Łobuziary. Najfajniejsze bohaterki literackie

Przyjemne z pożytecznym. Poza przywołanymi historiami bohaterek, po każdej z nich pojawia się kreatywne, aktywizujące zadanie. Go girl!

Przyjemne z pożytecznym. Poza przywołanymi historiami bohaterek, po każdej z nich pojawia się kreatywne, aktywizujące zadanie. Go girl!

Leksykon dla dziewczynek w wieku około 7 - 11 lat i ich rodziców. Raczej nie dla typowych nastolatek, choć oczywiście próbować można.

Podoba mi się samo podjęcie tematu łobuziar w literaturze dziecięcej i młodzieżowej, dodanie bibliografii z podziałem na wiek czytelniczek, pomysły zabaw w stylu każdej bohaterki, zamaszystą kreskę ilustratorki. Nie pasuje mi za to stereotypowo różowe tło okładki, spore uproszczenia w tekście i...Pippi przedstawiona jako dorosła panna, w dodatku opalona na brąz, co w przypadku rudzielca raczej nie jest możliwe.
I to, że niektóre postaci wyglądają po prostu brzydko (np. Anda Szemiotówna czy Mary Poppins).

Jest to oczywiście książka z tezą, choć pożyteczną. Ucieszyłabym się z czegoś podobnego dla chłopców.

Koniec końców i tak wydaje mi się to lepsze niż głośne "Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek", z których autorki chyba zaczerpnęły pomysł. Zamieniły tylko prawdziwe osoby na bohaterki literackie. Z jednym wyjątkiem - u Chutnik i Szmidy jest rozdział o Anne Frank.

A dla nastolatek świetnie nadają się oba tomy komiksu "Tupeciary". Pierworodna je lubi, a ona w tematach książkowych bardzo wybredna jest.

Leksykon dla dziewczynek w wieku około 7 - 11 lat i ich rodziców. Raczej nie dla typowych nastolatek, choć oczywiście próbować można.

Podoba mi się samo podjęcie tematu łobuziar w literaturze dziecięcej i młodzieżowej, dodanie bibliografii z podziałem na wiek czytelniczek, pomysły zabaw w stylu każdej bohaterki, zamaszystą kreskę ilustratorki. Nie pasuje mi za to...

Myślę, że znalazłam ciekawą propozycję dla mojej 8-letniej siostrzenicy w postaci książki pani Sylwii Chutnik "Łobuziary. Najfajniejsze bohaterki literackie".

Autorka podjęła się odważnego zadania, jakim jest takie przedstawienie bohaterek literackich, by w nietuzinkowy sposób zachęcić młodych czytelników do zapoznania się z ich losami na kartach powieści o nich mówiących.

To bardzo istotne, by w dzisiejszych opanowanych przez wszechobecny internet czasach szerzyć kulturę czytelnictwa szczególnie wśród najmłodszych, dlatego uważam, że pani Sylwia wywiązała się ze swojej roli.

Przyznam, że mam kilka zastrzeżeń wobec jej wyborów, czy sposobu interpretacji niektórych postaci, ale nie są to kwestie aż tak znaczące, by miały one większy wpływ na odbiór całości, dlatego pominę je w swojej opinii by nie psuć ogólnie jednak pozytywnego znaczenia tej książki.

Pojęcie łobuziar, w ujęciu pani Chutnik, jako osób walczących o siebie, swoje wybory w mniej lub bardziej aktywny sposób spowodowało, że zweryfikowałam swoje wcześniejsze poglądy co do niektórych bohaterek i ujrzałam je w nieco innym, bardziej korzystnym świetle, co samą mnie bardzo zaskoczyło.

Reasumując książka napisana z pomysłem, uatrakcyjniając dziewczęce postacie literackie, wyjaśnia ich zachowania i podaje pomysły na ich realizację w życiu codziennym, z bogatymi we wrażenia ilustracjami Oli Szmidy do czytania nie tylko dla dziewczyn.

Polecam

Ps. Teraz pozostaje nam tylko czekać na podobną pozycję o chłopięcych bohaterach:)

Myślę, że znalazłam ciekawą propozycję dla mojej 8-letniej siostrzenicy w postaci książki pani Sylwii Chutnik "Łobuziary. Najfajniejsze bohaterki literackie".

Autorka podjęła się odważnego zadania, jakim jest takie przedstawienie bohaterek literackich, by w nietuzinkowy sposób zachęcić młodych czytelników do zapoznania się z ich losami na kartach powieści o nich mówiących....

Ciekawe zestawienie bohaterek książek dziecięcych i młodzieżowych. Dodatkowo znajdziemy w niej ilustracje. Zabawna i pouczająca pozycja. Polecam młodszym molom książkowym:))

Ciekawe zestawienie bohaterek książek dziecięcych i młodzieżowych. Dodatkowo znajdziemy w niej ilustracje. Zabawna i pouczająca pozycja. Polecam młodszym molom książkowym:))

Książka jest zestawieniem i przybliżeniem 30 sylwetek mniej lub bardziej znanych "łobuziar". Autorka zestawia nie tylko krnąbrne, niezdyscyplinowane, niepokorne postacie, ale też rakie które nie poddają się trudnościom i przeciwnościom losu. Mamy tu również znane bohaterki pierwszo planowe, ale też te, które nie są głównymi bohaterkami, a raczej powinnam napisać jedynymi bohaterkami pozycji literaturowej. Najcenniejsze jest to, że autorka przedstawia postaci bardzo znane współczesnej czytelniczce, jak i te całkiem zapomniane, ukazuje pozycje literatury wydane w ostatnich latach, ale te sprzęt wieku również. Możemy odnaleźć tu Hermionę Grenger i Anie Shirley, pchłę Szachrajkę i Małą Mi, Marry Poppins i Tosię Jastrzębską i wiele, wiele innych.
Każdy rozdział zawiera przybliżenie sylwetki i fabuły pozycji literatury, kilka cytatów, listę cech bohaterki i propozycje zabawy. Ponieważ książki są przedstawione dla szerokiego przedziału wiekowego (" A ja nie chcę być księżniczką" G. Kasdepke dla 3+ i " Pasztety do boju!" 13+) zabawy też proponowane są na różnym poziomie. Od zrobienia korony, czy namiotu z koca, po przygotowanie pasztecików.
Jako mama oceniam książkę na 8 gwiazdek, ale niestety sądzę, że moja nasyoletnia córka oceniłaby książkę znacznie niżej, bo wolałaby czytać proponowane książki niż opracowanie o nich. Jednak sądzę, że młodsze czytelniczki przy wspólnym czytaniu z dorosłymi będą miały dobrą zabawę.
Za udostępnienie książki do recenzji dziękuję Wydawnictwu

Książka jest zestawieniem i przybliżeniem 30 sylwetek mniej lub bardziej znanych "łobuziar". Autorka zestawia nie tylko krnąbrne, niezdyscyplinowane, niepokorne postacie, ale też rakie które nie poddają się trudnościom i przeciwnościom losu. Mamy tu również znane bohaterki pierwszo planowe, ale też te, które nie są głównymi bohaterkami, a raczej powinnam napisać jedynymi...

Leksykon bohaterek literackich przeznaczony głównie dla dziewcząt. Oczywiście książkę może przeczytać każdy.

,,Cześć, bardzo się cieszę, że trzymasz w ręku książkę o… książkach. Przedstawiam w niej łobuziary, czyli niezbyt grzeczne literackie postaci, które mieszkają w powieściach i bajkach. Pomysł na ten zbiór był prosty: zgromadzić w jednym miejscu prawdziwą armię niepokornych bohaterek – kobiet i dziewczynek. A wszystko po to, by zobaczyć, jak wiele ich jest i w jaki sposób mogą inspirować czytelniczki i czytelników. Zaraz, zaraz: czy to oznacza, że mamy wzorować się na niekoniecznie grzecznych osobach? Hm, właściwie tak! Bo nasze łobuziary oprócz tego, że są awanturnicami, są odważne i potrafią nieźle namieszać’’.

Pozycja składa się z wprowadzenia, odezwy do wszystkich młodych i dorosłych łobuziar, wstępu, listy postaci literackich – aż lub tylko trzydzieści, charakterystyki wybranej bohaterki , bibliografii.
Każda postać jest udokumentowana piękną kolorową , w odcieniach pasteli ilustracją, która wyszła spod pędzla Oli Szmidy .

Czy wybrane bohaterki, po które sięgnęła autorka były naprawdę łozbuziarami?
Raczej nie, nazwałabym je małymi lub młodymi buntowniczkami, samodzielnie myślącymi, przeciwstawiającymi się złu , niepokornymi itp.
Sylwetki zostały zaczerpnięte z literatury zagranicznej i polskiej.
Znajdziecie tu między Anię Shirley, Anne Frank, Ewę Tyszowską, Gabrysię i Idę Borejko, Majkę Skowron, Mary Lenox, Mary Poppins, Pchłę Szachrajkę, Ronję, Tosię Jastrzębską i inne.

Kolejność bohaterek przedstawiona została alfabetycznie według jednego wyrobionego schematu.
Wszystkie zostały potraktowane jednakowo.
Ilustracja na całą stronę, imię bohaterki, przedstawienie z jakiej książki pochodzi, jakiego autora, rok wydania, krótkie streszczenie lektury, cytaty, podsumowanie i nazewnictwo cech charakteru, zachęta do zabawy w udawanie głównej bohaterki – podpowiedź co można wykonać, zrobić.

Bardzo fajna książeczka. Można sobie przypomnieć to co się czytało, albo poznać coś nowego, co warto dopiero przeczytać. Moja prawie dziewięciolatka zabrała się sama za czytanie. Reszcie dzieci czytałam na głos i każde było w jakimś stopniu zainteresowane. Oczywiście żłobkowicze chłonęły tylko obrazki.

Polecam! Można się odprężyć.

Leksykon bohaterek literackich przeznaczony głównie dla dziewcząt. Oczywiście książkę może przeczytać każdy.

,,Cześć, bardzo się cieszę, że trzymasz w ręku książkę o… książkach. Przedstawiam w niej łobuziary, czyli niezbyt grzeczne literackie postaci, które mieszkają w powieściach i bajkach. Pomysł na ten zbiór był prosty: zgromadzić w jednym miejscu prawdziwą armię...

„Łobuziary. Najfajniejsze bohaterki literackie” to zbiór krótkich charakterystyk 30 literackich bohaterek. Niektóre z nich są głównymi postaciami w książce, inne tytułowymi a jeszcze inne tylko drugoplanowymi. Jedne są znane na całym świecie inne mniej znane, jedne są postaciami z lektur szkolnych, inne znane z ulubionych książek z dzieciństwa, większość to postacie fikcyjne ale zdarza się też postać historyczna.
Autorka postanowiła zebrać te wszystkie żeńskie postaci, przybliżyć czytelnikowi ich sylwetki, pokazać najmocniejsze strony oraz wskazać w jaki sposób można je naśladować.
O ile podtytuł najfajniejsze bohaterki jest jak najbardziej bardzo trafiony i prawdziwy o tyle tytuł główny – łobuziary jest chwytem reklamowym mogącym wprawić czytelnika w błąd. Czy Hermiona Granger czy Mary Poppins były łobuziarami ? Na pewno nie.
Pani Sylwia Chutnik miała bardzo dobry pomysł bo książka skierowana jest do dziewczynek w wieku 7-13 lat, które zaczynają szukać wzorców, odkrywają powoli wiele spraw więc mocne wyraziste bohaterki przekazane w trochę feministyczny sposób na pewno działają mobilizująco i budująco na nie. Do tego kolorowe wydanie, z mnóstwem ciekawych cytatów, pogrubionych ważniejszych fragmentów. I właśnie patrząc na tę książkę w ten sposób daje jej 7 gwiazdek. Dla czytelników starszych to na pewno nie jest pozycja.

„Łobuziary. Najfajniejsze bohaterki literackie” to zbiór krótkich charakterystyk 30 literackich bohaterek. Niektóre z nich są głównymi postaciami w książce, inne tytułowymi a jeszcze inne tylko drugoplanowymi. Jedne są znane na całym świecie inne mniej znane, jedne są postaciami z lektur szkolnych, inne znane z ulubionych książek z dzieciństwa, większość to postacie...

Książka "Ł𝐨𝐛𝐮𝐳𝐢𝐚𝐫𝐲. 𝐍𝐚𝐣𝐟𝐚𝐣𝐧𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐞 𝐛𝐨𝐡𝐚𝐭𝐞𝐫𝐤𝐢 𝐥𝐢𝐭𝐞𝐫𝐚𝐜𝐤𝐢" autorki Sylwii Hutnik @sylwia.chutnik Wydawnictwa Znak Literanova @znak_literanova to prawdziwa perełka dla dziewczyn ale i dorosłych kobiet. Twarda oprawa i energetyczny różowy kolor od razu przyciąga wzrok a zawartość... Och, cudowna, urocza i... z pazurem! Sylwia Hutnik z każdej bohaterki literackiej wydobywa najlepsze i najgorsze cechy i w niezwykle motywujący sposób pokazuje, że warto być łobuziarą! Rysunki Oli Szmidy mnie oczarowały i z każdą przewracaną stroną zabierała mnie poprzez obrazy w historię opowiadane przez autorkę. Od każdej z bohaterek sporo się nauczyłam 😍 🤗

Ciągle mam pod ręką tę niezwykłą powieść o dziewczynach dla dziewczyn!

Przepiękna, niezwykle wartościowa książka, która otuli, da nadzieję ale i zmotywuje porządnym kuksańcem do działania! Bo strach jest tylko w naszej głowie!

Bohaterkami są m.in.: Alicja, Anda Szrotówna, Ania Shirley, Anne Frank, Ewa Tyszkowska, Gabrysia Borejko, Hermiona Granger, Ida Borejko, ITA Kruszyńska, Koralina Jones, Lotta, Lottie Brooks, Ludka, Luisa Czerska (Figa),Łucja Pevensie, Majka Skowron, Malutka Czarownica, Mała Mi, Mary Lennox, Marty Poppins, Marysia, Matylda Wormwood, Mireille Laplanche, Pchła Szachrajka, Pippi Pończoszanka, Pollyanna Whittier, Ronja, Sara Crewe, Terma Bednarczyk, Tosia Jastrzębska.

Jak mówi Sylwia Hutnik we wstępie: "Pomysł na ten zbiór był prosty: zgromadzić w jednym miejscu prawdziwą armię niepokornych bohaterek w jednym miejscu. A wszystko po to, by zobaczyć jak wiele ich jest i w jaki sposób mogą inspirować czytelniczki i czytelników". I zdecydowanie wybitnie się to udało 😍

Książka "Ł𝐨𝐛𝐮𝐳𝐢𝐚𝐫𝐲. 𝐍𝐚𝐣𝐟𝐚𝐣𝐧𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐞 𝐛𝐨𝐡𝐚𝐭𝐞𝐫𝐤𝐢 𝐥𝐢𝐭𝐞𝐫𝐚𝐜𝐤𝐢" autorki Sylwii Hutnik @sylwia.chutnik Wydawnictwa Znak Literanova @znak_literanova to prawdziwa perełka dla dziewczyn ale i dorosłych kobiet. Twarda oprawa i energetyczny różowy kolor od razu przyciąga wzrok a zawartość... Och, cudowna, urocza i... z pazurem! Sylwia Hutnik z każdej bohaterki literackiej wydobywa...

Dzisiejsza książka przedstawia dzielne, nieustraszone dziewczynki: bohaterki różnych książek dla dzieci.
Poznajemy w niej:
• Ande Szemiotówne - która cofa się o 100 lat w czasie z roku 1960. Pokazuje m.in jak dużo zmieniło się w prawach kobiet od wieku XIX.
• Anie z Zielonej Wzgórza - która, jest jedną z moich ulubionych postaci. Dziewczynka stara się by jej nowi rodzice, którzy ją adoptowali, pokochali ją i zaakceptowali. Ania jest spragniona odkrywania świata i jest bardzo ambitna, pracowita.
• Anne Frank - to bohaterka, o której nie słyszałam wcześniej. Dziewczynka żyła naprawdę w czasie II wojny światowej i opisuje życie w tych ciężkich czasach.
• Gabriela Borejko - bohaterka Jeżycjady Małgorzaty Musierowicz, czyli mojej ukochanej serii książek. Dziewczynka jest konsekwentna, pilna i ma bardzo dobre serce.
• Pipi Pończoszanka - to wzór dzielności: ratuje dzieci z pożaru, jest bardzo sprytna.
• Pollyanna Whittier - mimo wielu przeciwności losu nigdy nie narzeka, nie marudzi, tylko stara się zawsze znaleźć plusy sytuacji.
Jak widzicie w książce przedstawione są same wartościowe i dzielne dziewczynki. Dzięki tej pozycji udało mi się poznać wiele nowych, wartościowych książek dla dzieci, które opowiadają nieszablonowe historie. Dajcie się zabrać do tych nowych, bajkowych krain.

Dzisiejsza książka przedstawia dzielne, nieustraszone dziewczynki: bohaterki różnych książek dla dzieci.
Poznajemy w niej:
• Ande Szemiotówne - która cofa się o 100 lat w czasie z roku 1960. Pokazuje m.in jak dużo zmieniło się w prawach kobiet od wieku XIX.
• Anie z Zielonej Wzgórza - która, jest jedną z moich ulubionych postaci. Dziewczynka stara się by jej nowi...

Wychowywanie dzieci w obecnych czasach wcale nie jest takie łatwe. Niby wszystko jest. Dużo więcej mamy rzeczy, narzędzi, poradników, teorii, aby wychować dobrze dziecko. A może właśnie za dużo? I trudno się w tym połapać? Wychować dziewczynki jest jeszcze trudniej. Mają być grzeczne, ale nie mówiąc im że są niegrzeczne. Mają być miłe, uczynne, ale ucząc ich że nie mają być uległe. Sama jestem mamą dwóch dziewczynek i chcę je nauczyć odwagi, umiejętności wyrażenia swojego zdania czy ciekawości świata. Chcę, aby były sobą, a nie wersją, która wymaga od nich społeczeństwo.

Przed Wami książka „Łobuziary”. Tytuł zaciekawił? I dobrze, bo to niezwykły zbiór niesamowitych osobistości! Spotkacie tu bohaterki z kanonu literatury, które łamały stereotypy, szły swoimi drogami, były uparte, ambitne, a często ich zachowanie nie znajdowało aprobaty wśród dorosłych.

Kogo tu spotkamy? Alicję w Krainie Czarów, Pipi czy Anię z Zielonego Wzgórza, będzie nawet Pchła Szachrajka czy Mała Mi. Nie zabraknie również przykładów ze współczesnej literatury jak choćby Hermione, Lottie. Każda z nich inna, żyjąca w różnych epokach, ale jedno ich łączy. Pierwiastek buntu, silne poczucie własnej wartości, odwaga, często i ambicja i sprzeciw wobec niesprawiedliwości. Czy zawsze były „grzeczne”? Oj zdecydowanie nie. Łamią utarte schematy i nie są pozytywnie postrzeganie przez innych, a często i psocą, jak mało kto!

Ta książka uczy młode dziewczynki, chociaż jestem przekonana, że i te dorosłe (chłopców też chociaż, jak sama autka twierdzi, nigdy się do tego nie przyznają),że zawsze należy być sobą. Udowadnia, że dążenie do szczęścia, pogoń za marzeniami, nie jest łatwa, ale warta zachodu. Prezentuje na przykładach ze znanych książek, jakie cechy mają dane bohaterki i jak można w obecnych czasach się z nimi utożsamiać. Podsuwają pomysły, małe zadania, a czasem sugerują, jak się przeobrazić w ulubioną postać, aby lepiej ją zrozumieć i poznać.

Nie zawsze trzeba być księżniczką i pić herbatkę w uniesionym małym paluszkiem. Czasem trzeba być złym smokiem.

Tą książkę trzeba przeczytać!

Wychowywanie dzieci w obecnych czasach wcale nie jest takie łatwe. Niby wszystko jest. Dużo więcej mamy rzeczy, narzędzi, poradników, teorii, aby wychować dobrze dziecko. A może właśnie za dużo? I trudno się w tym połapać? Wychować dziewczynki jest jeszcze trudniej. Mają być grzeczne, ale nie mówiąc im że są niegrzeczne. Mają być miłe, uczynne, ale ucząc ich że nie mają być...