Orbital

Chodliwy temat kosmosu i jego eksploracji.
Nieco rozczarowująca treść, oparta na melancholii i filozofowaniu o życiu.

Gdyby nie anturaż podróży kosmicznej, byłoby do przełknięcia. Przez tytuł oraz okoliczności człowiek nastawia się na więcej.

Chodliwy temat kosmosu i jego eksploracji.
Nieco rozczarowująca treść, oparta na melancholii i filozofowaniu o życiu.

Gdyby nie anturaż podróży kosmicznej, byłoby do przełknięcia. Przez tytuł oraz okoliczności człowiek nastawia się na więcej.

Piękna, melancholijna i wzruszająca, z nutą kryzysu egzystencjalnego

Piękna, melancholijna i wzruszająca, z nutą kryzysu egzystencjalnego

Ciepła, poetycka, budząca nadzieję i otulająca. Wspaniałe opisuje Matkę Ziemię widzianą z orbity przez astronautów i kosmonautów. Namacalnie czujemy w niej zachwyt nad pięknem ziemi, księżyca, kosmosu. Uczestniczymy w niektórych przemyśleniach, czujemy zachwyt i strach załogi stacji kosmicznej. Piękna.

Ciepła, poetycka, budząca nadzieję i otulająca. Wspaniałe opisuje Matkę Ziemię widzianą z orbity przez astronautów i kosmonautów. Namacalnie czujemy w niej zachwyt nad pięknem ziemi, księżyca, kosmosu. Uczestniczymy w niektórych przemyśleniach, czujemy zachwyt i strach załogi stacji kosmicznej. Piękna.

Doceniam, ale mnie to nie zachwyca. Może spodoba się tym, którzy chcą dowiedzieć się czegoś więcej o życiu na stacji kosmicznej.

Doceniam, ale mnie to nie zachwyca. Może spodoba się tym, którzy chcą dowiedzieć się czegoś więcej o życiu na stacji kosmicznej.

Ciche science-fiction, bo nic tu się tak naprawdę nie dzieje. Czas płynie. Sześcioro astronautów kilkanaście razy na dobę okrąża Ziemię po orbicie. Patrzy na rzeczy. Wykonuje codziennie, powtarzalne czynności. I myśli. Tym się głównie zajmują - myślą, o wszystkim i o niczym. I o ile rozumiem, że tak działa ludzki umysł i gdyby ktoś chciał przez jeden dzień zaglądać mi do głowy, to też by napotkał 274573 luźno powiązanych myśli o wszystkim (chociaż głównie o hasłach z krzyżówki New York Timesa xD). Tylko ten ktoś na koniec niewiele by z tego wyciągnął i ja też niewiele zapamiętam z tej książki. Bo jest tu wszystkiego za dużo, a równocześnie zbyt powierzchownie. O ekologii i zmianach klimatycznych, o polityce i konfliktach, o rywalizacji międzyludzkiej, o kosmicznym wyścigu multimiliarderów i dziesiątkach innych rzeczy. Równocześnie wszystkie te myśli są tak wymieszane, a bohaterowie tak nijacy, że często nie byłam w stanie stwierdzić czyje rozmyślania w danym momencie czytam. Być może jest to zrobione celowo, żeby z nich skleić takiego "uniwersalnego człowieka", ale dla mnie to tylko oznacza, że mam jeszcze mniej punktów zaczepienia, żeby tą książkę zapamiętać na dłużej niż 2 dni.

Ciche science-fiction, bo nic tu się tak naprawdę nie dzieje. Czas płynie. Sześcioro astronautów kilkanaście razy na dobę okrąża Ziemię po orbicie. Patrzy na rzeczy. Wykonuje codziennie, powtarzalne czynności. I myśli. Tym się głównie zajmują - myślą, o wszystkim i o niczym. I o ile rozumiem, że tak działa ludzki umysł i gdyby ktoś chciał przez jeden dzień zaglądać mi do...

To zdecydowanie książka nie dla mnie. Strasznie się przy niej męczyłam i wynudziłam.

To zdecydowanie książka nie dla mnie. Strasznie się przy niej męczyłam i wynudziłam.

Nie jest to zła książka, ale zdecydowanie nie była kierowana do mnie. Chociaż przemyślenia bohaterów na poszczególnych planetach były ciekawe, to jednak nie trafiły do mnie na tyle, żeby mnie zachwycić albo chociaż zostać ze mną na dłużej.

Nie jest to zła książka, ale zdecydowanie nie była kierowana do mnie. Chociaż przemyślenia bohaterów na poszczególnych planetach były ciekawe, to jednak nie trafiły do mnie na tyle, żeby mnie zachwycić albo chociaż zostać ze mną na dłużej.

Która to już orbita? Nie wiem, ale za każdym razem zapiera dech w piersiach. Ciekawe przemyślenia na temat życia i kosmosu. Bycie kosmonatą to bardzo prestiżowe zajęcie, z drugiej strony wiąże się z atrofią mięśni, chorobami i tęsknotą za Ziemią.

Która to już orbita? Nie wiem, ale za każdym razem zapiera dech w piersiach. Ciekawe przemyślenia na temat życia i kosmosu. Bycie kosmonatą to bardzo prestiżowe zajęcie, z drugiej strony wiąże się z atrofią mięśni, chorobami i tęsknotą za Ziemią.

Mam problem, wynikający z moich oczywistych ograniczeń intelektualnych, z pisaniem o książkach, których narrację można określić jako piękną, nieco eteryczną, w których fabuła jest albo na drugim planie, albo szczątkowa.
To może tak - 'Orbita', to raczej doznanie niż powieść opowiadająca konkretną historię - trochę wrażenie kruchości i ulotności ludzkiego życia, trochę piękna i potęgi tak naszej planety, jak i kosmosu. Też oczywiście dość szczegółowa relacja o praktycznych aspektach egzystowania na stacji kosmicznej.

Mam problem, wynikający z moich oczywistych ograniczeń intelektualnych, z pisaniem o książkach, których narrację można określić jako piękną, nieco eteryczną, w których fabuła jest albo na drugim planie, albo szczątkowa.
To może tak - 'Orbita', to raczej doznanie niż powieść opowiadająca konkretną historię - trochę wrażenie kruchości i ulotności ludzkiego życia, trochę...

Odebrałem ja jako egzystencjalną ksiązkę o naszej-ludzi przyszłości. Jako plus garść faktów o ISS.

Odebrałem ja jako egzystencjalną ksiązkę o naszej-ludzi przyszłości. Jako plus garść faktów o ISS.