu milczącemu chłopcu?

Bardzo ładne wydanie.
Ilustratorka : Marta Kurczewska- jak zawsze na medal!

Inne książki Cezarego Harasimowicza :
"Mirabelka"* i "Tygrys". Serdecznie polecam! Obydwie rewelacyjne.

*Uwielbiam!

Dwa motywy: autyzm i kryzys na granicy;
połączone w zgrabną całość.
Czy to może się udać?
Autor pomaga małym czytelnikom oswoić się z tymi niełatwymi tematami.

Ala jest kilkuletnią, wrażliwością dziewczynką.
Dorośli podejrzewają, że może nazbyt delikatną.
Próbują ją zdiagnozować pod kątem cech autyzmu.

Tymczasem Ala znajduje w lesie opuszczonego chłopca o ciemnej...

Yhmmmm.... Ciężko się pisze na bieżące aktualne tematy. Zwłaszcza tak delikatne, łatwo popaść w łopatologię i tanie uproszczenia i tutaj jak dla mnie to czuć. Niestety

Yhmmmm.... Ciężko się pisze na bieżące aktualne tematy. Zwłaszcza tak delikatne, łatwo popaść w łopatologię i tanie uproszczenia i tutaj jak dla mnie to czuć. Niestety

Cóż za niezwykła książka! Przymierzałam się do jej przeczytania od dłuższego czasu i udało się w grudniowym przedświątecznym zgiełku zagłębić w treść, poznać wyjątkową dziewczynkę Alę oraz chłopca, którego spotkała w lesie.

Ala jest inna, dla obcych dziwna. Dla rodziców martwiących się o jej zdrowie jest dzieckiem z którym udają się do specjalisty, by ten z kolei natłokiem trudnych pytań wydedukował, że "Alusia" może być dzieckiem ze spektrum autyzmu. Ala żyje w swoim świecie to fakt. Rozmawia z przedmiotami, między innymi ze starym płotem, łyżką, krzesłem i ukochanym psem Asem. Ma świetną pamięć, bardzo dobrze liczy, zatem ma zdolności, ale nie ma bliskich kolegów, tylko swoją wymyśloną przyjaciółkę Olę, z którą rozmawia przez wymyślony telefon. Najbardzie Ola jest potrzebna w trudnych momentach, żeby się zwierzyć, poradzić co robić.

Ala nie lubi przytulania, nie lubi dotyku bo wówczas czuje, jakby ktoś chciał ją zgnieść. Jedyną istotą na świecie, do której może i lubi się przytulać jest Tobiasz - pluszowy miś, mięciutki i aksamitny. Z Tobiaszem też rozmawia, zwłaszcza wtedy, kiedy nie może zasnąć. Ponadto Ala wdrapuje się na różne przedmioty, wykonuje dziwne ruchy palcami wokół oczu - esy floresy i nie lubi, kiedy się do niej mówi "Alusia".

Jedno co ważne, co można powiedzieć o Ali, to że bardzo kocha las, słyszy drzewa, rozumie co mowią, że cierpią... Jej Tata pracuje w lesie, jest leśniczym, liczy ścięte drzewa i pachnie żywicą, jak Dziadek. Dziewczynka zanosi Tacie ciepłe posiłki, wędruje i wsłuchuje się w dźwięki lasu. Kocha drzewa, pokonuje Strach, obawia się Ciemności, ale mimo to dzielnie kroczy niosąc termos z zupą, żeby Tata nie był głodny. Towarzyszy jej rozbrykany pies As, wówczas raźniej jest przejść przez gęstwinę.

Pewnego dnia krocząc krętą leśną ścieżką Ala znajduje but, dziecięcy zniszczony adidas, który prosi ją o pomoc. Pragnie wrócić do właściciela. Opowiada trudną, smutną wędrówkę, a raczej ucieczkę z wojennej pożogi. Do kogo może należeć?

Dzielna dziewczynka postanawia odszukać drugiego buta do pary i przede wszystkim wlaściciela butów, bo czuje, że ta osoba bardzo cierpi i potrzebuje pomocy. Udało się - Ala znalazła w lesie przemoczonego, samotnego, zziębniętego i przestraszonego Chłopca pod krzewem jałowca. Rozmyśla o tym, co Chłopiec tu robi? Gdzie są jego rodzice? Skąd wziął się ten wielki stalowy płot - potwór dzielący las? Nie zna odpowiwdzi na te pytania, jedna postanawia pomoć Chłopcu. Pierwsze i bardzo trudne, zostawia mu Tobiasza, tak drogiego, ważnego przyjaciela.

"Chłopiec z lasu" to wyjątkowa i niezwykła opowieść nie tylko o niesieniu pomocy i zderzeniu się z problemem uchodźców. To przede wszystkim Ala, jej niesamowita postać, taka inna i zarazem bliska. To takie ciepło w zimnym lesie, zrozumiałe dla tych, którzy są wysoko wrażliwi i empatyczni. To że Ala rozmawia z otaczającym ją światem, jest przełamaniem jej bariery Lęku i Strachu. Pisane wielkimi literami, ponieważ autor podkreśla je, uwypukla, nadaje znaczenia, jak bardzo są ważne dla tak małego dziecka. Są to nasze pierwotne instynkty, dzięki którym uczymy się przetrwania.

Strach, Ciemność, Lęk, Czekanie, Tęsknota - Ala mierzy się z nimi każdego dnia i każdego dnia pokonuje je brnąc ściężką leśną niczym wstęgą. Dziewczynka ma w sobie siłę pomimo swojej odmienności, rozumie ją i akceptuje. Nie przeszkadza jej, że dzieci w szkole, na czele z Andżelą, wytykają ją palcami. Trudno, taka jest i już! Jednak sprawa z zagubionym Chłopcem skłania do wyjścia ze swojej strefy komfortu, wejścia w jeszcze większą Ciemność lasu. Ona odważnie idzie, bo bardzo chce pomóc. Dobrze, że ma przy sobie dzielnego Asa i misia Tobiasza, którzy dodają jej odwagi.

W tej książce jest wiele wartości i spraw do przemyślenia. Autor Cezary Harasimowicz stosuje piękny prosty dziecięcy i zrozumiały język, który trafia w serce. Słowa mają znaczenie nawet te powtarzane wielokrotnie przez Alę i te niewypowiedziane przez Eliasa. Tak, Chłopiec ma na imię Elias i nie wypowiedział ani jednego słowa! Mimo to i tak usłyszeliśmy to co najważniejsze:

"Gdyby otworzyć zeszyt Eliasa, można by przeczytać myśli i uczucia chłopca. Byłyby tam wybuchy i świst kul, byłby tam ogromny huk, który ogarnia walący się dom, byłby tam płacz, bo pokoik Eliasa rozpadły się w pył, a jego ulubiony miś utonąłby w gruzach, byłyby tam okrzyki Mamy i Taty Eliasa, że trzeba uciekać, byłaby tam wędrówka w skwarze i duchocie, byłaby tam nadzieja, że jest na świecie miejsce, gdzie nie ma wojny i można żyć normalnie, w cieple, bez Strachu i łez, ale na przedostatniej stronie byłaby rozpacz, bo Mama i Tata Eliasa gdzieś się zagubili i zgasła nadzieja".

Książka "Chłopiec z lasu" opowiada o odwadze, przyjaźni, zaufaniu i byciu wyjątkowym. Porusza problem inności, wyobcowania oraz icieczki przed wojną. Ala robi wszystko co tylko może, aby pomóc Chłopcu z lasu. Serdecznie polecam.

Miłej lektury :)

Cóż za niezwykła książka! Przymierzałam się do jej przeczytania od dłuższego czasu i udało się w grudniowym przedświątecznym zgiełku zagłębić w treść, poznać wyjątkową dziewczynkę Alę oraz chłopca, którego spotkała w lesie.

Ala jest inna, dla obcych dziwna. Dla rodziców martwiących się o jej zdrowie jest dzieckiem z którym udają się do specjalisty, by ten z kolei natłokiem...

Świetna, przejmująca i dająca do myślenia książka

Świetna, przejmująca i dająca do myślenia książka

Ostatnio nakładem Wydawnictwa Agora ukazała się ciekawa książka dla dzieci, która nosi tytuł „Chłopiec z lasu”. To książka autorstwa Cezarego Harasimowicza z ilustracjami Marty Kurczewskiej, która porusza temat emigracji w sposób dostosowany do młodych czytelników. To pełna empatii opowieść to dziewczynce, która mieszka w ciepłym domu na skraju lasu, który wydaje jej się ogromny i groźny. Dziewczynka potrafi liczyć w pamięci, rozmawia ze swoim psem Asem, a także wędruje po lesie. Jej tata jest leśniczym, a mama zajmuje się Alą, psem i domem gotując obiady, a dziewczynka codziennie po szkole zanosi tacie termos wypełniony gorącą zupą. Pewnego dnia Alusia znajduje wśród drzew zniszczony dziecięcy but, a niebawem trafia na jego właściciela, czyli kilkuletniego chłopca, który jest przemoczony, zziębnięty i samotny. To spotkanie na zawsze zmienia życie dziewczynki i chłopca. 📚 Więcej na blogu www.ksiazkizabawy.blogspot.com

Ostatnio nakładem Wydawnictwa Agora ukazała się ciekawa książka dla dzieci, która nosi tytuł „Chłopiec z lasu”. To książka autorstwa Cezarego Harasimowicza z ilustracjami Marty Kurczewskiej, która porusza temat emigracji w sposób dostosowany do młodych czytelników. To pełna empatii opowieść to dziewczynce, która mieszka w ciepłym domu na skraju lasu, który wydaje jej się...

Zaskakująca książka pełna bogatej treści. Żadne zdanie nie jest tutaj przypadkowe, nawet powtórki mają ogromny sens i nie męczą. Można poznać świat osoby ze spektrum autyzmu, który jest tak bogaty i barwny, a przez to wcale niełatwy. Dodatkowo książka jest pełna emocji, pokonywania samego siebie, walki wewnętrznej i ogromnej mądrości. A tytułowy chłopiec z lasu? Myślę, że to nie on jest tutaj najważniejszy, ale dzięki niemu możemy doświadczyć tego wszystkiego, z czym zmaga się Ala.
Warto tę książkę przeczytać - zwłaszcza będąc dorosłym.

Zaskakująca książka pełna bogatej treści. Żadne zdanie nie jest tutaj przypadkowe, nawet powtórki mają ogromny sens i nie męczą. Można poznać świat osoby ze spektrum autyzmu, który jest tak bogaty i barwny, a przez to wcale niełatwy. Dodatkowo książka jest pełna emocji, pokonywania samego siebie, walki wewnętrznej i ogromnej mądrości. A tytułowy chłopiec z lasu? Myślę, że...