FILM NA ŚWIECIE, Nr 267/1980 – Andrej Tarkowski

Andriej Tarkowski: Jeżeli przedmiotem naszej rozmo­wy będzie pojęcie obrazu w sztuce, to zastrzegam się z gó­ry, iż nie chcę i nie będę formułował żadnych definicji. Definicje takie są mi niepotrzebne, a z niektórych wzglę­dów nawet niemożliwe do sprecyzowania. Postaram się jedynie określić ramy systemu, który na własny użytek nazywam obrazowym i w którym jako artysta czuję się najnaturalniej i najswobodniej (...). Nie będę więc próbo­wał jednoznacznego zdefiniowania obrazu, zamknięcia go w precyzyjnej formule. Nie będę próbował także dlate­go, że nawet przelotnie patrząc w przeszłość, wspomina się tylko te momenty, które zdziwiły nas, bądź to różno­rodnością właściwości zdarzeń, bądź niepowtarzalnością cha­rakterów. Zdumiewająca jest zawsze unikalność to­nu, wyrażającego nasz emocjonalny, zasadniczy stosunek do życia. Artysta zawsze pragnie wyrazić koloryt tej unikal­ności, bezskutecznie próbując uchwycić obraz prawdy... Piękno prawdy życia w sztuce — tkwi w samej prawdzie. W prawdziwości dostępnej nawet niewprawnemu oku. Czło­wiek, mniej lub bardziej wrażliwy, potrafi zawsze odróż­nić w zachowaniu najróżnorodniejszych ludzi — prawdę od zmyślenia, szczerość od fałszu, naturalność od maniery. Ist­nieje w nas specyficzny filtr, wyrosły z postrzegania ota­czającego świata wspartego życiowym doświadczeniem, któ­ry ostro reaguje na wszelkie zjawiska zdeformowane, za­kłócające naturalne struktury. Pozwala on odróżnić m. in. deformacje zamierzone lub mimowolne od wynikających z nieudolności.

Są ludzie, którzy nie umieją kłamać. Inni kłamią z fantazją i przekonywająco; są i tacy, którzy kłamać nie mogą, i tacy, którzy nie mogą nie kłamać, lecz robią to nieudol­nie.
* * *
blog:
[https://tesinblog.wordpress.com/2024/08/28/andrej-tarkowski-konfrontacje-film-na-swiecie-nr-267-1980/].

Andriej Tarkowski: Jeżeli przedmiotem naszej rozmo­wy będzie pojęcie obrazu w sztuce, to zastrzegam się z gó­ry, iż nie chcę i nie będę formułował żadnych definicji. Definicje takie są mi niepotrzebne, a z niektórych wzglę­dów nawet niemożliwe do sprecyzowania. Postaram się jedynie określić ramy systemu, który na własny użytek nazywam obrazowym i w którym jako artysta czuję się...